LegalizeRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie sposobu oznakowania loch kolczykami z indywidualnym numerem identyfikacyjnym loch
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 17a ust. 5 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób oznakowania loch kolczykami z indywidualnym numerem identyfikacyjnym loch, w tym wzór oraz wymagania i warunki techniczne tych kolczyków.
§ 2.
Kolczyk z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy, zwany dalej „kolczykiem”, zakłada się losze na małżowinę uszną w sposób pozwalający na łatwe odczytanie umieszczonego na kolczyku indywidualnego numeru identyfikacyjnego lochy.
§ 3.
Kolczyk składa się z dwóch części - części zakładanej losze po wewnętrznej stronie małżowiny usznej, zwanej dalej „częścią żeńską”, i części zakładanej losze po zewnętrznej stronie małżowiny usznej, zwanej dalej „częścią męską”.
Średnica kolczyka wynosi nie mniej niż 27 mm i nie więcej niż 35 mm.
Na części żeńskiej kolczyka znajduje się umieszczony w sposób czytelny i trwały:
1) indywidualny numer identyfikacyjny lochy nadany przez posiadacza tej lochy, składający się z piętnastu cyfr o wysokości nie mniejszej niż 5 mm, z których:
pierwsze dziewięć cyfr oznacza numer identyfikacyjny producenta nadawany na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
sześć kolejnych cyfr oznacza numer lochy u danego posiadacza lochy, rozpoczynający się od 000001;
2) znak graficzny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
§ 4.
Wymagania i warunki techniczne, jakie powinien spełniać kolczyk, są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Wzór kolczyka jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2020 r.
Załącznik nr 1 - Wymagania i warunki techniczne, jakie powinien spełniać kolczyk
Kolczyk po założeniu na małżowinę uszną lochy powinien pozostać w stanie nienaruszonym.
Kolczyk powinien być:
1) wykonany z giętkiego, lekkiego i nietoksycznego tworzywa oraz skonstruowany w taki sposób, aby nie ranić lochy i nie wpływać niekorzystnie na stan jej zdrowia;
2) tak wykonany, aby był łatwy do założenia.
Część męska i część żeńska kolczyka stanowią całość przeznaczoną do jednorazowego użycia.
Kolczyk zabezpiecza się przed powtórnym użyciem przez zniszczenie połączenia między częścią męską i częścią żeńską przy rozdzielaniu tych części.
Siła rozciągająca, równoległa do osi połączenia części męskiej z częścią żeńską kolczyka, przy której dochodzi do zniszczenia połączenia między tymi częściami, powinna wynosić nie mniej niż 260 N.
Stała odległość zapobiegająca martwicy ucha między wewnętrznymi ściankami połączonych części męskiej i części żeńskiej kolczyka powinna wynosić od 8 do 12 mm.
Część męską kolczyka wyposaża się w trzpień zakończony szpicem albo elementem tnącym pozwalającym na pobór fragmentu tkanki z małżowiny usznej zwierzęcia, przy czym w przypadku gdy ten szpic jest wykonany z metalu lub stopu metali, materiał ten powinien być odporny na korozję.
Tworzywo i barwniki użyte do produkcji kolczyka, jak również barwniki użyte do wykonania nadruku na kolczyku, powinny być dopuszczone do kontaktu z żywnością i odporne na działanie czynników atmosferycznych, w tym zmiany temperatur w przedziale od −30°C do +40°C.
Załącznik nr 2 - Wzór kolczyka
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)