Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych

Uczeń zna wartości rytmiczne, odpowiadające im pauzy oraz czas ich trwania. Potrafi grupować wartości rytmiczne w taktach o różnym metrum.

Uczeń zna różne rodzaje pulsacji; płynnie łączy pulsację parzystą i nieparzystą.

Uczeń realizuje nakładające się na siebie różne podziały rytmiczne oraz zadania rytmiczne w zmiennym metrum.

Uczeń stosuje różnorodne rytmy w improwizacji.

Uczeń posługuje się rytmami i podziałami rytmicznymi w partiach solowych i zespołowych, charakterystycznych dla różnych kultur i stylów muzycznych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna pojęcie rytmu i jego znaczenie w muzyce jazzowej;

2) zna zasady grupowania wartości rytmicznych.

Uczeń:

1) w zadaniach praktycznych łączy wartości w podziałach regularnych i nieregularnych;

2) realizuje zadania rytmiczne przy jednoczesnym taktowaniu i liczeniu na głos.

Uczeń:

1) zna nieregularny podział wartości rytmicznych;

2) w ramach jednego tempa realizuje zmienne schematy rytmiczne, oparte na metrum prostym i złożonym.

Uczeń:

1) odpowiednio interpretuje różne podziały rytmiczne;

2) analizuje utwory jazzowe pod kątem przebiegów rytmicznych.

Uczeń:

1) zna podziały i rodzaje metrum typowe dla muzyki jazzowej, latynoskiej, afrokubańskiej, hinduskiej i bałkańskiej;

2) wykorzystuje charakterystyczne podziały rytmiczne w improwizacjach.

FORTEPIAN OBOWIĄZKOWY JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje prawidłową technikę gry na instrumencie. Kształci umiejętność posługiwania się prawidłowo ustawionym aparatem gry.

Uczeń zdobywa umiejętność improwizacji w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej oraz interpretowania utworów muzycznych w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń poznaje historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń zdobywa umiejętność czytania zapisu nutowego, w szczególności zapisu specyficznego dla muzyki jazzowej.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) posługuje się prawidłowo wykształconym aparatem gry;

3) potrafi prawidłowo wydobyć dźwięk, dysponuje techniką pozwalającą na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) potrafi grać w różnych stylistykach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, takie jak: melodyka, brzmienie, artykulacja, dynamika, frazowanie oraz podziały rytmiczne;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, wykorzystywane w muzyce jazzowej;

4) potrafi interpretować utwory w sposób zgodny z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych pianistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) potrafi improwizować na podstawie funkcji harmonicznych;

3) umie odczytać znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) poznaje zasady wykonywania repertuaru muzyki jazzowej w duecie, z kontrabasem.

PRZEDMIOTY GŁÓWNE

AKORDEON JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń, w grze na instrumencie, prawidłowo posługuje się aparatem gry, swobodnie stosuje różnorodną artykulację, posiada podstawową wiedzę na temat frazowania i rytmiki swingowej, realizowanych przez odpowiednie prowadzenie miecha.

Uczeń świadomie wykorzystuje schematy harmoniczne i skale charakterystyczne dla muzyki jazzowej w swych improwizacjach oraz realizuje tematy zgodnie z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz oznaczenia i symbole harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń posiada umiejętność gry w zespole jazzowym, poznaje walory artystyczne pracy instrumentalisty jazzowego.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posiada gruntowną wiedzę na temat budowy swojego instrumentu;

2) swobodnie operuje dowolną artykulacją, prawidłowo kształtuje dźwięk;

3) samodzielnie dobiera regestry, prawidłowo operuje miechem;

4) dysponuje techniką pozwalającą na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) profesjonalnie wykonuje różne style muzyki jazzowej, wykorzystując charakterystyczne dla nich skale, podziały rytmiczne i zabiegi harmoniczne;

2) świadomie improwizuje;

3) posiada w repertuarze szeroką gamę standardów jazzowych;

4) analizuje nagrania i solówki uznanych autorytetów, a elementy zaczerpnięte z nich wykorzystuje w kształtowaniu własnego języka muzycznego;

5) samodzielnie opracowuje tematy zgodnie z zasadami charakterystycznymi dla muzyki jazzowej;

6) posiada umiejętność gry solowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, w tym nagrania najwybitniejszych akordeonistów.

Uczeń:

1) biegle czyta zapis nutowy oraz oznaczenia i symbole harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

2) czyta nuty a vista w sposób umożliwiający wykonanie utworu;

3) improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych bez wcześniejszego przygotowania.

Uczeń:

1) rozumie, jaką rolę pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) reaguje na działania współwykonawców;

3) bezbłędnie realizuje formy wykonywanych utworów;

4) dobiera odpowiednie regestry;

5) zna podstawowe zasady współpracy w zespołach instrumentalnych o różnym składzie;

6) potrafi analitycznie słuchać współwykonawców.

FLET JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń prawidłowo stosuje aparat gry, swobodnie posługuje się różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy, w szczególności zapis charakterystyczny dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk non legato i legato, dysponuje techniką pozwalającą na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylistykach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory w sposób zgodny z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych klarnecistów i saksofonistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odtworzenie utworu;

2) potrafi grać i improwizować na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna rolę swojego instrumentu w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnym składzie wykonawczym, potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

FORTEPIAN JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń kształci umiejętności gry na instrumencie, prawidłowo stosując aparat gry.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń poznaje historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy, w szczególności zapis specyficzny dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk;

4) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylistykach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory w sposób zgodny z kanonami muzyki jazzowej;

6) posiada umiejętność gry solowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych pianistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna rolę swojego instrumentu w zespole jazzowym;

2) stosuje elementarne zasady komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) słucha i właściwie reaguje na działania współwykonawców.

GITARA JAZZOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry, swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy, w szczególności zapis nutowy specyficzny dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) posługuje się prawidłowo wykształconym aparatem gry;

3) potrafi prawidłowo wydobyć dźwięk, zna i stosuje różne sposoby artykulacji, charakterystyczne dla gitary jazzowej;

4) posiada umiejętność gry, zarówno techniką single note, jak i akordową w całej skali instrumentu, z uwzględnieniem zmian pozycji oraz właściwej aplikatury;

5) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie we wszystkich tonacjach, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory w sposób zgodny z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej;

3) zna historię gitary jazzowej, zarówno w Polsce, jak i na świecie, zna najważniejszych przedstawicieli tego instrumentu oraz ich nagrania;

4) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odtworzenie utworu, z uwzględnieniem stylów i pulsacji, występujących w muzyce jazzowej;

2) improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) umie odczytać znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, zwłaszcza specyficzne dla gitary jazzowej.

Uczeń:

1) zna rolę swojego instrumentu w zespole jazzowym, potrafi wykonywać, zarówno partie solowe, jak i akompaniament;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych, potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców;

3) potrafi opanować pamięciowo utwory ze swojego repertuaru;

4) jest przygotowany do publicznej prezentacji przygotowanego programu artystycznego.

GITARA BASOWA JAZZOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa prawidłową technikę gry na instrumencie. Kształci umiejętności prawidłowego posługiwania się aparatem gry.

Uczeń kształci umiejętności improwizacji w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy, w szczególności zapis nutowy specyficzny dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) posługuje się prawidłowo wykształconym aparatem gry;

3) potrafi prawidłowo wydobyć dźwięk, również w technikach slap, tapping, palm-muting;

4) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) potrafi analitycznie słuchać muzyki, rozpoznać i zapisać poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystać je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory w sposób zgodny z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem najwybitniejszych gitarzystów basowych, zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odtworzenie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) umie odczytać znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna rolę swojego instrumentu w zespole jazzowym, potrafi wykonywać zarówno partie solowe, jak i akompaniament;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych, potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

KLARNET JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk, stosuje różne sposoby artykulacji, m.in. non legato i legato;

4) dysponuje techniką pozwalającą na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna reprezentatywne nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych klarnecistów i saksofonistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) potrafi grać i improwizować na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych, potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

KONTRABAS JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa prawidłową technikę gry na instrumencie. Kształci umiejętności prawidłowego posługiwania się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę swojego instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk pizzicato oraz smyczkiem;

4) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory, zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych kontrabasistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy, jaką rolę pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) wykonuje zarówno partie solowe, jak i akompaniament;

3) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

4) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

PERKUSJA JAZZOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w grze na instrumencie prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy rytmiczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk, posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) posiada świadomość przebiegu harmonicznego;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory, zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej;

3) zna historię perkusji jazzowej oraz najważniejszych jej przedstawicieli;

4) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób gwarantujący ciągłość narracji;

2) gra i improwizuje na podstawie budowy formalnej, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

PUZON JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w grze na instrumencie prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk, posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory, zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych puzonistów;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje znaki i określenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

SAKSOFON JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w grze na instrumencie prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu (konstrukcja, skala);

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry (stosuje właściwy oddech i zadęcie);

3) potrafi prawidłowo wydobywać dźwięk (kontroluje dynamikę i brzmienie swojego instrumentu oraz zna charakterystyczne jego możliwości);

4) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego (zna i potrafi stosować różne sposoby artykulacji).

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory, zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem literatury saksofonowej;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu, z uwzględnieniem stylów i pulsacji występujących w muzyce jazzowej;

2) improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

SKRZYPCE JAZZOWE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w grze na instrumencie prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) potrafi prawidłowo wydobywać dźwięk;

4) posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne wykorzystywane w muzyce jazzowej;

3) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem literatury skrzypcowej;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

TRĄBKA JAZZOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w grze na instrumencie prawidłowo posługuje się aparatem gry oraz swobodnie operuje różnorodną artykulacją.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej, oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) prawidłowo wydobywa dźwięk staccato, non legato i legato, posiada umiejętności techniczne, pozwalające na poprawne wykonywanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) gra w różnych stylach, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, związane z melodyką, brzmieniem, artykulacją, dynamiką, frazowaniem oraz z podziałami rytmicznymi;

3) improwizuje na instrumencie, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne wykorzystywane w muzyce jazzowej;

4) analitycznie słucha muzyki, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka improwizacji;

5) samodzielnie opracowuje i interpretuje utwory zgodnie z kanonami muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, ze szczególnym uwzględnieniem nagrań najwybitniejszych trębaczy;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) posługuje się elementarnymi zasadami komunikacji i współpracy w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

WIBRAFON JAZZOWY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń wykonuje na instrumencie zapisane i improwizowane partie, prawidłowo posługując się aparatem gry.

Uczeń improwizuje w oparciu o formy i schematy harmoniczne, charakterystyczne dla muzyki jazzowej oraz interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej.

Uczeń zna historię muzyki i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki jazzowej, oraz najważniejszych nagrań wybitnych wibrafonistów jazzowych.

Uczeń biegle czyta zapis nutowy oraz zdobywa umiejętność posługiwania się zapisem nutowym, specyficznym dla muzyki jazzowej.

Uczeń zna zasady muzykowania zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy instrumentalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna historię i budowę oraz zasady konserwacji instrumentu;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry;

3) zna podstawowe sposoby trzymania pałek w technice czteropałkowej - tradycyjnej lub G. Burtona;

4) świadomie stosuje w grze różne rodzaje pałek wibrafonowych;

5) biegle wykonuje partie solowe i akompaniament w fakturze linearnej oraz akordowej;

6) swobodnie operuje pełnym zakresem dynamicznym instrumentu, wykorzystując możliwości artykulacyjne i brzmieniowe wibrafonu;

7) dostosowuje dynamikę do brzmienia zespołu oraz akustyki pomieszczenia;

8) prawidłowo stosuje tłumik;

9) wykorzystuje pałki do tłumienia płytek (tzw. damperingoraz dead stroke);

10) potrafi niezależnie operować poszczególnymi pałkami.

Uczeń:

1) zna podstawowe relacje pomiędzy następstwami akordów, wykorzystywane w improwizacji jazzowej;

2) zna najważniejsze skale jazzowe;

3) prawidłowo prowadzi głosy w układach akordowych (tzw. voicing);

4) realizuje wielodźwiękowe akordy (pięcio-, sześciogłosowe i inne);

5) zna podstawowe style i formy, występujące w muzyce jazzowej, oraz charakterystyczne następstwa harmoniczne;

6) rozróżnia i realizuje różne rodzaje pulsacji rytmicznej;

7) rozpoznaj e elementy charakterystyczne dla poszczególnych gatunków muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki jazzowej;

2) potrafi scharakteryzować poszczególne okresy w dziejach muzyki jazzowej;

3) zna najwybitniejszych przedstawicieli poszczególnych okresów muzyki jazzowej;

4) zna najważniejsze standardy jazzowe;

5) zna najwybitniej szych wibrafonistów jazzowych, ich najważniejsze nagrania oraz charakterystyczne elementy stylu gry.

Uczeń:

1) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

2) gra i improwizuje na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze, charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) jest świadomy roli, jaką pełni jego instrument w zespole jazzowym;

2) potrafi współpracować z innymi członkami zespołu;

3) aktywnie uczestniczy w próbach zespołu (potrafi zaproponować własne rozwiązania);

4) potrafi poprowadzić próby zespołu;

5) potrafi słuchać i właściwie reagować na działania współwykonawców.

SPECJALNOŚĆ LUTNICTWO

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA I W SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA

Uczeń:

1) projektuje i buduje instrumenty lutnicze oraz dokonuje ich korekty;

2) ocenia jakość materiałów, z których wykonuje instrumenty;

3) ocenia jakość instrumentu pod względem wartości lutniczej i dźwiękowej;

4) analizuje instrument lutniczy pod względem stylistycznym;

5) gra na instrumentach lutniczych w zakresie elementarnym;

6) posługuje się w swojej pracy urządzeniami elektronicznymi i elektrycznymi, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny oraz bezpieczeństwa przeciwpożarowego, z uwzględnieniem poszanowania środowiska naturalnego;

7) łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych;

8) samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji z zakresu literatury specjalistycznej, m.in. wykorzystując technologię informacyjną i komunikacyjną.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

AKUSTYKA LUTNICZA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada świadomość istnienia zróżnicowanego środowiska akustycznego, w tym hałasu i zagadnień z nim związanych.

Uczeń potrafi rozpoznać i zinterpretować podstawowe zjawiska akustyczne.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) definiuje i rozróżnia podstawowe terminy i pojęcia akustyczne;

2) poznaje zagadnienia analizy widmowej;

3) poznaje zasady akustyki w odniesieniu do różnych grup instrumentów muzycznych.

Uczeń:

1) posługuje się podstawowymi pojęciami akustycznymi w opisywaniu świata dźwięków;

2) wykonuje prostą analizę widmową w oparciu o ogólnodostępne programy oraz interpretuje wynik;

3) przygotowuje i przedstawia krótką prezentację multimedialną;

4) dokonuje prostych badań i doświadczeń akustycznych w grupie i zespole;

5) chroni słuch i dba o niego;

6) przeprowadza ewaluację własnych działań, związanych z akustyką budowanych przez siebie instrumentów.

HISTORIA SZTUKI LUTNICZEJ

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje podstawowe pojęcia i terminy, dotyczące instrumentarium historycznego, oraz najważniejsze europejskie szkoły lutnicze.

Uczeń rozróżnia i definiuje formy instrumentów historycznych; przeprowadza analizę stylistyczną instrumentu.

Uczeń łączy zdobytą wiedzę z praktyką lutniczą. Jest kreatywny w zakresie opracowywania projektów i tworzenia instrumentów lutniczych; jest zainteresowany współczesnym życiem artystycznym i aktywnie bierze w nim udział.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu historii sztuki lutniczej;

2) poznaje instrumentarium muzyczne w kolejnych okresach historycznych;

3) charakteryzuje podstawowe cechy stylistyczne głównych europejskich szkół lutniczych oraz ich najważniejszych przedstawicieli.

Uczeń:

1) analizuje instrument historyczny pod względem pochodzenia i budowy;

2) dokonuje analizy stylistycznej instrumentu;

3) wykorzystuje zdobytą wiedzę w swoich działaniach artystycznych.

Uczeń:

1) wykorzystuje, selekcjonuje i krytycznie ocenia wiadomości z historii sztuki lutniczej;

2) interesuje się współczesnym życiem artystycznym, ze szczególnym uwzględnieniem własnej dyscypliny.

KOREKTA LUTNICZA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje podstawowe pojęcia i terminy, dotyczące korekty lutniczej;

2) poznaje materiały i podstawowe techniki z zakresu korekty lutniczej;

3) zapoznaje się z podstawowymi zagadnieniami etyki w konserwacji dzieł sztuki.

Uczeń potrafi przeprowadzić prostą korektę instrumentu.

Uczeń wykorzystuje zdobytą wiedzę w praktyce lutniczej. W działaniach praktycznych stosuje i łączy wiedzę i umiejętności z zakresu przedmiotu głównego oraz z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu korekty lutniczej;

2) dobiera właściwe materiały i sposoby pracy, z uwzględnieniem zasad prawidłowej konserwacji;

3) realizuje proces konserwacji instrumentów z zachowaniem zasad etyki lutniczej;

4) poznaje zasady konserwacji lakieru.

Uczeń:

1) planuje zakres i przebieg działań korektorskich;

2) przeprowadza proste zabiegi korektorskie, dobierając właściwe materiały i sposoby pracy;

3) wykonuje retusz lakieru w miejscach przeprowadzonej naprawy;

4) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Uczeń:

1) posługuje się kreatywnie środkami wyrazu artystycznego, czerpiąc z tradycji sztuki lutniczej;

2) interesuje się współczesnym życiem artystycznym, ze szczególnym uwzględnieniem własnej dyscypliny; wykorzystuje w działaniach technologię informacyjną i komunikacyjną;

3) dokonuje ewaluacji własnych osiągnięć artystycznych;

4) przestrzega przepisów prawa autorskiego i ochrony zabytków.

PRACOWNIA LUTNICZA - ĆWICZENIA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje podstawowe pojęcia, terminy lutnicze oraz zasady budowy i konstruowania instrumentu lutniczego. Poznanie techniki obróbki drewna.

Uczeń potrafi zbudować instrument lutniczy przy zastosowaniu odpowiednich technik. Organizuje warsztat pracy i potrafi zaplanować proces technologiczny.

Uczeń wykorzystuje zdobytą wiedzę i umiejętności z zakresu przedmiotów lutniczych i ogólnomuzycznych. Jest zainteresowany współczesnym życiem artystycznym i aktywnie bierze w nim udział.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia, definiuje i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu lutnictwa;

2) dobiera właściwe materiały, sposoby i techniki ich obróbki oraz stosuje odpowiednie rodzaje wykończenia powierzchni instrumentu;

3) określa przeznaczenie narzędzi i przyrządów lutniczych;

Uczeń:

1) planuje etapy tworzenia instrumentu lutniczego;

2) wykonuje instrument lutniczy zgodnie z dokumentacją, uwzględniając parametry akustyczne i zasady ergonomii;

3) sporządza dokumentację techniczną instrumentów lutniczych;

4) stosuje tradycyjne oraz współczesne techniki i technologie lutnicze;

5) potrafi dokonać prezentacji własnych dokonań twórczych;

6) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Uczeń:

1) wykorzystuje i selekcjonuje informacje o lutnictwie z różnych źródeł;

2) organizuje własną pracę z zastosowaniem różnych technik obróbki drewna;

3) wykazuje kreatywność w stosowaniu środków wyrazu artystycznego;

4) interesuje się współczesnym życiem artystycznym, ze szczególnym uwzględnieniem własnej dyscypliny;

5) aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym, konkursach i przeglądach artystycznych;

6) realizuje zadania indywidualnie i zespołowo.

PROJEKTOWANIE I MODELOWANIE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje podstawowe pojęcia dotyczące kompozycji na płaszczyźnie i w przestrzeni oraz posługuje się nimi w procesie projektowania i wykonania instrumentu lutniczego. Poznaje wybrane techniki zdobnicze.

Uczeń potrafi zastosować poznane techniki zdobnicze w realizacji zaprojektowanej kompozycji.

Uczeń łączy zdobytą wiedzę z praktyką lutniczą. Jest kreatywny w zakresie opracowywania projektów, posługując się różnymi środkami wyrazu.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) poznaje podstawowe zasady kompozycji plastycznej na płaszczyźnie;

2) poznaje wiedzę na temat płaskorzeźby;

3) poznaje zasady budowania formy przestrzennej.

Uczeń:

1) wykonuje dokumentację rysunkową planowanego ornamentu;

2) wykonuje zaprojektowany przez siebie element zdobniczy;

3) posługuje się różnymi technikami i materiałami plastycznymi w pracach zdobniczych;

4) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Uczeń:

1) wykorzystuje, selekcjonuje i krytycznie ocenia informacje o sztuce, poznane z różnych źródeł;

2) opracowuje projekty zdobnicze elementów instrumentów lutniczych, kreatywnie posługując się środkami wyrazu artystycznego i wykorzystując tradycje sztuki lutniczej;

3) interesuje się współczesnym życiem artystycznym, z uwzględnieniem dyscyplin plastycznych;

4) realizuje zadania indywidualnie i zespołowo.

SKRZYPCE lub inny instrument lutniczy

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń opanowuje w stopniu podstawowym grę na wybranym instrumencie lutniczym.

Uczeń potrafi grać na instrumencie w stopniu pozwalającym na ocenę brzmieniową zbudowanego instrumentu.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) samodzielnie stroi instrument;

2) gra na wszystkich strunach całym smyczkiem, stosując jego podziały;

3) wykonuje proste akordy w pierwszej pozycji;

4) zna sposoby notacji muzycznej instrumentu, na którym gra.

Uczeń:

1) wykorzystuje podstawowe pojęcia z zakresu gry na smyczkowym instrumencie lutniczym;

2) w grze stosuje następującą artykulację: detache, martele, legato, staccato;

3) operuje dynamiką;

4) samodzielnie, w stopniu podstawowym, potrafi ocenić brzmienie instrumentu;

5) potrafi uzyskać wyrównane brzmienie strun dla oceny walorów dźwiękowych instrumentu;

6) kontroluje i ocenia brzmienie w procesie budowy instrumentu;

7) dobiera odpowiednie struny w celu uzyskania optymalnego brzmienia, zbudowanego przez siebie instrumentu.

PRZEDMIOT GŁÓWNY

LUTNICTWO

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje podstawowe pojęcia, terminy lutnicze i muzyczne oraz posługuje się nimi w procesie projektowania i wykonania instrumentu lutniczego. Poznaje materiały, techniki ich obróbki i narzędzia lutnicze.

Uczeń potrafi zbudować instrument lutniczy, organizuje warsztat pracy i planuje proces tworzenia dzieła.

Uczeń łączy zdobytą wiedzę z praktyką lutniczą. Jest kreatywny w zakresie opracowywania projektów i tworzenia instrumentów lutniczych, posługując się różnymi środkami wyrazu. W działaniach praktycznych wykorzystuje wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych. Jest zainteresowany współczesnym życiem artystycznym i aktywnie bierze w nim udział.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu lutnictwa;

2) dobiera właściwe materiały, sposoby i techniki ich obróbki oraz stosuje odpowiednie rodzaje wykończenia powierzchni instrumentu;

3) określa przeznaczenie narzędzi i przyrządów lutniczych;

4) określa środki wyrazu artystycznego w lutnictwie.

Uczeń:

1) planuje etapy projektowania i tworzenia instrumentu oraz dokumentuje przebieg jego realizacji;

2) wykonuje instrument lutniczy zgodnie z założeniami i projektem, uwzględnia współczesne wymagania wykonawców, zwłaszcza w sferze akustyki i ergonomii;

3) analizuje i sporządza dokumentację techniczną instrumentów lutniczych;

4) stosuje tradycyjne oraz współczesne techniki i technologie lutnicze;

5) dokumentuje i prezentuje własne dokonania twórcze;

6) ocenia wykonany instrument pod względem stylistycznym, ergonomicznym i brzmieniowym;

7) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Uczeń:

1) wykorzystuje, selekcjonuje i krytycznie ocenia informacje o lutnictwie z różnych źródeł;

2) opracowuje projekty różnych instrumentów lutniczych, kreatywnie posługując się środkami wyrazu artystycznego oraz wykorzystując tradycje sztuki lutniczej;

3) interesuje się współczesnym życiem artystycznym, ze szczególnym uwzględnieniem własnej dyscypliny;

4) aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym, konkursach i przeglądach artystycznych;

5) realizuje zadania indywidualnie i zespołowo.

SPECJALNOŚĆ RYTMIKA

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA I W SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA

Uczeń:

1) zna i stosuje w praktyce metodę rytmiki Emila Jaques-Dalcroze’a;

2) realizuje zagadnienia metrorytmiczne zgodnie z założeniami metody rytmiki;

3) posługuje się techniką ruchu, umożliwiającą interpretowanie muzyki ruchem estetycznym i ekspresyjnym;

4) interpretuje ruchem utwory muzyczne zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej;

5) posługuje się techniką gry na fortepianie, umożliwiającą wykonanie utworów muzycznych różnych epok i stylów oraz pozwalającą na swobodną improwizację;

6) realizuje zadania z zakresu improwizacji fortepianowej i potrafi je wykorzystać w praktyce pedagogicznej;

7) posiada wiedzę z zakresu pedagogiki wczesnodziecięcej z elementami psychologii;

8) stosuje poprawną emisję, posługując się głosem;

9) posługuje się metodą E. Jaques-Dalcroze’a w zakresie prowadzenia zajęć rytmiki z dziećmi w wieku przedszkolnym;

10) czyta nuty a vista w sposób pozwalający na odegranie utworu;

11) łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu obowiązujących przedmiotów;

12) posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych;

13) publicznie prezentuje (indywidualnie i zespołowo) opracowany program;

14) samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji, niezbędnych do realizacji przedmiotów artystycznych, z wykorzystaniem technik informacyjnych i komunikacyjnych.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

FORTEPIAN

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń swobodnie posługuje się różnymi elementami techniki pianistycznej, zarówno w grze utworów różnych kompozytorów, jak i w realizacji własnej improwizacji.

Uczeń interpretuje utwory zgodnie z ich stylem i formą, świadomie przekazuje treść muzyczną, wykorzystując wyobraźnię, wpływa na estetykę brzemienia.

Uczeń efektywnie organizuje swoją pracę, posiada umiejętność gry a vista oraz samodzielnego opracowania utworu.

Uczeń poznaje zasady wykonywania akompaniamentów, uczy się współpracy z partnerem podczas prób i na estradzie.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się różnymi technikami gry:

2) posiada umiejętność poprawnego wykonania utworu:

3) wykazuje się umiejętnością gry gam i pasaży:

Uczeń:

1) kształtuje napięcia w muzyce w oparciu o zależności harmoniczne;

2) świadomie kształtuje stronę brzmieniową i wyrazową utworu oraz dostosowuje środki wykonawcze do wymogów stylistycznych;

3) umiejętnie operuje czasem w muzyce (wybór właściwego tempa, precyzja metrorytmiczna, poczucie pulsu, oddychanie i świadomość zmian agogicznych w przebiegu utworu);

4) wykonuje ze zrozumieniem formy muzyczne: polifoniczne, klasyczne (np. sonatina, allegro sonatowe, rondo, wariacje), etiudy, miniatury, formy taneczne;

5) interpretuje ze znajomością stylistyki utwory z okresu baroku, klasycyzmu, romantyzmu oraz utwory muzyki XX i XXI wieku.

Uczeń:

1) umiejętnie planuje swoją pracę (np. dzieli ją na etapy, koncentruje się na wybranym zagadnieniu);

2) systematycznie doskonali swoje umiejętności;

3) świadomie dokonuje korekty swoich błędów;

4) samodzielnie pokonuje problemy pianistyczne, wykorzystując wcześniejsze doświadczenia oraz uwagi nauczyciela;

5) samodzielnie i dokładnie odczytuje zapis nutowy;

6) zna i wykorzystuje różne sposoby zapamiętywania (np. pamięć ruchowa, wzrokowa, słuchowa, harmoniczna);

7) potrafi określić charakter i stylistykę utworu oraz dokonać doboru właściwych środków techniczno-wykonawczych (rodzaju dźwięku, wyrazu muzycznego, palcowania, pedalizacji, frazowania, tempa, dynamiki, artykulacji, proporcji brzmienia);

8) potrafi publicznie zaprezentować samodzielnie przygotowany utwór.

Uczeń:

1) śledzi „dodatkową pięciolinię” podczas wykonywania partii akompaniamentu;

2) słucha utworu w całości i elastycznie reaguje na działania partnera (kształtuje formę utworu i proporcje dźwiękowe);

3) rozumie tekst słowny w utworach wokalnych i potrafi prowadzić frazę muzyczną w oparciu o intonację zdania słownego;

4) potrafi właściwie zachować się podczas występów publicznych.

IMPROWIZACJA FORTEPIANOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń w sposób kreatywny realizuje zadania z zakresu improwizacji fortepianowej i kompozycji.

Uczeń poznaje style muzyczne oraz z ich cechy charakterystyczne i potrafi je zastosować we własnej improwizacji i kompozycji.

Uczeń wykorzystuje improwizację do zajęć rytmicznych, prowadzonych metodą E. Jaques-Dalcroze'a.

Uczeń rozwija umiejętność antycypacji i wyczucia klawiatury. Samodzielnie poznaje literaturę muzyczną.

Uczeń opanowuje język muzyczny różnych epok w celu swobodnego posługiwania się nim, w zależności od konkretnej sytuacji pedagogicznej lub artystycznej.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wykorzystuje proste środki kompozytorskie do tworzenia własnych wypowiedzi muzycznych;

2) improwizuje melodię wraz z jej odmianami;

3) kreuje własne improwizacje, konstruowane na zasadach podobieństwa, przeciwieństwa i przejścia (tj. sposobu łączenia stanów kontrastujących) na gruncie harmoniki funkcyjnej dur-moll oraz harmoniki nowoczesnej;

4) tworzy własne kompozycje w określonym stylu;

5) improwizuje miniatury muzyczne o różnym charakterze;

6) dba o jakość dźwięku w improwizacji.

Uczeń:

1) rozpoznaje wybrane style muzyczne spośród: barok, klasycyzm, romantyzm, impresjonizm, neoklasycyzm, oraz wybrane kierunki: punktualizm i sonoryzm; posługuje się nimi w improwizacji i kompozycji;

2) umie swobodnie improwizować we wszystkich tonacjach majorowych i minorowych do 6 znaków włącznie, z wykorzystaniem kadencji (małej i wielkiej doskonałej, zawieszonej, plagalnej i zwodniczej) oraz dominant wtrąconych do akordów głównych i pobocznych;

3) wykorzystuje rozmaite typy faktury fortepianowej (np. faktura akordowa, figuracyjna, polifonizująca);

4) zna i świadomie stosuje w swojej grze zasady budowy okresowej, tworząc formę AB, ABA, wariacji;

5) improwizuje prosty dwugłos o budowie ewolucyjnej lub okresowej nawiązujący do muzyki barokowej, z zastosowaniem ozdobników oraz imitacji;

6) potrafi przekształcać utwory powstałe na gruncie muzyki klasycznej i neoklasycznej, dążąc do ich uproszczenia (redukcji) lub wzbogacenia w sferze rytmiczno-melodycznej i fakturalnej, z zachowaniem przebiegu harmonicznego i formalnego oryginału;

7) zapoznaje się z harmonią muzyki rozrywkowej i jazzowej, stosując wybrane zwroty w swojej improwizacji.

Uczeń:

1) improwizuje Wstęp do lekcji rytmikiw stylu klasycznym lub neoklasycznym;

2) improwizuje wartości, grupy i tematy rytmiczne w różnym metrum i w różnych tempach, ze zróżnicowaniem dynamiki, artykulacji, kolorystyki;

3) improwizuje proste łańcuchy realizacji w metrum 4/4 w stylu klasycznym lub neoklasycznym;

4) swobodnie tworzy improwizowane akompaniamenty do polskich piosenek ludowych (m.in. kolęd i pastorałek), popularnych i dziecięcych w fakturze fortepianowej na gruncie harmonii klasycznej lub rozrywkowej;

5) komponuje lub aranżuje piosenki do tekstów własnych lub obcych;