Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia egzekucji grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu cywilnym, a także kosztów sądowych w sprawach cywilnych, przysługujących Skarbowi Państwa

Sąd wzywa dłużnika do dobrowolnego uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, grzywny, kary pieniężnej orzeczonej w postępowaniu cywilnym albo kosztów sądowych w sprawach cywilnych przysługujących Skarbowi Państwa, zwanych dalej „należnościami”.

W razie bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, sąd wydaje z urzędu polecenie wszczęcia egzekucji należności i kieruje je do komornika.

Do polecenia dołącza się tytuł wykonawczy.

Niezwłocznie po otrzymaniu polecenia wszczęcia egzekucji wraz z tytułem wykonawczym komornik z urzędu dokonuje czynności koniecznych do wyegzekwowania należności, nawet jeżeli przepis szczególny uzależnia ich dokonanie od wniosku wierzyciela.

Wszczęcie egzekucji z nieruchomości lub egzekucji, do której stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, wymaga wyraźnego polecenia sądu.

Jeżeli z okoliczności sprawy wynika konieczność ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania, komornik z urzędu przeprowadza odpowiednie dochodzenie.

Nie stosuje się przepisów o umorzeniu egzekucji na skutek bezczynności wierzyciela oraz o przekazywaniu bezpośrednio wierzycielowi przez pracodawcę dłużnika zajętego wynagrodzenia za pracę.