LegalizeObwieszczenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 30 sierpnia 2011 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Skarbu Państwa z dnia 16 listopada 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 16 listopada 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców , które stanowią:
§ 2. Do postępowań w sprawach o udzielenie pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 30 sierpnia 2011 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców
Na podstawie art. 2b pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa tryb, warunki i formy udzielania pomocy publicznej na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorców, o których mowa w art. 2 pkt 8a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa ze środków zgromadzonych na rachunku państwowego funduszu celowego utworzonego na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji .
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) minister - ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa;
2) przedsiębiorca znajdujący się w trudnej sytuacji ekonomicznej - przedsiębiorcę znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych przez Komisję Europejską;
3) długookresowa zdolność do konkurowania na rynku - zdolność przedsiębiorcy do pokrywania kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, w tym kosztów amortyzacji i kosztów finansowych, bez konieczności dalszego wspierania środkami publicznymi;
4) przedsiębiorca należący do grupy kapitałowej - przedsiębiorcę będącego przedsiębiorstwem partnerskim albo powiązanym, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) ;
5) mały lub średni przedsiębiorca - przedsiębiorcę będącego małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych);
6) pomoc na ratowanie - ograniczone w czasie wsparcie finansowe w celu umożliwienia przedsiębiorcy prowadzenia działalności gospodarczej przez czas niezbędny do dokonania koniecznych analiz oraz opracowania planu restrukturyzacji albo likwidacji działalności;
7) plan restrukturyzacji - plan zatwierdzony przez właściwy organ przedsiębiorcy, w którym okres restrukturyzacji jest ograniczony do niezbędnego minimum, mający na celu przywrócenie przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, w oparciu o restrukturyzację majątkową, finansową, organizacyjną, zatrudnienia lub mającą na celu modernizację lub racjonalizację produkcji, w tym zmianę profilu produkcyjnego;
8) pomoc na restrukturyzację - pomoc przewidzianą w planie restrukturyzacji, udzielaną przedsiębiorcy w celu realizacji procesu restrukturyzacji i ograniczoną do minimum niezbędnego do przywrócenia przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku;
9) stopa bazowa - stopę oprocentowania okresowo ustalaną przez Komisję Europejską, obowiązującą w dniu podpisania umowy stanowiącej podstawę udzielenia pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację;
10) środki własne przedsiębiorcy - środki finansowe przedsiębiorcy, jego akcjonariuszy lub udziałowców lub przedsiębiorców należących do tej samej co on grupy kapitałowej, w tym środki pochodzące ze sprzedaży zbędnego majątku lub z zewnętrznych źródeł finansowania uzyskane na warunkach rynkowych, oraz bez udziału pomocy publicznej.
Rozdział 2. Warunki udzielania pomocy na ratowanie i pomocy na restrukturyzację
§ 3.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej, o ile przedsiębiorca:
1) podjął działalność gospodarczą w danej dziedzinie w okresie co najmniej 3 lat przed dniem wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pomocy;
2) nie ubiega się o pomoc publiczną w sektorach hutnictwa żelaza i stali lub górnictwa węgla;
3) spełnia szczegółowe kryteria określone w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej - jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w sektorach: rolnictwa, rybołówstwa i akwakultury lub lotnictwa;
4) nie jest przedsiębiorcą należącym do grupy kapitałowej ani nie jest przejmowany przez żadnego przedsiębiorcę należącego do grupy kapitałowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy przedsiębiorca wykaże, że jego trudna sytuacja ekonomiczna:
ma charakter wewnętrzny i nie jest wynikiem nieuzasadnionego podziału kosztów w ramach grupy kapitałowej oraz
jest zbyt poważna, aby mogła zostać przezwyciężona przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej.
§ 4.
Pomoc na restrukturyzację powinna być ograniczona do minimum niezbędnego do przywrócenia przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, biorąc pod uwagę w szczególności wielkość oraz formę udzielanej pomocy.
Pomoc na restrukturyzację powinna stanowić uzupełnienie środków własnych przedsiębiorcy.
Środki własne przedsiębiorcy powinny stanowić rzeczywisty wkład w finansowanie kosztów restrukturyzacji oraz nie powinny obejmować amortyzacji i planowanych zysków, a udział środków własnych przedsiębiorcy w kosztach restrukturyzacji powinien wynosić co najmniej:
1) 25% - w przypadku małego przedsiębiorcy;
2) 40% - w przypadku średniego przedsiębiorcy;
3) 50% - w przypadku przedsiębiorcy innego niż wymieniony w pkt 1 i 2.
W przypadku wykazania przez przedsiębiorcę wyjątkowych okoliczności lub w przypadku szczególnych trudności udział środków własnych przedsiębiorcy w kosztach restrukturyzacji może być niższy niż wskazany w ust. 3.
Pomoc na restrukturyzację nie może służyć finansowaniu nowych inwestycji, z wyjątkiem inwestycji niezbędnych do odzyskania przez przedsiębiorcę długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.
Pomoc na restrukturyzację nie może być udzielona, jeżeli restrukturyzacja przedsiębiorcy ogranicza się wyłącznie do restrukturyzacji finansowej i nie prowadzi do usunięcia przyczyn powstawania strat.
§ 5.
Plan restrukturyzacji powinien być dokumentem wiarygodnym, wykonalnym, opartym na realnych założeniach oraz zawierać elementy określone w części III.8.B pkt 2.2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE .
§ 6.
Zmiana planu restrukturyzacji, w tym przewidywanej w nim wielkości pomocy publicznej, jest możliwa tylko w czasie trwania restrukturyzacji, o ile zmieniony plan prowadzi do osiągnięcia przez przedsiębiorcę długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, oraz pod warunkiem że:
1) zwiększenie kwoty pomocy wiąże się z rozszerzeniem środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, o których mowa w § 7, albo
2) planowane ograniczenie środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, o których mowa w § 7, lub opóźnienia we wdrożeniu tych środków następują z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy i wiążą się ze zmniejszeniem kwoty pomocy.
§ 7.
Warunkiem udzielenia pomocy na restrukturyzację udzielanej przedsiębiorcy innemu niż mały przedsiębiorca, chyba że działa on na rynku, na którym istnieje strukturalna nadwyżka zdolności produkcyjnych, jest zastosowanie środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, polegających w szczególności na:
1) zbyciu aktywów lub
2) ograniczeniu zdolności produkcyjnych, lub
3) ograniczeniu udziału tego przedsiębiorcy w rynku.
Środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na rynku powinny być proporcjonalne do wielkości przedsiębiorcy oraz jego udziału w rynku.
Nie stanowią środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku działania polegające na likwidacji lub ograniczeniu działalności przedsiębiorcy, które są konieczne dla odzyskania długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.
§ 8.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy wyłącznie raz.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy po raz kolejny, jeżeli od udzielenia pomocy na ratowanie lub od zakończenia bądź zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacji upłynęło co najmniej 10 lat, licząc od wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy należącemu do grupy kapitałowej, w przypadku gdy którykolwiek przedsiębiorca należący do tej grupy kapitałowej otrzymał pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację, jeżeli od udzielenia pomocy na ratowanie lub od zakończenia bądź zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacji któregokolwiek przedsiębiorcy należącego do tej grupy kapitałowej upłynęło co najmniej 10 lat, licząc od wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.
W przypadku gdy przedsiębiorca należący do grupy kapitałowej otrzymał pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację, inny przedsiębiorca należący do tej grupy kapitałowej może otrzymać pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację, przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 2, liczonego dla przedsiębiorcy, należącego do tej grupy kapitałowej, który otrzymał pomoc, pod warunkiem że planowana pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację nie będzie transferowana do tego przedsiębiorcy.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy nabywającemu aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację przed zbyciem tych aktywów, jeżeli od udzielenia pomocy na ratowanie lub od zakończenia bądź zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacji przedsiębiorcy zbywającego aktywa upłynęło co najmniej 10 lat, licząc od wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.
Pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przedsiębiorcy nabywającemu aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację przed zbyciem tych aktywów przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 5, jeżeli są spełnione jednocześnie następujące warunki:
1) w chwili dokonywania transakcji nabywający i zbywający aktywa byli wobec siebie przedsiębiorcami samodzielnymi w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych);
2) przedsiębiorca nabył aktywa za wartość godziwą w rozumieniu art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ;
3) zbycie aktywów, w tym w toku postępowania upadłościowego lub naprawczego prowadzonego u przedsiębiorcy, który zbył aktywa, nie zostało dokonane wyłącznie w celu uniknięcia zastosowania ust. 1.
Kolejna pomoc na ratowanie lub pomoc na restrukturyzację może być udzielona przed upływem 10 lat obliczonych zgodnie z ust. 2-6, w przypadku gdy:
1) pomoc na restrukturyzację następuje po udzieleniu pomocy na ratowanie, stanowiąc część jednego procesu restrukturyzacji;
2) po udzieleniu pomocy na ratowanie nie została udzielona pomoc na restrukturyzację, a jednocześnie:
przedsiębiorca wykazywał długookresową zdolność do konkurowania na rynku oraz
kolejna pomoc na ratowanie lub restrukturyzację jest konieczna po upływie co najmniej 5 lat z powodu zaistnienia nieprzewidywalnych okoliczności, za które przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności;
3) zaistniały wyjątkowe i nieprzewidywalne okoliczności, za które przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności.
Rozdział 3. Formy i tryb udzielania pomocy na ratowanie i pomocy na restrukturyzację
§ 9.
Pomoc na ratowanie jest udzielana przez ministra w formie pożyczki.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli nie korzysta on z pomocy na ratowanie udzielonej przez inne podmioty.
§ 10.
Wysokość pożyczki na ratowanie powinna być ograniczona do kwoty niezbędnej do kontynuowania podstawowej działalności operacyjnej przedsiębiorcy w okresie, na który pomoc została przyznana, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy.
(uchylony).
W celu obliczenia maksymalnej kwoty pożyczki na ratowanie stosuje się następujący wzór:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
EBITt - wynik finansowy z działalności operacyjnej za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
At - amortyzację za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
(kapitał obrotowyt - kapitał obrotowyt-1) - zmianę stanu kapitału obrotowego - różnicę między poziomem kapitału obrotowego w ostatnim roku obrotowym poprzedzającym przyznanie lub zgłoszenie pomocy oraz kapitału obrotowego w roku obrotowym wcześniejszym niż rok poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy; stan kapitału obrotowego w danym roku oblicza się jako różnicę między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi.
W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą ujemną, wysokość pożyczki na ratowanie nie może być wyższa od wartości bezwzględnej uzyskanego wyniku, chyba że przedsiębiorca w sposób pisemny należycie wykaże konieczność udzielenia pożyczki w wyższej kwocie.
W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą dodatnią, udzielenie pożyczki na ratowanie jest uzależnione od przedstawienia przez przedsiębiorcę szczegółowego wyjaśnienia wykazującego, że znajduje się on w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz uzasadniającego konieczność uzyskania pożyczki we wnioskowanej kwocie.
§ 11.
Okres spłaty pożyczki na ratowanie nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia pomocy na ratowanie przez Komisję Europejską.
Okres, o którym mowa w ust. 1, może ulec przedłużeniu do czasu zatwierdzenia przez Komisję Europejską pomocy na restrukturyzację.
Stopa oprocentowania pożyczki na ratowanie jest równa stopie bazowej powiększonej o jeden punkt procentowy.
§ 12.
Pomoc na restrukturyzację jest udzielana przez ministra w formie:
1) pożyczki;
2) dotacji;
3) dopłaty w przypadku, o którym mowa w art. 20a ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji;
4) objęcia akcji lub udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym albo udziału w podwyższeniu kapitału zakładowego poprzez podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych udziałów lub akcji;
5) objęcia obligacji;
6) zmiany terminów spłaty zobowiązań wobec ministra;
7) konwersji pożyczki na ratowanie na udziały lub akcje przedsiębiorcy.
§ 13.
Minister udziela pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację na pisemny wniosek przedsiębiorcy, zwany dalej „wnioskiem”.
Wzór wniosku:
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.