Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także egzaminu ze znajomości języka polskiego
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej;
2) sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu organizowanego i przeprowadzanego przez Naczelną Radę Aptekarską, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego;
3) wysokość opłaty za egzamin organizowany i przeprowadzany przez Naczelną Radę Aptekarską.
§ 2.
Zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej obejmuje:
1) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa farmaceutycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu farmaceuty w Rzeczypospolitej Polskiej;
2) porozumiewanie się z pacjentami, farmaceutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w związku z wykonywaniem zawodu farmaceuty, w szczególności poprawne udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji oraz czynne uczestniczenie w naradach i szkoleniach zawodowych;
3) pisanie zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii, poprawne prowadzenie dokumentacji, w szczególności dokumentacji związanej z obrotem produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi oraz środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego.
§ 3.
Egzamin potwierdzający znajomość języka polskiego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, zwany dalej „egzaminem”, przeprowadza się na wniosek cudzoziemca lub obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanych dalej „wnioskodawcą”, po uiszczeniu przez niego opłaty, o której mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Naczelna Rada Aptekarska zawiadamia wnioskodawcę o terminie i miejscu składania egzaminu nie później niż na 14 dni przed jego terminem.
§ 4.
Egzamin przeprowadza 4-osobowa komisja egzaminacyjna, powoływana i odwoływana przez Naczelną Radę Aptekarską, w której skład wchodzi trzech farmaceutów, w tym jeden farmaceuta posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy w dziedzinie nauk farmaceutycznych, oraz osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska, zwana dalej „komisją egzaminacyjną”.
Komisja egzaminacyjna działa na podstawie regulaminu organizacyjnego opracowanego przez tę komisję i zatwierdzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.
§ 5.
Egzamin składa się z czterech części, które obejmują:
1) część A - sprawdzian pisemny obejmujący dyktando odtwarzane z nośnika magnetycznego lub elektronicznego; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 8 punktów;
2) część B - sprawdzian testowy obejmujący rozumienie tekstu mówionego odtwarzanego z nośnika magnetycznego lub elektronicznego, składający się z 10 pytań; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 10 punktów;
3) część C - sprawdzian ustny obejmujący umiejętność czytania i zrozumienia tekstu; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 12 punktów;
4) część D - sprawdzian praktyczny obejmujący umiejętność symulowanego udzielania porad pacjentom, w szczególności poprawnego formułowania pytań i wypowiedzi na podstawie wybranych problemów farmaceutycznych; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 9 punktów.
§ 6.
Podstawą zdania egzaminu jest zaliczenie każdej jego części.
Podstawą zaliczenia części egzaminu jest uzyskanie liczby punktów przekraczającej połowę maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania z tej części.
Osoba, która nie zdała egzaminu, może ponownie przystąpić do egzaminu w zakresie obejmującym niezaliczoną część. Przepisy § 3 stosuje się.
Osobie, która zdała egzamin, Naczelna Rada Aptekarska wydaje zaświadczenie o zdaniu egzaminu, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.
§ 7.
Z przeprowadzonego egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej.
Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera: imiona i nazwiska członków komisji egzaminacyjnej, imię i nazwisko osoby zdającej, wskazanie liczby punktów uzyskanych z każdej części egzaminu przez tę osobę i podpisy członków komisji egzaminacyjnej.
Osoba zdająca może mieć wgląd, na pisemne żądanie, do części protokołu, która jej dotyczy.
§ 8.
Naczelna Rada Aptekarska informuje pisemnie o wynikach egzaminu wyłącznie osoby zdające lub osoby przez nie upoważnione. Upoważnienie powinno być udzielone na piśmie przez osobę zdającą i zawierać: imię, nazwisko i numer dokumentu tożsamości osoby upoważnionej oraz podpis własnoręczny osoby zdającej.
Osoba zdająca może wnieść do Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej odwołanie od wyniku egzaminu w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku tego egzaminu.
Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.
§ 9.
Opłata za egzamin wynosi:
1) 30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego w roku poprzedzającym rok, w którym wnioskodawca wnosi opłatę za egzamin, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
2) 7,5% wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1 - w przypadku ponownego przystąpienia do egzaminu, o którym mowa w § 6 ust. 3, za przeprowadzenie każdej części egzaminu.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik - Zaświadczenie o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego (wzór)
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)