Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 marca 2017 r. w sprawie stanowisk i szczegółowych zasad wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury oraz odbywania stażu urzędniczego

Stanowiska, na których są zatrudniani urzędnicy w sądach i prokuraturze, oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania tych stanowisk są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Stanowiska, na których są zatrudniani pracownicy niebędący urzędnikami w sądach i prokuraturze, oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania tych stanowisk są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Do okresu pracy na innym stanowisku w sądzie albo prokuraturze, wskazanego w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia jako wymóg niezbędny do zajmowania określonego stanowiska, można zaliczyć wyłącznie okres pracy, za który pracownik uzyskał dobre lub bardzo dobre okresowe oceny kwalifikacyjne, o których mowa w art. 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury.

Tabela wynagrodzenia zasadniczego przysługującego urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury jest określona w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego określonego stawką miesięczną oblicza się, dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.

Wysokość dodatku z tytułu zajmowanego stanowiska oraz pełnionej funkcji przysługującego urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury jest określona w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

W przypadku pełnienia więcej niż jednej funkcji lub zajmowania więcej niż jednego stanowiska urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury przysługuje jeden, najwyższy dodatek z dodatków przyznanych z tytułu zajmowanego stanowiska oraz pełnionej funkcji.

Dyrektor sądu albo właściwy prokurator powierzają pełnienie funkcji albo odwołują z niej urzędników lub innych pracowników sądów i prokuratury, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Powierzenie pełnienia funkcji, o którym mowa w ust. 3, następuje na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

Urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury dyrektor sądu albo właściwy prokurator mogą przyznać dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań, w szczególności zadań o wysokim stopniu złożoności lub odpowiedzialności.

Dodatek specjalny przyznaje się na czas określony w kwocie nieprzekraczającej 40% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku z tytułu zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji łącznie.

Urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury mogą być przyznane nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej z funduszu nagród.

Fundusz nagród tworzy się w wysokości do 3% planowanych wynagrodzeń osobowych. Fundusz nagród pozostaje w dyspozycji dyrektora sądu albo właściwego prokuratora i może być przez nich podwyższany w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

Urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury mogą być przyznawane premie z funduszu premiowego.

Dyrektor sądu albo właściwy prokurator tworzą fundusz premiowy w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, określając jego wysokość oraz regulamin premiowania.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

W przypadku równoczesnego pozostawania w więcej niż jednym stosunku pracy do okresu pracy uprawniającego do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się jeden z tych okresów.

Dodatek za wieloletnią pracę przysługuje urzędnikowi i innemu pracownikowi sądów i prokuratury za dni, za które otrzymują wynagrodzenie, oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby albo konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które urzędnik lub inny pracownik sądów i prokuratury otrzymują z tego tytułu zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

Dodatek za wieloletnią pracę wypłaca się w terminie wypłaty wynagrodzenia:

Jeżeli w aktach osobowych urzędnika i innego pracownika sądów i prokuratury brak jest odpowiedniej dokumentacji, dodatek za wieloletnią pracę wypłaca się po udokumentowaniu przez urzędnika i innego pracownika prawa do dodatku za wieloletnią pracę lub prawa do wyższej stawki dodatku za wieloletnią pracę. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

W razie równoczesnego pozostawania w więcej niż jednym stosunku pracy do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się jeden z tych okresów.

Urzędnik i inny pracownik sądów i prokuratury nabywają prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do tej nagrody lub w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających nagrodę jubileuszową.

Urzędnik i inny pracownik sądów i prokuratury są obowiązani udokumentować swoje prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w ich aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.

Wypłata nagrody jubileuszowej następuje niezwłocznie po nabyciu przez urzędnika lub innego pracownika sądów i prokuratury prawa do tej nagrody, a jeżeli w aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji - niezwłocznie po udokumentowaniu przez urzędnika albo innego pracownika sądów i prokuratury prawa do nagrody jubileuszowej.

Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące urzędnikowi lub innemu pracownikowi sądów i prokuratury w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli jest to korzystniejsze - wynagrodzenie przysługujące w dniu jej wypłaty. Jeżeli urzędnik lub inny pracownik sądów i prokuratury nabyli prawo do nagrody, będąc zatrudnionymi w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące w dniu nabycia prawa do nagrody.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 6, oblicza się zgodnie z przepisami w sprawie ustalania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy albo na emeryturę urzędnikowi lub innemu pracownikowi sądów i prokuratury, którym do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Jeżeli w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających do świadczeń pracowniczych okresów niepodlegających dotychczas wliczeniu upływa okres uprawniający do dwóch lub więcej nagród, wypłaca się tylko jedną, najwyższą nagrodę.

Urzędnikowi lub innemu pracownikowi sądów i prokuratury, którzy w dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w ust. 9, legitymują się okresem dłuższym niż uprawniający do nagrody danego stopnia, a którym w okresie 12 miesięcy od tego dnia upłynie okres uprawniający do nabycia nagrody wyższego stopnia, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia prawa do nagrody wyższej - różnicę między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.

Przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy urzędnik lub inny pracownik sądów i prokuratury w dniu, w którym udokumentowali swoje prawo do nagrody, byli uprawnieni do nagrody wyższego stopnia, oraz w przypadku, gdy urzędnik lub inny pracownik sądów i prokuratury nabędą to prawo w terminie 12 miesięcy od tego dnia.

Urzędnikowi i innemu pracownikowi zatrudnionym w sądzie albo prokuraturze w dniu 30 marca 1999 r. przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród jubileuszowych wlicza się okresy, które zostały wliczone przy ustalaniu prawa do nagrody jubileuszowej, do której nabyli prawo w sądzie albo prokuraturze przed tym dniem.

Staż urzędniczy, zwany dalej „stażem”, odbywa osoba podejmująca pracę w sądzie albo prokuraturze, która ma być zatrudniona na stanowisku, o którym mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Osoba, o której mowa w ust. 1, zatrudniona w charakterze stażysty, zwana dalej „stażystą”, poznaje strukturę sądu albo prokuratury, funkcjonowanie podstawowych komórek organizacyjnych oraz podległych jednostek organizacyjnych, jak również tryb załatwiania spraw, które będą należały do zakresu przyszłych obowiązków stażysty jako urzędnika.

Przed przystąpieniem do odbywania stażu stażysta składa oświadczenie, że zapoznał się z obowiązującymi przepisami o ochronie informacji niejawnych.

Staż obejmuje zajęcia teoretyczne, uwzględniające w szczególności organizację i funkcjonowanie sądów albo prokuratury, oraz zajęcia praktyczne umożliwiające nabycie umiejętności zastosowania wiedzy teoretycznej w praktycznym działaniu.

Wymiar czasu zajęć teoretycznych w okresie stażu wynosi łącznie 48 godzin lekcyjnych.

Miejsce i czas odbywania zajęć teoretycznych oraz praktycznych określają w harmonogramie stażu i organizują dyrektor sądu albo właściwy prokurator.

W terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia rozpoczęcia stażu dyrektor sądu albo właściwy prokurator ustalają program zajęć teoretycznych i przekazują do zatwierdzenia odpowiednio Ministrowi Sprawiedliwości albo Prokuratorowi Generalnemu.

Staż może być organizowany dla dwóch lub większej liczby sądów powszechnych albo powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury na podstawie porozumienia zawartego przez dyrektorów sądów albo właściwych prokuratorów.

Dyrektor sądu albo właściwy prokurator są w okresie stażu przełożonymi służbowymi stażystów.

Dyrektor sądu albo właściwy prokurator wyznaczają spośród urzędników kierownika stażu, który odpowiada za jego przebieg.

Kierownik stażu sporządza w odniesieniu do każdego stażysty kwartalną opinię o przebiegu stażu, obejmującą następujące cechy stażysty:

Jeżeli w sądzie albo w powszechnej jednostce prokuratury staż odbywa równocześnie więcej niż 15 stażystów, dyrektor sądu albo właściwy prokurator mogą zwolnić kierownika stażu z innych obowiązków służbowych. W takim przypadku kierownikowi stażu nie przysługuje dodatek z tytułu pełnionej funkcji, o którym mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

W ostatnim miesiącu stażu stażysta przystępuje do egzaminu.

Egzamin przeprowadza komisja powołana przez dyrektora sądu albo właściwego prokuratora.

Komisja składa się z przewodniczącego, którym jest dyrektor sądu albo zastępca dyrektora sądu lub prokurator albo zastępca prokuratora, oraz dwóch lub trzech doświadczonych urzędników sądu albo prokuratury.

Egzamin odbywa się w formie pisemnej w terminie i miejscu wyznaczonych przez przewodniczącego komisji w obecności kierownika stażu.

Przedmiotem egzaminu jest całość zagadnień wchodzących w zakres programu zajęć teoretycznych, o którym mowa w § 12 ust. 4, z uwzględnieniem znajomości przepisów w sprawie wewnętrznej organizacji i zakresu działania sekretariatów i innych działów administracji sądowej albo prokuratorskiej oraz wybranych zagadnień organizacji i funkcjonowania sądów i prokuratury.

Komisja określa wynik egzaminu ocenami: „bardzo dobry”, „dobry”, „dostateczny” albo „niedostateczny”.

Z przebiegu egzaminu sporządza się protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej. Wynik egzaminu podaje się do wiadomości zainteresowanemu.