Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania ;
2) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 października 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania ;
3) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 stycznia 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania ;
4) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
2) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 października 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania , które stanowią:
§ 2. Do funkcjonariusza skierowanego w podróż służbową, przeniesionego lub delegowanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 stycznia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
4) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania , które stanowią:
§ 2. Przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do rozliczenia kosztów z tytułu podróży służbowych nierozliczonych do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania
Na podstawie art. 117 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa wysokość, warunki oraz sposób ustalania należności przysługujących funkcjonariuszowi Straży Granicznej z tytułu podróży służbowych odbywanych na obszarze kraju, a także w razie przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości albo delegowania do czasowego pełnienia służby, podmioty właściwe do podejmowania decyzji w tych sprawach, zakres pojęcia podróży służbowej oraz terminy wypłaty należności.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa - ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej;
2) funkcjonariusz - funkcjonariusza Straży Granicznej;
3) funkcjonariusz przeniesiony z urzędu - funkcjonariusza przeniesionego do pełnienia służby w innej miejscowości z inicjatywy organu Straży Granicznej;
4) funkcjonariusz przeniesiony na własną prośbę - funkcjonariusza przeniesionego do pełnienia służby w innej miejscowości na własny wniosek;
5) podróż służbowa - określony w pisemnym lub ustnym poleceniu wyjazdu służbowego okres od wyjazdu funkcjonariusza w celu wykonywania czynności służbowych na obszarze kraju poza stałe miejsce pełnienia służby do powrotu;
6) stałe miejsce pełnienia służby - miejscowość, w której funkcjonariusz pełni służbę;
7) członek rodziny - członków rodziny funkcjonariusza, o których mowa w art. 93 ustawy, według stanu rodziny w dniu przesiedlenia się do określonej miejscowości;
8) miejscowość pobliska - miejscowość, o której mowa w art. 92 ust. 3 ustawy;
9) przesiedlenie się do określonej miejscowości - zmianę miejsca pobytu funkcjonariusza i członków rodziny, przewóz urządzeń domowych i zameldowanie się ich w tej miejscowości na pobyt:
stały,
czasowy ponad 2 miesiące - jeżeli funkcjonariuszowi została przydzielona kwatera tymczasowa na podstawie art. 100 ust. 4 ustawy;
10) jednostka - Komendę Główną Straży Granicznej, Biuro Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, oddział Straży Granicznej, ośrodek Straży Granicznej i ośrodek szkolenia Straży Granicznej;
11) kierownik - kierownika komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta ośrodka Straży Granicznej i komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej.
Rozdział 2. Podróże służbowe
§ 3.
Funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej przysługują:
1) diety na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej;
2) zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem;
3) zwrot kosztów noclegów bądź ryczałt za nocleg;
4) ryczałt na dojazdy środkami komunikacji miejscowej;
5) zwrot innych udokumentowanych wydatków, koniecznych w podróży służbowej.
Funkcjonariuszowi, który wykonuje czynności służbowe na obszarze powiatu, z tytułu podróży służbowej w granicach administracyjnych powiatu lub powiatu sąsiedniego, trwającej nie dłużej niż 12 godzin, przysługuje wyłącznie zwrot kosztów przejazdów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Odbycie takiej podróży służbowej następuje na podstawie ustnego polecenia wyjazdu służbowego.
Należności, o których mowa w ust. 1, nie przysługują funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową w składzie jednostki pływającej albo przebywającemu na tej jednostce - za czas wykonywania przez niego zadań służbowych.
§ 4.
Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
Jeżeli podróż służbowa trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,
od 8 do 12 godzin - przysługuje połowa diety,
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) dobę i dłużej - za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:
do 8 godzin - przysługuje połowa diety,
ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
Dieta nie przysługuje:
1) za czas pobytu w miejscowości zamieszkania funkcjonariusza lub zameldowania na pobyt stały albo w stałym miejscu pełnienia służby bądź w czasie leczenia w zakładzie leczniczym;
2) w przypadkach, w których funkcjonariuszowi zapewniono bezpłatne wyżywienie, obejmujące śniadanie, obiad oraz kolację, w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.
Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie - 25% diety;
2) obiad - 50% diety;
3) kolacja - 25% diety.
Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 4, dokonuje się poprzez odjęcie od sumy diet przysługujących za czas podróży służbowej części diet z tytułu zapewnionego bezpłatnego wyżywienia.
§ 5.
Zwrot kosztów przejazdów obejmuje cenę biletu środka transportu właściwego do odbycia podróży służbowej wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej funkcjonariuszowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.
Zwrot kosztów przejazdów nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż służbową pojazdem służbowym lub innym służbowym środkiem transportu.
§ 6.
Rodzaj i klasę środka transportu właściwego do odbycia podróży służbowej określa podmiot, o którym mowa w § 22, w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza uprawnienia do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych oraz połączenia na danej trasie.
Odbycie podróży służbowej samolotem wymaga zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Funkcjonariusz, który w czasie podróży służbowej na obszarze kraju towarzyszy przedstawicielom państw obcych przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odbywa przejazd tym samym środkiem transportu i w tej samej klasie, którym podróżują przedstawiciele państw obcych.
§ 7.
W celu rozliczenia kosztów podróży służbowej podmiot, o którym mowa w § 22, za stałe miejsce pełnienia służby może uznać miejscowość zamieszkania funkcjonariusza albo miejscowość, w której funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe, jeżeli nie spowoduje to zwiększenia kosztów podróży służbowej.
Podmiot, o którym mowa w § 22, może na wniosek funkcjonariusza wyrazić zgodę na przejazdy w podróży służbowej samochodem, motocyklem albo motorowerem, który nie pozostaje w dyspozycji Straży Granicznej, zwanym dalej „pojazdem”. W tym przypadku funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu według stawek za 1 km przebiegu, nie wyższych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym .
W przypadku odbywania podróży służbowej pojazdem przez więcej niż jednego funkcjonariusza zwrot kosztów przejazdu przysługuje wyłącznie jego posiadaczowi.
§ 8.
Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety.
Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż służbową pojazdem służbowym lub pojazdem albo gdy nie ponosi kosztów, na których pokrycie przeznaczony jest ten ryczałt.
§ 9.
Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego noclegu, przysługuje zwrot kosztów noclegu w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie, w wysokości stwierdzonej rachunkiem.
Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono noclegu i który nie przedstawił rachunku za nocleg w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.
Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg obejmuje co najmniej 6 godzin przypadających pomiędzy godzinami 21^00^ i 7^00^.
Zwrot kosztów noclegu w podróży służbowej lub ryczałt za nocleg nie przysługuje funkcjonariuszowi:
1) za czas przejazdu oraz za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, w miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały;
2) gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne połączenie komunikacyjne, umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia służby lub do miejscowości zamieszkania będącej miejscowością pobliską;
3) w czasie wykonywania zadań służbowych pomiędzy godzinami 21^00^ i 7^00^, z wyjątkiem przypadków, gdy zadania te wymagają korzystania z usług hotelarskich.
W przypadku niewyodrębnienia w rachunku, o którym mowa w ust. 1, kosztów noclegu i kosztów wyżywienia, do rozliczenia kosztów podróży służbowej funkcjonariusz dołącza oświadczenie o uwzględnieniu w rachunku kosztów wyżywienia. Przepisy § 4 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
§ 10.
Funkcjonariuszowi, który ze względu na brak możliwości uzyskania noclegu w miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej korzystał z noclegu w miejscowości pobliskiej, przysługuje również zwrot kosztów przejazdu publicznym środkiem komunikacji z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej do miejscowości pobliskiej i z powrotem.
Zwrot kosztów, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż służbową pojazdem służbowym, innym służbowym środkiem transportu lub pojazdem albo gdy nie ponosi tych kosztów.
§ 11.
Funkcjonariuszowi przebywającemu w podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów przejazdu do miejscowości zamieszkania i z powrotem w dniu wolnym od służby tylko wtedy, gdy spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów podróży. Warunek ten nie dotyczy funkcjonariusza przebywającego w podróży służbowej trwającej dłużej niż 10 dni.
§ 12.
Funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową przyznaje się, na jego wniosek, zaliczkę na niezbędne koszty podróży, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
Funkcjonariusz jest obowiązany do rozliczenia kosztów podróży służbowej i pobranej zaliczki w terminie 14 dni od dnia powrotu z podróży służbowej. W szczególnie uzasadnionych przypadkach jednostka, o której mowa w ust. 8, może wyrazić zgodę na przedłużenie okresu przewidzianego do rozliczenia.
Fakt zapewnienia funkcjonariuszowi będącemu w podróży służbowej noclegu lub wyżywienia odnotowuje na pisemnym poleceniu wyjazdu służbowego kierownik realizujący te świadczenia lub osoba przez niego upoważniona, wskazując, czy świadczenie było odpłatne czy nieodpłatne.
W przypadku gdy w podróży służbowej rozpoczętej na podstawie ustnego polecenia wyjazdu służbowego funkcjonariuszowi zapewniono nocleg lub wyżywienie, o fakcie tym kierownik realizujący te świadczenia albo osoba przez niego upoważniona powiadamia jednostkę, o której mowa w ust. 8, wskazując, czy świadczenie było odpłatne czy nieodpłatne.
Wypłata należności z tytułu podróży służbowej następuje w terminie 14 dni od dnia przedłożenia dokumentów (rachunki, bilety) potwierdzających wysokość poniesionych wydatków nieobjętych ryczałtami oraz oświadczenia o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość. W uzasadnionych przypadkach jednostka, o której mowa w ust. 8, może podjąć decyzję o przedłużeniu do 30 dni terminu wypłaty należności z tytułu podróży służbowej.
W przypadku gdy nie jest możliwe określenie kosztów przejazdów na podstawie biletów, jednostka, o której mowa w ust. 8, może w szczególnie uzasadnionych okolicznościach uwzględnić pisemne oświadczenie funkcjonariusza w sprawie ich wysokości i dokonać zwrotu kosztów w wysokości iloczynu najkrótszej odległości drogowej do miejscowości stanowiącej cel podróży i 8,8% maksymalnej stawki za 1 km przebiegu pojazdu dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm^3^ określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
(uchylony).
Wypłaty zaliczki na niezbędne koszty podróży, rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu podróży służbowej dokonuje jednostka Straży Granicznej, właściwa ze względu na zaopatrzenie finansowe funkcjonariusza.
Rozdział 3. Przeniesienia służbowe
§ 13.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu przysługują:
1) diety dla niego i członków rodziny, za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;
2) zwrot kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania funkcjonariusza oraz osób, o których mowa w pkt 1;
3) ryczałt z tytułu przeniesienia;
4) zasiłek osiedleniowy;
5) przewóz urządzeń domowych;
6) ryczałt na pokrycie kosztów jednorazowego przejazdu w przypadku, o którym mowa w § 14.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do miejscowości, w której jest zameldowany na pobyt stały, albo do miejscowości, w której zamieszkują członkowie rodziny, przysługuje wyłącznie zwrot kosztów przejazdu i diety za czas przejazdu. Należności te nie przysługują funkcjonariuszowi, który otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy.
Funkcjonariuszowi:
1) przeniesionemu z urzędu, który:
został zwolniony ze stanowiska kursant i mianowany na stanowisko służbowe w innej miejscowości,
został zawieszony w czynnościach służbowych i przeniesiony w związku z likwidacją jednostki, placówki Straży Granicznej lub dywizjonu Straży Granicznej albo komórki organizacyjnej jednostki, w strukturze których występowało stanowisko służbowe funkcjonariusza,
w związku z przeniesieniem służbowym przesiedlił się z miejscowości pobliskiej do miejscowości będącej nowym, stałym miejscem pełnienia służby,
2) przeniesionemu na własną prośbę
- przysługują wyłącznie należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
§ 14.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu, którego członkowie rodziny pozostali w miejscowości dotychczasowego zamieszkania, przysługuje po upływie każdego pełnego miesiąca kalendarzowego ryczałt na pokrycie kosztów jednorazowego przejazdu ze stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości zamieszkania tych członków rodziny i z powrotem, w wysokości iloczynu najkrótszej odległości drogowej do miejscowości stanowiącej cel podróży i 8,8% maksymalnej stawki za 1 km przebiegu pojazdu dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm^3^, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Należności te nie przysługują funkcjonariuszowi, który otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy.
§ 15.
Diety dla członka rodziny wynoszą 75% diety przysługującej funkcjonariuszowi.
Wypłata diet oraz zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 1 i 2, następuje w wysokości ustalonej według stawek i cen obowiązujących w dniu przejazdu do nowego miejsca służby funkcjonariusza. Przepisy § 4 ust. 1, § 5 ust. 1 i § 6 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
§ 16.
Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje w przypadku przesiedlenia się do miejscowości, do której funkcjonariusz został przeniesiony.
Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje również funkcjonariuszowi, który w związku z brakiem możliwości otrzymania lokalu mieszkalnego w miejscowości, do której został służbowo przeniesiony, przesiedlił się do miejscowości pobliskiej.
Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 2, ryczałt z tytułu przeniesienia nie przysługuje, jeżeli przesiedlił się z innej miejscowości pobliskiej.
Funkcjonariuszowi, któremu wypłacono ryczałt z tytułu przeniesienia, nie przysługuje prawo do ryczałtu w razie przesiedlenia się do miejscowości będącej poprzednio stałym miejscem pełnienia służby.
§ 17.
Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje:
1) funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę - w wysokości 100%,
2) funkcjonariuszowi nieposiadającemu rodziny - w wysokości 50%
- miesięcznego uposażenia przysługującego funkcjonariuszowi w dniu jego przesiedlenia się do określonej miejscowości, zwanego dalej „uposażeniem”.
Funkcjonariusz posiadający rodzinę, której nie wszyscy członkowie przesiedlili się z nim do miejscowości, do której został przeniesiony, otrzymuje połowę ryczałtu określonego w ust. 1 pkt 1. Pozostałą część ryczałtu wypłaca się z chwilą przesiedlenia się wszystkich członków rodziny.
§ 18.
Funkcjonariuszowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się na pobyt stały, przysługuje, niezależnie od ryczałtu za przeniesienie, zasiłek osiedleniowy.
Zasiłek osiedleniowy przysługuje:
1) funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę - w wysokości 200%,
2) funkcjonariuszowi nieposiadającemu rodziny - w wysokości 50%
- uposażenia.
Funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę, której nie wszyscy członkowie przesiedlili się z nim do miejscowości, do której został on przeniesiony, przysługuje zasiłek osiedleniowy w wysokości 50% uposażenia. Pozostałą część zasiłku wypłaca się z chwilą przesiedlenia się wszystkich członków rodziny. Przepisy § 16 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
§ 19.
Przewozu urządzeń domowych dokonuje jednostka, do której funkcjonariusz został przeniesiony.
W razie braku możliwości dokonania przewozu funkcjonariuszowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów przewozu urządzeń domowych obejmujących koszty: opakowania, prac załadunkowych i wyładunkowych oraz transportu.
Zwrotu kosztów przewozu urządzeń domowych dokonuje jednostka, o której mowa w ust. 1, na podstawie przedstawionych rachunków.
Przewóz urządzeń domowych albo zwrot kosztów ich przewozu nie przysługuje w razie przeniesienia funkcjonariusza do poprzedniego miejsca pełnienia służby.
§ 20.
Należności, o których mowa w § 13, ustala i wypłaca na pisemny wniosek funkcjonariusza jednostka, do której został on przeniesiony, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.
Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 13 ust. 2, funkcjonariusz dołącza pisemne oświadczenie potwierdzające miejsce jego zameldowania oraz pisemne oświadczenie o faktycznym miejscu zakwaterowania.
Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 3-5, funkcjonariusz dołącza pisemne oświadczenie potwierdzające fakt zameldowania jego i członków rodziny w nowym miejscu zamieszkania.
Rozdział 4. Delegowania służbowe
§ 21.
Funkcjonariuszowi delegowanemu na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu przysługują należności, o których mowa w § 3 ust. 1 i § 14, według kryteriów określonych w § 4, § 8 ust. 2 i § 9 ust. 4 pkt 1.
Funkcjonariuszowi, delegowanemu na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na własną prośbę, przysługują należności, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i § 14.
Należności, o których mowa w ust. 1 i 2, nie przysługują funkcjonariuszowi otrzymującemu na podstawie przepisów odrębnych zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby.
Do ustalenia i wypłaty należności, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy § 20 stosuje się odpowiednio.
Funkcjonariuszowi delegowanemu przyznaje się, na jego wniosek, zaliczkę na niezbędne koszty podróży w wysokości wynikającej z wstępnej kalkulacji tych kosztów. Przepisy § 12 ust. 2, 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
Zaliczkę, o której mowa w ust. 5, wypłaca jednostka, do której funkcjonariusz został delegowany.
Rozdział 5. Podmioty uprawnione do podejmowania decyzji w sprawie podróży służbowych, przeniesień i delegowania
§ 22.
Decyzje w sprawie podróży służbowej, przeniesień i delegowania, obejmujące w szczególności wydanie polecenia odbycia podróży służbowej, podejmuje:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku do Komendanta Głównego Straży Granicznej;
2) Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku do zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej, kierowników i funkcjonariuszy pozostających w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej;
3) kierownik lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku do podległych kierownikowi funkcjonariuszy.
Rozdział 6. Przepisy przejściowe i końcowe
§ 23.
Do funkcjonariusza skierowanego w podróż służbową lub delegowanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.
Do funkcjonariusza przeniesionego do nowego miejsca pełnienia służby przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 24.
Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie należności za podróże służbowe funkcjonariuszy Straży Granicznej .
§ 25.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2006 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)