LegalizeRozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lutego 2014 r. w sprawie kategorii aktywów oraz maksymalnej części środków pieniężnych inwestowanych przez krajowe instytucje pieniądza elektronicznego
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 132o ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) kategorie bezpiecznych, płynnych aktywów o niskim ryzyku, o których mowa w art. 132n ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych;
2) maksymalną część środków pieniężnych, jaka może być inwestowana w poszczególne kategorie aktywów przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego.
§ 2.
Środki pieniężne otrzymane przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego w zamian za wydany pieniądz elektroniczny mogą być inwestowane:
1) w papiery wartościowe emitowane, gwarantowane lub poręczane przez:
Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,
rządy lub banki centralne państw członkowskich oraz organizacje międzynarodowe, których członkiem jest przynajmniej jedno państwo członkowskie;
2) w listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych ;
3) w inne niż wymienione w pkt 1 i 2 instrumenty dłużne, o których mowa w art. 336 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 , zwanego dalej „rozporządzeniem 575/2013”, z wyłączeniem innych kwalifikujących się pozycji, o których mowa w ust. 4 tego artykułu;
4) w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych, o których mowa w art. 82 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych ;
5) w tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych lub spółek inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z prawem regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe;
6) na rachunkach lokat terminowych prowadzonych w bankach, oddziałach banków zagranicznych, a także w instytucjach kredytowych lub oddziałach instytucji kredytowych, pod warunkiem objęcia tych środków ochroną w ramach systemu gwarantowania lub oficjalnie uznanego systemu gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym .
Środki pieniężne otrzymane przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego w zamian za wydany pieniądz elektroniczny mogą być inwestowane w aktywa, o których mowa w ust. 1:
1) pkt 1-3, jeżeli aktywom tym odpowiada waga wymogu z tytułu funduszy własnych w zakresie ryzyka szczególnego nie wyższa niż 1,60%, wskazana w art. 336 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;
2) pkt 4 i 5, jeżeli przedmiotem lokat instytucji oferujących takie aktywa są wyłącznie aktywa, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 6.
§ 3.
Wielkość środków pieniężnych ulokowanych:
1) w aktywach, o których mowa w § 2 ust. 1:
pkt 4, w jednym funduszu inwestycyjnym lub w kilku funduszach inwestycyjnych zarządzanych przez to samo towarzystwo, nie może przekroczyć 15% wartości środków pieniężnych inwestowanych przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego albo kwoty 400 000 złotych, w zależności od tego, która z nich jest niższa,
pkt 5, w jednym funduszu zagranicznym lub w kilku funduszach zagranicznych zarządzanych przez tę samą spółkę zarządzającą, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, nie może przekroczyć 15% wartości środków pieniężnych inwestowanych przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego albo kwoty 400 000 złotych, w zależności od tego, która z nich jest niższa;
2) na rachunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 6:
w banku lub oddziale banku zagranicznego nie może przekroczyć kwoty, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
w instytucji kredytowej lub oddziale instytucji kredytowej nie może przekroczyć kwoty, której wypłatę zapewnia oficjalnie uznany system gwarantowania, do którego należy instytucja kredytowa w państwie macierzystym, a w przypadku gdy oddział instytucji kredytowej na podstawie art. 2b ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym przystąpił do obowiązkowego systemu gwarantowania - kwoty, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.
Jeżeli aktywa, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, nie są emitowane, gwarantowane lub poręczane przez podmioty wymienione w § 2 ust. 1 pkt 1, przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.