Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 26 kwietnia 2017 r. w sprawie dodatku kontrolerskiego dla osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej oraz funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 148 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) stawki dodatku kontrolerskiego, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanego dalej „dodatkiem”;
2) warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie rozumie się przez to ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.
§ 3.
Stawka dodatku wynosi:
1) od 2% do 50% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego - odpowiednio w przypadku osoby zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „pracownikiem”, albo funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej, zwanego dalej „funkcjonariuszem”;
2) od 2% do 20% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego - w przypadku kierownika, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwanego dalej „kierownikiem”.
§ 4.
Pracownikowi oraz funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwane dalej „zadaniami kontrolnymi”, dodatek przyznaje się, jeżeli wykonuje zadania kontrolne:
1) jako podstawowe zadania o charakterze ciągłym albo
2) w wymiarze co najmniej 25% miesięcznego czasu odpowiednio pracy albo służby.
§ 5.
Przy określeniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:
1) rodzaj, stopień złożoności i uciążliwość wykonywanych zadań kontrolnych;
2) wyniki i osiągnięcia odpowiednio w wykonywaniu zadań kontrolnych albo realizacji zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy;
3) zajmowane stanowisko służbowe, kwalifikacje i doświadczenie;
4) czas pracy albo służby przeznaczony na opracowanie dokumentacji z wykonanych zadań kontrolnych lub na weryfikację takiej dokumentacji;
5) ostatnią ocenę za wykonane zadania kontrolne oraz zrealizowane zadania i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwaną dalej „oceną”.
§ 6.
W przypadku pracownika oraz funkcjonariusza ocenę sporządza się w zakresie:
1) znajomości procedury i poprawności zastosowania przepisów prawa, w tym podatkowego i celnego, biorąc pod uwagę prawidłowość przebiegu i rzetelność wykonywanych zadań kontrolnych;
2) stopnia trudności, złożoności i uciążliwości wykonywanych zadań kontrolnych, biorąc pod uwagę:
specyfikę wykonywanych zadań kontrolnych, ze szczególnym uwzględnieniem stopnia skomplikowania sprawy,
ilość i rodzaj czynności przeprowadzonych celem zebrania materiału dowodowego,
zastosowanie narzędzi informatycznych wspomagających przeprowadzanie zadań kontrolnych;
3) kwalifikacji i doświadczenia w wykonywaniu zadań kontrolnych, biorąc pod uwagę staż pracy oraz służby w zakresie przeprowadzania zadań kontrolnych;
4) kreatywności i inicjatywy przy wykonywaniu zadań kontrolnych, biorąc pod uwagę:
stopień zaangażowania w samodzielne rozwiązywanie problemów,
stosowanie działań poprawiających sprawność przeprowadzania kontroli,
ujawnienie w toku wykonywania zadań kontrolnych informacji identyfikujących nowe ryzyko,
usprawnienie wykonywania zadań lub koordynowanie działań w toku wykonywania zadań kontrolnych.
W przypadku kierownika ocenę sporządza się w zakresie stopnia realizacji przez niego zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Oceniany, w zależności od poziomu spełniania kryteriów, o których mowa w ust. 1 albo 2, zwanych dalej „kryteriami oceny”, może uzyskać ocenę:
1) bardzo dobrą;
2) zadowalającą;
3) niezadowalającą.
Ocena jest sporządzana nie rzadziej niż co 6 miesięcy. W przypadku oceny sporządzanej po raz pierwszy termin jej sporządzenia liczy się od dnia przyznania dodatku.
§ 7.
Ocenę sporządza na piśmie bezpośredni przełożony.
Przed sporządzeniem oceny, bezpośredni przełożony przeprowadza z ocenianym rozmowę, podczas której omawia odpowiednio sposób wykonania zadań kontrolnych albo realizacji zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem spełniania przez ocenianego kryteriów oceny.
Sporządzając ocenę, bezpośredni przełożony bierze pod uwagę wnioski z rozmowy z ocenianym.
W przypadku przyznania oceny niezadowalającej bezpośredni przełożony sporządza uzasadnienie przyznanej oceny. Uzasadnienie przyznanej oceny może być sporządzone w przypadku przyznania oceny bardzo dobrej.
W przypadku przyznania oceny bardzo dobrej albo niezadowalającej bezpośredni przełożony może sporządzić umotywowany wniosek o zmianę wysokości dodatku, określając jego wysokość.
Bezpośredni przełożony niezwłocznie zapoznaje ocenianego z oceną.
Po dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 6, oryginał oceny jest przekazywany niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, odpowiednio do kierownika jednostki organizacyjnej albo dyrektora generalnego urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych; kopię doręcza się ocenianemu. Oryginał oceny włącza się do akt osobowych ocenianego.
§ 8.
W przypadku dodatku przyznawanego po raz pierwszy przepisu § 5 pkt 5 oraz § 6 i § 7 nie stosuje się.
§ 9.
Dodatek przyznaje odpowiednio kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 10.
Wypłata dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, za który przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień jest dokonywana do końca grudnia.
Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie, dłuższej niż 30 kolejnych dni kalendarzowych, z innych przyczyn niż urlop wypoczynkowy.
§ 11.
Kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych może zmienić wysokość dodatku w przypadku oceny:
1) bardzo dobrej;
2) niezadowalającej.
Zmiana wysokości dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu, w którym sporządzono ocenę.
§ 12.
O przyznaniu, zmianie wysokości albo utracie dodatku zawiadamia się pracownika, funkcjonariusza oraz kierownika na piśmie z podaniem daty, od której następuje przyznanie, zmiana wysokości albo utrata dodatku.
§ 13.
Przepisy rozporządzenia stosuje się począwszy do dodatku przysługującego za marzec 2017 r.
Dodatek za marzec jest wypłacany najpóźniej do dnia 31 maja 2017 r.
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)