Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad instytucjami płatniczymi oraz opłat za niektóre czynności Komisji Nadzoru Finansowego
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 115 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) wysokość, sposób i terminy uiszczania przez krajowe instytucje płatnicze opłat za:
wydanie oraz zmianę zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, zwanej dalej „ustawą”,
dokonanie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 3 ustawy, z wyłączeniem wpisu związanego z wydaniem lub zmianą zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy;
2) terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat wnoszonych przez krajowe instytucje płatnicze na pokrycie kosztów nadzoru nad instytucjami płatniczymi, zwanych dalej „kosztami nadzoru”.
§ 2.
Wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości równowartości w walucie polskiej kwoty 1250 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia.
Zmiana zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości równowartości w walucie polskiej kwoty 400 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu zmiany zezwolenia.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, krajowa instytucja płatnicza uiszcza w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji udzielającej zezwolenia albo decyzji o jego zmianie.
§ 3.
Dokonanie wpisu do rejestru, z wyłączeniem wpisu związanego z wydaniem albo zmianą zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości równowartości w walucie polskiej kwoty 400 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu dokonania wpisu do rejestru.
Opłatę, o której mowa w ust. 1, krajowa instytucja płatnicza uiszcza w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o dokonaniu wpisu do rejestru.
§ 4.
Opłaty, o których mowa w § 2 i § 3, wnosi się na rachunek bankowy urzędu obsługującego Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „KNF”, z podaniem tytułu wpłaty.
§ 5.
Wysokość należnej od krajowej instytucji płatniczej wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru za dany rok kalendarzowy oblicza się według wzoru:
gdzie:
KWNIP -oznacza kwotę wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od danej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy.
FWIP -oznacza ustaloną przez krajową instytucję płatniczą kwotę, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczoną na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru,
KNIPP -oznacza wysokość kosztów nadzoru w danym roku kalendarzowym,
OIPP -oznacza sumę opłat, o których mowa w § 2 i § 3, uiszczonych przez wszystkie krajowe instytucje płatnicze w danym roku kalendarzowym,
FWIPP -oznacza sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, ustaloną dla wszystkich krajowych instytucji płatniczych.
Sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, dla wszystkich krajowych instytucji płatniczych ustala się na podstawie danych z dodatkowych rocznych sprawozdań finansowych i statystycznych krajowych instytucji płatniczych; w przypadku korekty danych uwzględnia się wyłącznie korekty przekazane do KNF nie później niż do dnia 31 lipca następnego roku kalendarzowego.
W przypadku krajowej instytucji płatniczej, której rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, do obliczenia należnej wpłaty przyjmuje się kwotę, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, aktualną na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który należna jest wpłata, obliczoną na ostatni dzień roku obrotowego zakończonego w tym roku kalendarzowym, za który należna jest wpłata. Kwotę tę odpowiednio uwzględnia się przy ustalaniu sumy kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, dla wszystkich krajowych instytucji płatniczych.
W przypadku gdy wysokość należnej od krajowej instytucji płatniczej wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru za dany rok kalendarzowy, obliczonej zgodnie z ust. 1, przekracza 1% ustalonej przez krajową instytucję płatniczą kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, wysokość wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy wynosi 1% kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, ustalonej przez krajową instytucję płatniczą.
§ 6.
Do dnia 20 sierpnia następnego roku kalendarzowego Przewodniczący KNF ustala i podaje do publicznej wiadomości, w drodze komunikatu ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym KNF:
1) wysokość kosztów nadzoru w danym roku kalendarzowym;
2) sumę opłat, o których mowa w § 2 i § 3, uiszczonych przez wszystkie krajowe instytucje płatnicze w danym roku kalendarzowym;
3) sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, ustaloną dla wszystkich krajowych instytucji płatniczych.
§ 7.
W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia komunikatu, o którym mowa w § 6, krajowa instytucja płatnicza dokonuje wpłaty należności na pokrycie kosztów nadzoru na rachunek bankowy urzędu obsługującego KNF, z podaniem tytułu wpłaty.
W terminie 5 dni od dnia dokonania wpłaty, o której mowa w ust. 1, krajowa instytucja płatnicza składa KNF deklarację, w której wykazuje kwotę wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od tej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy.
Wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 8.
Do rozliczenia kosztów nadzoru za 2017 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 9.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik - Deklaracja wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od krajowej instytucji płatniczej (wzór)
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)