Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie trybu i sposobu odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 16x ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej, zwanego dalej „lekarzem MON”;
2) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego ukończenie.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2) podmiocie leczniczym MON - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy utworzony przez Ministra Obrony Narodowej, wpisany na listę jednostek organizacyjnych, o której mowa w art. 19f ust. 1 ustawy;
3) podmiocie leczniczym MSW - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy utworzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wpisany na listę jednostek organizacyjnych, o której mowa w art. 19f ust. 1 ustawy;
4) innym podmiocie leczniczym - należy przez to rozumieć inny niż określony w pkt 2 i 3 podmiot leczniczy wpisany na listę jednostek organizacyjnych, o której mowa w art. 19f ust. 1 ustawy.
§ 3.
Wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarz MON składa do organu, o którym mowa w art. 16c ust. 1 pkt 2 ustawy:
1) drogą służbową - jeżeli jest żołnierzem w czynnej służbie wojskowej;
2) za pośrednictwem pracodawcy, po uzyskaniu jego opinii w sprawie przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego - jeżeli jest zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej.
§ 4.
Lekarz MON może odbywać szkolenie specjalizacyjne w:
1) podmiocie leczniczym MON;
2) podmiocie leczniczym MSW;
3) innym podmiocie leczniczym.
W podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym szkolenie specjalizacyjne może być odbywane w ramach miejsc szkoleniowych udostępnionych odpowiednio przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo wojewodę.
W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym Minister Obrony Narodowej występuje z wnioskiem o udostępnienie miejsca szkoleniowego odpowiednio do ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub wojewody.
§ 5.
Lekarz MON odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie:
1) przeznaczonym dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej;
2) przeznaczonym dla lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej.
Lekarz MON będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej może odbywać szkolenie specjalizacyjne:
1) w ramach pełnienia służby na stanowisku służbowym w podmiocie leczniczym MON;
2) w ramach zwolnienia od zajęć służbowych udzielanego na czas realizacji programu specjalizacji w wymiarze określonym w ust. 3 z jednoczesnym pozostawaniem na dotychczasowym stanowisku służbowym lub w rezerwie kadrowej, na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne zawartej z podmiotem prowadzącym to szkolenie;
3) w ramach poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce, w zakresie zgodnym z dziedziną medycyny, w której są prowadzone te studia.
Lekarz MON będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej odbywa szkolenie specjalizacyjne w wymiarze nie mniejszym niż 24 godziny tygodniowo w podmiotach leczniczych, o których mowa w § 4 ust. 1, w ramach czasu służby, o którym mowa w art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych .
Lekarz MON zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej może odbywać szkolenie specjalizacyjne:
1) na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem leczniczym MON, prowadzącym szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie medycyny, w której wskazuje się tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego;
2) w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MON, podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym na podstawie odrębnych przepisów;
3) na podstawie umowy o pracę zawartej z innym podmiotem niż podmiot prowadzący szkolenie specjalizacyjne, zapewniającej realizację części programu specjalizacji w zakresie samokształcenia, szkolenia i uczestniczenia w wykonywaniu oraz wykonywanie ustalonej liczby określonych zabiegów lub procedur medycznych, pełnienie dyżurów medycznych, które lekarz MON jest obowiązany pełnić w czasie realizacji programu specjalizacji w czasie pracy dopuszczonym przepisami o działalności leczniczej i w ramach płatnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do zrealizowania pozostałej części programu w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne lub odpowiednio w podmiocie prowadzącym staż kierunkowy;
4) na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa się szczegółowy tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas jego trwania;
5) w ramach poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce, w zakresie zgodnym z dziedziną medycyny, w której są prowadzone te studia i w ramach udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezpłatnego.
§ 6.
Minister Obrony Narodowej wskazuje termin rozpoczęcia odbywania szkolenia specjalizacyjnego i kieruje lekarza MON do podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 4 ust. 1.
Organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi MON:
1) skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MON, podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;
2) kartę szkolenia specjalizacyjnego, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;
3) indeks zabiegów i procedur medycznych, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;
4) informację o obowiązującym go programie specjalizacji, zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia;
5) informację o obowiązującym go programie uzupełniającym odpowiednim dla danej specjalizacji, określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16g ust. 2 ustawy.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2, wydaje się lekarzowi MON po przedstawieniu przez niego dokumentu, o którym mowa w art. 16c ust. 18 ustawy, w terminie nie dłuższym niż 15 dni od dnia zakończenia postępowania kwalifikacyjnego.
§ 7.
Lekarz MON, który rozpoczął szkolenie specjalizacyjne na podstawie przepisów dotychczasowych, odbywa je zgodnie z trybem określonym w tych przepisach.
Do lekarza MON będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, który rozpoczął szkolenie specjalizacyjne po dniu 30 czerwca 2011 r., stosuje się przepis § 5 ust. 3.
Skierowanie do odbywania specjalizacji, karta szkolenia specjalizacyjnego oraz indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych wydane na podstawie przepisów dotychczasowych stają się, odpowiednio, skierowaniem do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, kartą szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksem zabiegów i procedur medycznych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
§ 8.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 2 stycznia 2013 r., z wyjątkiem § 5 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MON, podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym (wzór)
Załącznik nr 2 - Karta szkolenia specjalizacyjnego (wzór)
Załącznik nr 3 - Indeks zabiegów i procedur medycznych (wzór)
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.