Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 lutego 2020 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2020-02-05
Status Expired
Wydawca MIN. SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 12
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 88 ust. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej zarządza się, co następuje:

§ 1.

1.

Rozporządzenie określa stawki i grupy uposażenia zasadniczego strażaków Państwowej Straży Pożarnej, zwanych dalej „strażakami”, oraz stawki dodatków do uposażenia albo sposób ich obliczania, a także sposób i tryb zaliczania okresów służby i pracy do okresu służby, od którego zależy prawo do wzrostu uposażenia, z uwzględnieniem w szczególności:

1) zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego;

2) sposobu dokumentowania okresów służby, od których zależy prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego;

3) rodzajów dodatków do uposażenia uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby;

4) warunków przyznawania i sposobu obliczania dodatku służbowego, dodatku motywacyjnego oraz dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby, oraz podmiotów uprawnionych do ich przyznawania i obliczania;

5) okoliczności uwzględnianych przy ustalaniu i zmianie wysokości dodatku służbowego.

2.

Najniższym uposażeniem w rozumieniu rozporządzenia jest uposażenie przewidziane dla najniższego stanowiska służbowego strażaka, które obejmuje stawkę przewidzianą dla najniższej grupy uposażenia zasadniczego i dodatek za stopień strażaka.

§ 2.

1.

Ustala się grupy zaszeregowania stanowisk służbowych strażaków oraz odpowiadające im stawki uposażenia zasadniczego wyrażone w postaci mnożników kwoty bazowej, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Wysokość miesięcznych stawek kwotowych uposażenia zasadniczego dla poszczególnych grup zaszeregowania stanowisk służbowych strażaków ustala się przy zastosowaniu mnożników, o których mowa w ust. 1, z zaokrągleniem wyliczonej kwoty do pełnych 10 złotych w górę, jeżeli końcówka jest równa lub wyższa od 5 złotych, lub w dół, jeżeli jest niższa od 5 złotych.

3.

Zaszeregowanie stanowisk służbowych strażaków do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego jest określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

§ 3.

1.

Okresy służby, pracy i inne okresy zaliczane do okresu służby, od których zależy prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego, zalicza się na podstawie dokumentów, które potwierdzają te okresy, złożonych przez strażaka w komórce właściwej do spraw kadr.

2.

Aktualizacja prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego, wynikająca z przebiegu służby, następuje z urzędu i nie wymaga wydawania odrębnych decyzji.

§ 4.

Stawki dodatku za stopień są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

§ 5.

1.

Warunkiem przyznania dodatku służbowego jest:

1) wykazywanie dyspozycyjności związanej z zajmowanym stanowiskiem i odpowiedzialności za podejmowane decyzje służbowe oraz zdyscyplinowania przy realizacji zadań służbowych;

2) wykonywanie na zajmowanym stanowisku służbowym złożonych zadań;

3) wykazywanie szczególnej sprawności fizycznej, potwierdzonej wynikami sprawdzianów;

4) wykazywanie inicjatywy i kreatywności w zakresie realizowanych zadań;

5) posiadanie wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych lub przeszkolenia specjalistycznego.

2.

Przy ustalaniu i zmianie wysokości dodatku służbowego bierze się pod uwagę następujące okoliczności:

1) stopień spełniania warunków przyznania dodatku służbowego;

2) przydatność wykazywanych umiejętności lub posiadanego wykształcenia, kwalifikacji lub przeszkolenia dla wykonywania zadań służbowych;

3) faktyczny wpływ spełnianych warunków przyznania dodatku służbowego na wypełnianie obowiązków strażaka na stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, w której strażak pełni służbę, w szczególności na zwiększenie jakości i efektywności wykonywania zadań służbowych.

3.

Wysokość dodatku służbowego oblicza się kwotowo, w zależności od oceny stopnia spełniania okoliczności, o których mowa w ust. 2, jako iloczyn wartości od 0,01 do 0,5 i sumy otrzymywanego uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień.

§ 6.

1.

Warunkiem przyznania dodatku motywacyjnego jest:

1) wykonywanie zadań wykraczających poza zakres obowiązków na zajmowanym stanowisku;

2) szczególna dbałość o powierzone mienie;

3) udział w ćwiczeniach i zgrupowaniach;

4) udział w akcjach ratowniczych o dużym obciążeniu psychofizycznym;

5) udział w akcjach ratowniczych poza terenem działania jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, w której strażak pełni służbę;

6) wykonywanie zadań ratowniczych oraz pomocy humanitarnej poza granicami państwa;

7) wykonywanie czynności kontrolnych w podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej;

8) szkolenie i opieka nad psem wykorzystywanym w grupach specjalistycznych;

9) prowadzenie szkoleń dla strażaków ochotniczej straży pożarnej.

2.

Wysokość dodatku motywacyjnego oblicza się kwotowo jako iloczyn wartości od 0,01 do 0,3 i kwoty najniższego uposażenia określonego w § 1 ust. 2.

§ 7.

1.

Strażakowi, który pełni służbę na stanowisku nauczyciela akademickiego w Szkole Głównej Służby Pożarniczej, na okres sprawowania funkcji kierowniczych określonych w statucie uczelni przyznaje się dodatek funkcyjny.

2.

Wysokość dodatku funkcyjnego oblicza się kwotowo, w zależności od rodzaju pełnionej funkcji kierowniczej, o której mowa w ust. 1, jako iloczyn wartości od 0,01 do 0,8 i przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy, o którym mowa w art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, zwanego dalej „przeciętnym uposażeniem funkcjonariuszy”.

§ 8.

1.

Dodatkiem uzasadnionym szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby jest dodatek za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

2.

Warunkiem przyznania dodatku za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych jest wykonywanie czynności i prac określonych w wykazie, o którym mowa w ust. 7.

3.

Strażakowi przysługuje za czas służby wykonywanej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych dodatek w wysokości:

1) przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 5%,

2) przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 10%,

3) przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 15%,

4) przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 20%

  • godzinowej stawki przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy.
4.

Czas służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych w poszczególnych stopniach szkodliwości lub uciążliwości liczy się w godzinach, przy czym czas powyżej 30 minut zaokrągla się do pełnej godziny.

5.

Godzinową stawkę przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy ustala się w wysokości 1/170 przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy wynikającego z wielokrotności kwoty bazowej pomniejszonego o 1/12 równowartości nagrody rocznej.

6.

Za czas pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych przyjmuje się w szczególności czas trwania akcji ratowniczej, począwszy od wyjazdu z obiektu przeznaczonego dla jednostek ratowniczo -gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej, aż do zakończenia działań ratowniczych na terenie akcji.

7.

Wykaz czynności i prac oraz stopnie ich szkodliwości, które uzasadniają przyznanie dodatku za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

§ 9.

1.

Dodatki do uposażenia, z wyjątkiem dodatku za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, są ustalane w stawkach miesięcznych.

2.

Prawo do ustalonych wysokości dodatków, o których mowa w ust. 1, wygasa z ostatnim dniem miesiąca, na który zostały przyznane, lub gdy ustały warunki uzasadniające ich przyznanie.

3.

Dodatki do uposażenia, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 2, 2a i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, przyznaje strażakowi i oblicza przełożony uprawniony do mianowania lub powołania.

§ 10.

Przepisy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do uposażeń strażaków Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w § 7, mają zastosowanie od dnia 1 października 2018 r.

§ 11.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej .

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Załącznik nr 1 - Tabela grup zaszeregowania stanowisk służbowych strażaków oraz odpowiadających im stawek uposażenia zasadniczego wyrażonych w postaci mnożników kwoty bazowej

Załącznik nr 2 - Zaszeregowanie stanowisk służbowych w komendzie głównej państwowej straży pożarnej do grup uposażenia zasadniczego

Załącznik nr 3 - Stawki dodatku za stopień

Załącznik nr 4 - Wykaz czynności i prac oraz stopnie ich szkodliwości, uzasadniające przyznanie dodatku za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych

1.

Do pierwszego stopnia szkodliwości zalicza się czynności i prace wykonywane:

1) w pomieszczeniach, w których jest konieczne stałe stosowanie sztucznego oświetlenia;

2) w warunkach narażenia na promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone;

3) na przestrzeniach otwartych lub w pomieszczeniach zamkniętych, w których utrzymuje się stale temperatura efektywna powyżej 25°C lub poniżej 10°C;

4) w warunkach narażenia na działanie dymów pożarowych lub substancji toksycznych niekumulujących się w organizmie;

5) w warunkach narażenia na działanie pyłów niewywołujących zwłóknienia tkanki płucnej;

6) w warunkach narażenia na wibrację ogólną;

7) w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza 80%, w błocie lub bezpośrednim kontakcie z wodą.

2.

Do drugiego stopnia szkodliwości zalicza się czynności i prace wykonywane:

1) w warunkach narażenia na hałas;

2) w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym co najmniej 2000 kcal dla mężczyzn i 1200 kcal dla kobiet lub wymagające wymuszonej pozycji ciała;

3) w warunkach narażenia na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej;

4) w warunkach narażenia na działanie dymów pożarowych lub substancji toksycznych kumulujących się w organizmie;

5) przy usuwaniu i wywozie nieczystości;

6) w warunkach narażenia na wibrację miejscową;

7) w pomieszczeniach specjalnych zagłębionych i półzagłębionych obwałowanych w warunkach niewłaściwej wentylacji i sztucznego oświetlenia.

3.

Do trzeciego stopnia szkodliwości zalicza się czynności i prace wykonywane:

1) w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące;

2) przy zabezpieczaniu, w związku z działaniem ratowniczym, gazów, paliw i materiałów wybuchowych;

3) przy urządzeniach elektroenergetycznych znajdujących się pod napięciem powyżej 230 V;

4) w warunkach narażenia na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości w zakresie od 0,1 do 300 000 MHz w strefie zagrożenia.

4.

Do czwartego stopnia szkodliwości zalicza się czynności i prace wykonywane:

1) wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów, studni itp., których wykonywanie wymaga specjalnego zezwolenia i zabezpieczenia;

2) pod ziemią i wodą;

3) w kontakcie z materiałami zakaźnymi, chorymi zakaźnie ludźmi lub zwierzętami oraz zwłokami;

4) na wysokości powyżej 2 m i w wykopach poniżej 2 m, uznane za niebezpieczne w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy;

5) w warunkach narażenia na działanie benzydyny, alfa- i beta-naftyloaminy, chlorku winylu, azbestu oraz innych czynników o analogicznym do tych substancji działaniu;

6) bezpośrednio przy usuwaniu awarii radiacyjnych i ich skutków.

5.

Prace, określone w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 1, 3 i 4, uważa się za wykonywane w warunkach szkodliwych dla zdrowia uzasadniających przyznanie dodatku, jeżeli w środowisku pracy są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w odrębnych przepisach lub inne obowiązujące normy higieniczno-sanitarne.

Załącznik nr 1 - Tabela grup zaszeregowania stanowisk służbowych strażaków oraz odpowiadających im stawek uposażenia zasadniczego wyrażonych w postaci mnożników kwoty bazowej

Lp. Grupa uposażenia zasadniczego Mnożnik kwoty bazowej
1 2 3
1 20 5,670
2 19 4,940
3 18 3,550
4 17 3,130
5 16 2,730
6 15 2,410
7 14 2,200
8 13 2,080
9 12 2,020
10 11 1,950
11 10 1,890
12 9 1,830
13 8 1,820
14 7 1,790
15 6 1,770
16 5 1,760
17 4 1,740
18 3 1,671
19 2 1,600
20 1 1,422

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)