LegalizeObwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 maja 2009 r. w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 lutego 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ;
2) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 lutego 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej , które stanowią:
§ 2. Oznaki rozpoznawcze wprowadzone do użytku przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, zmodyfikowane w wersji kamuflażu dostosowanej do danego rodzaju munduru, mogą być używane na dotychczasowych zasadach i nie wymagają wprowadzenia w trybie przewidzianym dla oznak rozpoznawczych. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 maja 2009 r. w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 19 lutego 1993 r. o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Orły wojskowe
§ 1.
Znaków orłów wojskowych używa się:
1) na wojskowych nakryciach głowy;
2) na proporcach, odznakach, oznakach, godłach i innych znakach używanych wyłącznie w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
3) na płomieniach do sygnałówek oraz fartuchach do werbli, tarabanów i kotłów marszowych;
4) na guzikach mundurów wyjściowych i galowych żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (z wyjątkiem Marynarki Wojennej);
5) jako materiał ilustracyjny;
6) na drukach i wydawnictwach wojskowych;
7) w winietach wydawnictw i w publikacjach naukowych;
8) w innych przypadkach w jednostkach wojskowych - za zgodą Ministra Obrony Narodowej.
§ 2.
Sposób noszenia orłów wojskowych określają przepisy rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej:
1) z dnia 2 grudnia 2004 r. w sprawie wzorów oraz noszenia umundurowania i oznak wojskowych przez żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych ;
2) z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie wzorów, noszenia umundurowania, odznak i oznak wojskowych oraz uzbrojenia przez żołnierzy .
§ 3.
Wizerunek orła Ministerstwa Obrony Narodowej może być używany przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane i komórki organizacyjne Ministerstwa Obrony Narodowej.
§ 4.
Wizerunek orła Marszałka Polski może być używany na drukach oraz na fladze, proporcu i innych znakach Marszałka Polski.
Wzór haftu orła Marszałka Polski i sposób jego umieszczania na mundurze określają przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 2.
§ 5.
Wizerunek orła generałów (admirałów) może być używany na ich drukach, proporcach i innych znakach.
Wzór haftu orła generałów (admirałów) i sposób jego umieszczania na mundurze określają przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 2.
Rozdział 2. Sztandary jednostek wojskowych
§ 6.
Sztandary jednostek wojskowych są używane podczas:
1) uroczystych obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych;
2) wręczania jednostce wojskowej odznak orderów i odznaczeń;
3) przyjmowania przez jednostkę wojskową wyróżniającej nazwy lub imienia patrona;
4) składania przez żołnierzy przysięgi wojskowej;
5) pożegnania żołnierzy zwalnianych z czynnej służby wojskowej;
6) promowania absolwentów szkół wojskowych;
7) przekazywania stanowiska służbowego dowódcy jednostki wojskowej;
8) uroczystości o charakterze patriotycznym i religijnym (apeli lub zbiórek żołnierzy, parad wojskowych, capstrzyków, apeli poległych, apeli pamięci, odpraw wart, pogrzebów z wojskową asystą honorową);
9) pożegnania i powitania żołnierzy wyjeżdżających i powracających z misji poza granicami państwa;
10) przekazywania sztandaru do Muzeum Wojska Polskiego;
11) wykonywania szczególnych zadań służbowych przez jednostkę wojskową, ćwiczeń wojskowych oraz w innych szczególnych okolicznościach.
Sztandaru używa się na rozkaz dowódcy jednostki wojskowej lub jego przełożonych.
Ze sztandarem może występować jednostka wojskowa, jej kompania honorowa albo wystawiona przez tę jednostkę wojskowa asysta honorowa.
Rozwinięty sztandar nosi poczet sztandarowy w składzie: dowódca pocztu sztandarowego - oficer młodszy, sztandarowy - podoficer oraz asystujący - podoficer.
Sztandarowy nosi bandolier (pas) wykonany ze skóry i pokryty suknem czerwonym z galonem srebrnym. Bandolier jednostki wojskowej odznaczonej Orderem Wojennym Virtuti Militari pokrywa się suknem niebieskim z pasami czarnymi i galonem srebrnym. Bandolier jednostki wojskowej odznaczonej Orderem Krzyża Wojskowego pokrywa się suknem karmazynowym z pasami granatowymi i galonem srebrnym.
§ 7.
Wręczania sztandaru nadanego jednostce wojskowej dokonuje się podczas uroczystego apelu (zbiórki) żołnierzy tej jednostki.
Przed wręczeniem sztandaru kapelan wojskowy dokonuje jego poświęcenia.
Na uroczystość wręczenia sztandaru zaprasza się jego fundatorów, a także przedstawicieli władz państwowych i samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń kombatanckich i innych organizacji pozarządowych.
Podczas uroczystości wręczenia sztandaru wbija się czternaście gwoździ honorowych, które wbijają:
1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;
2) Minister Obrony Narodowej;
3) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego;
4) dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny);
5) wojewoda;
6) fundator sztandaru;
7) rodzice chrzestni sztandaru;
8) dowódca (szef) rodzaju wojsk (służby);
9) dowódca dywizji (innego związku organizacyjnego);
10) dowódca jednostki wojskowej;
11) przedstawiciel oficerów;
12) przedstawiciel podoficerów;
13) przedstawiciel szeregowych;
14) przedstawiciel pracowników wojska.
W przypadku nieobecności osób, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 i 8-10, gwoździe honorowe wbijają przedstawiciele tych osób.
§ 8.
Ponadto podczas uroczystości wręczania sztandaru lub w przypadkach określonych w § 6 mogą być wbijane w jego drzewce gwoździe pamiątkowe, zawierające nazwy pól bitewnych, na których walczyła jednostka wojskowa, i daty tych bitew, imiona i nazwiska oraz stopnie wojskowe jej zasłużonych dowódców i żołnierzy, a także daty i zdarzenia ważne w dziejach jednostki.
§ 9.
Umieszczenie na sztandarze odznak orderów i odznaczeń nadanych jednostce wojskowej dokonuje się podczas uroczystego apelu (zbiórki) żołnierzy tej jednostki.
Umieszczenie na sztandarze odznaki orderu lub odznaczenia nadanego jednostce wojskowej następuje w sposób określony w § 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 listopada 1992 r. w sprawie opisu, materiału, wymiarów, wzorów rysunkowych oraz sposobu i okoliczności noszenia odznak orderów i odznaczeń .
Szarfa ze wstęgi Orderu Wojennego Virtuti Militari lub Orderu Krzyża Wojskowego pozostaje umieszczona na drzewcu sztandaru.
§ 10.
Sztandar powinien być przechowywany w miejscu zapewniającym jego ochronę przed utratą i zniszczeniem oraz jego należyte honorowanie:
1) w miejscu stałej dyslokacji jednostki wojskowej - w sali tradycji, gabinecie dowódcy lub w kancelarii, rozwinięty w gablocie;
2) w miejscu tymczasowej dyslokacji jednostki wojskowej i podczas marszu (przejazdu) - w miejscu wskazanym przez dowódcę jednostki wojskowej, zwinięty w pokrowcu i pod ochroną wartownika; na rozkaz dowódcy jednostki wojskowej sztandar może być rozwinięty.
Przechowywanie i ochronę sztandaru organizuje szef sztabu jednostki wojskowej.
§ 11.
Dowódca jednostki wojskowej ulegającej rozformowaniu przekazuje sztandar jednostki wojskowej do Muzeum Wojska Polskiego wraz z aktami nadania i ufundowania sztandaru, z zastrzeżeniem ust. 2.
W przypadku rozformowania jednostki wojskowej i sformowania w miejscu jej stacjonowania innej jednostki, która przejmuje dziedzictwo tradycji rozformowanej jednostki, sztandar tej jednostki może być przejęty przez jednostkę nowo
sformowaną. Decyzję w tej sprawie podejmuje Minister Obrony Narodowej na wniosek dowódcy nowo sformowanej jednostki wojskowej, przy uwzględnieniu opinii kolejnych przełożonych oraz stanowiska dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw działalności wychowawczej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Przy zdawaniu sztandaru jednostki wojskowej do Muzeum Wojska Polskiego sporządza się protokół zdawczo-odbiorczy, który pozostaje w jednostce wojskowej i w Muzeum Wojska Polskiego, a także przesyła się go do komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw działalności wychowawczej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Protokół zdawczo-odbiorczy powinien zawierać opis stanu sztandaru, wzmiankę o przekazaniu aktów nadania i ufundowania sztandaru oraz podpisy osoby przekazującej i przyjmującej.
Wraz z protokołem powinien być przekazany zarys dziejów sztandaru.
§ 12.
W uzasadnionych przypadkach sztandary przekazane do Muzeum Wojska Polskiego mogą być - za zgodą dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw działalności wychowawczej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - wypożyczane jednostkom wojskowym w celu umieszczenia w ich salach tradycji oraz eksponowania podczas obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych na terenie jednostki wojskowej.
W wyjątkowych przypadkach sztandary wypożyczone z Muzeum Wojska Polskiego mogą być - za zgodą dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw działalności wychowawczej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - eksponowane podczas uroczystych obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych.
Jednostki wojskowe, które wypożyczyły sztandary z Muzeum Wojska Polskiego, nie mogą ich używać do innych celów niż określone w ust. 1 i 2.
Rozdział 3. Znaki Marynarki Wojennej
§ 13.
Banderę wojenną podnoszą okręty Marynarki Wojennej.
Listę okrętów Marynarki Wojennej uprawnionych do podnoszenia bandery wojennej oraz daty pierwszego podniesienia i ostatniego opuszczenia bandery wojennej ustala dowódca Marynarki Wojennej.
§ 14.
Jednostki pływające, nieuprawnione do używania bandery wojennej, podnoszą w jej miejsce banderę jednostek pomocniczych Marynarki Wojennej.
§ 15.
Bandera podnoszona po raz pierwszy na okręcie bądź innej jednostce pływającej może być ufundowana za zgodą dowódcy Marynarki Wojennej.
Bandery, o której mowa w ust. 1, używa się do ostatniego podniesienia bandery. Po ostatnim jej opuszczeniu na obszyciu liku przydrzewcowego umieszcza się datę ostatniego opuszczenia i przekazuje do Muzeum Marynarki Wojennej. Tryb przekazywania bander do muzeum ustala dowódca Marynarki Wojennej.
§ 16.
Proporzec Marynarki Wojennej podnosi się na okrętach wojennych.
§ 17.
Znak dowódcy okrętu podnosi się na okręcie lub jednostce pomocniczej Marynarki Wojennej będących w kampanii i dowodzonych przez oficera Marynarki Wojennej.
§ 18.
Flagę lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej podnosi się przy stanowisku dowodzenia na lotniskach (lądowiskach) Marynarki Wojennej - stałych i polowych.
Flagę lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej podnosi się i opuszcza na rozkaz dowódcy lub kierownika lotów.
W przypadku obecności na lotnisku (lądowisku) Marynarki Wojennej zorganizowanych jednostek bądź sił i środków lotnictwa wojskowego państw obcych flaga lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej powinna być podniesiona przez cały czas ich obecności.
Szczegółowe zasady podnoszenia i opuszczania flagi lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej określa Ceremoniał Wojskowy.
§ 19.
Flagi dowódcy Marynarki Wojennej, admirała, admirała floty, wiceadmirała, kontradmirała, generałów oraz proporczyki Szefa Sztabu Marynarki Wojennej, dowódcy flotylli, dowódcy dywizjonu, dowódcy grupy podnosi się na okręcie wojennym lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, na których osoby honorowane tymi znakami przebywają oficjalnie.
Rozdział 4. Znaki lotnictwa wojskowego
§ 20.
Na wojskowych statkach powietrznych szachownica lotnicza umieszczana jest na płatowcu:
1) samolotu - po obu stronach statecznika pionowego (w przypadku podwójnego usterzenia pionowego tylko na zewnętrznych powierzchniach stateczników pionowych) oraz na dolnych i górnych powierzchniach lewego i prawego płata skrzydła (w przypadku dwupłata - na dolnych powierzchniach lewego i prawego dolnego płata skrzydła oraz na górnych powierzchniach lewego i prawego górnego płata skrzydła);
2) śmigłowca - po obu stronach tylnej części kadłuba oraz na jego dolnej powierzchni.
Szachownicę lotniczą umieszcza się tak, aby jej krawędzie były równoległe do osi symetrii podłużnej i krawędzi natarcia lub spływu skrzydła.
Szachownica lotnicza nie może swym obrysem wchodzić na części ruchome statku powietrznego (lotki, drzwi, wrota ładunkowe itp.), natomiast może być umieszczona w całości na ruchomej części samolotu (ruchoma część skrzydła, ster kierunku).
§ 21.
Szachownica lotnicza umieszczona na białych bądź czerwonych płaszczyznach wojskowych statków powietrznych powinna mieć obwiedzione szarą kreską obrzeża skrajów:
1) białych - w przypadku umieszczenia na płaszczyznach o barwie białej;
2) czerwonych - w przypadku umieszczenia na płaszczyznach o barwie czerwonej.
Szerokość szarej kreski obrzeża wynosi 1/6 szerokości skrajów szachownicy lotniczej.
Szczegółowe wymiary szachownicy lotniczej dla poszczególnych typów wojskowych statków powietrznych oraz sposób jej umieszczania ustala dowódca Sił Powietrznych.
§ 22.
Flagę lotnisk (lądowisk) wojskowych podnosi się przy stanowisku dowodzenia na lotniskach (lądowiskach) wojskowych - stałych i polowych.
Flagę lotnisk (lądowisk) wojskowych podnosi się i opuszcza na rozkaz dowódcy lub kierownika lotów.
W przypadku obecności na lotnisku (lądowisku) wojskowym zorganizowanych jednostek bądź sił i środków lotnictwa wojskowego państw obcych flaga lotnisk (lądowisk) wojskowych powinna być podniesiona przez cały czas ich obecności.
Rozdział 5. Flagi rodzajów Sił Zbrojnych
§ 23.
Flagę właściwą dla rodzaju Sił Zbrojnych podnosi się w rejonie stacjonowania (bazowania) jednostki wojskowej w następujących okolicznościach:
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.