Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 czerwca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych

Treść obwieszczenia

1) ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw ,

2) ustawą z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw ,

3) ustawą z dnia 19 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o Funduszu Dróg Samorządowych oraz niektórych innych ustaw ,

4) ustawą z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw ,

5) ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw ,

6) ustawą z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw

oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 23 czerwca 2021 r.

1) art. 27, art. 36 i art. 39 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 27. 1. Do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych: 1) w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, 2) dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę albo dokonano skutecznego zgłoszenia - przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. 2. Jeżeli projekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 2 oraz w art. 3, uzgodnień tych należy dokonać na podstawie przepisów tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 36. Do spraw uregulowanych w ustawach zmienianych w art. 2-4, art. 6 oraz art. 8-24, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 39. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 pkt 2 lit. b w zakresie art. 7 ust. 8g^2^ i 8g^5^, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

2) art. 9-17, art. 19 i art. 21-23 ustawy z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 9. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, na zasadach określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. 2. Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, są wykorzystywane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz przepisów wydanych na podstawie tej ustawy, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie dłużej niż do dnia 30 września 2021 r. Kontrola prawidłowości wyposażenia pojazdów w urządzenia, o których mowa w zdaniu pierwszym, oraz kontrola sposobu ich wykorzystywania odbywa się zgodnie z przepisami ustaw zmienianych w art. 1 i art. 5 w brzmieniu dotychczasowym. 2a. Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, są oferowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację, o której mowa w ust. 1-2a. Informacja ta jest publikowana nie później niż 2 miesiące przed datą kończącą możliwość nabywania i wykorzystywania urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację o uruchomieniu systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 5. W okresie od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 4, do dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 2, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może uniemożliwić korzystanie z urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku gdy za ten sam przejazd po drogach publicznych, dokonany tym samym pojazdem, została uiszczona opłata elektroniczna, zarówno w systemie, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jak i w systemie, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. Art. 10. 1. Kontrolę używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli jest ono wymagane, oraz urządzenia, o którym mowa w art. 16l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przy wykonywaniu swoich ustawowych zadań mogą przeprowadzać również funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej. 2. Funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w trakcie kontroli, o której mowa w ust. 1, ujawni naruszenie, za które ustawa zmieniana w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przewiduje karę pieniężną przekazuje dokumenty z przeprowadzonej kontroli Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Art. 11. 1. Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy i porozumienia, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, bez względu na charakter prawny tych stosunków. Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej z dniem 1 lipca 2020 r. wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie przepisów art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1. 3. Umowy dotyczące korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków objętych opłatą, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, zawarte przez użytkowników z pobierającym tę opłatę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają ważne przez okres, na który zostały zawarte, jednak nie dłużej niż do dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1. 4. Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność. 5. Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w szczególności danych dotyczących kont użytkowników urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 12. 1. Z dniem, o którym mowa w art. 9 ust. 1, urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, nie są przyjmowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. 2. W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot pobranej kaucji albo zaksięgowanie środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 4. Warunkiem zwrotu kaucji albo zaksięgowania środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jest załączenie do wniosku, o którym mowa w ust. 3, zdjęcia urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, z widocznym numerem seryjnym urządzenia. 5. W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot środków znajdujących się na koncie użytkownika albo zaksięgowanie tych środków na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 5a. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do gwarancji pieniężnych złożonych przez użytkownika, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. 7. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2 i 5, środki nie podlegają zwrotowi i stanowią przychód Krajowego Funduszu Drogowego. 8. Zabezpieczenia majątkowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, złożone do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu, na jaki zostały ustanowione. Art. 13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne mające na celu budowę, wdrożenie, przejęcie lub eksploatację elektronicznego systemu poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz systemu poboru opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 14. 1. Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych przejmuje od Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z mocy ustawy, nieodpłatnie mienie ruchome oraz dobra niematerialne o charakterze majątkowym, w tym prawa autorskie i inne prawa własności intelektualnej oraz prawa własności przemysłowej, służące dotychczas do wykonywania zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, w tym związane z nimi wierzytelności i zobowiązania. Przejęcie następuje na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. 2. Z dniem 1 lipca 2020 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego lub Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w użyczenie, na czas nieoznaczony, nieruchomości w pasie drogowym: 1) dróg krajowych wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, na których zainstalowano stacjonarne i przenośne urządzenia służące do poboru lub kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, wraz z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia; 2) autostrad płatnych wraz z wzniesionymi budowlami, budynkami i innymi urządzeniami wykorzystywane dotychczas przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w celu poboru opłat za przejazd autostradą albo które zostały przeznaczone na ten cel. 3. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wszelką niezbędną dokumentację wytworzoną w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2. Art. 15. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przekaże ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zestawienie wskazujące stosunki prawne, o których mowa w art. 11, mienie ruchome oraz dobra niematerialne, o których mowa w art. 14 ust. 1, nieruchomości, budynki i urządzenia, o których mowa w art. 14 ust. 2, wraz z określeniem ich wartości według ewidencji majątku Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Art. 16. Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2. Art. 17. 1. Pracownicy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, obsługujący Głównego Inspektora Transportu Drogowego w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, z dniem 1 lipca 2020 r. stają się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio. 2. Urzędnicy służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wykonujący zadania w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, stają się z dniem 1 lipca 2020 r., za ich zgodą, pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio. 3. W przypadku niewyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, przez urzędnika służby cywilnej przepisy art. 62 oraz art. 66 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej stosuje się.

Art. 19. Pierwszą informację dotyczącą poboru opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, i funkcjonowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu w terminie 30 dni po upływie 12 miesięcy od dnia uruchomienia tego systemu.

Art. 21. Do: 1) trybu, sposobu i terminu wnoszenia opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz ich rozliczania, w tym trybu dokonywania zwrotu nienależnie pobranych opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, 2) trybu i terminu przekazywania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 13k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, 3) ustanawiania zabezpieczenia należności z tytułu opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz formy i sposobu jego ustalania, 4) ustalania wysokości kaucji za wydawane korzystającemu z drogi publicznej urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 - stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 22. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane w tym okresie na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2020 r.

3) art. 15 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o Funduszu Dróg Samorządowych oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:

Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

4) odnośnika nr 1 oraz art. 8, art. 18-20 i art. 22 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

^1)^ Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 115 z 06.05.2015, str. 1) w zakresie przepisu art. 3 ust. 1 i art. 7 w związku z pkt 3.1 i 3.4 załącznika I, w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie C-127/17 Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej - zbiór orzeczeń EU:C:2019:236.

Art. 8. W przypadku stwierdzenia braku zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, w odniesieniu do którego nie wszczęto postępowania w sprawie nałożenia kary za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyjątkiem art. 140ab ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, który stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 18. 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną dotyczącą: 1) zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego albo 2) nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia, o którym mowa w pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia - w zakresie przejazdu dokonanego w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy można żądać wznowienia postępowania w związku z orzeczeniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umożliwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 t z dyrektywą Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 115 z 06.05.2015, str. 1). 2. Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego załadunku lub rozładunku. 3. W sytuacji określonej w ust. 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony. 4. Skarga o wznowienie postępowania zawiera: 1) oznaczenie organu, który wydał decyzję, o której mowa w ust. 1; 2) datę i numer decyzji, o której mowa w ust. 1; 3) oznaczenie strony albo stron decyzji, o której mowa w ust. 1. 5. W przypadku gdy wznowienia postępowania żąda podmiot, który wstąpił w prawa lub obowiązki wynikające z decyzji, o której mowa w ust. 1, załącza on ponadto dowody potwierdzające następstwo prawne. 6. Uchylenie albo zmiana decyzji z przyczyny określonej w ust. 1 nie może nastąpić, jeżeli od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy upłynęło pięć lat. 7. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania, o którym mowa w ust. 1, wydana zostanie decyzja skutkująca koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, w decyzji tej określa się również kwotę podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami. 8. Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od strony do dnia wydania decyzji skutkującej koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, w wysokości jak dla zaległości podatkowych. 9. Zwrot następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja skutkująca koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna z: 1) budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku gdy środki z tytułu uiszczonej opłaty albo nałożonej kary wpłynęły do tego budżetu na podstawie art. 64g ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym albo art. 140ae ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3; 2) Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - w przypadku gdy środki z tytułu uiszczonej opłaty albo nałożonej kary wpłynęły do tego funduszu na podstawie art. 64g ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 albo art. 140ae ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3. 10. Postępowania wszczęte na podstawie działu II rozdziału 12 i rozdziału 13 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi, o których mowa w ust. 1, w związku z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, i niezakończone decyzją ostateczną lub prawomocną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się postępowaniami w sprawie wznowienia postępowania, do których stosuje się ust. 2 i 6-9. 11. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-10, do postępowań, o których mowa w ust. 1 i 10, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 19. 1. W sprawie określonej w art. 18 ust. 1 zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego można żądać wznowienia postępowania przed tym sądem w związku z orzeczeniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umożliwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 t z dyrektywą Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym. 2. Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego załadunku lub rozładunku. 3. W sytuacji określonej w ust. 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony. 4. Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, nie można żądać po upływie pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 5. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania, o którym mowa w ust. 1, wydane zostanie prawomocne orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, w orzeczeniu tym określa się również kwotę podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami. 6. Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od strony do dnia wydania prawomocnego orzeczenia skutkującego koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, w wysokości jak dla zaległości podatkowych. 7. Zwrot następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, stało się prawomocne z: 1) budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku gdy środki z tytułu uiszczonej opłaty albo nałożonej kary wpłynęły do tego budżetu na podstawie art. 64g ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym albo art. 140ae ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3; 2) Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - w przypadku gdy środki z tytułu uiszczonej opłaty albo nałożonej kary wpłynęły do tego funduszu na podstawie art. 64g ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 albo art. 140ae ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3. 8. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7, do postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Art. 20. Znaki kierunku i miejscowości wskazujące numer i rodzaj (kategorię) drogi, oznaczające zarazem dopuszczalny nacisk pojedynczej osi pojazdu poruszającego się tą drogą, zgodnie z art. 41 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, umieszczone na drogach publicznych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mogą pozostać na drogach publicznych do czasu ustalenia organizacji ruchu przewidującej wymianę tych znaków.

Art. 22. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, art. 4, art. 18 i art. 19, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

5) art. 7 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:

Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

6) art. 11, art. 15, art. 19 ust. 3-7, art. 20, art. 21, art. 23 i art. 25 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 11. 1. Od dnia uruchomienia systemu, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 3, zwanego dalej „Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS”, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia 30 listopada 2021 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej umożliwia pojazdom przejazd wyznaczonym pasem ruchu autostrady lub jej odcinka, na której Szef Krajowej Administracji Skarbowej pobiera opłatę za przejazd, w przypadku gdy: 1) opłata za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, zwana dalej „opłatą za przejazd autostradą”, jest wnoszona w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS albo 2) pojazd podlega opłacie, o której mowa w art. 13ha ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, zwanej dalej „opłatą elektroniczną”, albo 3) pojazd jest zwolniony z opłaty elektronicznej albo opłaty za przejazd autostradą, albo 4) pojazd nie podlega opłacie za przejazd autostradą albo opłacie elektronicznej. 2. Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, Szef Krajowej Administracji Skarbowej umożliwia pojazdom przejazd pasem ruchu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy opłata za przejazd autostradą jest wnoszona za pomocą urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3, oraz gdy wnoszący opłatę, o którym mowa w art. 37a ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, podał dane pozwalające na jego identyfikację oraz identyfikację pojazdu. 3. Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia 30 listopada 2021 r. kierujący pojazdem podlegającym opłacie za przejazd autostradą nie wjeżdża na autostradę płatną lub jej odcinek pasem ruchu, o którym mowa w ust. 1, o ile nie posiada prawidłowo funkcjonującego urządzenia lub systemu, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy zmienianej w art. 3, zapewniających przekazywanie danych geolokalizacyjnych do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS. 4. Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się, jeżeli opłata za przejazd autostradą jest wnoszona zgodnie z ust. 2, a kierujący pojazdem posiada urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3.

Art. 15. Na autostradach lub ich odcinkach zarządzanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, na których opłata za przejazd autostradą była pobierana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, opłaty za przejazd autostradą są wnoszone w sposób przewidziany w art. 37a ust. 7-30 ustawy zmienianej w art. 1. Przepisy art. 37gd-37gk ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 13p ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się.

Art. 19. „3. Opłata za przejazd autostradą może być wnoszona przy wykorzystaniu systemu, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, z wykorzystaniem urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 tej ustawy, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10. 4. W terminie 12 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, użytkownik wnoszący opłatę za przejazd autostradą w systemie, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, może złożyć wniosek o zwrot środków znajdujących się na koncie użytkownika albo zaksięgowanie tych środków na poczet opłaty za przejazd autostradą lub opłaty elektronicznej, uiszczanej w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS. 6. Korzystający z urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, załącza dokument potwierdzający zakup urządzenia lub potwierdzenie dokonania wpłaty na konto użytkownika, jeżeli wnosząc opłatę za przejazd autostradą, nie podał danych pozwalających na jego identyfikację. 7. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, środki nie podlegają zwrotowi i stanowią przychód Krajowego Funduszu Drogowego.

Art. 20. 1. Za niepodanie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i lub art. 13ib ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, lub za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w okresie od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) kary pieniężnej, o której mowa w art. 13k ust. 2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, nie wymierza się albo 2) postępowanie w sprawie wymierzenia kary, o której mowa w art. 13k ust. 2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, umarza się, albo 3) decyzję administracyjną w sprawie wymierzenia kary, o której mowa w art. 13k ust. 2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, uchyla się i umarza się postępowanie w tej sprawie. 2. W przypadku gdy w okresie od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy została stwierdzona okoliczność uzasadniająca nałożenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 13k ust. 2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, za niepodanie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i lub art. 13ib ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, lub za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, na zagraniczny podmiot mający siedzibę albo miejsce zamieszkania w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu należności bądź możliwość egzekucji należności nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów tego państwa, kaucji, o której mowa w art. 13m ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym: 1) nie pobiera się albo 2) zwraca się na rachunek bankowy podmiotu, który ją wpłacił w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli została pobrana. Art. 21. Usługa, o której mowa w art. 13iba ustawy zmienianej w art. 3, może być wykonywana za pośrednictwem przedsiębiorcy, z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych zawarł umowę o świadczenie usługi pośredniej obsługi klienta Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych , nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2022 r. Przepisy art. 13iba ust. 1-3 oraz ust. 8 i 9 ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 23. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane w tym okresie na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 25. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 2 lit. e w zakresie art. 37a ust. 33 i art. 3 pkt 6 w zakresie art. 13iba ust. 11, które wchodzą w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia; 2) art. 3 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2021 r.; 3) art. 1 pkt 2 lit. a, d i e w zakresie art. 37a ust. 9-27, ust. 28 pkt 1 lit. a, ust. 30, 34 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2021 r.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1.

Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Art. 2.

1) drogi krajowe;

2) drogi wojewódzkie;

3) drogi powiatowe;

4) drogi gminne.

Art. 2a.

Art. 3.

Drogi publiczne ze względu na ich dostępność dzielą się na:

1) drogi ogólnodostępne;

2) drogi o ograniczonej dostępności, w tym autostrady i drogi ekspresowe.

Art. 4.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) pas drogowy - wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą;

2) droga - budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym;

3) ulica - drogę na terenie zabudowy lub przeznaczonym do zabudowy zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w której ciągu może być zlokalizowane torowisko tramwajowe;

4) torowisko tramwajowe - część ulicy między skrajnymi szynami wraz z zewnętrznymi pasami bezpieczeństwa o szerokości 0,5 m każdy;

5) jezdnia - część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów;

6) chodnik - część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych;

7) korona drogi - jezdnie z poboczami, pasami awaryjnego postoju lub pasami przeznaczonymi do ruchu pieszych, zatokami autobusowymi lub postojowymi, a przy drogach dwujezdniowych - również z pasem dzielącym jezdnie;

8) zjazd - połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

9) skrzyżowanie dróg publicznych:

10) droga ekspresowa - drogę przeznaczoną wyłącznie do ruchu pojazdów samochodowych:

11) autostrada - drogę przeznaczoną wyłącznie do ruchu pojazdów samochodowych:

11a) droga rowerowa - drogę przeznaczoną do ruchu rowerów albo rowerów i pieszych, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem;

11b) droga o znaczeniu obronnym - droga publiczna lub jej odcinek, wyznaczona w okresie pokoju, przewidziana do wykorzystania w czasie pokoju, kryzysu lub wojny do wykonywania przewozów istotnych dla obronności państwa oraz zobowiązań sojuszniczych;

12) drogowy obiekt inżynierski - obiekt mostowy, tunel, przepust i konstrukcję oporową;

13) obiekt mostowy - budowlę przeznaczoną do przeprowadzenia drogi, samodzielnego ciągu pieszego lub pieszo-rowerowego, szlaku wędrówek zwierząt dziko żyjących lub innego rodzaju komunikacji nad przeszkodą terenową, w szczególności: most, wiadukt, estakadę, kładkę;

14) tunel - budowlę przeznaczoną do przeprowadzenia drogi, samodzielnego ciągu pieszego lub pieszo-rowerowego, szlaku wędrówek zwierząt dziko żyjących lub innego rodzaju komunikacji przez przeszkodę terenową lub pod nią, w tym przejście podziemne;

15) przepust - budowlę o przekroju poprzecznym zamkniętym, przeznaczoną do przeprowadzenia cieków, szlaków wędrówek zwierząt dziko żyjących lub urządzeń technicznych przez nasyp drogi;

15a) kanał technologiczny - ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji:

16) konstrukcja oporowa - budowlę przeznaczoną do utrzymywania w stanie stateczności nasypu lub wykopu;

17) budowa drogi - wykonywanie połączenia drogowego między określonymi miejscami lub miejscowościami, a także jego odbudowę i rozbudowę;

18) przebudowa drogi - wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, niewymagających zmiany granic pasa drogowego;

19) remont drogi - wykonywanie robót przywracających pierwotny stan drogi, także przy użyciu wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym;

20) utrzymanie drogi - wykonywanie robót konserwacyjnych, porządkowych i innych zmierzających do zwiększenia bezpieczeństwa i wygody ruchu, w tym także odśnieżanie i zwalczanie śliskości zimowej;

21) ochrona drogi - działania mające na celu niedopuszczenie do przedwczesnego zniszczenia drogi, obniżenia klasy drogi, ograniczenia jej funkcji, niewłaściwego jej użytkowania oraz pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu;

22) zieleń przydrożna - roślinność umieszczoną w pasie drogowym, mającą na celu w szczególności ochronę użytkowników drogi przed oślepianiem przez pojazdy nadjeżdżające z kierunku przeciwnego, ochronę drogi przed zawiewaniem i zaśnieżaniem, ochronę przyległego terenu przed nadmiernym hałasem, zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby;

23) reklama - umieszczone w polu widzenia użytkownika drogi tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe w rozumieniu art. 2 pkt 16b i 16c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , a także każdy inny nośnik informacji wizualnej, wraz z jej elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, niebędący znakiem drogowym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , ustawionym przez gminę znakiem informującym o obiektach zlokalizowanych przy drodze, w tym obiektach użyteczności publicznej, znakiem informującym o formie ochrony zabytków lub tablicą informacyjną o nazwie formy ochrony przyrody w rozumieniu art. 115 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody ;

24) dostępność drogi - cechę charakteryzującą gęstość połączeń danej drogi z innymi drogami przez skrzyżowania dróg oraz zakres dostępu do drogi przez zjazdy;

25) pojazd nienormatywny - pojazd lub zespół pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 35a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

26) transeuropejska sieć drogowa - sieć drogową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określoną w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylającego decyzję nr 661/2010/UE ;

27) służby ratownicze - jednostki ochrony przeciwpożarowej w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej oraz zespoły ratownictwa medycznego w rozumieniu ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym ;

28) ocena wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego - strategiczną analizę wpływu wariantów planowanej drogi na poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego w sieci dróg publicznych znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej drogi;

29) audyt bezpieczeństwa ruchu drogowego - niezależną, szczegółową, techniczną ocenę cech projektowanej, budowanej, przebudowywanej lub użytkowanej drogi publicznej pod względem bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego;

30) klasyfikacja odcinków dróg ze względu na koncentrację wypadków śmiertelnych - analizę istniejącej sieci drogowej pod względem liczby wypadków śmiertelnych, w wyniku której wytypowane zostają najbardziej niebezpieczne odcinki dróg o dużej liczbie wypadków śmiertelnych;

31) klasyfikacja odcinków dróg ze względu na bezpieczeństwo sieci drogowej - analizę istniejącej sieci drogowej, w wyniku której wytypowane zostają odcinki dróg o dużej możliwości poprawy bezpieczeństwa oraz zmniejszenia kosztów wypadków drogowych;

32) uczestnik ruchu drogowego - uczestnika ruchu drogowego w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

33) inteligentne systemy transportowe (ITS) - systemy wykorzystujące technologie informacyjne i komunikacyjne w obszarze transportu drogowego, obejmującym infrastrukturę, pojazdy i jego użytkowników, a także w obszarach zarządzania ruchem i zarządzania mobilnością, oraz do interfejsów z innymi rodzajami transportu;

34) interoperacyjność - zdolność systemów oraz będących ich podstawą procesów gospodarczych do wymiany danych, informacji i wiedzy;

35) aplikacja ITS - operacyjne narzędzie zastosowania ITS;

36) usługa ITS - dostarczanie aplikacji ITS w określonych ramach organizacyjnych i operacyjnych, w celu zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników w obszarze transportu drogowego, efektywności i wygody ich przemieszczania się, a także ułatwiania lub wspierania operacji transportowych i przewozowych;

37) użytkownik ITS - każdego użytkownika aplikacji lub usług ITS, w tym podróżnych, szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego, użytkowników i zarządców dróg, podmioty zarządzające pojazdami w transporcie osób lub rzeczy oraz służby ustawowo powołane do niesienia pomocy;

38) szczególnie zagrożeni uczestnicy ruchu drogowego - niezmotoryzowanych uczestników ruchu drogowego, w szczególności pieszych i rowerzystów, a także motocyklistów oraz osoby niepełnosprawne lub osoby o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej;

39) interfejs - połączenie między systemami, które zapewnia ich łączenie i współpracę;

40) ciągłość usług - zdolność do zapewnienia nieprzerwanych usług w ramach sieci transportowych na obszarze Unii Europejskiej;

41) usługa EETS - usługę umożliwiającą korzystającym z dróg w państwach członkowskich Unii Europejskiej, za użytkowanie których są pobierane opłaty z wykorzystaniem systemu elektronicznego poboru opłat, wypełnienie obowiązku uiszczenia tych opłat na obszarach EETS na podstawie umowy zawartej z dostawcą EETS;

42) obszar EETS - sieć dróg na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, na której podmiot pobierający opłaty pobiera je z wykorzystaniem systemu elektronicznego poboru opłat podlegającego przepisom dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie ;

43) dostawca EETS - osobę prawną świadczącą usługę EETS;

44) użytkownik EETS - podmiot obowiązany do uiszczenia opłat, który zawarł umowę o świadczenie usługi EETS z dostawcą EETS;

45) rozporządzenie 2016/679 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) .

Art. 4a.

Art. 5.

1) autostrady i drogi ekspresowe oraz drogi leżące w ich ciągach do czasu wybudowania autostrad i dróg ekspresowych;

2) drogi międzynarodowe;

3) drogi stanowiące inne połączenia zapewniające spójność sieci dróg krajowych;

4) drogi dojazdowe do ogólnodostępnych przejść granicznych obsługujących ruch osobowy i towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów) lub wyłącznie ruch towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów);

5) drogi alternatywne dla autostrad płatnych;

6) drogi stanowiące ciągi obwodnicowe dużych aglomeracji miejskich.

7) (uchylony)

2a. W przypadku konieczności zapewnienia dostępu drogowego w standardzie wymaganym dla transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) do polskich portów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylającego decyzję nr 661/2010/UE minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii właściwych sejmików województw, a w miastach na prawach powiatu - opinii rad miast, w drodze rozporządzenia, zalicza drogi do kategorii dróg krajowych, mając na uwadze kryteria zaliczenia określone w ust. 1.

Art. 6.

Art. 6a.

Art. 7.

Art. 7a.

Art. 8.

1a. Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej wymaga uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana.

Art. 9.

(uchylony)

Art. 10.

3a. Pozbawienie drogi o znaczeniu obronnym dotychczasowej kategorii jest możliwe jedynie w przypadku jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się.

5a. Sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej.

5b. Zarząd województwa informuje zarząd powiatu o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5a, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

5c. Rada powiatu może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a. Ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej.

5d. Zarząd powiatu informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5c, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

5e. Odcinek drogi wojewódzkiej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi powiatowej. Przepisy ust. 5c i 5d stosuje się odpowiednio.

5f. Odcinek drogi powiatowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej.

1) drogom krajowym i wojewódzkim - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;

2) drogom powiatowym i gminnym - zarządy województw.

Art. 11.

(uchylony)

Art. 12.

(uchylony)

Art. 12a.

1) na drogach publicznych;

2) w strefach zamieszkania, o których mowa w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

3) w strefach ruchu, o których mowa w art. 2 pkt 16a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

1) 1 stanowisko - jeżeli liczba stanowisk wynosi 6-15;

2) 2 stanowiska - jeżeli liczba stanowisk wynosi 16-40;

3) 3 stanowiska - jeżeli liczba stanowisk wynosi 41-100;

4) 4% ogólnej liczby stanowisk jeżeli ogólna liczba stanowisk wynosi więcej niż 100.

Art. 12b.

1) na drogach publicznych,

2) w strefach zamieszkania, o których mowa w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,

3) w strefach ruchu, o których mowa w art. 2 pkt 16a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

• oznaczając je odpowiednimi znakami drogowymi pozwalającymi odróżnić je od stanowisk postojowych przeznaczonych dla pozostałych pojazdów samochodowych.

Art. 13.

1) postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych:

2) (uchylony)

3) przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, za które uważa się także zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej.

1) przejazdy przez obiekty mostowe i tunele zlokalizowane w ciągach dróg publicznych;

2) przeprawy promowe na drogach publicznych.

1) pojazdy:

2) autobusy szkolne przewożące dzieci do szkoły.

3a. Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są zwolnione pojazdy:

1) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi;

2) służb ratowniczych, służb ratownictwa górniczego, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywane przez Służbę Celno-Skarbową, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

3) zarządcy dróg krajowych wykorzystywane do utrzymania tych dróg.

1) ciągniki rolnicze i inne maszyny rolnicze;

2) pojazdy zaopatrzone w kartę parkingową.

Art. 13a.

Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane:

1) na zasadach ogólnych określonych w ustawie;

2) na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym;

3) na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym ;

4) na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia ;

5) na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi .

Art. 13b.

1a. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, pobiera się za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni lub codziennie, w określonych godzinach lub całodobowo.

2a. Śródmiejską strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy w mieście o liczbie ludności powyżej 100 000 mieszkańców, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, a ustanowienie strefy płatnego parkowania może nie być wystarczające do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.

2b. Ustalenie śródmiejskiej strefy płatnego parkowania, w tym ustalenie wysokości opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) analizy, która określi:

1) rotację parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej strefie płatnego parkowania;

2) zakładany poziom rotacji parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, z uwzględnieniem różnych poziomów wysokości opłat za postój w tej strefie.

1) ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać:

2) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;

3) określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

4a. Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, rada gminy (rada miasta) bierze pod uwagę wyniki analizy, o której mowa w ust. 2b.

1) wyznacza w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania miejsca przeznaczone na postój pojazdów, w tym stanowiska przeznaczone na postój pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową;

1a) wyznacza, w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, miejsca przeznaczone na postój pojazdów elektrycznych na czas ładowania przy punktach ładowania zainstalowanych w ogólnodostępnych stacjach ładowania, o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;

2) może wyznaczać w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania zastrzeżone stanowiska postojowe (koperty) w celu korzystania z nich na prawach wyłączności w określonych godzinach lub całodobowo.

1) art. 13 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia 2016/679 - pobierając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, w szczególności zamieszczając stosowne informacje w miejscu, w którym opłata ta jest wnoszona;

2) art. 13 ust. 1 lit. d-f i ust. 2 rozporządzenia 2016/679 - udostępniając informacje w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, o czym informuje w sposób określony w pkt 1 osoby, których dane osobowe są przetwarzane.

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy.

Art. 13ba.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wpływa na obowiązek wniesienia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

Art. 13c.

(uchylony)

Art. 13d.

1) kategoria 1 - trójkołowe lub czterokołowe pojazdy samochodowe o masie własnej nieprzekraczającej 550 kg;

2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusów, oraz zespoły tych pojazdów;

3) kategoria 3 - autobusy o dwóch osiach, ciągniki samochodowe bez naczep;

4) kategoria 4 - samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, autobusy o trzech i więcej osiach, pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi do pięciu;

5) kategoria 5 - zespoły pojazdów składające się z samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i przyczepy albo z autobusu i przyczepy oraz pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi powyżej pięciu, a także pojazdy specjalne.

1) pojazdu kategorii 1 - 4 zł;

2) pojazdu kategorii 2 - 5 zł;

3) pojazdu kategorii 3 - 6 zł;

4) pojazdu kategorii 4 - 8 zł;

5) pojazdu kategorii 5 - 9 zł.

1) pojazdu kategorii 1 - 8 zł;

2) pojazdu kategorii 2 - 10 zł;

3) pojazdu kategorii 3 - 12 zł;

4) pojazdu kategorii 4 - 15 zł;

5) pojazdu kategorii 5 - 18 zł.

1) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi,

2) określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty,

3) określa sposób pobierania tej opłaty

• uwzględniając w szczególności potrzeby użytkowników w zakresie częstotliwości korzystania z obiektów mostowych i tuneli, zmniejszenie skutków finansowych wprowadzenia opłaty dla mieszkańców, dostępność informacji o wysokości opłat oraz koszt poboru tej opłaty.

1) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;

2) określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty;

3) określa sposób pobierania tej opłaty.

10a. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, może pobierać na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, która pełni funkcję zarządcy drogi krajowej.

Art. 13e.

1) kategoria 1 - trójkołowe lub czterokołowe pojazdy samochodowe o masie własnej nieprzekraczającej 550 kg, motorowery i motocykle;

2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusów, oraz zespoły tych pojazdów, a także pojazdy zaprzęgowe;

3) kategoria 3 - autobusy o dwóch osiach, ciągniki samochodowe bez naczep;

4) kategoria 4 - samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, autobusy o trzech i więcej osiach, pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi do pięciu;

5) kategoria 5 - zespoły pojazdów składające się z samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i przyczepy albo z autobusu i przyczepy oraz pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi powyżej pięciu, a także pojazdy specjalne.

1) jednej osoby - 3 zł;

2) jednego zwierzęcia - 3 zł;

3) jednej sztuki bagażu - 5 zł;

4) pojazdu:

1) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi,

2) określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty,

3) określa sposób pobierania tej opłaty

• uwzględniając w szczególności potrzeby użytkowników w zakresie częstotliwości korzystania z przepraw promowych, zmniejszenie skutków finansowych wprowadzenia opłaty dla mieszkańców, dostępność informacji o wysokości opłat oraz koszt poboru tej opłaty.

1) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;

2) określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty;

3) określa sposób pobierania tej opłaty.

Art. 13f.

Art. 13g.

(uchylony)

Art. 13h.

W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2, oraz opłatę dodatkową, o której mowa w art. 13f ust. 1, może pobierać partner prywatny.

Art. 13ha.

1) kategoria 1 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton;

2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12 ton;

3) kategoria 3 - autobusy.

4a. Stawka opłaty elektronicznej za przejazd kilometra drogą krajową, ustalona w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, ulega podwyższeniu na następny rok w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

4b. W przypadku gdy stawka opłaty elektronicznej podwyższona w sposób, o którym mowa w ust. 4a, przekroczyłaby 2 zł albo stawkę obliczoną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5, stawka opłaty elektronicznej ulega podwyższeniu do wysokości niższej z tych kwot.

4c. Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 4a, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału każdego roku.

1) określi drogi krajowe lub ich odcinki, na których pobiera się opłatę elektroniczną,

2) ustali dla nich wysokość stawek opłaty elektronicznej za przejazd kilometra, dla danej kategorii pojazdu, w wysokości nie większej niż określona w ust. 4

• mając na uwadze potrzeby utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci drogowej, koszty poboru opłaty elektronicznej oraz klasę drogi, na której jest pobierana opłata elektroniczna.

1) zróżnicować stawki opłaty elektronicznej ze względu na liczbę osi, emisję spalin pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i porę roku, mając na uwadze zapewnienie potrzeb ochrony środowiska, płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację wykorzystania infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2) wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników drogi krajowej w wysokości nie mniejszej niż 87% stawki opłaty elektronicznej, z zachowaniem zasady przejrzystości i niedyskryminacji.

Art. 13haa.

1) określa kierunki rozwoju sieci dróg objętych poborem opłaty elektronicznej oraz opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym;

2) prowadzi analizy kierunków rozwoju sieci drogowej, stawek opłaty elektronicznej na poszczególnych drogach lub ich odcinkach, oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej, mając na względzie politykę transportową państwa;

3) prowadzi działalność analityczną i prognostyczną dotyczącą:

4) realizuje lub koordynuje współpracę z innymi państwami oraz międzynarodowymi organami, organizacjami i instytucjami w zakresie opłat za korzystanie z infrastruktury drogowej;

5) zapewnia uczestnictwo swojego przedstawiciela w posiedzeniach komitetów, o których mowa w art. 9c ust. 1 dyrektywy 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe , zwanej dalej „dyrektywą 1999/62/WE”, i art. 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 124, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 856);

6) ma prawo wnioskować o uczestnictwo przedstawicieli podmiotu pobierającego opłaty elektroniczne w posiedzeniach komitetów, o których mowa w pkt 5, jeśli jest to uzasadnione przedmiotem posiedzenia;

7) przekazuje do Komisji Europejskiej informacje i dane dotyczące elektronicznego systemu poboru opłaty elektronicznej, zgodnie z art. 7h dyrektywy 1999/62/WE, oraz sprawozdania, o których mowa w art. 11 ust. 1 tej dyrektywy.