Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa katalog odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych.

§ 2.

Odpady w katalogu odpadów zostały podzielone w zależności od źródła ich powstawania na 20 następujących grup:

1) odpady powstające przy poszukiwaniu, wydobywaniu, fizycznej i chemicznej przeróbce rud oraz innych kopalin - 01;

2) odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności - 02;

3) odpady z przetwórstwa drewna oraz z produkcji płyt i mebli, masy celulozowej, papieru i tektury - 03;

4) odpady z przemysłu skórzanego, futrzarskiego i tekstylnego - 04;

5) odpady z przeróbki ropy naftowej, oczyszczania gazu ziemnego oraz pirolitycznej przeróbki węgla - 05;

6) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii nieorganicznej - 06;

7) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii organicznej - 07;

8) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich - 08;

9) odpady z przemysłu fotograficznego i usług fotograficznych - 09;

10) odpady z procesów termicznych - 10;

11) odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali nieżelaznych - 11;

12) odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych - 12;

13) oleje odpadowe i odpady ciekłych paliw (z wyłączeniem olejów jadalnych oraz grup 05, 12 i 19) - 13;

14) odpady z rozpuszczalników organicznych, chłodziw i propelentów (z wyłączeniem grup 07 i 08) - 14;

15) odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach - 15;

16) odpady nieujęte w innych grupach - 16;

17) odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej (włączając glebę i ziemię z terenów zanieczyszczonych) - 17;

18) odpady medyczne i weterynaryjne (z wyłączeniem odpadów kuchennych i restauracyjnych niezwiązanych z opieką zdrowotną lub weterynaryjną) - 18;

19) odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych - 19;

20) odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie - 20.

§ 3.

Katalog odpadów, określający grupy, podgrupy i rodzaje odpadów oraz ich kody, ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych, jest zawarty w załączniku do rozporządzenia.

§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Załącznik - Katalog odpadów ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych

^1)^

Objaśnienia:

^^ Odpadami niebezpiecznymi w katalogu odpadów są odpady oznakowane indeksem górnym w postaci gwiazdki „” przy kodzie rodzaju odpadów, chyba że mają zastosowanie przepisy art. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

^1)^ Stosowane w niniejszej tabeli określenia oznaczają:

1) substancja niebezpieczna - substancję zaklasyfikowaną jako stwarzająca zagrożenie w wyniku spełnienia kryteriów określonych w częściach 2-5 załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin zmieniającego i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008”;

2) metal ciężki -jakikolwiek związek antymonu, arsenu, kadmu, chromu (VI), miedzi, ołowiu, rtęci, niklu, selenu, telluru, talu i cyny, także w przypadku gdy metale te występują w postaci metalicznej, o ile są one sklasyfikowane jako substancje niebezpieczne;

3) metale przejściowe - wszelkie związki skandu, wanadu, manganu, kobaltu, miedzi, itru, niobu, hafnu, wolframu, tytanu, chromu, żelaza, niklu, cynku, cyrkonu, molibdenu i tantalu, także w przypadku gdy metale te występują w postaci metalicznej, o ile są one sklasyfikowane jako substancje niebezpieczne;

4) stabilizowanie - procesy, które zmieniają cechy niebezpieczne składników w odpadach i przekształcają odpady niebezpieczne w odpady inne niż niebezpieczne;

5) zestalanie - procesy, które zmieniają jedynie stan fizyczny odpadów przez użycie dodatków, bez zmiany chemicznych właściwości odpadów;

6) odpady częściowo ustabilizowane - odpady zawierające po procesie stabilizacji składniki niebezpieczne, które nie zmieniły się całkowicie w składniki inne niż niebezpieczne i które mogłyby zostać uwolnione do środowiska w krótkim, średnim lub długim przedziale czasu.

^2)^ Dwie pierwsze cyfry kodu oznaczają grupę odpadów wskazującą źródło powstawania odpadów. Oznaczenie grupy odpadów łącznie z dwiema następnymi cyframi identyfikuje podgrupę odpadów, natomiast kod składający się z sześciu cyfr identyfikuje rodzaj odpadów.

^3)^ Odpady klasyfikuje się według źródła powstawania w grupach od 01 do 12 lub od 17 do 20, przypisując im odpowiedni sześciocyfrowy kod określający rodzaj odpadu (z wyłączeniem kodów kończących się na 99), z zastrzeżeniem akapitu 5 i 6.

W przypadku nieodnalezienia odpowiedniej pozycji w grupach od 01 do 12 lub od 17 do 20 odpady klasyfikuje się w grupach od 13 do 15.

W przypadku nieodnalezienia odpowiedniej pozycji w grupach od 01 do 12 lub od 17 do 20 odpady klasyfikuje się w grupie 16, zawierającej odpady nieujęte w innych grupach.

W przypadku nieodnalezienia odpowiedniej pozycji w grupie 16 odpady klasyfikuje się w grupie według źródła powstawania, przypisując im kod kończący się na 99 (inne niewymienione odpady).

Odpady ze specyficznych gałęzi przemysłu klasyfikuje się w kilku grupach, w szczególności odpady powstające przy produkcji samochodów klasyfikuje się w grupie 12 - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych; w grupie 11 - odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali nieżelaznych; w grupie 08 - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich, w zależności od etapu produkcji.

Odpady opakowaniowe będące odpadami komunalnymi, jeśli są zbierane selektywnie lub występują jako zmieszane odpady opakowaniowe, klasyfikuje się w podgrupie 15 01, a nie w podgrupie 20 01.

^4)^ W przypadku odpadów, którym można przypisać zarówno kody odpadów niebezpiecznych jak i odpadów innych niż niebezpieczne (tzw. kody lustrzane), stosuje się następujące zasady:

1) opis rodzaju odpadów w katalogu odpadów zawierający szczegółowe lub ogólne odniesienie do „substancji niebezpiecznych” ma zastosowanie jedynie w przypadku odpadów faktycznie zawierających dane substancje niebezpieczne, które sprawiają, że odpady te wykazują jedną lub szereg właściwości, z wyjątkiem właściwości zakaźnych określonych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

2) ocena właściwości odpadów, powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, może zostać dokonana przez wykorzystanie postanowień zawartych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach lub, o ile nie wskazano inaczej, w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008, przez przeprowadzenie badania zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalającym metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz. Urz. UE L 142 z 31.05.2008, str. 1, z późn. zm.) lub innymi uznanymi międzynarodowo metodami badawczymi i wytycznymi, biorąc pod uwagę art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w odniesieniu do badań na ludziach i zwierzętach;

3) odpady zawierające polichlorowane dibenzo-p-dioksyny i dibenzofurany (PCDD/PCDF), DDT (1,1,1-richlo-ro- 2,2-bis (4-chlorofenylo) etan), chlordan, heksachlorocykloheksany (włącznie z lindanem), dieldrynę, endry-nę, heptachlor, heksachlorobenzen, chlorodekon, aldrynę, pentachlorobenzen, mireks, toksafen, heksabromobi-fenyl i/lub PCB w ilości przekraczającej dopuszczalne wartości stężenia wskazane w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającego dyrektywę 79/117/EWG (Dz. Urz. UE L 158 z 30.04.2004, str. 7, z późn. zm.) są klasyfikowane jako niebezpieczne;

4) w stosownych przypadkach przy ustalaniu właściwości odpadów, powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, mogą być brane pod uwagę poniższe uwagi zawarte w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008:

• 1.1.3.1. Uwagi odnoszące się do identyfikacji, klasyfikacji i oznakowania substancji:uwagi B, D, F, J, L, M, P, Q, R oraz U,

• 1.1.3.2. Uwagi odnoszące się do klasyfikacji i oznakowania mieszanin:uwagi 1, 2, 3 i 5;

5) po dokonaniu oceny właściwości odpadów, powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, zgodnie z niniejszą metodą należy przyporządkować im odpowiedni kod odpadów - właściwy dla odpadów niebezpiecznych lub odpadów innych niż niebezpieczne.

^5)^ Do niebezpiecznych składników z urządzeń elektrycznych i elektronicznych można zaliczyć akumulatory i baterie wymienione w podgrupie 16 06 i oznaczone jako niebezpieczne, przełączniki rtęciowe, szkło z lamp kineskopowych i inne szkło aktywne itp.

Załącznik - Katalog odpadów ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych