Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących zasad adresowania dla właściwego kierowania połączeń

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 126 ust. 13 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania dotyczące zasad adresowania dla właściwego kierowania połączeń, stanowiące załącznik do rozporządzenia.

§ 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Szczegółowe wymagania dotyczące zasad adresowania dla właściwego kierowania połączeń

§ 1.

Informacja adresowa o numerze abonenta wywołującego powinna być niezmienna na całej drodze połączeniowej, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Numer zastępujący numer abonenta (numer techniczny) powinien być wykorzystywany przy:

1) realizowaniu połączenia na numery alarmowe z telekomunikacyjnego urządzenia końcowego bez użycia przez abonenta wielofunkcyjnej, inteligentnej karty identyfikacyjnej (Subscriber Identity Module), zwanej dalej „kartą SIM”, lub

2) używaniu przez abonenta, w przypadku braku zasięgu, w połączeniu na numery alarmowe, karty SIM zalogowanej w sieci innej niż sieć wykorzystywana przez dostawcę usług, z którym abonent wywołujący zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

§ 3.

Dla numeracji służącej realizacji uprawnień abonentów do przenoszenia przydzielonego numeru pomiędzy dostawcami usług, dla przypadków, gdy występuje zmiana sieci, ustala się:

1) następujące zasady adresowania dla właściwego kierowania połączeń w zakresie numeracji służącej realizacji uprawnień abonenta do przenoszenia przydzielonego numeru pomiędzy dostawcami usług:

2) następujący format numeru rutingowego (NR NP):

NR NP (5 cyfr) = „C hex”^5)^ + XYZT,

gdzie:

XY = AB = wskaźnik strefy numeracyjnej SN (X=1-9),

ZT^6)^ = numer HOST (HOST - ID)^7)^ w danej SN (dla danego AB),

XYZT - numer sieci (X = 0).

§ 4.

Dla numeracji służącej realizacji wywołań do trzycyfrowych numerów AUS i numeru alarmowego 112 ustala się:

1) następujące zasady kierowania ruchu:

• XYZ (3 cyfry) - z łącza abonenckiego,

• WSNd (2 cyfry) + „C hex” + IDL (3 cyfry) + XYZ (3 cyfry) - z łącza międzycentralowego, w tym łącza międzyoperatorskiego,

2) następujący format NKA:

NKA = WSNd (2 cyfry) + „C hex” + IDL (3 cyfry) + XYZ (3 cyfry),

gdzie:

WSNd (Wskaźnik Strefy Numeracyjnej docelowej) - oznacza strefę numeracyjną, w jakiej znajduje się jednostka, do której kierowane jest wywołanie alarmowe,

IDL (Identyfikator Docelowej Lokalizacji) - wskazuje jednostkę, do której kierowane jest wywołanie alarmowe, występującą w danej lokalizacji w danej strefie numeracyjnej,

XYZ - oznacza wybrany trzycyfrowy numer AUS i numer alarmowy 112.

Objaśnienia:

^1)^ Parametr Called Party Number - parametr stosowany w Systemie Sygnalizacji ITU-T nr 7 (SS7), zawarty w wiadomości IAM, zawierający w szczególności zakodowany numer abonenta wywoływanego.

^2)^ Wiadomość IAM (Initial Address Message) - wiadomość zawarta w protokole ISUP (ISDN User Part), przesyłana w procesie zestawiania połączenia.

^3)^ Parametr NoA (Nature of Address) - wskaźnik określający typ adresu.

^4)^ Adresowanie metodą „en-bloc” - sposób adresowania polegający na równoczesnym przekazywaniu wszystkich cyfr numeru abonenta, przez umieszczenie ich w jednym bloku wiadomości przesyłanych w procesie zestawiania połączenia.

^5)^ „C hex” - zapis liczby za pomocą systemu szesnastkowego.

^6)^ ZT - po dojściu ZT do wartości 99 ustala się inny wolny AB dla danej SN.

^7)^ HOST (HOST - ID) - numer centrali telefonicznej lub innego węzła sieci telekomunikacyjnej, obsługujących nową lokalizację abonenta z przeniesionym numerem.