Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Art. 98. 1. Etykiety i plomby urzędowe, na wniosek prowadzącego obrót, wydaje odpłatnie wojewódzki inspektor. 2. Wojewódzki inspektor może upoważnić prowadzącego obrót do: 1) wypełniania etykiet urzędowych albo 2) wydawania etykiet urzędowych. 3. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin określony w art. 122a § 2 liczy się od dnia złożenia przez prowadzącego obrót oświadczenia do wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę prowadzącego obrót, albo miejsce wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli jest inne niż miejsce zamieszkania prowadzącego obrót - w przypadku gdy prowadzącym obrót jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą. 4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zawiera: 1) numer prowadzącego obrót wpisanego do ewidencji przedsiębiorców albo ewidencji rolników; 2) wskazanie adresów miejsc wykonywania czynności z zakresu upoważnienia, o których mowa w ust. 2; 3) imię i nazwisko osoby upoważnionej do kontaktu z wojewódzkim inspektorem. 5. Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, podmiot ubiegający się o udzielenie upoważnienia do wydawania etykiet urzędowych dołącza wzory etykiet, które będzie wydawał. 6. Prowadzący obrót upoważniony do czynności, o których mowa w ust. 2, niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3. 7. Prowadzący obrót upoważniony do czynności, o których mowa w ust. 2, prowadzi dokumentację dotyczącą etykiet zawierającą numery etykiet wydanych dla określonych partii materiału siewnego oraz etykiet zniszczonych podczas druku. 8. Wojewódzki inspektor sprawuje nadzór nad prawidłowym wykonywaniem czynności z zakresu upoważnienia, o których mowa w ust. 2, przez prowadzącego obrót, w szczególności w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących etykietowania i plombowania materiału siewnego. 9. Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, jeżeli prowadzący obrót: 1) został wykreślony z ewidencji przedsiębiorców albo ewidencji rolników lub 2) wykonuje czynności z zakresu upoważnienia, o których mowa w ust. 2, niezgodnie z przepisami dotyczącymi etykietowania i plombowania materiału siewnego; 3) złożył wniosek o cofnięcie upoważnienia. 10. Zniszczenia etykiet urzędowych dokonuje się w obecności wojewódzkiego inspektora. 11. Prowadzący obrót, któremu na podstawie ust. 9 cofnięto upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, może ponownie ubiegać się o udzielenie tego upoważnienia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia jego cofnięcia.
15) w art. 101 w pkt 4 w lit. c na końcu dodaje się przecinek i pkt 5 w brzmieniu:
5) sposób nadawania numerów etykiet przez prowadzącego obrót
16) w art. 103 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
- Wojewódzki inspektor może upoważnić podmiot wpisany do ewidencji dostawców do czynności, o których mowa w art. 98 ust. 2. Przepisy art. 98 ust. 3-11 stosuje się odpowiednio.
17) w art. 103c w pkt 3 na końcu dodaje się przecinek i pkt 4 w brzmieniu:
4) sposób nadawania numerów etykiet przez dostawcę
18) uchyla się art. 105a;
19) w art. 115:
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 9 i 10, wnosi się na podstawie rachunku wystawionego odpowiednio przez wojewódzkiego inspektora albo Głównego Inspektora w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego rachunku, przy czym rachunek za dokonanie oceny tożsamości i czystości odmianowej wystawia się przy pobieraniu próby do tej oceny.
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
- Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 11, wnosi się corocznie, w terminie do dnia 15 lutego, na podstawie rachunku wystawionego przez: 1) wojewódzkiego inspektora - w przypadku nadzoru nad pracą akredytowanych kwalifikatorów i akredytowanych próbobiorców; 2) Głównego Inspektora - w przypadku nadzoru nad akredytowanymi laboratoriami.
20) po tytule VI dodaje się tytuł VIa w brzmieniu:
Tytuł VIa Dotacje do badań podstawowych w hodowli roślin i nasiennictwie Art. 118a. 1. Koszty wykonywania zadań na rzecz hodowli roślin i nasiennictwa w zakresie postępu biologicznego w rolnictwie mogą być dofinansowywane z budżetu państwa na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych, w formie dotacji przedmiotowych dla podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa. 2. Dotację, o której mowa w ust. 1, udziela, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw rolnictwa.
21) w art. 126 w ust. 1 uchyla się pkt 36.
Art. 47.
W ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin wprowadza się następujące zmiany:
1) odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie:
^1)^ Niniejsza ustawa: 1) służy stosowaniu: a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG , b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) ; 2) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów .
2) w art. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
1) zadania i właściwość organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych w zakresie wykonania przepisów: a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1107/2009”, oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1107/2009, w szczególności w sprawach zezwoleń i pozwoleń w zakresie wprowadzania środków ochrony roślin do obrotu, b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) , zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”, oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin;
3) w art. 2:
po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
5a) adiuwant - adiuwant, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. d rozporządzenia nr 1107/2009;
w pkt 25 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 26 i 27 w brzmieniu:
26) podrobiony środek ochrony roślin - środek ochrony roślin, z wyłączeniem środka ochrony roślin z niezamierzoną wadą jakościową, przedstawiany jako środek, który uzyskał zezwolenie na wprowadzanie do obrotu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego jakikolwiek składnik określony w dokumentacji, o której mowa w art. 33 ust. 3 lit. a lub b rozporządzenia nr 1107/2009, dotyczącej tego środka ochrony roślin, został usunięty w całości lub w części, dodany lub zmieniony, lub który został wytworzony przez podmiot inny niż wskazany w tej dokumentacji; 27) importer - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub na terytorium państwa trzeciego, która wprowadza środki ochrony roślin pochodzące z państw trzecich na obszar celny Unii Europejskiej.
4) w art. 3:
w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
7) organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 139 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin.
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”: 1) jest organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009; 2) jeżeli ustawa, ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej: a) jest organem właściwym w rozumieniu rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, b) wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej wynikające z rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin.
dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu:
- Główny Inspektor i wojewódzki inspektor wykonują zadania w zakresie nadzoru nad produkcją, wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem środków ochrony roślin na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach rozporządzenia 2017/625 oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625. 5. Wojewódzki inspektor, w przypadku stwierdzenia niezgodności w zakresie produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania środków ochrony roślin, lub ryzyka lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska, związanego z produkcją, wprowadzaniem do obrotu lub stosowaniem środków ochrony roślin, podejmuje środki, o których mowa w art. 66, art. 67 oraz art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, w zakresie i w sposób określony w ustawie. 6. Podejmując środki, o których mowa w art. 138 ust. 2 lit. i rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor stosuje przepisy ustawy dotyczące: 1) zakazu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności regulowanej, o której mowa w art. 25 ust. 1, art. 49 ust. 1 i art. 67 ust. 1, lub 2) wykreślenia z rejestrów, o których mowa w art. 52 ust. 1 i art. 70 ust. 1, podmiotów niebędących przedsiębiorcami. 7. Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej, należących zgodnie z ust. 3 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów rozporządzenia 2017/625 lub stosowanych bezpośrednio przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 8. Naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem właściwym do przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, przy czym ocena ryzyka, o której mowa w tym artykule, jest wykonywana w porozumieniu z organami Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
5) w art. 21 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
a) zawierającą informacje określone w zezwoleniu na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu lub pozwoleniu na handel równoległy,
6) art. 29 otrzymuje brzmienie:
Art. 29. Wprowadzanie do obrotu chemicznych substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków, składników obojętnych i adiuwantów oraz nadzór nad ich wprowadzaniem do obrotu odbywa się zgodnie z przepisami o substancjach chemicznych i ich mieszaninach.
7) w art. 30:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Podmiot, który zamierza dokonać wprowadzenia środków ochrony roślin, o których mowa w art. 28 ust. 2 lit. c lub d rozporządzenia nr 1107/2009, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu ich składowania lub przemieszczania, jest obowiązany na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej poinformować o zamiarze wprowadzenia tych środków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wprowadzenia tych środków, w terminie nie krótszym niż 7 dni przed dniem planowanego ich wprowadzenia.
w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu:
5) wskazanie odbiorcy środków ochrony roślin w państwie przeznaczenia; 6) wskazanie państwa, z którego jest planowane wprowadzanie środków ochrony roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Do informacji, o której mowa w ust. 1, podmiot zamierzający dokonać wprowadzenia środków ochrony roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dołącza: 1) oświadczenie o przeznaczeniu wprowadzanych środków ochrony roślin do stosowania w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, w których są one dopuszczone do obrotu, lub w państwach trzecich, ze wskazaniem tych państw; 2) dokumenty lub ich kopie lub inne dowody, potwierdzające dopuszczenie wprowadzanych środków ochrony roślin do obrotu lub stosowania w państwach przeznaczenia.
po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
3a. Jeżeli dokumenty, ich kopie lub dowody, o których mowa w ust. 3 pkt 2, zostały dołączone do innej informacji złożonej do wojewódzkiego inspektora, podmiot może - zamiast ponownego dołączenia tych dokumentów, ich kopii lub dowodów - wskazać informację, do której zostały one dołączone. 3b. Jeżeli środki ochrony roślin, o których mowa w art. 28 ust. 2 lit. c lub d rozporządzenia nr 1107/2009, są przeznaczone do stosowania w: 1) państwie trzecim, a dokumenty, ich kopie lub dowody, o których mowa w ust. 3 pkt 2, nie zostały sporządzone w języku polskim, 2) państwie członkowskim Unii Europejskiej, a dokumenty, ich kopie lub dowody, o których mowa w ust. 3 pkt 2, nie zostały sporządzone w języku polskim lub innym języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej - wojewódzki inspektor może wezwać podmiot do dostarczenia ich tłumaczenia na język polski.
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
- Jeżeli środki ochrony roślin, o których mowa w art. 28 ust. 2 lit. c lub d rozporządzenia nr 1107/2009, są dopuszczone do obrotu lub stosowania w państwie przeznaczenia, wojewódzki inspektor, w przypadku wprowadzenia tych środków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państw trzecich, przekazuje naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwemu ze względu na miejsce ich wprowadzania opinię, że te środki mogą być wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu ich składowania lub przemieszczania.
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
4a. Jeżeli środki ochrony roślin, o których mowa w art. 28 ust. 2 lit. c lub d rozporządzenia nr 1107/2009, nie są dopuszczone do obrotu lub stosowania w państwach przeznaczenia, wojewódzki inspektor zakazuje, w drodze decyzji, wprowadzenia ich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku zamiaru wprowadzenia tych środków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państw trzecich, wojewódzki inspektor przekazuje tę decyzję naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwemu ze względu na miejsce ich wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
uchyla się ust. 11,
ust. 12 otrzymuje brzmienie:
- Wojewódzki inspektor prowadzi kontrolę podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 6.
uchyla się ust. 13 i 14;
8) po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu:
Art. 30a. 1. W przypadku stwierdzenia składowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczania przez to terytorium: 1) środka ochrony roślin bez wymaganego zezwolenia na jego wprowadzanie do obrotu albo pozwolenia na handel równoległy - w przypadku którego nie została przekazana informacja, o której mowa w art. 30 ust. 1 lub 6, lub została wydana decyzja, o której mowa w art. 30 ust. 4a, 2) produktu, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobionego środka ochrony roślin - wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze decyzji, na koszt podmiotu, zniszczenie tego środka lub tego produktu. 2. Wojewódzki inspektor może odstąpić od wydania nakazu, o którym mowa w ust. 1, i wprowadzić, w drodze decyzji, na koszt podmiotu, nakaz, o którym mowa w art. 138 ust. 2 lit. d rozporządzenia 2017/625, jeżeli stwierdzi, że wykonanie tego nakazu nie spowoduje zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska oraz ten środek nie jest środkiem ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państwie trzecim, produktem, który imituje środek ochrony roślin, oraz podrobionym środkiem ochrony roślin. 3. W decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, wojewódzki inspektor określa termin wykonania określonych w niej nakazów oraz sposób udokumentowania ich wykonania. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. 4. Podmiot, będący adresatem decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 2, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty potwierdzające wykonanie nakazów określonych w tej decyzji, w terminie 14 dni od dnia ich wykonania, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin wykonania tych nakazów. 5. Wojewódzki inspektor odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, jeżeli stwierdzone naruszenie dotyczyło wyłącznie nieprzekazania informacji, o której mowa w art. 30: 1) ust. 1, w terminie, o którym mowa w tym przepisie, lub 2) ust. 6, przed rozpoczęciem produkcji środków ochrony roślin.
9) w art. 33 w ust. 3 w pkt 2 w lit. a tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
- zawierającą informacje określone w zezwoleniu na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu lub pozwoleniu na handel równoległy;
10) po art. 33 dodaje się art. 33a i art. 33b w brzmieniu:
Art. 33a. 1. Zasady postępowania naczelnika urzędu celno-skarbowego w sytuacji, o której mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, jeżeli stwierdzone podczas kontroli celno-skarbowej lub kontroli, o której mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, podejrzenie niezgodności dotyczy naruszenia przepisów w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, a w szczególności niezgodności polegającej na wprowadzaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1) środka ochrony roślin: a) bez wymaganego zezwolenia na jego wprowadzanie do obrotu albo pozwolenia na handel równoległy - w przypadku którego nie została przekazana opinia, o której mowa w art. 30 ust. 4, lub została wydana decyzja, o której mowa w art. 30 ust. 4a, lub b) niespełniającego wymagań określonych w zezwoleniu na jego wprowadzanie do obrotu albo pozwoleniu na handel równoległy, lub c) którego skład lub właściwości fizyczne, lub właściwości chemiczne określone w dokumentacji tego środka zostały zmienione, lub d) w opakowaniu nieszczelnym lub uszkodzonym lub w opakowaniu zastępczym, 2) produktu, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobionego środka ochrony roślin - określają przepisy odrębne. 2. Właściwym organem, któremu naczelnik urzędu celno-skarbowego przekazuje powiadomienie, o którym mowa w art. 76 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, o podejrzeniu, o którym mowa w ust. 1, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce, w którym znajduje się środek ochrony roślin lub produkt, którego dotyczy to podejrzenie. 3. Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 76 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, o podejrzeniu, o którym mowa w ust. 1, przekazuje naczelnikowi urzędu celno-skarbowego opinię dotyczącą zasadności tego podejrzenia, w terminie określonym w art. 76 ust. 3 rozporządzenia 2017/625. 4. Wojewódzki inspektor, przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, może pobrać próbki środka ochrony roślin lub produktu, którego dotyczy podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, do badań laboratoryjnych. W takim przypadku wojewódzki inspektor przekazuje naczelnikowi urzędu celno-skarbowego żądanie kontynuowania zawieszenia, o którym mowa w art. 76 ust. 3 rozporządzenia 2017/625, do czasu zakończenia tych badań. 5. W przypadku stwierdzenia, że: 1) środek ochrony roślin, którego dotyczyło podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, nie posiada wymaganego zezwolenia na jego wprowadzanie do obrotu albo pozwolenia na handel równoległy lub 2) środek ochrony roślin, którego dotyczyło podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymagań określonych w zezwoleniu na jego wprowadzenie do obrotu albo pozwoleniu na handel równoległy, lub 3) skład lub właściwości fizyczne, lub właściwości chemiczne środka ochrony roślin, którego dotyczyło podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, określone w dokumentacji tego środka zostały zmienione, lub 4) środek ochrony roślin, którego dotyczyło podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, znajduje się w opakowaniu nieszczelnym lub uszkodzonym, lub w opakowaniu zastępczym, lub 5) produkt, którego dotyczyło podejrzenie, o którym mowa w ust. 1, imituje środek ochrony roślin lub jest podrobionym środkiem ochrony roślin - wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze decyzji, na koszt importera, zniszczenie tego środka ochrony roślin lub produktu albo nakazuje wprowadzenie środków, o których mowa w art. 66 ust. 3 lit. b lub c rozporządzenia 2017/625, jeżeli stwierdzi, że nie spowoduje to zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska oraz nie jest to środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej oraz państwie trzecim, produkt, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobiony środek ochrony roślin. Postępowanie w tej sprawie wszczyna się z urzędu. 6. W decyzji, o której mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor określa termin wykonania określonych w niej nakazów oraz sposób udokumentowania ich wykonania. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. 7. W przypadku naruszenia przepisu art. 30 ust. 1, wojewódzki inspektor odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, jeżeli stwierdzi, że środki ochrony roślin, których dotyczy to naruszenie, są dopuszczone do obrotu lub stosowania w państwach przeznaczenia. 8. Doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 5, osobie faktycznie władającej środkami ochrony roślin lub produktami, których dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania. 9. W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 5 nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego . 10. Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 5, osobie faktycznie władającej środkami ochrony roślin uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie. 11. Decyzję, o której mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor przekazuje naczelnikowi urzędu celno-skarbowego. 12. Importer przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty potwierdzające wykonanie nakazów określonych w decyzji, o której mowa w ust. 5, w terminie 14 dni od dnia wykonania tych nakazów, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin wykonania tych nakazów. 13. Koszty przechowywania środka ochrony roślin lub produktu, którego dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 5, do czasu wykonania nakazów określonych w tej decyzji, ponosi importer. Art. 33b. 1. Przepisów art. 33a ust. 2-13 nie stosuje się w przypadku niezłożenia zgłoszenia celnego przez osobę lub podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej w zakresie obrotu środkami ochrony roślin. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 31 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne stosuje się odpowiednio.
11) w art. 40 uchyla się ust. 2;
12) art. 74 otrzymuje brzmienie:
Art. 74. Minister właściwy do spraw rolnictwa udostępnia informacje dotyczące zharmonizowanych wskaźników ryzyka związanego ze stosowaniem środków ochrony roślin, w terminie 20 miesięcy od zakończenia roku, dla którego te wskaźniki zostały obliczone, oraz środków ograniczających to ryzyko na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rolnictwa.
13) po rozdziale 8 dodaje się rozdział 8a w brzmieniu:
Rozdział 8a Opłaty Art. 74a. Główny Inspektor i wojewódzki inspektor mogą za opłatą świadczyć usługi w zakresie badań laboratoryjnych mających na celu oznaczenie pozostałości środków ochrony roślin lub pobierania próbek do tych badań, jeżeli świadczenie tych usług nie wpłynie negatywnie na wykonywanie przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa jej zadań. Art. 74b. Organem właściwym do pobierania opłat, o których mowa w: 1) art. 79 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do kontroli urzędowych przeprowadzanych w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, jest Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor przeprowadzający te kontrole; 2) art. 74a, jest Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor świadczący usługi. Art. 74c. 1. Opłaty pobierane przez Głównego Inspektora i wojewódzkiego inspektora stanowią dochód budżetu państwa oraz są uiszczane na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa albo właściwego wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa na podstawie rachunku wystawionego przez Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, przy czym opłaty, o których mowa w: 1) art. 74a, uiszcza się przed wykonaniem usługi, której te opłaty dotyczą, 2) art. 79 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2017/625, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego rachunku. 2. W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 74a, nie świadczy się usługi, której ta opłata dotyczy. Art. 74d. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat pobieranych przez Głównego Inspektora i wojewódzkiego inspektora, mając na uwadze wysokość kosztów określonych w art. 81 rozporządzenia 2017/625, nie wyższe jednak niż 10 000 zł.
14) w art. 75:
w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3-5 w brzmieniu:
3) nie realizuje obowiązków określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 30 ust. 4a, art. 30a ust. 1 lub 2, art. 32, art. 33 ust. 1 lub 3, art. 33a ust. 5 lub art. 34 ust. 1 lub 3 - wnosi na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu lub ze względu na miejsce, w którym znajduje się środek ochrony roślin lub produkt, którego dotyczy decyzja, o której mowa w art. 30 ust. 4a, art. 30a ust. 1 lub 2 lub art. 33a ust. 5, opłatę sankcyjną w wysokości stanowiącej 200% kwoty wartości środków ochrony roślin lub zaprawionego materiału siewnego, których dotyczy ta decyzja, według ceny ich sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży; 4) nie realizuje obowiązków określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 44 ust. 1 lub art. 45 ust. 1 - podlega opłacie sankcyjnej w wysokości od 1000 do 5000 zł; 5) nie realizuje obowiązków określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 - podlega opłacie sankcyjnej w wysokości od 10 000 do 50 000 zł.
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
- W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie dokumentów sprzedaży środków ochrony roślin, przy określaniu wysokości opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, przyjmuje się, że wartość 1 kilograma lub 1 litra środka ochrony roślin wynosi 1000 zł.
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
2a. W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie dokumentów sprzedaży materiału siewnego, przy określaniu wysokości opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przyjmuje się, że wartość 100 kilogramów materiału siewnego wynosi 200 zł.
uchyla się ust. 5-10;
15) po art. 75 dodaje się art. 75a-75c w brzmieniu:
Art. 75a. 1. Kto w przypadku, o którym mowa w art. 33b ust. 1, przywozi z państw trzecich środki ochrony roślin, podlega opłacie sankcyjnej w wysokości od 200 do 5000 zł. 2. Opłatę sankcyjną nakłada, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli naczelnik urzędu celno-skarbowego albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili przywóz z państw trzecich środków ochrony roślin, w przypadku, o którym mowa w art. 33b ust. 1. 3. Decyzja o nałożeniu opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 4. Opłatę sankcyjną uiszcza się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji o nałożeniu tej opłaty. 5. Opłatę sankcyjną pobiera się w formie: 1) gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania, lub 2) bezgotówkowej: a) przelewem na wyodrębniony rachunek bankowy wyznaczonego organu lub b) za pomocą karty płatniczej lub innego instrumentu płatniczego, o ile kontrolujący, który ją nakłada, dysponuje odpowiednim urządzeniem do autoryzacji rozliczeń. 6. Opłatę sankcyjną uważa się za uiszczoną z chwilą potwierdzenia dokonania płatności uzyskanego z urządzenia do autoryzacji rozliczeń. W przypadku uiszczenia opłaty sankcyjnej w formie bezgotówkowej koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków na właściwy rachunek bankowy ponosi adresat decyzji. 7. Jeżeli naruszającym przepisy dotyczące przywozu środków ochrony roślin jest osoba z państwa trzeciego, pobiera się od tej osoby kaucję w wysokości odpowiadającej przewidywanej karze pieniężnej. 8. Kaucję pobiera się w formie: 1) gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania, lub 2) bezgotówkowej: a) przelewem na wyodrębniony rachunek bankowy wyznaczonego organu lub b) za pomocą karty płatniczej lub innego instrumentu płatniczego, o ile kontrolujący, który ją nakłada, dysponuje odpowiednim urządzeniem do autoryzacji rozliczeń. 9. Kaucję uważa się za pobraną z chwilą potwierdzenia dokonania płatności uzyskanego z urządzenia do autoryzacji rozliczeń. W przypadku poboru kaucji w formie bezgotówkowej koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków na właściwy rachunek bankowy ponosi adresat decyzji. 10. Kaucja jest przechowywana na nieoprocentowanym, wyodrębnionym rachunku bankowym wyznaczonego organu. 11. Kaucja podlega zwrotowi w terminie 7 dni od dnia uiszczenia kary pieniężnej odpowiednio na rachunek bankowy wskazany przez osobę, o której mowa w ust. 7, albo na rachunek bankowy właściwy dla instrumentu płatniczego. Art. 75b. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat sankcyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z tym że w sprawach o nałożenie opłaty sankcyjnej, o której mowa w art. 75a ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 10, art. 107 § 1 pkt 6 w części dotyczącej uzasadnienia prawnego i art. 138 § 2. Art. 75c. 1. Kto wytwarza, konfekcjonuje lub wprowadza do obrotu środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej ani państwie trzecim, lub produkt, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobiony środek ochrony roślin, podlega grzywnie lub karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 3. 2. Kto przemieszcza lub składuje środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej ani państwie trzecim, lub produkt, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobiony środek ochrony roślin, podlega grzywnie lub karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. 3. Kto stosuje środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej ani państwie trzecim, lub produkt, który imituje środek ochrony roślin, lub podrobiony środek ochrony roślin, podlega grzywnie. 4. Karze, o której mowa w ust. 1-3, nie podlega ten, kto wytwarza środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej ani państwie trzecim, w ramach prac nad nowymi środkami ochrony roślin. 5. Karze, o której mowa w ust. 2, nie podlega ten, kto: 1) przemieszcza lub przechowuje środek ochrony roślin, który nie został dopuszczony do stosowania w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej ani państwie trzecim, w celu jego unieszkodliwienia; 2) przechowuje środki ochrony roślin, o których mowa w art. 25 ust. 3 pkt 3.
16) w art. 76 w ust. 1:
po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:
9a) nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi dokumentów, o których mowa w art. 30a ust. 4 lub art. 33a ust. 12, lub
uchyla się pkt 10.
Art. 48.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy powołania na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwanego dalej „Głównym Inspektorem”, zastępcy Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, oraz zastępcy wojewódzkiego inspektora na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin stają się powołaniami na te stanowiska na podstawie niniejszej ustawy.
Osób zajmujących w dniu wejścia w życie ustawy stanowiska wojewódzkiego inspektora oraz zastępcy wojewódzkiego inspektora nie dotyczą wymagania określone w art. 11 ust. 3:
1) pkt 1, z tym że osoby te powinny posiadać wykształcenie wyższe;
2) pkt 5;
3) pkt 6, z tym że osoby te powinny posiadać co najmniej 2-letni staż pracy.
Art. 49.
Do postępowań w sprawie powołania lub odwołania Głównego Inspektora, zastępcy Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora lub zastępcy wojewódzkiego inspektora, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin. Do osób powołanych na stanowiska Głównego Inspektora, zastępcy Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora lub zastępcy wojewódzkiego inspektora w wyniku tych postępowań stosuje się przepisy art. 48 niniejszej ustawy.
Art. 50.
Statut Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwanego dalej „Głównym Inspektoratem”, nadany na podstawie art. 83 ust. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, zachowuje moc do dnia nadania Głównemu Inspektoratowi statutu na podstawie art. 5 ust. 2 niniejszej ustawy.
Art. 51.
Wytyczne i polecenia wydane na podstawie art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc.
Art. 52.
Upoważnienia udzielone na podstawie art. 85 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc przez okres, na jaki zostały wydane, i mogą zostać zmienione lub cofnięte na podstawie art. 7 ust. 4 niniejszej ustawy.
Art. 53.
Upoważnienia udzielone na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc przez okres, na jaki zostały wydane, i mogą zostać zmienione lub cofnięte na podstawie art. 17 ust. 6 niniejszej ustawy.
Art. 54.
Państwowi inspektorzy, o których mowa w art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, stają się, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, urzędowymi inspektorami, o których mowa w art. 17 ust. 2 niniejszej ustawy.
Zaświadczenia, o których mowa w art. 91 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, zachowują moc.
Art. 55.
Upoważnienia udzielone na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc przez okres, na jaki zostały wydane, i mogą zostać zmienione lub cofnięte na podstawie art. 17 ust. 6 niniejszej ustawy.
Art. 56.
Decyzje wydane na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc. Do uchylenia lub zmiany tych decyzji oraz wznowienia postępowania w tych sprawach stosuje się przepisy ustawy dotyczące spraw określonych w art. 10 niniejszej ustawy.
Do spraw określonych w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57.
Do kontroli przeprowadzanych przez organy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwanej dalej „Inspekcją”, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy ustawy dotyczące zasad przeprowadzania kontroli i wykonywania innych czynności urzędowych.
Art. 58.
Decyzje wydane na podstawie art. 95b ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc. Do uchylenia lub zmiany tych decyzji oraz wznowienia postępowania w tych sprawach stosuje się przepisy ustawy dotyczące opłaty, o której mowa w art. 41 ust. 1 niniejszej ustawy.
Do spraw określonych w art. 95b ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 59.
Postanowienia wydane na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc. Do uchylenia lub zmiany tych postanowień oraz wznowienia postępowania w tych sprawach stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do spraw określonych w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostatecznym postanowieniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 60.
Porozumienie zawarte na podstawie:
1) art. 95 ust. 3d pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowuje moc i może zostać zmienione lub rozwiązane na podstawie art. 33 ust. 5 pkt 1 niniejszej ustawy;
2) art. 95 ust. 3d pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowuje moc i może zostać zmienione lub rozwiązane na podstawie art. 33 ust. 5 pkt 2 niniejszej ustawy;
3) art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowuje moc i może zostać zmienione lub rozwiązane na podstawie art. 30 ust. 2 albo 3 niniejszej ustawy;
4) art. 102a ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowuje moc i może zostać zmienione lub rozwiązane na podstawie art. 32 ust. 4 niniejszej ustawy.
Art. 61.
Z dniem 1 lipca 2020 r.:
1) laboratoria wojewódzkich inspektoratów ochrony roślin i nasiennictwa, zwanych dalej „wojewódzkimi inspektoratami”, stają się laboratoriami Głównego Inspektoratu;
2) nieruchomości, w których przeprowadza się badania laboratoryjne, będące w trwałym zarządzie wojewódzkich inspektoratów, przechodzą nieodpłatnie w trwały zarząd Głównego Inspektoratu;
3) mienie stanowiące wyposażenie laboratoriów, będące w używaniu lub zarządzie wojewódzkich inspektoratów, przechodzi nieodpłatnie w zarząd lub używanie Głównego Inspektoratu;
4) wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów związane z przeprowadzaniem badań laboratoryjnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami Głównego Inspektoratu.
Przejęcie nieruchomości oraz mienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przez Główny Inspektorat następuje na podstawie wykazów nieruchomości oraz mienia, sporządzonych przez komisje inwentaryzacyjne.
Główny Inspektor w porozumieniu z właściwymi miejscowo wojewodami, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, powołają komisje inwentaryzacyjne, które ustalą i sporządzą wykazy nieruchomości, w których przeprowadza się badania laboratoryjne, oraz wykazy mienia stanowiącego wyposażenie laboratoriów, będących w używaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie wojewódzkich inspektoratów.
W terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. komisje inwentaryzacyjne przekazują wykazy, o których mowa w ust. 3, Głównemu Inspektorowi.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji wydanych w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r., stwierdza, na podstawie wykazów, o których mowa w ust. 3, przejęcie przez Główny Inspektorat trwałego zarządu nieruchomości, w których przeprowadza się badania laboratoryjne.
Ostateczna decyzja w sprawie, o której mowa w ust. 5, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.
Pracownicy wojewódzkich inspektoratów zatrudnieni w laboratoriach wojewódzkich inspektoratów stają się, z dniem 1 lipca 2020 r., pracownikami Głównego Inspektoratu.
Do pracowników, o których mowa w ust. 7, stosuje się przepisy art. 23^1^§ 1-4 i § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
W celu wykonania przepisów ustawy Prezes Rady Ministrów dokona, w drodze rozporządzenia, przeniesień planowanych dochodów i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń oraz limitów zatrudnienia związanych z przejęciem badań laboratoryjnych z wojewódzkich inspektoratów przez Główny Inspektorat, z budżetów wojewodów do części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.
Badania laboratoryjne, które do dnia 30 czerwca 2020 r. nie zostaną zakończone w laboratoriach wojewódzkich inspektoratów, są przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu.
Do dnia 30 czerwca 2020 r. badania laboratoryjne na potrzeby zadań Inspekcji są przeprowadzane przez laboratoria wymienione w art. 34 oraz przez laboratoria wojewódzkich inspektoratów.
Art. 62.
Do dnia 29 kwietnia 2022 r. przepisów art. 37 i art. 38 nie stosuje się do laboratoriów przeprowadzających badania w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) .
Art. 63.
Za 2019 r. nie przekazuje się informacji, o której mowa w art. 39 ust. 1.
Krajowe laboratoria referencyjne przekazują Głównemu Inspektorowi szczegółowy zakres rzeczowy, o którym mowa w art. 39 ust. 2, na 2020 r. w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, a Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa szczegółowy zakres rzeczowy, o którym mowa w art. 39 ust. 3, na 2020 r. w terminie 7 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 64.
Decyzje wydane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 46 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc.
Do spraw określonych w ustawie zmienianej w art. 46 objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do spraw o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w:
1) art. 98 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 46, objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotyczące udzielania upoważnienia, o którym mowa w art. 98 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 46 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2) art. 103 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 46, objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotyczące udzielania upoważnienia, o którym mowa w art. 103 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 46 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 65.
Upoważnienia i akredytacje udzielone na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 46 stają się akredytacjami i upoważnieniami w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 46 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 66.
Do kontroli przeprowadzanych w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 46, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 67.
Decyzje wydane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 47 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc.
Do spraw określonych w ustawie zmienianej w art. 47, objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 47 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 68.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 6 niniejszej ustawy,
2) art. 95 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust. 6 niniejszej ustawy,
3) art. 95 ust. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust. 5 niniejszej ustawy,
4) art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 29 ust. 6 niniejszej ustawy,
5) art. 106 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 niniejszej ustawy
- nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 83 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 46 zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 46;
2) art. 101 ustawy zmienianej w art. 46 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 101 ustawy zmienianej w art. 46 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
3) art. 103c ustawy zmienianej w art. 46 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 103c ustawy zmienianej w art. 46 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 69.
Maksymalny limit wydatków budżetowych będący skutkiem finansowym ustawy w poszczególnych latach wynosi w:
1) 2020 r. - 173 220 000 zł;
2) 2021 r. - 187 815 000 zł;
3) 2022 r. - 192 510 000 zł;
4) 2023 r. - 197 323 000 zł;
5) 2024 r. - 202 256 000 zł;
6) 2025 r. - 207 313 000 zł;
7) 2026 r. - 212 495 000 zł;
8) 2027 r. - 217 808 000 zł;
9) 2028 r. - 223 253 000 zł;
10) 2029 r. - 228 834 000 zł.
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, wprowadza się mechanizmy korygujące polegające na:
1) zmniejszeniu kosztów badań laboratoryjnych lub testów w zakresie zadań wykonywanych przez Inspekcję - przez Głównego Inspektora;
2) zmniejszeniu kosztów:
badań laboratoryjnych lub testów w zakresie zadań wykonywanych przez Inspekcję,
kontroli przeprowadzanych przez wojewódzkich inspektorów w zakresie:
- ochrony roślin przed agrofagami,
- zapobiegania zagrożeniom związanym z produkcją środków ochrony roślin, obrotem tymi środkami i stosowaniem tych środków,
- nadzoru nad wytwarzaniem materiału siewnego, oceną tego materiału, obrotem tym materiałem i stosowaniem tego materiału.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 2, jest minister właściwy do spraw rolnictwa.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw rolnictwa.
Art. 70.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 46 pkt 2-10, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)