Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań bezpieczeństwa dla materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 2g ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego:

1) wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania tych materiałów;

2) procedury oceny zgodności tych materiałów z zastosowaniem modułów w tych procedurach;

3) zakres dokumentacji technicznej tych materiałów;

4) elementy deklaracji zgodności tych materiałów.

§ 2.

§ 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Załącznik nr 1 - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego

1) są zaprojektowane, wytworzone i dostarczone w taki sposób, aby w normalnych i przewidywalnych warunkach ich używania stwarzały jak najmniejsze zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi i nie powodowały szkód materialnych i środowiskowych;

2) odpowiadają określonym przez producenta charakterystykom i właściwościom użytkowym, w celu zapewnienia jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa i niezawodności;

3) są zaprojektowane i wytworzone w taki sposób, aby przy zastosowaniu odpowiednich technologii mogły zostać nieodwracalnie unieszkodliwione w sposób jak najmniej uciążliwy dla środowiska;

4) są badane w rzeczywistych warunkach ich używania; jeżeli badanie nie może być przeprowadzone w warunkach laboratoryjnych, takie badanie należy przeprowadzić w warunkach, w jakich materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego ma być użyty.

1) budowę i właściwości charakterystyczne, w tym skład chemiczny, stan skupienia oraz, jeżeli jest to istotne, wymiary i rozkład wielkości składników;

2) stabilność fizyczną i chemiczną, we wszystkich warunkach środowiskowych, w jakich materiał ma być używany;

3) kompatybilność wszystkich składników w odniesieniu do ich fizycznej i chemicznej stabilności;

4) wymagania w odniesieniu do czystości chemicznej materiału;

5) odporność na działanie wody, jeżeli materiał ma być używany w warunkach wilgoci lub w wodzie i gdy bezpieczeństwo lub niezawodność używania tego materiału może ulec pogorszeniu pod wpływem wody;

6) odporność na niskie i wysokie temperatury, jeżeli przewiduje się przechowywanie lub używanie materiału w takich temperaturach, a chłodzenie lub ogrzewanie komponentu lub całego materiału może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub niezawodność jego działania;

7) przydatność do użycia w warunkach niebezpiecznych, w szczególności w środowisku zagrożonym wybuchem metanu lub wybuchem pyłu węglowego lub podwyższoną temperaturą, jeżeli taki materiał jest przewidziany do używania w takich warunkach;

8) bezpieczeństwo polegające na zapobieganiu przedwczesnemu lub niezamierzonemu zapłonowi lub wybuchowi;

9) prawidłowe ładowanie i działanie takiego materiału, używanego zgodnie z przeznaczeniem;

10) odporność materiału, jego pokrycia lub innych składników na pogorszenie się jego jakości na skutek składowania, do upływu jego przydatności określonej przez producenta.

1) wyszczególnić wszystkie urządzenia i akcesoria potrzebne do niezawodnego i bezpiecznego działania materiału;

2) przestrzegać instrukcji obsługi i, w razie potrzeby, oznaczeń dotyczących bezpiecznego transportu, składowania, używania i nieodwracalnego unieszkodliwiania materiału, sporządzonych w języku polskim.

1) przewidziany sposób inicjowania wybuchu zapewnia bezpieczną, niezawodną i pełną detonację lub, w razie potrzeby, deflagrację kruszącego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego; w przypadku prochu dymnego dotyczy to zdolności deflagracji, którą należy sprawdzić;

2) w przypadku gdy materiały wybuchowe kruszące mają postać naboi, pewnie i niezawodnie przenoszą detonację z jednego do drugiego końca kolumny naboi;

3) produkty wybuchu wytwarzane podczas detonacji materiałów wybuchowych kruszących stosowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych zawierają jedynie takie ilości tlenku węgla, tlenków azotu, innych gazów, par lub stałych składników unoszących się w powietrzu, które w zwykłych warunkach ruchu zakładu górniczego nie wpływają ujemnie na zdrowie pracowników.

1) powłoki lontów detonujących, zapalających i rurek detonujących posiadają wystarczającą wytrzymałość mechaniczną i odpowiednio zabezpieczają rdzeń materiału wybuchowego przed normalnymi naprężeniami mechanicznymi;

2) parametry dotyczące prędkości palenia się lontów prochowych są podane i niezawodnie dotrzymywane;

3) lonty detonujące są niezawodne, posiadają wystarczającą zdolność inicjowania wybuchu oraz spełniają wymagania dotyczące składowania, nawet w szczególnych warunkach klimatycznych.

1) zapalniki w pewny sposób inicjują detonację materiałów wybuchowych, dla których są przeznaczone, w przewidywanych warunkach ich używania;

2) opóźniacze są zdolne do pewnego inicjowania wybuchu;

3) wilgoć nie ma ujemnego wpływu na zdolność skutecznego zapłonu;

4) czasy opóźnień zapalników zwłocznych są tak równomierne, aby prawdopodobieństwo zachodzenia na siebie okresów opóźnień sąsiednich stopni czasowych było nieistotne;

5) charakterystyka elektryczna zapalników elektrycznych jest wskazana na opakowaniu;

6) przewody zapalników elektrycznych posiadają wystarczającą izolację oraz odpowiednią wytrzymałość mechaniczną, włączając niezawodne połączenie z zapalnikiem, z uwzględnieniem przewidywanego zastosowania.

1) nie detonują podczas ich stosowania zgodnie z przeznaczeniem;

2) są stabilizowane, w szczególności materiały napędowe nitrocelulozowe i nitroglicerynowe, w celu zabezpieczenia ich przed samorozkładem;

3) stałe paliwa rakietowe w formie sprasowanej lub odlewanej nie zawierają niepożądanych pęknięć lub pęcherzyków gazowych, mogących wywrzeć niekorzystny wpływ na ich działanie.

Załącznik nr 2 - Procedury oceny zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z zastosowaniem modułów w tych procedurach

1) nazwę i adres siedziby lub miejsca zamieszkania producenta materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego oraz w przypadku upoważnionego przedstawiciela dodatkowo jego nazwę i adres siedziby lub miejsca zamieszkania;

2) pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek nie został złożony w innej jednostce notyfikowanej;

3) dokumentację techniczną materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, o której mowa w ust. 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia;

4) dowody potwierdzające, że materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego spełnia wymagania bezpieczeństwa, w szczególności w przypadku gdy normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych nie zostały zastosowane oraz wyniki badań przeprowadzonych przez producenta lub na jego zlecenie zgodnie z innymi specyfikacjami technicznymi, potwierdzających, że ten materiał spełnia wymagania bezpieczeństwa.

1) bada dokumentację techniczną i dowody, o których mowa ust. 4 pkt 3 i 4;

2) sprawdza, czy typ został wytworzony zgodnie z dokumentacją techniczną, oraz identyfikuje części zaprojektowane zgodnie z wymaganiami odnośnych norm zharmonizowanych, jak również części, które zaprojektowano zgodnie z innymi specyfikacjami technicznymi innymi niż normy zharmonizowane;

3) wykonuje lub zleca wykonanie badań i testów niezbędnych do sprawdzenia, gdy producent zdecydował się na zastosowanie rozwiązań określonych w odnośnych normach zharmonizowanych, czy te normy zostały zastosowane prawidłowo;

4) wykonuje lub zleca wykonanie badań i testów niezbędnych do sprawdzenia, czy rozwiązania przyjęte przez producenta spełniają wymagania bezpieczeństwa w przypadku, gdy normy zharmonizowane nie zostały zastosowane;

5) uzgadnia z wnioskodawcą miejsce przeprowadzenia badań i testów;

6) sporządza sprawozdanie z działań, o których mowa w pkt 1-4; sprawozdanie, bez uszczerbku dla obowiązków informacyjnych wobec ministra właściwego do spraw gospodarki, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemie oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542), jednostka notyfikowana udostępnia w całości lub w części, wyłącznie za zgodą producenta.