Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, maksymalne wartości kosztów inwestycyjnych oraz kosztów operacyjnych wybudowania i funkcjonowania nowej porównywalnej jednostki kogeneracji, biorąc pod uwagę:

Operator systemu przesyłowego pobiera opłatę związaną z zapewnieniem dostępności energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w krajowym systemie elektroenergetycznym, zwaną dalej „opłatą kogeneracyjną”.

Opłatę kogeneracyjną przeznacza się wyłącznie na wypłatę premii kogeneracyjnej, premii gwarantowanej, premii gwarantowanej indywidualnej i premii kogeneracyjnej indywidualnej oraz na pokrycie kosztów działalności operatora rozliczeń związanych bezpośrednio z obsługą systemu wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

Płatnik opłaty kogeneracyjnej oblicza opłatę kogeneracyjną w sposób określony w art. 62.

Płatnik opłaty kogeneracyjnej pobiera opłatę kogeneracyjną od:

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pobiera opłatę kogeneracyjną od podmiotów przyłączonych bezpośrednio do sieci przesyłowej, niebędących płatnikami opłaty kogeneracyjnej.

Opłatę kogeneracyjną pobraną w imieniu i na rzecz operatora rozliczeń, płatnik opłaty kogeneracyjnej wpłaca na rachunek opłaty kogeneracyjnej.

Opłata kogeneracyjna stanowi iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, oraz sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych przyłączonych:

Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, i dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 53 ust. 2 tej ustawy, wyniosła:

Energię elektryczną zużywaną przez:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej opłatę kogeneracyjną. Opłatę tę ustala się na podstawie stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, obowiązującej w danym roku, wyrażonej w złotych za 1 MWh.

Opłatę kogeneracyjną wnoszoną do przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, obowiązującej w danym roku, wyrażonej w złotych za 1 MWh oraz ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorcę końcowego.

Przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające energię elektryczną ustala opłatę kogeneracyjną, jako iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, obowiązującej w danym roku, wyrażonej w złotych za 1 MWh, oraz ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorcę końcowego przyłączonego do urządzeń, instalacji lub sieci przedsiębiorstwa energetycznego, które sprzedaje temu odbiorcy energię elektryczną.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, jest przyłączone jednocześnie do sieci:

Przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające energię elektryczną przyłączone jednocześnie do sieci więcej niż jednego płatnika opłaty kogeneracyjnej lub operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, wnosi opłatę kogeneracyjną do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub tych płatników, proporcjonalnie do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci płatników opłaty kogeneracyjnej w okresie rozliczeniowym.

Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru:

Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”.

Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza.

Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.

Przedsiębiorstwo energetyczne:

Płatnik opłaty kogeneracyjnej przekazuje operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz Prezesowi URE informacje o:

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE informacje, o których mowa w ust. 2, dotyczące podmiotów, od których pobiera opłatę kogeneracyjną, w terminie do 6. dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 67.

Płatnik opłaty kogeneracyjnej przekazuje operatorowi systemu przesyłowego środki z tytułu opłaty kogeneracyjnej należne za dany okres rozliczeniowy, w terminie do 21. dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 67. Środki należne są pomniejszane na fakturze wystawionej płatnikowi opłaty kogeneracyjnej przez operatora systemu przesyłowego o wierzytelności z tytułu opłaty kogeneracyjnej z poprzednich okresów rozliczeniowych odpisane w tym okresie rozliczeniowym jako wierzytelności nieściągalne w rozumieniu art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych , zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych”. Szczegółowe zasady rozliczeń między płatnikiem opłaty kogeneracyjnej a operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego określa umowa lub instrukcja, o której mowa w art. 9g ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

W przypadku gdy środki należne z tytułu opłaty kogeneracyjnej w danym okresie rozliczeniowym są mniejsze od wierzytelności z tytułu opłat kogeneracyjnych z poprzednich okresów rozliczeniowych odpisanych w danym okresie rozliczeniowym jako wierzytelności nieściągalne, o których mowa w ust. 4, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pomniejsza należności o te wierzytelności nieściągalne w kolejnych okresach rozliczeniowych, w których środki należne z tytułu opłaty kogeneracyjnej będą większe od zera, tak aby pomniejszenie dotyczyło całej kwoty wierzytelności nieściągalnych.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego gromadzi środki z tytułu opłaty kogeneracyjnej, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług, na wyodrębnionym rachunku bankowym.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje operatorowi rozliczeń informacje o środkach zgromadzonych z tytułu opłaty kogeneracyjnej za dany okres rozliczeniowy, z uwzględnieniem dokonanych korekt rozliczeń za okresy poprzednie na rachunku, o którym mowa w art. 66 ust. 6, oraz o wysokości odsetek od tych środków, w terminie do dwudziestego trzeciego dnia miesiąca następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Operator rozliczeń, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, wystawia na jej podstawie notę księgową operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania noty księgowej, przekazuje na rachunek opłaty kogeneracyjnej środki w wysokości wynikającej z otrzymanej noty księgowej.

W przypadku gdy operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego dokonuje zwrotu środków z tytułu opłaty kogeneracyjnej, w związku z korektą rozliczeń z tytułu opłaty kogeneracyjnej za okresy poprzednie, a na rachunku, o którym mowa w art. 66 ust. 6, nie ma środków wystarczających na pokrycie tego zwrotu, operator rozliczeń dokonuje zwrotu do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego środków niezbędnych na pokrycie tych korekt.

W przypadku gdy kwota środków na rachunku opłaty kogeneracyjnej oraz na lokatach, o których mowa w art. 72, jest niewystarczająca na wypłatę premii kogeneracyjnej, premii gwarantowanej, premii gwarantowanej indywidualnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, operator rozliczeń:

Wydatki związane z zaciągniętym zadłużeniem, o którym mowa w ust. 1, oraz koszty działalności operatora rozliczeń związane bezpośrednio z obsługą systemu wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, związane z prowadzeniem rachunku opłaty kogeneracyjnej w roku „i”, oznaczone symbolem „LOKi”, oblicza się według wzoru:

Operator rozliczeń, w terminie do dnia 30 września każdego roku, przekazuje Prezesowi URE informacje o:

Środki z tytułu:

Operator rozliczeń przekazuje Prezesowi URE informację o stanie środków zgromadzonych na rachunku opłaty kogeneracyjnej na ostatni dzień roku poprzedniego, w terminie do dnia 31 stycznia.

Środki uzyskane z opłaty kogeneracyjnej oraz środki, o których mowa w art. 70 ust. 1, nie stanowią przychodu operatora rozliczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Środki przekazane przez operatora rozliczeń na rzecz wytwórców energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji zgodnie z ustawą oraz wydatki i koszty finansowane ze środków, o których mowa w ust. 1, nie stanowią u operatora rozliczeń kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego tworzy rezerwę, w ciężar kosztów, do wysokości środków uzyskanych z opłaty kogeneracyjnej, pomniejszonych o należny podatek od towarów i usług. Utworzenie rezerwy następuje odpowiednio w terminie, w którym opłata kogeneracyjna stanie się należna.

Rezerwę, o której mowa w ust. 3, zwiększa się także o odsetki od środków zgromadzonych na rachunku opłaty kogeneracyjnej, jeżeli odsetki te stanowią u operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zmniejszenie lub rozwiązanie rezerwy, o której mowa w ust. 3, następuje w miesiącu, w którym operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekaże środki na rachunek opłaty kogeneracyjnej albo ustaną przyczyny jej utworzenia. Równowartość zmniejszonej lub rozwiązanej rezerwy stanowi u operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w dacie dokonania tej czynności.

Środki przekazane przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego na rachunek opłaty kogeneracyjnej stanowią u tego operatora koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w dacie ich przekazania.

Środki zgromadzone przez operatora rozliczeń na rachunku opłaty kogeneracyjnej mogą być lokowane wyłącznie w:

Termin wymagalności lokat, o których mowa w ust. 1, operator rozliczeń dostosowuje do terminu wypłat premii kogeneracyjnej, premii gwarantowanej, premii gwarantowanej indywidualnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej.

Operator rozliczeń jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, w odniesieniu do pomocy publicznej, o której mowa w rozdziałach 3-5.

Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, w odniesieniu do pomocy publicznej, o której mowa w art. 62 ust. 2.

Płatnik opłaty kogeneracyjnej oraz operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przedstawia na żądanie Prezesa URE informacje i dane niezbędne do dokonania kalkulacji stawki opłaty kogeneracyjnej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

W przypadku gdy w wyniku wydania decyzji, o której mowa w art. 78 ust. 1, wypłaca się dodatkową premię, jest ona rozliczana z kolejnym wnioskiem o wypłatę premii, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2, art. 31 ust. 2 pkt 2, art. 39 ust. 2 pkt 2 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2.

W przypadku gdy w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 78 ust. 1 lub art. 80 ust. 1, rozliczenie wypłaconej premii nie może zostać dokonane do końca maksymalnego okresu wsparcia przysługującego jednostce kogeneracji, jest zwracane operatorowi rozliczeń przez wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji, w sześciu równych miesięcznych ratach, począwszy od końca ostatniego miesiąca, w którym zakończył się ten okres.

Wytwórca energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, który jest uprawniony do wypłaty premii kogeneracyjnej lub premii kogeneracyjnej indywidualnej, przekazuje Prezesowi URE informację o stanie wykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b lub art. 47 ust. 3 pkt 9 - w terminie 30 dni od zakończenia każdego roku kalendarzowego.

Wytwórca energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, o którym mowa w ust. 1, który nie wykona zobowiązania, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b lub art. 47 ust. 3 pkt 9, we wskazanym w tym przepisie terminie, może ponownie przystąpić do aukcji lub naboru po upływie trzech lat, licząc od dnia, w którym zobowiązanie stało się wymagalne.

Wytwórca energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, który jest uprawniony do otrzymania premii kogeneracyjnej albo premii gwarantowanej, albo premii gwarantowanej indywidualnej, albo premii kogeneracyjnej indywidualnej, przedkłada Prezesowi URE do dnia 15 marca każdego roku sprawozdanie, potwierdzone przez operatora systemu elektroenergetycznego, do którego sieci jest przyłączona jednostka kogeneracji, w zakresie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci i sprzedanej, zawierające następujące dane:

W przypadku jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 7 i 8, potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy ilości energii elektrycznej wytworzonej w danej jednostce kogeneracji.

Wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, wytwórca energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji przekazuje Prezesowi URE opinię akredytowanej jednostki, o której mowa w ust. 4, sporządzoną na podstawie badania przeprowadzonego u wytwórcy dla danej jednostki kogeneracji, stwierdzającą prawidłowość danych zawartych w sprawozdaniu oraz zasadność składanego wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2, art. 31 ust. 2 pkt 2, art. 39 ust. 2 pkt 2 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2, dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym.

Polskie Centrum Akredytacji przekazuje, na wniosek Prezesa URE, wykaz akredytowanych jednostek, które zatrudniają osoby o odpowiednich kwalifikacjach technicznych z zakresu kogeneracji oraz gwarantują niezależność w przygotowaniu wyników badań, o których mowa w ust. 3, a także przekazuje informacje o jednostkach, którym udzielono akredytacji, ograniczono zakres akredytacji, zawieszono lub cofnięto akredytację.

Obowiązek złożenia sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wytwórcy energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, który nie uczestniczy w systemie wsparcia, o którym mowa w rozdziałach 3-5 i 9.

Po weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 77 ust. 1 i 2, Prezes URE wydaje decyzję o rzeczywistej ilości:

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.

W przypadku uzyskania w trybie określonym w art. 79 informacji i oświadczeń o braku zgodności ze stanem faktycznym, Prezes URE wydaje odpowiednio:

W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, o obowiązku zwrotu operatorowi rozliczeń wartości premii kogeneracyjnej lub premii gwarantowanej, lub premii kogeneracyjnej indywidualnej, lub premii gwarantowanej indywidualnej, Prezes URE określa kwotę wsparcia, która podlega zwrotowi operatorowi rozliczeń.

Prezes URE przekazuje operatorowi rozliczeń informację o decyzjach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 78 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.

Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, zwana dalej „gwarancją pochodzenia”, jest dokumentem poświadczającym odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji.

Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe.

Przekazanie gwarancji pochodzenia następuje niezależnie od przeniesienia praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia z kogeneracji.

Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, zwany dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia”.

Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, do którego sieci jest przyłączona jednostka kogeneracji, w terminie 30 dni od dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji objętej wnioskiem.

Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera:

Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów potwierdzających wydanie gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń́.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego dokonuje weryfikacji danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia, przekazuje ten wniosek Prezesowi URE, wraz z potwierdzeniem ilości wytworzonej energii elektrycznej w jednostce kogeneracji i wprowadzonej do sieci.

Na potrzeby ustalenia rzeczywistej ilości energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w wysokosprawnej kogeneracji oraz ilości zaoszczędzonej energii pierwotnej w celu wydawania gwarancji pochodzenia przyjmuje się sposób obliczania oraz wymagania dotyczące pomiarów określone w przepisach wydanych na podstawie art. 58.

W przypadku gdy wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia nie zawiera danych, o których mowa w art. 82 ust. 3, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Prezes URE wydaje gwarancję pochodzenia w terminie 60 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w art. 77 ust. 1, wraz z wnioskiem o wydanie odpowiedniej liczby gwarancji pochodzenia w stosunku do rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w tym sprawozdaniu.

Gwarancja pochodzenia jest ważna przez okres 12 miesięcy od dnia jej wydania.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, gwarancja pochodzenia wygasa i podlega wykreśleniu z rejestru gwarancji pochodzenia.

Gwarancję pochodzenia oznacza się indywidualnym numerem, a w jej treści zamieszcza się dane, o których mowa w art. 82 ust. 3, datę jej wydania, termin ważności oraz oznaczenie państwa, w którym została wydana.

Gwarancja pochodzenia traci ważność z dniem wydania przez podmiot, o którym mowa w art. 85 ust. 1, dokumentu, o którym mowa w art. 85 ust. 4.

Gwarancję pochodzenia wydaje się za wprowadzoną do sieci energię elektryczną z wysokosprawnej kogeneracji z dokładnością do 1 MWh.

Gwarancję pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i przekazuje się bezpośrednio do rejestru gwarancji pochodzenia.

Gwarancja pochodzenia podlega, po przekazaniu do rejestru gwarancji pochodzenia, rozdzieleniu w całości przez podmiot, o którym mowa w art. 85 ust. 1, na sporządzone w postaci elektronicznej gwarancje pochodzenia w ilości równej ilości MWh wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji i wskazanej w tej gwarancji pochodzenia.

Gwarancję pochodzenia niewymagającą rozdzielenia lub gwarancję pochodzenia powstałą na skutek rozdzielenia, wpisuje się na konto wytwórcy w rejestrze gwarancji pochodzenia.

Przez gwarancję pochodzenia niewymagającą rozdzielenia rozumie się gwarancję pochodzenia, z której treści wynika, że ogranicza się do potwierdzenia odbiorcy końcowemu wytworzenia w wysokosprawnej kogeneracji dokładnie 1 MWh energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub do sieci przesyłowej elektroenergetycznej.

Gwarancję pochodzenia powstałą na skutek rozdzielenia oznacza się indywidualnym numerem gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu i zamieszcza się w niej informacje, o których mowa w ust. 5, przy czym dodatkowo wskazuje się, że ogranicza się ona do potwierdzenia odbiorcy końcowemu wytworzenia w wysokosprawnej kogeneracji dokładnie 1 MWh wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej energii elektrycznej z ilości energii elektrycznej wskazanej w gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu.

Termin ważności wskazany w gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu, jest terminem ważności gwarancji pochodzenia powstałych na skutek tego rozdzielenia.

Do gwarancji pochodzenia uznanych przez Prezesa URE, które nie były rozdzielane na gwarancje pochodzenia w sposób, o którym mowa w ust. 9, przepisy ust. 10-13 stosuje się odpowiednio.

Prezes URE, na pisemny wniosek podmiotu, uznaje gwarancję pochodzenia wydaną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Prezes URE odmawia uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej autentyczności lub wiarygodności.

O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, Prezes URE niezwłocznie informuje Komisję Europejską, podając przyczynę odmowy.

Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez 12 miesięcy od dnia jej wydania.

Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzony jest przez podmiot:

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rejestr gwarancji pochodzenia w sposób zapewniający identyfikację:

Prezes URE przekazuje informacje o wydanych oraz uznanych gwarancjach pochodzenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 1.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje podmiotowi posiadającemu konto w rejestrze gwarancji pochodzenia dokument potwierdzający przysługujące temu podmiotowi gwarancje pochodzenia w celu poświadczenia odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie ilość energii wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji wpisane do rejestru gwarancji pochodzenia oraz podmiot posiadający konto w rejestrze gwarancji pochodzenia informują pisemnie Prezesa URE oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji pochodzenia odbiorcy końcowemu, w terminie 7 dni od dnia jej przekazania.

Informację, o której mowa w ust. 5, wpisuje się do rejestru gwarancji pochodzenia.

Przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze gwarancji pochodzenia.

Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz zmiany dokonane w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia tego rejestru.

Wysokość opłat obliczonych jak za 1 MWh energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej, która została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji, z tytułu każdej z następujących czynności:

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może organizować obrót gwarancjami pochodzenia.

Karze pieniężnej podlega ten, kto:

Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1 można nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, z tym że kara ta może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia.

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 87 ust. 1:

Wysokość kary pieniężnej w przypadkach, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i 5-11, nie może przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 87 ust. 2 i art. 89 ust. 2, Prezes URE ustala, uwzględniając wpływ naruszenia na funkcjonowanie systemu wsparcia, dotychczasowe zachowanie podmiotu i jego możliwości finansowe.

Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a podmiot zaprzestał naruszania prawa, zanim Prezes URE powziął wiadomość o naruszeniu.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 87, uiszcza się na rachunek bankowy wskazany w decyzji o wymierzeniu kary w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 87, stanowią dochód budżetu państwa i są wnoszone na rachunek właściwego urzędu skarbowego ze względu na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ukaranego.

Kto, działając w imieniu wytwórcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 oraz art. 101, korzystającego z systemu wsparcia, o którym mowa w rozdziałach 3-5, wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 11, skorzystał:

Jeżeli przychody otrzymane z systemów wsparcia, o których mowa w ust. 1, dla tej samej ilości energii elektrycznej, stanowią mienie znacznej wartości, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

W przypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

Do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie ze wspólnym rynkiem albo decyzji stwierdzającej, że mechanizm przewidziany w niniejszej ustawie nie stanowi pomocy publicznej:

W okresie od dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w rozdziałach 3-5 ze wspólnym rynkiem albo decyzji stwierdzającej, że mechanizm przewidziany w rozdziałach 3-5 nie stanowi pomocy publicznej, w terminie do 24 miesięcy od dnia ogłoszenia tych decyzji wytwórca, który uzyskał decyzje o dopuszczeniu:

W okresie od dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie ze wspólnym rynkiem albo decyzji stwierdzającej, że mechanizm przewidziany w niniejszej ustawie nie stanowi pomocy publicznej, w terminie do 24 miesięcy od dnia wydania decyzji, wytwórca, który uzyskał decyzję o dopuszczeniu, o której mowa w art. 30 ust. 4, może wystąpić, o wypłatę premii gwarantowanej za energię elektryczną wytworzoną w jednostce kogeneracji, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 lub ust. 8, określonej w tej decyzji o dopuszczeniu za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień wydania decyzji o dopuszczeniu, o której mowa w art. 30 ust. 4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, Prezes URE i operator rozliczeń stosują odpowiednio przepisy rozdziałów 2, 4 i 5.

Do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w art. 62 ust. 2 ze wspólnym rynkiem albo decyzji stwierdzającej, że mechanizm przewidziany w art. 62 ust. 2 nie stanowi pomocy publicznej, przepisów art. 62 ust. 2 nie stosuje się.

Świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ustawy zmienianej w art. 95, wydane dla energii elektrycznej wytworzonej przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność.

Do wykonania i rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, za okres przed dniem wejścia w życie ustawy, oraz w zakresie kar pieniężnych za nieprzestrzeganie tego obowiązku w tym okresie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W sprawach związanych z wydaniem świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 95, dla energii elektrycznej wytworzonej przed dniem 1 stycznia 2019 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Opłata zastępcza, o której mowa w art. 9a ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, uiszczona na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Środowiska i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stanowi jego przychód i jest uwzględniana przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 5 ustawy zmienianej w art. 96.

W przypadku prawomocnego orzeczenia sądu w zakresie uchylenia decyzji w sprawie odmowy wydania świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 95, wytwórca, który nabył uprawnienia do uzyskania tych świadectw, może uzyskać wsparcie, w odniesieniu do którego zastosowanie mają przepisy rozdziału 5 w zakresie dotyczącym premii gwarantowanej indywidualnej, odpowiednio do ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji, dla której powinny zostać wydane te świadectwa.

Do obliczenia wysokości premii, o której mowa w ust. 5, przyjmuje się wartość świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 95, które powinny być wydane, ustaloną na podstawie opublikowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 97, średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających z tych świadectw za 2018 r., która podlega corocznej waloryzacji średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem z poprzedniego roku kalendarzowego, określonym w komunikacie Prezesa GUS ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Średnią ważoną, o której mowa w ust. 6, oblicza się na podstawie wszystkich transakcji giełdowych sesyjnych zawartych na giełdzie towarowej, w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w danym instrumencie, w którym zostały zapisane świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 95.

Wytwórca, który przed dniem 1 stycznia 2019 r. uzyskał stwierdzenie, o którym mowa w art. 43 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, dla jednostki kogeneracji, w której została wytworzona energia elektryczna niepotwierdzona wydanym świadectwem pochodzenia z kogeneracji lub wytworzenie energii elektrycznej w tej jednostce po raz pierwszy nastąpiło po dniu 31 grudnia 2018 r., może uzyskać wsparcie wyłącznie odpowiednio w postaci premii gwarantowanej albo premii gwarantowanej indywidualnej, z uwzględnieniem art. 99 ust. 1 pkt 2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wytwórca może złożyć wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1, lub pierwszy wniosek, o którym mowa w art. 37 ust. 1, dla tej jednostki kogeneracji, w terminie 60 dni po uzyskaniu lub zmianie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej albo uzyskaniu lub zmianie wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji albo po uzyskaniu lub zmianie wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego.

W przypadku wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, okres wsparcia dla energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji dla jednostki, o której mowa w ust. 1, wynosi 15 lat, przy czym ten okres liczy się od pierwszego dnia po dniu uzyskania decyzji o dopuszczeniu, o której mowa w art. 30 ust. 4, albo decyzji o dopuszczeniu, o której mowa w art. 37 ust. 3, wytworzenia, wprowadzenia do sieci i sprzedaży energii elektrycznej z tej jednostki po uzyskaniu lub zmianie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej albo po uzyskaniu lub zmianie wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2037 r.

W przypadku wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, okres wsparcia dla energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji dla jednostki, o której mowa w ust. 1, wchodzącej w skład źródła o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW oraz dla jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, opalanej metanem uwalnianym i ujmowanym przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego, wynosi 15 lat, przy czym okres ten liczy się od dnia pierwszego, po dniu uzyskania decyzji o dopuszczeniu, o której mowa w art. 30 ust. 4, wytworzenia energii elektrycznej z tej jednostki po uzyskaniu lub zmianie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej albo uzyskaniu lub zmianie wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji albo po uzyskaniu lub zmianie wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2037 r.

Wytwórca, który wytworzył po raz pierwszy energię elektryczną po dniu 31 grudnia 2018 r., w jednostce kogeneracji, dla której przed dniem 1 stycznia 2019 r. nie uzyskał stwierdzenia, o którym mowa w art. 43 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, w odniesieniu do tej jednostki kogeneracji, dla której rozpoczęcie prac nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2019 r., nie może uzyskać wsparcia na zasadach określonych w rozdziałach 3-5.

W przypadku gdy wytwórcy, o którym mowa w ust. 5, została wydana decyzja o dopuszczeniu, o której mowa w art. 19 ust. 1, albo decyzja o dopuszczeniu, o której mowa w art. 45 ust. 1, na skutek złożenia przez wytwórcę nieprawdziwych lub niepełnych informacji dotyczących daty rozpoczęcia prac w odniesieniu do jednostki kogeneracji, dla której wydano decyzję o dopuszczeniu, Prezes URE w drodze decyzji stwierdza utratę przez wytwórcę uprawnienia do wypłaty premii kogeneracyjnej albo premii kogeneracyjnej indywidualnej. Decyzja jest natychmiast wykonalna.

Gwarancje pochodzenia wydane na podstawie art. 9y-9zb ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, tracą ważność z dniem 31 grudnia 2019 r.

Do gwarancji pochodzenia wydanych lub uznanych przez Prezesa URE na podstawie art. 9y-9zb ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, przed dniem wejścia w życie ustawy, przepisy dotyczące rozdzielania gwarancji pochodzenia, o których mowa w art. 83 ust. 9-14, stosuje się odpowiednio.

W przypadku gwarancji pochodzenia wydanych lub uznanych przez Prezesa URE na podstawie art. 9y-9zb ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, podmiot, o którym mowa w art. 9zb ust. 1, ustawy zmienianej w art. 95, w brzmieniu dotychczasowym, wydaje podmiotowi posiadającemu konto w rejestrze gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 85 ust. 4, dokument potwierdzający przysługujące gwarancje pochodzenia, w celu poświadczenia odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przesyłowej lub do sieci dystrybucyjnej została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji. Gwarancja pochodzenia traci ważność z chwilą wystawienia dokumentu potwierdzającego.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE, wynikających z niniejszej ustawy wynosi w roku:

Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału została przekroczona:

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego do spraw energii, wynikających z niniejszej ustawy wynosi w roku:

Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału została przekroczona:

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Ministra Sprawiedliwości, wynikających z niniejszej ustawy wynosi w roku:

Minister Sprawiedliwości monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału została przekroczona:

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.