Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 kwietnia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji, z wyjątkiem zobowiązań:

Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w części przewyższającej wartość ustanowionych zabezpieczeń.

Fundusz może wyłączyć z umorzenia lub konwersji zobowiązań w całości lub części zobowiązania, których:

Fundusz przed dokonaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 3, powiadamia Komisję Europejską.

W przypadku gdy wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, wymaga wykorzystania środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dokonuje wyłączenia, jeżeli Komisja Europejska w ciągu 24 godzin albo w terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, nie zgłosi sprzeciwu wobec wyłączenia. Jeżeli Komisja Europejska określi warunki wyłączenia, Fundusz może dokonać wyłączenia w przypadku spełnienia tych warunków.

Dokonując oceny zasadności wyłączenia z umorzenia lub konwersji zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych lub sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, Fundusz uwzględnia ocenę utraty wartości wynikającą z zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży w odniesieniu do wielkości strat, które mogą zostać pokryte w wyniku umorzenia zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży.

Jeżeli instrumenty pochodne lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji, Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji wynikających z nich zobowiązań. Fundusz dokonuje zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu przed dokonaniem umorzenia lub konwersji tych zobowiązań.

W przypadku gdy instrument pochodny lub transakcja sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu zawiera klauzulę kompensacyjną, w ramach oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, na potrzeby umorzenia lub konwersji tych zobowiązań ustala się wartość netto zobowiązania z tego instrumentu lub transakcji.

Umorzeniu lub konwersji podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.

Jeżeli umorzeniu lub konwersji podlega zobowiązanie lub prawo udziałowe w części, warunki umowne dla części nieobjętej umorzeniem lub konwersją nie ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek.

Kwotę umarzanych lub konwertowanych zobowiązań ustala się jako różnicę sumy kwot ustalonych zgodnie z art. 202 ust. 1 i strat pokrytych zgodnie z art. 203.

Zobowiązania w kwocie, o której mowa w ust. 1, podlegają umorzeniu do wysokości strat niepokrytych zgodnie z art. 203, a w pozostałej kwocie - konwersji na prawa udziałowe.

Umorzenia i konwersji dokonuje się w następującej kolejności:

Umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dokonuje się w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ustawy - Prawo upadłościowe.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań zgodnie z kolejnością określoną w ust. 3, z uwzględnieniem wyłączeń, o których mowa w art. 206 ust. 3.

Jeżeli do osiągnięcia koniecznej kwoty umorzenia lub konwersji nie jest konieczne całkowite umorzenie lub konwersja zobowiązań danej kategorii, o której mowa w art. 209 ust. 3, zobowiązania w tej kategorii podlegają umorzeniu lub konwersji proporcjonalnie do wartości zobowiązania, o ile Fundusz nie dokonał wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3.

Jeżeli w celu pokrycia strat ustalonych zgodnie z art. 202 nie dokonano umorzenia wszystkich praw udziałowych dotychczasowych właścicieli podmiotu w restrukturyzacji, Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji zobowiązań na prawa udziałowe w celu proporcjonalnego zmniejszenia udziału dotychczasowych właścicieli.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zróżnicowanie stóp konwersji powinno uwzględniać kolejność zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowe zasady ustalania zróżnicowanych stóp konwersji, uwzględniając zasady przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 3 pkt 3 i 4.

Właścicielom, którzy objęli prawa udziałowe w wyniku konwersji, prawa te wydaje się niezwłocznie na ich żądanie, po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału zakładowego.

Prawo wykonywania głosu z praw udziałowych objętych w wyniku konwersji pozostaje zawieszone do czasu zakończenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, a w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o zmianie poziomu umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 138 ust. 3 pkt 1 - do dnia, w którym decyzja stanie się wykonalna.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia doręczenia decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań, opracowuje program restrukturyzacji i nadzoruje jego wykonanie. Fundusz może przedłużyć termin opracowania programu do 2 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, w szczególności w przypadku notyfikacji pomocy publicznej dla podmiotu w restrukturyzacji.

Celem programu restrukturyzacji jest osiągnięcie przez podmiot w restrukturyzacji długoterminowej stabilności finansowej.

Program powinien zawierać co najmniej:

Działania, o których mowa w ust. 3 pkt 4, mogą obejmować:

Założenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, porównuje się z założeniami przyjmowanymi przez inne podmioty sektora lub przeciętnymi prognozami dla sektora.

Jeżeli umorzenie lub konwersję zobowiązań zastosowano wobec więcej niż jednego podmiotu grupy, program restrukturyzacji określający działania wobec podmiotów grupy opracowuje podmiot dominujący.

Krajowy podmiot dominujący przekazuje program restrukturyzacji Funduszowi. Fundusz przekazuje plan właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny programu restrukturyzacji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania programu. Komisja przekazuje opinię do programu w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku Funduszu o wydanie takiej opinii.

Fundusz, uwzględniając opinię Komisji Nadzoru Finansowego, akceptuje program restrukturyzacji, jeżeli uzna za prawdopodobne osiągnięcie jego celu, określając jednocześnie terminy przekazywania sprawozdań z realizacji programu, albo przekazuje uwagi i zastrzeżenia w celu jego uzupełnienia lub zmiany.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie 14 dni od dnia otrzymania uwag i zastrzeżeń do programu, przekazuje zmieniony plan Funduszowi. Fundusz, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zmienionego programu, dokonuje jego ponownej oceny.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz przekazuje Funduszowi sprawozdania z realizacji programu restrukturyzacji w okresach nie dłuższych niż półroczne.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zobowiązać administratora lub pełnomocnika do zmiany lub ponownego opracowania programu restrukturyzacji w przypadku, gdy jego realizacja nie jest należyta lub osiągnięcie celu programu nie będzie możliwe.

Jeżeli cele programu restrukturyzacji zostały osiągnięte, Fundusz zwołuje walne zgromadzenie akcjonariuszy, zgromadzenie wspólników albo walne zgromadzenie członków w celu odwołania dotychczasowej rady nadzorczej i powołania nowej rady nadzorczej.

Rada nadzorcza powołuje zarząd podmiotu w restrukturyzacji. W przypadku banku w restrukturyzacji powołanie jest skuteczne z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.

Umorzenie praw udziałowych oraz umorzenie lub konwersja zobowiązań są skuteczne wobec podmiotu w restrukturyzacji oraz objętych nimi właścicieli i wierzycieli bez względu na limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków.

W przypadku gdy w wyniku umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiot, którego wierzytelności zostały skonwertowane na prawa udziałowe, lub inny wierzyciel podmiotu w restrukturyzacji przekracza limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, Komisja Nadzoru Finansowego w porozumieniu z Funduszem określi termin osiągnięcia ich właściwego poziomu.

Jeżeli wierzyciel, o którym mowa w ust. 2, nie podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, powinien zapewnić przestrzeganie obowiązujących go limitów i ograniczeń w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia opublikowania decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań.

W przypadku emisji instrumentu finansowego lub zaciągnięcia zobowiązania, dla których prawem właściwym jest prawo państwa trzeciego, podmiot emitujący instrument finansowy lub zaciągający zobowiązanie, które nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji na podstawie art. 206 ust. 1 i nie należą do kategorii drugiej należności podlegających zaspokojeniu z funduszy masy upadłości banku albo z funduszy masy upadłości kasy, jest zobowiązany:

Fundusz może zwolnić podmiot z obowiązku określonego w ust. 1, w przypadku gdy prawo właściwe dla instrumentu finansowego lub umowy zapewnia bezwarunkowe uznanie skutków decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań. W takim przypadku Fundusz może żądać przedstawienia przez ten podmiot opinii prawnej.

Fundusz może utworzyć podmiot lub większą liczbę podmiotów zarządzających aktywami, w formie spółki kapitałowej.

Przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego aktywami jest zarządzanie przeniesionymi do niego prawami majątkowymi i zobowiązaniami z jednego albo kilku podmiotów w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej, w tym ich zbycie.

Podmiot zarządzający aktywami może także świadczyć usługi zarządzania innymi prawami majątkowymi na rzecz Funduszu, na podstawie umowy.

Fundusz wnosi kapitał założycielski podmiotu zarządzającego aktywami z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

Fundusz pokrywa, z funduszy przymusowej restrukturyzacji, w niezbędnym zakresie, koszty działalności podmiotu zarządzającego aktywami, jeżeli nie osiąga on wystarczających przychodów z zarządzania lub nie zarządza przeniesionymi prawami majątkowymi.

Jeżeli Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo udziałowcem podmiotu zarządzającego aktywami, przysługują mu uprawnienia w zakresie:

Przeniesienie praw majątkowych i zobowiązań następuje na podstawie decyzji Funduszu.

Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, które były przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w art. 223, odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności:

Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja Funduszu.

Z chwilą przeniesienia podmiot zarządzający aktywami wstępuje w prawa i obowiązki podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w zakresie nabytych praw majątkowych i związanych z nimi zobowiązań.

Na podmiot zarządzający aktywami przechodzą zezwolenia, z wyjątkiem zezwolenia na utworzenie banku oraz zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności, oraz koncesje i ulgi, które zostały udzielone podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub działalnością, o ile:

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na podmiot zarządzający aktywami praw związanych z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami, ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach, następuje na jego wniosek, na postawie decyzji Funduszu, o której mowa w ust. 1.

Podmiot zarządzający aktywami nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej.

W postępowaniach dotyczących przeniesionych praw majątkowych i zobowiązań, wszczętych przez podmiot w restrukturyzacji lub instytucję pomostową i niezakończonych przed dniem doręczenia decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych ostateczną decyzją administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej wstępuje podmiot zarządzający aktywami, z dniem doręczenia mu decyzji Funduszu.

Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem w wysokości nadwyżki wartości przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych zobowiązań.

Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych zobowiązań przekracza wartość przenoszonych praw majątkowych, nadwyżka wartości przenoszonych zobowiązań nad wartością przenoszonych praw majątkowych stanowi zobowiązanie podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej wobec podmiotu zarządzającego aktywami.

Wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 podmiot zarządzający aktywami powinien zapłacić na rzecz podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w formie i w terminie ustalonych w decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia.

Sposób i termin wykonania zobowiązania ustalonego zgodnie z ust. 2 określa Fundusz w decyzji o przeniesieniu praw majątkowych.

W przypadku przeniesienia do podmiotu zarządzającego aktywami praw udziałowych przepisów art. 25-25s ustawy - Prawo bankowe, art. 106-106n ustawy obrocie instrumentami finansowymi, art. 54-54n ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz art. 82-98 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej nie stosuje się.

Podmiot zarządzający aktywami jest zwolniony z obowiązku zawiadamiania o nabyciu pakietów akcji spółek publicznych, uzyskania zgody odpowiednich organów na wykonywanie praw z tych akcji oraz przeprowadzania wezwania do sprzedaży akcji, o których mowa w art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej.

Przeniesienie, o którym mowa w art. 225 ust. 1, nie wymaga uzyskania zgody właścicieli, dłużników oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej.

Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji nie przysługują roszczenia do podmiotu zarządzającego aktywami, jego majątku i członków jego organów w związku z dokonanym przeniesieniem praw majątkowych lub zarządzaniem aktywami.

Fundusz ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania podmiotu zarządzającego aktywami oraz członków jego organów, na zasadach określonych w art. 241 i art. 242.

W przypadku gdy w wyniku zastosowania instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej nie doszło do zbycia podmiotu w restrukturyzacji albo zastosowanie tych instrumentów nie było możliwe, podmiot ten podlega likwidacji w drodze postępowania upadłościowego albo likwidacyjnego.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:

Wniosek o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji może zgłosić tylko Fundusz.

W przypadkach innych niż określone w ust. 2 Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu.

Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu także w przypadku prawomocnego oddalenia jego wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo upadłościowe, chyba że sąd, oddalając wniosek o ogłoszenie upadłości, ustalił, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania podmiotu wpisanego do Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Przepisu art. 13 ust. 2a ustawy - Prawo upadłościowe nie stosuje się.

Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmioty, o których mowa w ust. 2, do świadczenia usług w zakresie i w okresie niezbędnych do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji lub prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi lub wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi lub wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji, przez podmiot, na który są przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji Funduszu o przejęciu przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej.

Usługi, o których mowa w ust. 6, podmiot rezydualny jest obowiązany świadczyć na warunkach rynkowych, na podstawie umowy zawartej z podmiotem, na którego rzecz świadczone są usługi. Umowy takie nie mogą zostać rozwiązane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, bez zgody Funduszu.

Likwidacja podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy jest prowadzona zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że:

Szczegółowe warunki i tryb likwidacji podmiotu oraz powołanie likwidatora określa decyzja, o której mowa w art. 230 ust. 4.

Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania, o którym mowa w art. 146g ustawy - Prawo bankowe lub w art. 74 f ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Powództwo rozpoznaje właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.

Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanego banku lub kasy dług wynikający z rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego przez kasę także wtedy, gdy terminy jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.

W przypadku likwidacji podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy:

Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa je Funduszowi oraz sądowi rejestrowemu z wnioskiem o wykreślenie banku lub kasy z rejestru.

Likwidacja innego podmiotu rezydualnego jest prowadzona zgodnie z zasadami dotyczącymi likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że:

Likwidatorów podmiotu rezydualnego powołuje i odwołuje Fundusz.

Fundusz przekazuje na rzecz podmiotu w restrukturyzacji albo podmiotu rezydualnego:

Fundusz przekazuje na rzecz właścicieli praw udziałowych środki uzyskane z tytułu:

Kwoty, o których mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia przymusowej restrukturyzacji.

W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rezydualnego Fundusz przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, do masy upadłości.

W celu ustalenia, czy wierzyciele oraz właściciele zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu upadłościowym prowadzonym w przypadku, gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika, Fundusz zleca wykonanie dodatkowego oszacowania. Przepis art. 137 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Ustalenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy założeniu, że pomoc państwa, która została udzielona, podlegałaby zwrotowi przez spłatę lub byłaby zwrócona w innej formie i nie zostanie udzielona jakakolwiek nowa pomoc państwa.

Wierzycielom oraz właścicielom, którzy zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu, o którym mowa w art. 241 ust. 1, w wyniku:

Odpowiedzialność majątkowa Funduszu wobec wierzycieli i właścicieli, o których mowa w ust. 1, w tym deponentów, w zakresie przenoszącym wysokość środków gwarantowanych ogranicza się do wysokości różnicy między poziomem zaspokojenia właścicieli i wierzycieli oszacowanym zgodnie z art. 241 a faktycznym zaspokojeniem właścicieli i wierzycieli w wyniku przymusowej restrukturyzacji.

Rozliczenie z wierzycielami i właścicielami z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1, następuje po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.

Uznane roszczenia uzupełniające Fundusz zaspokaja z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

Przepis ust. 2 stosuje się także do odpowiedzialności Funduszu za własne czyny niedozwolone, jak i za czyny niedozwolone podmiotów, za które Fundusz ponosi odpowiedzialność.

Roszczenia uzupełniające przedawniają się po upływie 5 lat od dnia zakończenia przymusowej restrukturyzacji.

W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 244, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji zamierzający wykonywać swoje czynności w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Pełnomocnicy i inne osoby działające w imieniu właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 1, są obowiązani wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji i osoby, o których mowa w ust. 2, korzystają w zakresie swych czynności urzędowych w Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych uprawnień, jakie przysługują im w państwie, w którym zostały utworzone lub powołane.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub osoby, o których mowa w ust. 2, są obowiązani wystąpić z wnioskiem o ujawnienie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze Sądowym i innych rejestrach prowadzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie decyzji lub orzeczenia, o których mowa w ust. 1.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dokonuje:

Właściciele instrumentów i praw majątkowych i wierzyciele z tytułu instrumentów i zobowiązań, o których mowa w ust. 1, mogą zaskarżyć decyzje lub czynności przeniesienia, umorzenia lub konwersji lub korzystać z innych form ochrony swoich interesów wyłącznie na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego właściwego organu przymusowej restrukturyzacji podejmującego te decyzje lub czynności.

Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzącego to postępowanie.

Do wniosku o uznanie i wykonanie należy dołączyć:

W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2, do wniosku należy dołączyć inny wiarygodny dowód na piśmie wszczęcia zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji.

Do wniosku organ, o którym mowa w ust. 1, dołącza informację o innych postępowaniach zagranicznych prowadzonych wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, które są mu znane, a także informację o osobach upoważnionych do działania w imieniu tego organu w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanoweniu.

Do dokumentów lub dowodów na piśmie wymienionych w ust. 2 i 4 należy dołączyć ich uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

W razie wątpliwości Fundusz może zażądać uwierzytelnienia przedłożonych dokumentów lub urzędowego poświadczenia autentyczności podpisu.

Po wniesieniu wniosku o uznanie zagranicznego postępowania upadłościowego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego jest obowiązany niezwłocznie informować Fundusz:

W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji członkowie kolegium podejmują wspólną decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotu dominującego, który posiada:

W przypadku podjęcia wspólnej decyzji, o której mowa w ust. 1, Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej zgodną ze wspólną decyzją, z zastrzeżeniem art. 251 ust. 2 i 3.

W przypadku braku wspólnej decyzji europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji albo nieutworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając interesy państw członkowskich, w których działa zagraniczny podmiot w restrukturyzacji lub podmiot dominujący z państwa trzeciego, w szczególności wpływ uznania i wykonania tego postępowania na pozostałe podmioty grupy i stabilność finansową w państwach członkowskich.

Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy:

Fundusz może wydać decyzję o odmowie uznania lub wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy:

W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji po zasięgnięciu opinii członków kolegium.

W decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji określa się:

Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązane są wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Uznanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji obejmuje uznanie wydanych w jego toku orzeczeń i decyzji, a także orzeczeń dotyczących toku postępowania przymusowej restrukturyzacji i jego zakończenia.

Fundusz może wydać decyzję o częściowym uznaniu lub wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji.

Decyzja o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji może być zmieniona lub uchylona w razie późniejszego wykrycia lub powstania podstaw do odmowy uznania i wykonania.

Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji może być wszczęte na wniosek każdego, kto ma w tym interes prawny, lub z urzędu.

W decyzji o zmianie decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz określa zakres zmian.

W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji przepisy rozdziału 7 stosuje się odpowiednio.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego informuje Fundusz o zmianie osób upoważnionych do działania w imieniu tego organu, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu oraz jego uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz może, z urzędu lub na wniosek organu prowadzącego zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji:

W przypadku, o którym mowa w art. 251 ust. 4, przepisy art. 143 i art. 144 stosuje się do stron umów z zagranicznym podmiotem w restrukturyzacji, jeżeli jest to niezbędne dla prawidłowego prowadzenia zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w państwie trzecim.

Fundusz może podejmować i prowadzić działania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, lub nabywać wierzytelności, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki:

Działania w zakresie restrukturyzacji oraz obowiązki nakładane na kasę Fundusz konsultuje z Komisją Nadzoru Finansowego.

Realizując zadanie, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, Fundusz może udzielać kasom objętym systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji lub poręczeń.

Środki uzyskane przez kasy objęte systemem gwarantowania w wyniku udzielenia przez Fundusz pożyczek, gwarancji lub poręczeń, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone tylko na usunięcie niebezpieczeństwa niewypłacalności, o ile spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 261.

Fundusz może udzielić pożyczki kasie tylko w celu zaliczenia uzyskanych w ten sposób środków do funduszy własnych.

Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące gwarancji udzielanych przez banki.

Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności wszczęcia przez zarząd kasy postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

Fundusz, na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego, jest ustanawiany kuratorem, o którym mowa w art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w stosunku do kasy objętej systemem gwarantowania. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 72c ust. 11 tej ustawy.

Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy i wsparcia, o których mowa w art. 5 ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby zabezpieczeń wierzytelności banków.

Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2, wolne są od opłaty skarbowej oraz podatku od czynności cywilnoprawnych.

Kasa objęta systemem gwarantowania, korzystająca z pomocy Funduszu, jest obowiązana udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych do wykonywania działań, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4.

Jeżeli środki funduszu gwarancyjnego kas są wykorzystywane do restrukturyzacji, kasy niezwłocznie zapewniają Funduszowi środki finansowe, w razie potrzeby w formie składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292 ust. 1, w wysokości środków wykorzystanych do restrukturyzacji, w przypadku gdy po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym mowa w art. 288 ust. 1:

Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3, Fundusz może, jeżeli nie podjął wobec kasy żadnych działań związanych z przymusową restrukturyzacją, udzielać wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia, przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych podmiotowi przejmującemu lub nabywcy. Wsparcie może zostać również udzielone w przypadku objęcia akcji banku przejmującego przez Fundusz.

Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

Fundusz może udzielać wsparcia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli koszty restrukturyzacji kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów.

W przypadku udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, albo wsparcia, o którym mowa w art. 264, instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane kasy, której Fundusz udzielił pomocy, a także instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane przejmowanej albo likwidowanej kasy, której Fundusz udzielił wsparcia, ulegają umorzeniu do wysokości strat kasy:

Umorzenie następuje w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności warunków udzielenia wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej.

Umorzenie następuje w przypadku:

Umorzenie następuje w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.

Umorzeniu podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.

Jeżeli nie jest konieczne całkowite umorzenie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań podporządkowanych, podlegają one umorzeniu proporcjonalnie w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności warunków udzielenia wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej.

Jeżeli instrument kapitałowy lub zobowiązanie podporządkowane podlega częściowemu umorzeniu, warunki umowne w części nieobjętej umorzeniem nie ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek z tytułu instrumentu kapitałowego lub zobowiązania podporządkowanego.

W przypadku udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264, wartość i zakres umorzenia są wskazywane:

W przypadku udzielenia pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, wartość i zakres umorzenia są wskazywane przez kasę.

Wartość i zakres umorzenia ustala się na podstawie sprawozdania finansowego, którego wyniki badania zostały uznane przez Zarząd Funduszu zgodnie z art. 261 pkt 1.

W przypadku umorzenia nie przysługuje roszczenie o odszkodowanie.

Kasa lub podmiot przejmujący kasę ogłasza informacje o umorzeniu na swojej stronie internetowej.

Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1, Fundusz może udzielać wsparcia na rzecz działalności banku, w związku z jego restrukturyzacją, podmiotom przejmującym bank.

Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

Fundusz prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego.

Fundusz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych projekty planów finansowych Funduszu w trybie i terminach określonych w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

Źródłami finansowania Funduszu są:

Fundusz może emitować obligacje.

Fundusz gwarancyjny banków jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych oraz w celu pokrycia ewentualnych strat Funduszu. W przypadku, o którym mowa w art. 57 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego banków mogą służyć realizacji zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w kasach. Środki funduszu gwarancyjnego banków mogą także służyć realizacji zadań Funduszu, o których mowa w art. 5 ust. 2a.

Fundusz gwarancyjny kas jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w kasach. W przypadku, o którym mowa w art. 56 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego kas mogą służyć realizacji zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych. Środki funduszu gwarancyjnego kas mogą także służyć realizacji zadań Funduszu, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1-3.

Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w zakresie, w jakim służą one zapewnieniu dostępu deponentów do środków gwarantowanych w przymusowej restrukturyzacji, w szczególności w przypadku, o którym mowa w art. 179 i art. 188 ust. 5.

Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w wysokości strat, jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby nie zostały one wyłączone z umorzenia lub konwersji zobowiązań, a w przypadku użycia innych instrumentów przymusowej restrukturyzacji - strat, jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby ci wierzyciele ponieśli straty proporcjonalnie do strat poniesionych przez wierzycieli w tej samej kategorii zaspokojenia roszczeń zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe.

Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas, o których mowa w ust. 4, przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w kwocie nie wyższej niż kwota wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu.

W przypadku gdy środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji, środki te nie mogą finansować objęcia praw udziałowych przez Fundusz.

Jeżeli oszacowanie, o którym mowa w art. 241 ust. 1, wykaże, że środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczone na finansowanie przymusowej restrukturyzacji są większe niż kwota wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu, Fundusz zwraca nadwyżkę na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz gwarancyjny kas.

Jeżeli Fundusz przekazał środki z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas na finansowanie przymusowej restrukturyzacji zgodnie ze schematem przymusowej restrukturyzacji, zgłasza on roszczenie o zwrot tych środków w wysokości nadwyżki środków przekazanych nad kwotą wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszoną o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu.

Kwota środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczonych na finansowanie przymusowej restrukturyzacji nie może być wyższa niż 50% docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, o których mowa w art. 287 ust. 2 i art. 288 ust. 2. Rada Funduszu może podjąć decyzję o przeznaczeniu na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach i docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, uwzględniając potrzebę efektywnego wykorzystania środków.

Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest tworzony w celu zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych.

Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas jest tworzony w celu zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas.

Finansowanie zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 1 i 2, obejmuje w szczególności finansowanie:

W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych przekraczają wartość środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, w tym środków ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 299 ust. 1, środki funduszu przymusowej restrukturyzacji kas zgromadzone ze składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych.

W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas przekraczają wartość środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji kas, w tym środków ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 300 ust. 1, środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, zgromadzone ze składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji kas.

W przypadku, o którym mowa w art. 206 ust. 3, jeżeli w wyniku wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub konwersji zobowiązań straty podmiotu w restrukturyzacji nie zostały w całości pokryte umorzonymi zobowiązaniami innych wierzycieli, Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa w art. 273, na pokrycie strat podmiotu w restrukturyzacji lub objęcie praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy własnych.

Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony w ust. 1, jeżeli:

Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości kasy zasilają fundusz gwarancyjny kas.