Ósmy Protokół dodatkowy do Konstytucji Światowego Związku Pocztowego, Pierwszy Protokół dodatkowy do Regulaminu Generalnego Światowego Związku Pocztowego wraz z załącznikiem - Regulaminem wewnętrznym Kongresów, Światowa Konwencja Pocztowa oraz Porozumienie dotyczące pocztowych usług płatniczych, sporządzone w Genewie dnia 12 sierpnia 2008 r

Termin «delegacja» odnosi się do osoby lub zespołu osób wyznaczonych przez Państwo członkowskie do uczestniczenia w Kongresie. Delegacja składa się z Przewodniczącego delegacji oraz, w razie potrzeby, jego zastępcy, jednego lub kilku delegatów i ewentualnie jednego lub kilku pracowników pomocniczych (w tym ekspertów, sekretarek, i tak dalej).

Przewodniczący delegacji, ich zastępcy oraz delegaci są przedstawicielami Państw członkowskich w rozumieniu artykułu 14, ustęp 2 Konstytucji, jeżeli posiadają pełnomocnictwa odpowiadające warunkom określonym w artykule 3 niniejszego Regulaminu.

Pracownicy pomocniczy są dopuszczeni do posiedzeń i mają prawo uczestniczenia w debatach, ale zazwyczaj nie mają prawa do głosowania. Jednakże Przewodniczący delegacji może upoważnić ich do wzięcia udziału w głosowaniu w imieniu swojego kraju na posiedzeniach Komisji. Takie upoważnienia składa się na piśmie Przewodniczącemu Komisji przed rozpoczęciem posiedzenia.

Pełnomocnictwa delegacji podpisuje Głowa Państwa, Szef Rządu lub Minister Spraw Zagranicznych. Sporządza się je w należytej formie. Pełnomocnictwa delegatów upoważnionych do podpisywania Aktów (pełnomocników) określają zakres takiego podpisu (podpis z zastrzeżeniem ratyfikacji lub zatwierdzenia, podpis «ad referendum», podpis ostateczny). Wobec braku tego rodzaju sprecyzowania uważa się, że podpis wymaga ratyfikacji lub zatwierdzenia. Pełnomocnictwa upoważniające do podpisania Aktów dają z natury rzeczy prawo do zabierania głosu i głosowania. Delegaci, którym kompetentne władze udzieliły ogólnych pełnomocnictw, bez określenia ich zakresu, uprawnieni są do zabierania głosu, do głosowania i podpisania Aktów, chyba że z tekstu pełnomocnictw jasno wynika inaczej.

Pełnomocnictwa są składane z chwilą otwarcia Kongresu wyznaczonemu w tym celu organowi.

Delegaci nie wyposażeni w pełnomocnictwa lub którzy nie złożyli swoich pełnomocnictw mogą pod warunkiem, że zostali zgłoszeni przez swoje Rządy Rządowi kraju zapraszającego - brać udział w debatach i głosować z chwilą wzięcia udziału w pracach Kongresu. To samo dotyczy delegatów, których pełnomocnictwa uznano za nieprawidłowe. Delegaci ci tracą prawo do głosowania z chwilą zatwierdzenia przez Kongres ostatniego sprawozdania Komisji do spraw weryfikacji pełnomocnictw, stwierdzającego brak ich pełnomocnictw lub że ich pełnomocnictwa nie są prawidłowo wystawione, aż do czasu uregulowania sytuacji. Ostatnie sprawozdanie Komisji do spraw weryfikacji pełnomocnictw jest zatwierdzane przez Kongres przed wyborami, z wyjątkiem wyboru Przewodniczącego Kongresu, i przed zatwierdzeniem projektów Aktów.

Pełnomocnictwa Państwa członkowskiego, które jest reprezentowane na Kongresie przez inne Państwo członkowskie (na podstawie upoważnienia) mają taką samą formę jak pełnomocnictwa wymienione w ustępie 1.

Pełnomocnictwa i upoważnienia przesłane telegramem nie są dopuszczane. Natomiast przyjmowane będą telegramy stanowiące odpowiedź na prośbę o informacje w sprawie pełnomocnictw.

Delegacja, która po złożeniu pełnomocnictw nie może uczestniczyć w jednym lub kilku posiedzeniach może być reprezentowana przez delegację innego Państwa członkowskiego, pod warunkiem poinformowania o tym na piśmie Przewodniczącego danego posiedzenia. Jednakże jedna delegacja może reprezentować tylko jeden kraj poza swoim własnym.

Delegaci Państw członkowskich nie będących stronami Porozumienia mogą uczestniczyć w obradach Kongresu dotyczących tego Porozumienia, bez prawa do głosowania.

Na posiedzeniach Kongresu i Komisji delegacje zajmują miejsca we francuskim porządku alfabetycznym nazw reprezentowanych Państw członkowskich.

Przewodniczący Rady Administracyjnej określa we właściwym czasie, w drodze losowania, kraj, który zajmie miejsce przed trybuną prezydialną w czasie posiedzeń Kongresu i Komisji.

Przedstawiciele Organizacji Narodów Zjednoczonych dopuszczeni są jako obserwatorzy do uczestnictwa i udziału w debatach Kongresu.

Związki Regionalne dopuszczone są jako obserwatorzy do uczestnictwa w Kongresie i jego Komisjach.

Liga Państw Arabskich i Związek Afrykański dopuszczeni są jako obserwatorzy do uczestnictwa w Kongresie i jego Komisjach.

Członkowie Komitetu Konsultacyjnego dopuszczeni są jako obserwatorzy do uczestnictwa w Kongresie i jego Komisjach.

Obserwatorzy, o których mowa w ustępach 1 do 4, nie mają prawa do głosowania ale mogą zabierać głos za zgodą Przewodniczącego posiedzenia.

W wyjątkowych okolicznościach, prawo obserwatorów, o których mowa w ustępie 4, do uczestnictwa w pewnych posiedzeniach lub ich części może zostać ograniczone, jeżeli poufność omawianych kwestii tego wymaga. O takiej decyzji zostaną oni niezwłocznie powiadomieni. Decyzja o ograniczeniu podejmowana jest dla każdego przypadku indywidualnie przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Decyzje te są ponownie rozpatrywane przez Biuro Kongresu, które ma prawo je przyjąć lub cofnąć zwykłą większością głosów.

Przedstawiciele wyspecjalizowanych agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz organizacji międzyrządowych są wyznaczani przez Radę Administracyjną do wzięcia udziału w określonych posiedzeniach Kongresu i jego Komisji, w przypadku gdy dyskutowane są sprawy o szczególnym znaczeniu dla tych organizacji.

Przedstawicie organów międzynarodowych, stowarzyszeń lub przedsiębiorstw, lub kompetentne osoby wyznaczone przez Radę Administracyjną są dopuszczeni do określonych posiedzeń Kongresu lub jego Komisji.

Zaproszeni goście, wymienieni w ustępach 1 i 2, nie mają prawa do głosowania ale mogą zabierać głos za zgodą Przewodniczącego posiedzenia.

Państwo członkowskie będące gospodarzem Kongresu, w porozumieniu z Biurem Międzynarodowym, proponuje kandydata do pełnienia funkcji Dziekana Kongresu. W odpowiednim czasie Rada Administracyjna zatwierdza tę kandydaturę.

Podczas otwarcia pierwszego posiedzenia plenarnego każdego Kongresu Dziekan pełni funkcję Przewodniczącego Kongresu do czasu wyboru przez Kongres Przewodniczącego. Ponadto, pełni on funkcje powierzone mu w myśl niniejszego Regulaminu.

W czasie swojego pierwszego posiedzenia plenarnego Kongres, na wniosek Dziekana, wybiera Przewodniczącego Kongresu, a następnie, na wniosek Rady Administracyjnej, zatwierdza wybór Państw członkowskich, które sprawować będą funkcje Wiceprzewodniczących Kongresu oraz Przewodniczących i Wiceprzewodniczących Komisji. Funkcje te są przydzielane z uwzględnieniem, w możliwie szerokim zakresie, zasady sprawiedliwego podziału geograficznego Państw członkowskich.

Przewodniczący otwierają i zamykają posiedzenia, którym przewodniczą, kierują dyskusją, udzielają głosu mówcom, poddają pod głosowanie wnioski oraz podają wymaganą większość do ich przyjęcia, ogłaszają decyzje i, z zastrzeżeniem aprobaty przez Kongres, interpretują te decyzje, o ile to konieczne.

Przewodniczący czuwają nad przestrzeganiem niniejszego Regulaminu oraz nad zachowaniem porządku w czasie posiedzeń.

Każda delegacja może odwołać się do Kongresu lub Komisji od decyzji przyjętej przez Przewodniczącego na podstawie postanowienia niniejszego Regulaminu lub jego interpretacji. Decyzja Przewodniczącego pozostaje w mocy, o ile nie zostanie anulowana większością głosów członków obecnych i głosujących.

W przypadku gdy Państwo członkowskie wyznaczone do sprawowania funkcji Przewodniczącego nie może jej dalej wykonywać, jeden z Wiceprzewodniczących zostaje wyznaczony na jego miejsce przez Kongres lub daną Komisję.

Biuro jest organem centralnym powołanym do kierowania pracami Kongresu. W jego skład wchodzi Przewodniczący i Wiceprzewodniczący Kongresu, jak również Przewodniczący Komisji. Biuro zbiera się okresowo w celu przeanalizowania przebiegu prac Kongresu i jego Komisji oraz określenia zaleceń zmierzających do zapewnienia właściwego przebiegu prac. Jest ono pomocne Przewodniczącemu przy opracowywaniu porządku obrad każdego posiedzenia plenarnego oraz przy koordynacji prac Komisji. Opracowuje ono zalecenia dotyczące zamknięcia obrad Kongresu.

Sekretarz Generalny Kongresu i zastępca Sekretarza Generalnego, wymienieni w artykule 12, ustęp 1, uczestniczą w posiedzeniach Biura.

Państwa członkowskie reprezentowane na Kongresie są, z mocy prawa, członkami Komisji powołanych do zbadania wniosków dotyczących Konstytucji, Regulaminu Generalnego i Konwencji.

Państwa członkowskie reprezentowane na Kongresie, będące stronami jednego lub wielu fakultatywnych Porozumień są, z mocy prawa, członkami jednej lub wielu Komisji powołanych do rewizji tych Porozumień. Prawo do głosowania członków tej lub tych Komisji ograniczone jest do Porozumienia lub Porozumień, których są stronami.

Delegacje nie będące członkami Komisji rozpatrujących Porozumienia mogą uczestniczyć w posiedzeniach tych Komisji i brać udział w obradach bez prawa do głosowania.

Dyrektor Generalny i zastępca Dyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego pełnią odpowiednio funkcje Sekretarza Generalnego i zastępcy Sekretarza Generalnego Kongresu.

Sekretarz Generalny i zastępca Sekretarza Generalnego uczestniczą w posiedzeniach Kongresu i Biura Kongresu oraz biorą udział w ich obradach bez prawa do głosowania. Mogą oni również uczestniczyć na tych samych warunkach w posiedzeniach Komisji lub też wyznaczyć swojego przedstawiciela w osobie wyższego funkcjonariusza Biura Międzynarodowego.

Prace Sekretariatu Kongresu, Biura Kongresu i Komisji wykonuje personel Biura Międzynarodowego przy współpracy z Państwem członkowskimbędącym gospodarzem Kongresu.

Wyżsi funkcjonariusze Biura Międzynarodowego pełnią funkcje Sekretarzy Kongresu, Biura Kongresu i Komisji. Pomagają oni Przewodniczącemu w czasie posiedzeń i są odpowiedzialni za redakcje sprawozdań.

Do pomocy Sekretarzom Kongresu i Komisji przydzielani są zastępcy Sekretarzy.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 2, dopuszcza się w czasie obrad języki: francuski, angielski, hiszpański, rosyjski przy użyciu systemu tłumaczenia symultanicznego lub konsekutywnego.

Obrady Komisji redakcyjnej odbywają się w języku francuskim.

Dopuszcza się również inne języki do obrad wymienionych w ustępie 1. Język kraju gospodarza korzysta pod tym względem z pierwszeństwa. Delegacje używające innych języków zapewniają symultaniczne tłumaczenie w jednym z języków wymienionych w ustępie 1 bądź za pomocą systemu tłumaczenia symultanicznego, jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, bądź też przez indywidualnych tłumaczy.

Koszty instalacji i utrzymania urządzeń technicznych pokrywa Związek.

Koszty służby tłumaczeń dzieli się między Państwa członkowskie używające tego samego języka proporcjonalnie do ich udziału w wydatkach Związku.

Opracowane w czasie Kongresu dokumenty wraz z projektami decyzji przedłożonymi do zatwierdzenia Kongresu są publikowane w języku francuskim przez Sekretariat Kongresu.

W tym celu, dokumenty opracowane przez delegacje Państw członkowskich należy składać w tym języku bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem służby tłumaczeń przydzielonej Sekretariatowi Kongresu.

Służby powyższe, zorganizowane na własny koszt przez grupy językowe, utworzone zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Regulaminu Generalnego, mogą również tłumaczyć dokumenty Kongresu na odpowiednie języki.

Wszystkie kwestie przedkładane Kongresowi mają formę propozycji.

Wszystkie propozycje opublikowane przez Biuro Międzynarodowe przed otwarciem Kongresu uważa się za przedłożone Kongresowi.

Na dwa miesiące przed otwarciem Kongresu nie uwzględnia się żadnych propozycji, z wyjątkiem tych, które zawierają poprawki do propozycji uprzednio zgłoszonych.

Jako poprawkę uważa się każdą propozycję, która nie naruszając istoty oryginalnej propozycji zawiera skreślenia, uzupełnienia lub korektę części oryginalnej propozycji. Żadna proponowana zmiana nie będzie traktowana jako poprawka, jeżeli jest niezgodna ze znaczeniem lub intencją oryginalnej propozycji. W wątpliwych przypadkach rozstrzyga Kongres lub Komisja.

Poprawki przedstawione na Kongresie do już zgłoszonych propozycji powinny być złożone na piśmie w języku francuskim w Sekretariacie przed południem, w dniu poprzedzającym obrady, w sposób umożliwiający rozdanie ich delegatom jeszcze w tym samym dniu. Termin ten nie ma zastosowania do poprawek wynikających bezpośrednio z dyskusji na Kongresie lub Komisjach. W tym ostatnim przypadku, jeżeli to jest wymagane, autor poprawki powinien przedstawić swój tekst na piśmie w języku francuskim lub w przypadku trudności w jakimkolwiek innym języku obrad. Przewodniczący, którego to dotyczy, odczyta lub poleci odczytać ten tekst.

Procedura przewidziana w ustępie 5 dotyczy również przedstawienia propozycji nie zmierzających do zmiany tekstu Aktów (projektów rezolucji, projektów zaleceń, projektów decyzji, i tak dalej), tam gdzie te propozycje wynikają z prac Kongresu.

Każda propozycja lub poprawka powinna mieć formę ostateczną tekstu, który zostanie włączony do Aktów Związku, z zastrzeżeniem, oczywiście właściwej korekty dokonanej przez Komisję redakcyjną.

Propozycje natury redakcyjnej (w których po kolejnym numerze następuje litera R) przydzielane są do Komisji Redakcyjnej bądź bezpośrednio, jeżeli nie ma żadnej wątpliwości ze strony Biura Międzynarodowego co do ich charakteru (listę tych wniosków dla Komisji Redakcyjnej sporządza Biuro Międzynarodowe), bądź - jeżeli Biuro Międzynarodowe ma pewne wątpliwości co do ich natury - po potwierdzeniu przez inne Komisje, że propozycje te mają charakter wyłącznie redakcyjny (listę tych wniosków sporządza się również dla zainteresowanych Komisji). Jednakże, jeżeli tego rodzaju propozycje mają związek z innymi merytorycznymi propozycjami, które mają być omawiane na Kongresie lub w innych Komisjach, Komisja Redakcyjna odkłada ich rozpatrzenie do czasu podjęcia przez Kongres lub inne Komisje decyzji odnośnie do właściwych propozycji merytorycznych. Propozycje, w których po kolejnym numerze nie występuje litera R, lecz które zdaniem Biura Międzynarodowego są propozycjami natury redakcyjnej, przekazuje się bezpośrednio do zainteresowanych Komisji wraz z odpowiednimi propozycjami merytorycznymi. W chwili otwarcia obrad Komisje te decydują, które z tych propozycji mają być przekazywane bezpośrednio do Komisji Redakcyjnej. Listę tych propozycji dla zainteresowanych Komisji sporządza Biuro Międzynarodowe.

Jeżeli ten sam problem jest przedmiotem kilku propozycji, Przewodniczący ustala kolejność, w której są omawiane, rozpoczynając, zgodnie z zasadą, od propozycji, która najbardziej odbiega od oryginalnego tekstu i powoduje najbardziej istotne zmiany w stosunku do stanu aktualnego.

Jeżeli propozycja może być podzielona na kilka części, każda z tych części może być oddzielnie poddana pod dyskusję i głosowanie, pod warunkiem wyrażenia na to zgody przez autora propozycji lub przez zgromadzenie.

Każda propozycja wycofana na Kongresie lub w Komisji przez jego autora może być ponownie zgłoszona przez delegacje innego Państwa członkowskiego. Nawet jeżeli poprawka do propozycji została zaakceptowana przez jej autora, inna delegacja może ponownie zgłosić oryginalną, nie poprawioną propozycję.

Każdą poprawkę do propozycji, zaakceptowaną przez delegację zgłaszającą tę propozycję, włącza się natychmiast do tekstu tej propozycji. Jeżeli autor oryginalnej propozycji nie akceptuje poprawki, Przewodniczący decyduje, czy w pierwszym rzędzie należy głosować nad poprawką czy nad propozycją, poczynając od redakcji tekstu, która najbardziej odbiega od znaczenia lub intencji tekstu oryginalnego oraz która pociąga za sobą najbardziej istotne zmiany w stosunku do stanu aktualnego.

Procedura opisana w ustępie 5 ma również zastosowanie w przypadku zgłoszenia kilku

Przewodniczący Kongresu i Przewodniczący Komisji przekazują Komisji redakcyjnej, po każdym posiedzeniu, pisemny tekst propozycji, poprawek lub przyjętych decyzji.

Delegaci mogą zabierać głos jedynie za zgodą Przewodniczącego posiedzenia. Zalecane jest, aby wypowiadać się powoli i wyraźnie. Przewodniczący powinien zapewnić delegatom możliwość swobodnego i pełnego wypowiedzenia swoich poglądów na temat będący przedmiotem dyskusji, o ile nie zakłóci to normalnego przebiegu obrad.

O ile większość członków obecnych i głosujących nie zadecyduje inaczej, czas trwania wystąpienia nie powinien przekraczać pięciu minut. Przewodniczący ma prawo przerwać wypowiedź każdemu mówcy po przekroczeniu przez niego danego limitu czasu. Może on również zwrócić się do delegata z prośbą o nie odbieganie od tematu.

W czasie obrad Przewodniczący może, po uzyskaniu zgody większości członków obecnych i głosujących, zamknąć listę mówców po odczytaniu zapisanych do głosu delegatów. Po wyczerpaniu listy mówców ogłasza on zamknięcie dyskusji. Aczkolwiek, może on, nawet po zamknięciu listy, udzielić autorowi dyskutowanego wniosku prawa odpowiedzi na wszelkie wystąpienia.

Przewodniczący może również, po uzyskaniu zgody większości członków obecnych i głosujących, ograniczyć liczbę wystąpień tej samej delegacji dotyczących jednego lub określonej grupy propozycji, pozostawiając jednak autorowi prawo przedstawienia swojej propozycji i zabrania głosu w czasie późniejszym, jeżeli sobie tego życzy, w celu wprowadzenia nowych elementów w odpowiedzi na wystąpienia innych delegacji, tak aby mógł zabrać głos, jeżeli sobie tego życzy, jako ostatni.

Za zgodą większości członków obecnych i głosujących, Przewodniczący może ograniczyć liczbę wystąpień dotyczących jednego lub określonej grupy propozycji; jednakże w dyskusji musi wypowiedzieć się co najmniej pięciu mówców za propozycją i pięciu przeciw propozycji będącej przedmiotem dyskusji.

W czasie dyskusji nad każdym problemem, a nawet tam, gdzie właściwe, po zakończeniu debaty, każda delegacja może zgłosić wniosek w sprawie punktu porządku obrad z żądaniem:

Przewodniczący udziela niezwłocznie żądanych wyjaśnień lub podejmuje odpowiednie decyzje dotyczące wniosku w sprawie punktu porządku obrad. W przypadku różnicy zdań decyzje Przewodniczącego poddaje się pod głosowanie.

Ponadto, w czasie dyskusji nad określonym problemem, każda delegacja może zgłosić wniosek proceduralny mający na celu uwzględnienie propozycji:

Wnioski zmierzające do zawieszenia lub zamknięcia posiedzenia nie są przedmiotem dyskusji, są jednakże niezwłocznie poddawane pod głosowanie.

Jeżeli delegacja zaproponuje odroczenie lub zamknięcie obrad nad dyskutowanym problemem, udziela się głosu tylko dwóm mówcom przeciwnym odroczeniu lub zamknięciu debaty, po czym wniosek poddaje się pod głosowanie.

Delegacja zgłaszająca wniosek w sprawie punktu porządku obrad lub proceduralny nie może w swoim wystąpieniu poruszać istoty dyskutowanego zagadnienia. Autor wniosku proceduralnego może wycofać go przed poddaniem pod głosowanie, a każdy taki wniosek z poprawką lub bez, który został wycofany z dyskusji może być ponownie zgłoszony przez inną delegację.

Z zastrzeżeniem ustępów 2 i 3, niezbędne kworum do otwarcia posiedzeń i rozpoczęcia głosowania stanowi połowa Państw członkowskich reprezentowanych na Kongresie i posiadających prawo do głosowania.

W momencie głosowania nad zmianami Konstytucji i Regulaminu Generalnego wymagane kworum stanowi 2/3 Państw członkowskich Związku, mających prawo do głosowania.

W przypadku Porozumień, wymagane kworum dla otwarcia posiedzeń i dla rozpoczęcia głosowania stanowi połowa Państw członkowskich reprezentowanych na Kongresie, będących Stronami tych Porozumień i posiadających prawo do głosowania.

Delegacje obecne, ale nie biorące udziału w określonym głosowaniu, lub które oświadczą, że nie chcą w nim uczestniczyć nie są uważane za nieobecne przy ustalaniu kworum, wymaganego zgodnie z postanowieniem ustępów 1, 2 i 3.

Problemy, które nie mogą być uregulowane w wyniku wspólnego porozumienia, są rozwiązywane przez głosowanie.

Głosowanie odbywa się systemem tradycyjnym lub przy użyciu elektronicznych urządzeń do głosowania. W zasadzie, przeprowadza się je przy użyciu urządzeń elektronicznych, jeżeli zgromadzenie nimi dysponuje. Jednakże, w głosowaniu tajnym można posłużyć się systemem tradycyjnym, jeżeli zgłoszony przez daną delegację w tym zakresie wniosek uzyska poparcie większości delegacji obecnych i głosujących.

W systemie tradycyjnym procedury głosowania są następujące:

Procedura głosowania przy użyciu urządzenia elektronicznego jest następująca:

Niezależnie od stosowanego systemu, głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed inną procedurą głosowania.

Żadna delegacja nie ma prawa przerwać rozpoczętego głosowania, chyba że zgłosi wniosek formalny dotyczący sposobu przeprowadzenia głosowania.

Po zakończeniu głosowania Przewodniczący może udzielić głosu delegacjom, które chcą uzasadnić swoje głosowanie.

Propozycje zmierzające do zmiany Aktów uważa się za przyjęte, jeżeli uzyskają poparcie:

Decyzje w kwestiach proceduralnych, które nie mogą zostać rozstrzygnięte jednomyślnie, podejmowane są większością głosów Państw członkowskich obecnych i głosujących, które mają prawo do głosowania. To samo kryterium stosuje się do decyzji nie dotyczących zmian do Aktów, chyba że Kongres zadecyduje inaczej większością głosów Państw członkowskich obecnych i głosujących, które mają prawo do głosowania;

Z zastrzeżeniem ustępu 5, za „ Państwa członkowskie obecne i głosujące” uważa się Państwa członkowskie, które mają prawo do głosowania, głosujące „za” lub „przeciw”; głosy wstrzymujące się nie są brane pod uwagę przy podliczaniu liczby głosów niezbędnych do utworzenia większości, jak również kartki czyste lub nieważne w razie głosowania tajnego.

W przypadku równej liczby głosów „za” i „przeciw” propozycję uważa się za odrzuconą.

Jeżeli liczba głosów wstrzymujących się i kartek czystych lub nieważnych przekracza połowę liczby oddanych głosów (za, przeciw i wstrzymujących się), rozpatrzenie sprawy odracza się na następne posiedzenie, w czasie którego głosy wstrzymujące się, kartki czyste lub nieważne nie będą brane pod uwagę.

Wybory Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego odbywają się w głosowaniu tajnym, kolejno, w czasie jednego lub kilku posiedzeń tego samego dnia. Wybrany zostaje kandydat, który uzyska większość głosów Państw członkowskich obecnych i głosujących. Przystępuje się do tylu głosowań, ile jest niezbędnych dla uzyskania przez kandydata większości głosów.

Za „Państwa członkowskie obecne i głosujące” uważa się kraje głosujące na jednego z kandydatów zgłoszonych w przepisowym trybie; nie bierze się pod uwagę głosów wstrzymujących się przy podliczaniu liczby głosów niezbędnych do uzyskania większości, podobnie jak kartek czystych i nieważnych.

Jeżeli liczba głosów wstrzymujących się oraz kartek czystych lub nieważnych przekroczy połowę liczby oddanych głosów zgodnie z ustępem 2, wybór zostaje odroczony na późniejsze posiedzenie, w czasie którego głosy wstrzymujące się, kartki czyste lub nieważne nie będą brane pod uwagę.

Kandydat który w danej turze głosowania otrzymał najmniejszą liczbę głosów zostaje wyeliminowany.

Przy równej liczbie głosów przystępuje się do jednego lub kilku dodatkowych głosowań dla rozdzielenia kandydatów, którzy uzyskali identyczną liczbę głosów; przy czym głosowanie dotyczy tylko tych kandydatów. Jeżeli głosowanie nie da rezultatów, decyduje losowanie. Losowanie przeprowadza Przewodniczący.

Kandydaci na Dyrektora Generalnego i Zastępcę Dyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego mogą, na swój wniosek, być reprezentowani w trakcie liczenia głosów.

Sprawozdania z posiedzeń plenarnych Kongresu i Komisji odtwarzają przebieg posiedzeń, streszczają wystąpienia oraz wnioski i wyniki obrad.

Posiedzenia Komisji są przedmiotem sprawozdań przeznaczonych dla Kongresu. Z reguły, Grupy Robocze sporządzają sprawozdanie dla organu, który je powołał.

Jednakże, każdy delegat ma prawo zażądać zamieszczenia w sprawozdaniach, w skrócie lub w pełnym brzmieniu, swojego wygłoszonego oświadczenia, pod warunkiem, że dostarczy ona do Sekretariatu tekst francuski lub angielski swojego oświadczenia, najpóźniej w ciągu dwóch godzin po zamknięciu posiedzenia.

W ciągu 24 godzin po rozesłaniu projektów sprawozdań, delegaci mogą zgłosić swoje uwagi Sekretariatowi, który, w razie potrzeby, pośredniczy między zainteresowaną stroną a Przewodniczącym danego posiedzenia.

Zgodnie z zasadą generalną i z zastrzeżeniem postanowień ustępu 4, na początku każdego posiedzenia Kongresu Przewodniczący przedkłada do zatwierdzenia sprawozdanie z poprzedniego posiedzenia. Ma to również zastosowanie do sprawozdań Komisji. Sprawozdania z ostatnich posiedzeń, które nie mogły być przedłożone do zatwierdzenia przez Kongres lub Komisję są zatwierdzane przez odpowiednich Przewodniczących tych posiedzeń. Biuro Międzynarodowe uwzględnia również ewentualne uwagi, które delegaci Państw członkowskich zakomunikują mu w terminie czterdziestu dni po przesłaniu powyższych sprawozdań.

Biuro Międzynarodowe upoważnione jest do poprawienia w sprawozdaniach z posiedzeń Kongresu i Komisji błędów rzeczowych, nie dostrzeżonych w czasie ich aprobaty, zgodnie z ustępem 5.

Każda delegacja może odwołać się od decyzji dotyczących propozycji (Akty Związku, rezolucje, itp.), które zostały zatwierdzone lub odrzucone przez Komisję. Zawiadomienie o odwołaniu należy złożyć Przewodniczącemu Kongresu na piśmie w ciągu 48 godzin od zakończenia posiedzenia danej Komisji, na której dana propozycja została przyjęta lub odrzucona. Odwołanie jest rozpatrywane na następnym posiedzeniu plenarnym.

Jeżeli propozycja została zatwierdzona lub odrzucona przez Kongres, może ona zostać ponownie rozpatrzona przez ten sam Kongres, o ile odwołanie uzyskało poparcie co najmniej 10 delegacji. Takie odwołanie musi zostać zatwierdzone przez większość 2/3 członków obecnych i głosujących, mających prawo do głosowania. Możliwość ta jednak ograniczona jest do propozycji przedłożonych bezpośrednio w czasie posiedzeń plenarnych, co oznacza, że dana kwestia sporna nie może być przedmiotem więcej niż jednego wniosku odwoławczego.

Zgodnie z zasadą generalną, każdy projekt Aktów przedstawiony przez Komisję Redakcyjną analizowany jest artykuł po artykule. Przewodniczący, za zgodą większości, może zastosować szybszą procedurę, np. poprzez rozpatrywanie każdego projektu rozdział po rozdziale. Każdy Akt można uznać za przyjęty jedynie po korzystnym wyniku głosowania nad całością projektu. W głosowaniu stosuje się postanowienia artykułu 21 ustęp 1.

Biuro Międzynarodowe zobowiązane jest do korygowania w ostatecznej wersji Aktów błędów rzeczowych, nie dostrzeżonych w czasie analizy projektów Aktów, numeracji artykułów i ustępów oraz odsyłaczy.

Projekty decyzji innych niż te modyfikujące Akty, przedstawione przez Komisję Redakcyjną są z reguły rozpatrywane w całości. Postanowienia ustępu 2 stosuje się również do projektów tych decyzji.

Zastrzeżenia należy przedkładać do Sekretariatu w formie propozycji, na piśmie, w jednym z języków roboczych Biura Międzynarodowego (propozycje dotyczące Protokołu końcowego) natychmiast po przyjęciu propozycji dotyczącej artykułu, do którego odnosi się dane zastrzeżenie.

Aby umożliwić dystrybucję propozycji dotyczących zastrzeżeń wśród wszystkich Państw członkowskich, przed przyjęciem Protokołu końcowego przez Kongres, Sekretariat Kongresu ustala ostateczny termin wnoszenia zastrzeżeń i informuje o nim Państwa członkowskie.

Zastrzeżenia do Aktów Związku przedłożone po tym terminie nie będą rozpatrywane przez Sekretariat lub Kongres.

Każdy Kongres może zmienić swój Regulamin wewnętrzny. Aby być przedmiotem obrad, propozycje w sprawie zmian do niniejszego Regulaminu, o ile nie zostały przedstawione przez upoważniony do przedłożenia propozycji organ Światowego Związku Pocztowego, muszą uzyskać poparcie na Kongresie co najmniej dziesięciu delegacji.

W celu przyjęcia propozycji w sprawie zmian do niniejszego Regulaminu wymagane jest zatwierdzenie ich przez co najmniej dwie trzecie Państw członkowskich obecnych na Kongresie i mających prawo do głosowania.

Definicje

Wyznaczenie jednostki lub jednostek odpowiedzialnych za wypełnianie obowiązków wynikających z przystąpienia do Konwencji

Powszechna usługa pocztowa

Wolność tranzytu

Przynależność przesyłek pocztowych. Wycofanie z obiegu pocztowego. Zmiana lub korekta adresu. Dosyłanie. Zwrot do nadawcy przesyłek niedoręczalnych

Opłaty

Zwolnienie od opłat pocztowych

Znaczki pocztowe

Bezpieczeństwo pocztowe

Zrównoważony rozwój

Naruszenia

Usługi podstawowe

Usługi dodatkowe

Poczta elektroniczna, EMS, zintegrowana logistyka i nowe usługi

Przesyłki nieprzyjmowane. Zakazy

Dopuszczalne substancje promieniotwórcze i substancje wywołujące zakażenie

Reklamacje

Kontrola celna. Opłaty celne i inne należności

Wymiana odsyłek zamkniętych z jednostkami wojskowymi

Standardy i cele w zakresie jakości usług

Odpowiedzialność wyznaczonych operatorów.Odszkodowania

Nieponoszenie odpowiedzialności przez Państwa członkowskie i wyznaczonych operatorów

Odpowiedzialność nadawcy

Wypłata odszkodowania

Ewentualne odzyskanie odszkodowania od nadawcy lub adresata

Nadawanie przesyłek listowych za granicą

Opłaty końcowe (koszty końcowe). Postanowienia ogólne

Opłaty końcowe (koszty końcowe). Postanowienia stosowane do strumieni pocztywymienianych między wyznaczonymi operatoramikrajów systemu docelowego

Opłaty końcowe (koszty końcowe). Postanowienia stosowane do strumieni poczty przeznaczonych do wyznaczonych operatorówkrajów systemu przejściowego, pochodzących od wyznaczonych operatorów krajów systemu przejściowego oraz wymienianych między wyznaczonymi operatorami krajów systemu przejściowego

Fundusz na rzecz poprawy jakości usług

Opłaty tranzytowe

Stawka podstawowa i postanowienia dotyczące opłat za przewóz lotniczy

Udziały lądowe i morskie paczek pocztowych

Prawo Rady Eksploatacji Pocztowej do ustalania opłat i udziałów

Tryb zatwierdzania propozycji dotyczących Konwencji i Regulaminów

Zastrzeżenia zgłoszone podczas Kongresu

Wejście w życie i okres obowiązywania Konwencji

Państwa członkowskie przekazują do Biura Międzynarodowego, w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia Kongresu, nazwę i adres organu rządowego odpowiedzialnego za nadzorowanie spraw pocztowych. Ponadto, Państwa członkowskie komunikują Biuru Międzynarodowemu, w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia Kongresu, nazwę i adres operatora lub operatorów oficjalnie wyznaczonych do zapewnienia świadczenia usług pocztowych i wypełniania obowiązków wynikających z Aktów Związku na jego lub ich terytoriach. Pomiędzy dwoma Kongresami, należy niezwłocznie poinformować Biuro Międzynarodowe o każdej dokonanej zmianie organów rządowych i oficjalnie wyznaczonych operatorów.

W celu utrzymania idei jednolitego terytorium pocztowego Związku, Państwa członkowskie zapewnią, aby wszyscy użytkownicy/klienci korzystali z prawa do powszechnej usługi pocztowej, która odpowiada ofercie podstawowych usług pocztowych o określonej jakości, dostarczanych w sposób stały w każdym punkcie ich terytorium, po przystępnych cenach.

W tym celu, Państwa członkowskie ustanawiają, w ramach swojego krajowego ustawodawstwa pocztowego lub za pomocą innych przyjętych środków, zakres oferowanych usług pocztowych i wymagania dotyczące jakości oraz przystępnych cen, biorąc pod uwagę zarówno potrzeby ludności jak i swoje uwarunkowania krajowe.

Państwa członkowskie zapewnią, aby oferowane usługi pocztowe i standardy jakościowe były przestrzegane przez operatorów odpowiedzialnych za świadczenie powszechnej usługi pocztowej.

Państwa członkowskie zapewnią, aby świadczenie powszechnej usługi pocztowej odbywało się w sposób możliwy do wykonania, gwarantując w ten sposób jej utrzymanie.

Zasada wolności wyrażona jest w artykule pierwszym Konstytucji. Zobowiązuje ona każde Państwo członkowskiedo zapewnienia, aby jego wyznaczeni operatorzykierowali zawsze najszybszymi połączeniami i najbezpieczniejszymi sposobami, które wykorzystują dla swych własnych przesyłek, odsyłki zamknięte oraz przesyłki listowe w tranzycie otwartym, dostarczane im przez innego wyznaczonego operatora.Ta zasada dotyczy również przesyłek lub odsyłek mylnieskierowanych.

Państwa członkowskie, które nie uczestniczą w wymianie listów zawierających substancje wywołujące zakażenie lub substancje promieniotwórcze, mają prawo nie przyjmować tych przesyłek kierowanych w tranzycie otwartym przez ich terytorium. To samo dotyczy przesyłek listowych innych niż listy, kartki pocztowe i druki dla ociemniałych (cekogramy). Dotyczy to również druków, czasopism, magazynów, pakiecików oraz worków M, których zawartość nie odpowiada przepisom prawnym regulującym warunki ich publikacji lub ich obiegu w kraju, przez który są przewożone.

Wolność tranzytu paczek pocztowych przeznaczonych do przewozu drogami lądowymi i morskimi ograniczona jest do obszaru krajów uczestniczących w tej usłudze.

Wolność tranzytu paczek lotniczych jest zagwarantowana na całym obszarze Związku. Jednakże, Państwa członkowskie, które nie uczestniczą w usłudze paczek pocztowych nie mogą być zobowiązane do zapewnienia kierowania paczek lotniczych drogą lądowo-morską.

W przypadku, gdy Państwo członkowskie nie przestrzega postanowień dotyczących wolności tranzytu, inne Państwa członkowskie mają prawo wstrzymać ruch pocztowy z tym Państwem członkowskim.

Każda przesyłka pocztowa jest własnością nadawcy do chwili wydania jej osobie uprawnionej, z wyjątkiem przypadku, gdy przesyłka została zajęta na mocy ustawodawstwa kraju nadania lub przeznaczenia oraz, w przypadku zastosowania postanowień artykułu 15 ustęp 2 punkt 1.1 lub ustęp 3, na mocy ustawodawstwa kraju tranzytowego.

Nadawca przesyłki pocztowej może zlecić jej wycofanie z obiegu lub zlecić zmianę bądź korektę jej adresu. Opłaty i inne warunki ustalone są w Regulaminach.

Państwa członkowskie zapewniają, aby ich wyznaczeni operatorzy dosyłaliprzesyłki pocztowe, w przypadku zmiany adresu adresata i zwracali do nadawcyprzesyłki niedoręczalne. Opłaty i inne warunki ustalone są w Regulaminach.

Opłaty odnoszące się do różnych pocztowych usług międzynarodowych i specjalnych ustalają Państwa członkowskie lub ich wyznaczeni operatorzy, w zależności od przepisów krajowychi zgodnie z zasadami wymienionymi w Konwencji i w Regulaminach. Opłaty powinny być w zasadzie powiązane z kosztami świadczenia tych usług.

Państwo członkowskienadania lub jego wyznaczony operatorustala, w zależności od przepisów krajowych,stawki opłat za przewóz przesyłek listowych i paczek pocztowych. Stawki opłat obejmują doręczenie przesyłek do miejsca zamieszkania adresatów, o ile usługa doręczania jest świadczona w krajach przeznaczenia dla przesyłek, o których mowa.

Stosowane opłaty, łącznie z podanymi w Aktach opłatami wskaźnikowymi, powinny być co najmniej równe opłatom pobieranym w obrocie krajowym za przesyłki o tej samej charakterystyce (rodzaj, ilość, termin opracowania, i tym podobne),

Państwa członkowskie lub ich wyznaczeni operatorzy, w zależności od przepisów krajowych,są upoważnieni do przekraczania wszelkich opłat wskaźnikowych wymienionych w Aktach.

Powyżej minimalnego poziomu opłat określonego w ustępie 3, Państwa członkowskie lub ich wyznaczeni operatorzymają prawo, na podstawie ich krajowegoustawodawstwa, ustalać obniżone opłaty za przesyłki listowe oraz paczki pocztowe nadawane na terytorium Państwa członkowskiego.Mają oni w szczególności możliwość przyznania preferencyjnych opłat swym klientom nadającym duże ilości przesyłek.

Niedozwolone jest pobieranie jakichkolwiek innych opłat pocztowych od klientów poza opłatami przewidzianymi w Aktach.

Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w Aktach, każdy wyznaczony operatorzatrzymuje opłaty przez siebie pobrane.

Państwa członkowskie i ich wyznaczeni operatorzypowinni przyjąć oraz realizować strategię działania w zakresie bezpieczeństwa, na wszystkich poziomach eksploatacji pocztowej, w celu utrzymania i zwiększenia zaufania wśród społeczeństwa do usług pocztowych, w interesie wszystkich pracowników, których to dotyczy. Ta strategia powinna obejmować wymianę informacji dotyczących utrzymania pewności i bezpieczeństwa transportu oraz tranzytu odsyłek między Państwami członkowskimi i ich wyznaczonymi operatorami.