Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2002 r. w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lipca 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia ;
2) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia ;
3) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia ;
4) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia ;
5) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2019 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lipca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia.
2) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 października 2014 r.
4) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
5) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 5 kwietnia 2019 r.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2002 r. w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Krajowe podróże służbowe
§ 1.
W krajowej podróży służbowej termin i miejsce wykonywania przez policjanta czynności służbowych poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę, zwaną dalej „stałym miejscem pełnienia służby”, określa polecenie wyjazdu służbowego.
Polecenie wyjazdu służbowego wydaje bezpośredni lub wyższy przełożony policjanta. Odbycie podróży służbowej samolotem wymaga zgody przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanego dalej „przełożonym właściwym w sprawach osobowych”.
§ 2.
Z tytułu krajowej podróży służbowej policjantowi, z zastrzeżeniem ust. 2, przysługują:
1) diety na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia;
2) zwrot kosztów:
przejazdu na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem,
noclegów lub ryczałt za nocleg;
3) ryczałt na dojazdy środkami komunikacji miejscowej;
4) zwrot innych niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Policjantowi, którego stałym miejscem pełnienia służby jest obszar gminy, w przypadku odbywania krajowej podróży służbowej w jej granicach administracyjnych przysługuje jedynie zwrot kosztów przejazdów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a.
W przypadku policjanta zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby, przełożony właściwy w sprawach osobowych może uznać, dla celów rozliczenia kosztów krajowej podróży służbowej, miejscowość zamieszkania za stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli:
1) policjant wykonuje stale lub głównie czynności służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby albo
2) spowoduje to zmniejszenie kosztów krajowej podróży służbowej.
Czas krajowej podróży służbowej, określony w poleceniu wyjazdu służbowego, obejmuje czas pomiędzy wyjazdem ze stałego miejsca pełnienia służby i powrotem do tego miejsca.
§ 3.
Policjantowi przebywającemu w krajowej podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów przejazdów do miejscowości zamieszkania i z powrotem w dniu wolnym od służby, tylko wtedy, gdy spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów podróży. Warunek ten nie dotyczy policjanta przebywającego w krajowej podróży służbowej trwającej dłużej niż 10 dni.
§ 4.
Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 77^5^§ 2 Kodeksu pracy.
Jeżeli krajowa podróż służbowa trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
mniej niż 8 godzin ‒ dieta nie przysługuje,
od 8 do 12 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,
ponad 12 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) dłużej niż dobę ‒ za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:
do 8 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,
ponad 8 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości.
Dieta nie przysługuje:
1) za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby lub zamieszkania bądź na leczeniu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym;
2) w przypadkach, w których policjant otrzymuje całodzienne bezpłatne wyżywienie w naturze lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.
Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie ‒ 25% diety;
2) obiad ‒ 50% diety;
3) kolacja ‒ 25% diety.
§ 5.
Przełożony, o którym mowa w § 1 ust. 2, określa środek transportu odpowiedni do odbycia krajowej podróży służbowej w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane przez policjanta uprawnienie do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, dogodność połączeń na danej trasie oraz termin i pilność załatwienia czynności służbowej.
Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem posiadanej przez policjanta ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.
§ 6.
Na wniosek policjanta przełożony może wyrazić zgodę na przejazdy w krajowej podróży służbowej pojazdem, który nie pozostaje w dyspozycji Policji. W takim przypadku policjantowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu, ustalony z uwzględnieniem stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu.
Wysokość stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu, w granicach stawek ustalonych na podstawie przepisów, o których mowa w § 4 ust. 1, określa przełożony w poleceniu wyjazdu służbowego.
§ 7.
Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w krajowej podróży służbowej policjantowi przysługuje ryczałt na pokrycie poniesionych kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety.
Ryczałt nie przysługuje w przypadku, gdy policjant odbywa podróż służbową pojazdem służbowym lub pojazdem, o którym mowa w § 6 ust. 1.
§ 8.
Policjantowi, któremu w czasie krajowej podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego zakwaterowania, przysługuje zwrot kosztów noclegu w kwaterze prywatnej bądź w hotelu, w wysokości stwierdzonej rachunkiem za pobyt. W przypadku nieprzedłożenia rachunku, policjantowi przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.
Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin, przypadających w porze nocnej między godziną 22^00^a6^00^.
Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje policjantowi:
1) za czas przejazdu oraz za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały;
2) w przypadku gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne połączenie komunikacyjne, umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały, a czas przejazdu w obie strony nie przekracza 2 godzin;
3) w przypadku wykonywania zadań służbowych w porze nocnej, o której mowa w ust. 2, z wyjątkiem przypadków, gdy zadania te wymagają korzystania z obiektów świadczących usługi hotelarskie.
§ 9.
Przepisy § 1‒8 stosuje się odpowiednio do policjanta:
1) delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;
2) skierowanego na obowiązkowe badania lekarskie lub psychologiczne, jeżeli nie można ich przeprowadzić w stałym miejscu pełnienia służby.
§ 10.
Policjantowi odbywającemu krajową podróż służbową lub delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości przyznaje się na jego wniosek zaliczkę na niezbędne koszty podróży, z obowiązkiem jej rozliczenia w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży lub delegowania.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach przełożony może wyrazić zgodę na przedłużenie okresu przewidzianego do rozliczenia pobranych zaliczek.
§ 11.
Rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej dokonuje, z zastrzeżeniem ust. 2, jednostka organizacyjna Policji, w której policjant odbywający podróż służbową pełni służbę.
Rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej, wynikającej z delegowania, o którym mowa w § 9 pkt 1, dokonuje jednostka organizacyjna Policji, do której policjant został delegowany, jeżeli przełożony właściwy w sprawie delegowania, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, nie postanowi inaczej.
Rozliczenia kosztów, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się na podstawie załączonych przez policjanta dokumentów (rachunki, bilety), potwierdzających wysokość poniesionych wydatków nieobjętych ryczałtami, oraz oświadczenia o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość.
Koszty przejazdu środkami publicznego transportu autobusowego lub kolejowego, z wyjątkiem przejazdu pociągami ekspresowymi, InterCity i EuroCity, a także wagonem sypialnym lub z miejscami do leżenia, nie wymagają udokumentowania biletami.
Należności z tytułu krajowej podróży służbowej wypłaca się w terminie 14 dni od dnia przedłożenia przez policjanta dokumentów, o których mowa w ust. 3.
Rozdział 2. Zagraniczne podróże służbowe
§ 12.
W zagranicznej podróży służbowej termin i miejsce wykonywania przez policjanta czynności służbowych poza granicami kraju określa polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej wydane przez:
1) Komendanta Głównego Policji ‒ w stosunku do policjantów pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji „BOA”, Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji, komendantów wojewódzkich lub Komendanta Stołecznego Policji, Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie i komendantów szkół policyjnych;
1a) Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
1b) Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
2) komendanta wojewódzkiego lub Komendanta Stołecznego Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
3) Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie lub komendanta szkoły policyjnej ‒ w stosunku do podległych policjantów.
Jeżeli przemawiają za tym cel wyjazdu lub inne szczególne względy, polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej w stosunku do policjantów, o których mowa w ust. 1 pkt 1a‒3, może wydać bezpośrednio Komendant Główny Policji.
Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się:
1) od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili jej przekroczenia w drodze powrotnej do kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lądową;
2) od chwili startu samolotu z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lotniczą;
3) od chwili wyjścia statku z ostatniego portu polskiego do chwili wejścia statku w drodze powrotnej do portu polskiego ‒ jeśli jest odbywana drogą morską.
Jeżeli przekroczenie granicy państwowej odbywa się poza miejscowością stanowiącą stałe miejsce pełnienia służby, za czas podróży od tej miejscowości do miejsca przekroczenia granicy i z powrotem policjantowi przysługują należności na warunkach określonych w § 1-8 i 10.
§ 13.
Z tytułu zagranicznej podróży służbowej policjantowi przysługują:
1) diety na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki;
2) zwrot kosztów:
noclegów, przejazdów i dojazdów,
leczenia oraz innych niezbędnych wydatków określonych przez przełożonego, który wydał polecenie jej odbycia.
§ 14.
Dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży służbowej.
Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
do 8 godzin ‒ przysługuje 1/3 diety,
ponad 8 do 12 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,
ponad 12 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) dłużej niż dobę:
za każdą pełną dobę ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości,
za niepełną, ale rozpoczętą dobę ‒ przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w pkt 1.
Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego za granicą bezpłatnego wyżywienia przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie ‒ 15% diety;
2) obiad ‒ 30% diety;
3) kolacja ‒ 30% diety.
Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą policjantowi przysługuje 25% kwoty diety.
§ 14a.
Policjantowi odbywającemu zagraniczną podróż służbową w ramach współpracy przygranicznej, bez konieczności korzystania za granicą z noclegu, dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości 25% stawek określonych w § 14 ust. 2.
Dieta, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli:
1) zagraniczna podróż służbowa trwa krócej niż 4 godziny;
2) policjant otrzymał za granicą co najmniej jeden bezpłatny posiłek, o którym mowa w § 14 ust. 3.
W przypadku wielokrotnego przekraczania granicy w ciągu doby czas zagranicznej podróży służbowej, o której mowa w ust. 1, sumuje się.
§ 15.
Za nocleg policjantowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu.
W uzasadnionych przypadkach przełożony, który wydał polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej, może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.
Policjantowi, który nie korzystał z noclegu w hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.
Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługują za czas przejazdu oraz gdy policjantowi zapewniono bezpłatny nocleg.
§ 16.
Wysokość diet, o których mowa w § 14, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których mowa w § 15, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 77^5^§ 2 Kodeksu pracy.
§ 17.
Do policjanta odbywającego przejazdy w czasie zagranicznych podróży służbowych stosuje się odpowiednio przepisy § 5 i 6.
§ 18.
Policjantowi przysługuje ryczałt w wysokości jednej diety na pokrycie poniesionych kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której korzystał z noclegu.
Policjantowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej przysługuje ryczałt na pokrycie ich kosztów w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu w zagranicznej podróży służbowej.
§ 19.
Sumę należności pieniężnych przysługujących policjantowi z tytułu zagranicznej podróży służbowej zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych otrzymanych od strony zagranicznej na cele związane z finansowaniem kosztów tej podróży.
§ 20.
Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie, przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie biletu.
§ 21.
W razie choroby policjantowi przysługuje zwrot kosztów leczenia za granicą, w tym leków.
Nie podlegają zwrotowi koszty:
1) leczenia refundowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego policjanta;
2) zakupu leków, których nabycie za granicą nie było konieczne;
3) zabiegów chirurgii plastycznej i kosmetycznych;
4) nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych lub okularów.
W razie zgonu policjanta za granicą, koszty transportu jego zwłok do kraju pokrywa jednostka organizacyjna Policji właściwa do rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej.
§ 22.
Policjant odbywający zagraniczną podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za jego zgodą zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki obliczonej w walucie obcej.
Rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej dokonuje się w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży.
2a. Jeżeli policjant odbywa zagraniczne podróże służbowe na warunkach określonych w § 14a stale lub cyklicznie, rozliczenia ich kosztów można dokonywać za okres miesięczny w terminie 14 dni po upływie każdego miesiąca.
Do rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu zagranicznej podróży służbowej przepisy § 11 ust. 1, 3 i 5 stosuje się odpowiednio, z tym że:
1) jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, policjant załącza oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania;
2) w przypadkach, o których mowa w § 12 ust. 2, rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej dokonuje Komenda Główna Policji.
Rozdział 3. Przeniesienia
§ 23.
Policjantowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, zwanej dalej „nowym miejscem pełnienia służby”, z tytułu przeniesienia przysługują:
1) diety dla niego i członków rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;
2) ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których mowa w pkt 1;
3) zasiłek osiedleniowy;
4) ryczałt z tytułu przeniesienia;
5) zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.
Policjantowi przeniesionemu z urzędu, który nie przesiedlił się do nowego miejsca pełnienia służby lub do miejscowości pobliskiej, przysługuje zwrot kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia służby, w wysokości udokumentowanej miesięcznym biletem imiennym na przejazd środkiem publicznego transportu kolejowego lub autobusowego.
W przypadku nieprzedłożenia biletu, o którym mowa w ust. 2, policjant otrzymuje płatny miesięcznie z dołu ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia służby w wysokości 1/22 ceny miesięcznego biletu na przejazd w klasie II pociągu osobowego przewidzianej dla odległości drogowej między granicami administracyjnymi miejscowości zamieszkania i nowego miejsca pełnienia służby ‒ za każdy dzień wykonywania czynności służbowych w nowym miejscu pełnienia służby.
Wysokość miesięcznego ryczałtu, na pokrycie kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia służby, nie może przekraczać pełnej ceny biletu, o którym mowa w ust. 3.
Zwrot kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia służby oraz ryczałt, o których mowa w ust. 2 i 3, nie przysługują policjantowi, który:
1) posiada uprawnienia do bezpłatnych przejazdów lub zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby z innego tytułu;
2) w nowym miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej:
odmówił przyjęcia tymczasowej kwatery,
korzysta w jakiejkolwiek formie z zakwaterowania.
Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się bez rodziny lub w jakiejkolwiek innej formie korzysta z zakwaterowania poza dotychczasowym miejscem wspólnego zamieszkania, przysługuje płatny co miesiąc z dołu ryczałt na pokrycie kosztów jednokrotnego przejazdu w celu odwiedzenia rodziny i z powrotem, w wysokości ceny biletów za przejazd w klasie II pociągu pospiesznego, a gdy na danej trasie lub jej odcinku brak jest połączeń kolejowych ‒ w wysokości ceny biletów za przejazd środkiem publicznego transportu autobusowego.
Przy ustalaniu wysokości należności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2, 3 i 6, przepis § 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 24.
Wysokość należności, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się według stawek i cen obowiązujących w dniu przesiedlenia się policjanta. Przepisy § 4 ust. 1 i 2 oraz § 23 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
§ 25.
Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, przysługuje zasiłek osiedleniowy w wysokości:
1) 300% uposażenia ‒ jeżeli policjant przesiedlił się z członkami rodziny;
2) 100% uposażenia ‒ jeżeli policjant:
przesiedlił się bez członków rodziny,
nie posiada członków rodziny.
Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące policjantowi w dniu jego przesiedlenia się, zwane dalej „uposażeniem”.
(uchylony).
Policjantowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, przysługuje wyrównanie do pełnej wysokości zasiłku po przesiedleniu się członków rodziny.
§ 26.
Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się do tymczasowej kwatery przydzielonej w nowym miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, przysługuje ryczałt z tytułu przeniesienia, w wysokości 50% uposażenia, z zastrzeżeniem ust. 3.
Policjantowi, który po otrzymaniu ryczałtu z tytułu przeniesienia przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, stawkę procentową należnego zasiłku osiedleniowego, o którym mowa w § 25 ust. 1, pomniejsza się o stawkę procentową wypłaconego ryczałtu.
Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi, który otrzymał uprzednio zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia.
§ 27.
W razie zbiegu uprawnień obojga małżonków będących policjantami do należności, o których mowa w § 23 ust. 1, należności te wypłaca się tylko z jednego tytułu, w wysokości wyższej. Jeżeli pobrano je w wysokości niższej, wypłaca się odpowiednie wyrównanie.
§ 28.
Koszty przewozu urządzenia domowego, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 5, podlegają zwrotowi w wysokości stwierdzonej rachunkami.
Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, obejmuje koszty opakowania, prac załadunkowych i wyładunkowych oraz transportu.
§ 29.
Należności, o których mowa w § 25 i 26, nie przysługują w razie przeniesienia z urzędu policjanta do poprzedniego miejsca pełnienia służby, w którym on sam lub członek jego rodziny nadal posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny, bądź do miejscowości, w której są oni zameldowani na pobyt stały.
§ 30.
Należności, o których mowa w § 23‒28, wypłaca, na pisemny wniosek policjanta, jednostka organizacyjna Policji, do której został on przeniesiony, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.
Do pierwszego wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 23 ust. 2, 3 i 6, policjant załącza dokumenty potwierdzające miejsce jego zameldowania oraz oświadczenie o faktycznym miejscu zakwaterowania, a do każdego następnego tylko wówczas, gdy dane te uległy zmianie.
Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 25 i 26, policjant załącza dokument potwierdzający fakt jego zameldowania w nowym miejscu zamieszkania, a w razie potrzeby ‒ małżonka i małoletnich dzieci pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym bądź w dalszej kolejności innych członków rodziny, odpowiednio:
1) na pobyt stały ‒ jeżeli wniosek dotyczy zasiłku osiedleniowego;
2) na pobyt czasowy powyżej dwóch miesięcy ‒ jeżeli wniosek dotyczy ryczałtu z tytułu przeniesienia.
§ 31.
Policjantowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej miejscowości na własną prośbę przełożony właściwy w sprawach osobowych może przyznać należności jak z tytułu przeniesienia z urzędu, w całości lub w części, jeżeli są spełnione pozostałe warunki wymagane do ich otrzymania i przemawiają za tym szczególne okoliczności. Przepis § 30 stosuje się odpowiednio.
§ 32.
Przepisów § 23‒31 nie stosuje się do policjanta w służbie kandydackiej.
Rozdział 4. Przepisy końcowe
§ 33.
Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lipca 2000 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia .
§ 34.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)