Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 4 marca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 lutego 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 marca 2012 r.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego
Na podstawie art. 70 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze celni, wykonujący czynności związane z właściwą realizacją zadań, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, zwanej dalej „ustawą”, mają prawo użycia broni palnej;
2) kryteria i tryb przydziału broni palnej i normy uzbrojenia oraz sposób jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu użyto określenia „funkcjonariusz”, należy przez to rozumieć uprawnionego do użycia broni palnej funkcjonariusza celnego:
1) wykonującego czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy, pełniącego służbę w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych, o których mowa w § 3, lub
2) upoważnionego przez Szefa Służby Celnej do wykonywania zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy.
§ 3.
Wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze mają prawo użycia broni palnej, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 4.
Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który:
1) pełni służbę stałą;
2) uzyskał pozytywny wynik badań psychologicznego i psychofizjologicznego, o których mowa w art. 102 ust. 1 ustawy;
3) odbył szkolenia w zakresie:
budowy i działania broni palnej,
zasad użycia broni palnej,
zasad noszenia broni palnej oraz jej przechowywania,
postępowania w przypadku użycia broni palnej
- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.
§ 5.
Przydziału funkcjonariuszowi broni palnej, na wniosek kierownika komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, dokonuje:
1) Szef Służby Celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
2) dyrektor izby celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie w rozumieniu art. 24 ust. 1 ustawy.
§ 6.
Funkcjonariuszowi może być przydzielone uzbrojenie:
1) podstawowe, obejmujące broń palną krótką - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni;
2) dodatkowe, obejmujące broń palną długą - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni.
§ 7.
Za normatyw amunicji na jeden egzemplarz broni palnej, w zależności od jej rodzaju, przyjmuje się ilość amunicji do pełnego załadowania dwóch magazynków.
§ 8.
Funkcjonariusz posiadający broń palną jest obowiązany do:
1) zabezpieczenia broni palnej przed utratą;
2) niezwłocznego rozładowania broni palnej po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);
3) przestrzegania zasad bezpieczeństwa użytkowania broni palnej;
4) prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni palnej.
Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń palną:
1) wynoszenia broni palnej poza obiekty służbowe, w celach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1 pkt 1;
2) noszenia broni palnej w stanie niezabezpieczonym;
3) udostępniania broni palnej innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy.
§ 9.
Broń palną i amunicję przechowuje się w pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1.
§ 10.
Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Służby Celnej albo w innych obiektach użytkowanych przez Służbę Celną.
Organ Służby Celnej w uzgodnieniu, w formie porozumienia, z innymi jednostkami organizacyjnymi podlegającymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych albo innemu organowi może korzystać z magazynu broni prowadzonego przez te jednostki.
§ 11.
Magazyn broni, z zastrzeżeniem § 10 ust. 2, powinien:
1) być zorganizowany w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom;
2) znajdować się w budynku murowanym, będącym pod całodobową uzbrojoną ochroną lub wyposażonym w urządzenia sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur;
3) posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane;
4) posiadać okna wyposażone w co najmniej jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie, w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze lub ostatnim piętrze;
5) być wyposażony w szafy metalowe lub sejfy posiadające co najmniej jeden zamek atestowany.
§ 12.
Broń palną przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z zaleceniami producenta, z odłączonym magazynkiem, kompletną, czystą i zakonserwowaną.
Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.
§ 13.
W uzasadnionych przypadkach, za pisemną zgodą osoby, która dokonała przydziału broni funkcjonariuszowi, broń palna krótka i amunicja mogą być przechowywane w:
1) miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza;
2) użytkowanych przez funkcjonariusza szafie metalowej lub sejfie, posiadających co najmniej jeden zamek atestowany oraz urządzenie sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz jest obowiązany przechowywać broń palną i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz przed udaniem się na urlop, leczenie, wyjazd lub w innych okolicznościach powodujących brak nadzoru nad bronią palną obowiązany jest zdać ją do magazynu.
§ 14.
Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.
Broń palna podlega systematycznej konserwacji oraz przeglądom technicznym. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni, naprawa może być przeprowadzona wyłącznie przez osobę do tego uprawnioną.
Dokonywanie przeróbek i napraw broni przez funkcjonariusza we własnym zakresie jest zabronione.
Osoby, które dokonały przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, są obowiązane zapewnić kontrolę stanu utrzymania i sprawności broni palnej oraz amunicji co najmniej raz w roku.
§ 15.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Wydział Zwalczania Przestępczości w komórce organizacyjnej w urzędzie obsługującym ministra, wykonującej zadania Szefa Służby Celnej
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Białej Podlaskiej
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Białymstoku
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Gdyni
Wydział Morski Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Gdyni
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Katowicach
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Kielcach
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Krakowie
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Łodzi
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Olsztynie
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Opolu
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Poznaniu
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Przemyślu
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Rzepinie
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Szczecinie
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Toruniu
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej w Warszawie
Wydział Zwalczania Przestępczości w Izbie Celnej we Wrocławiu
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.