Ustawa z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw

4a. Organ celny, w przypadku gdy kontrola: 1) dokumentacji, o której mowa w art. 34 rozporządzenia nr 576/2013, wykaże braki formalne lub 2) tożsamości wykaże niezgodności w zakresie oznakowania zwierzęcia - po konsultacji z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym ze względu na miejsce położenia punktu wjazdu podróżnych, a jeżeli to konieczne - po wysłuchaniu właściciela lub osoby upoważnionej, wydaje decyzję o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, i nadzoruje wykonanie tej decyzji. 4b. Do konsultacji, o której mowa w ust. 4a, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. 4c. Konsultacja, o której mowa w ust. 4a, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności. 4d. Szczegółowy sposób przeprowadzania konsultacji, o której mowa w ust. 4a, określa porozumienie zawarte między wojewódzkim lekarzem weterynarii a dyrektorem izby administracji skarbowej, właściwymi terytorialnie dla danego punktu wjazdu podróżnych. 4e. Decyzji, o której mowa w ust. 4a, nie wydaje się, jeżeli właściciel albo osoba upoważniona odstąpi od przemieszczenia zwierzęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku, o którym mowa w ust. 4, z wyjątkiem ust. 4a i 4e: 1) niezwłocznie udaje się do punktu wjazdu podróżnych; 2) wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje wykonanie tej decyzji.

5a. Powiatowy lekarz weterynarii nie wydaje decyzji o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, jeżeli organ celny już zastosował ten środek.

1. Zwierzęta domowe towarzyszące podróżnym w przypadku niespełniania wymagań, o których mowa w ust. 4, do czasu zastosowania środków, o których mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, przetrzymuje się pod dozorem organów celnych. 7. Zarządzający punktem wjazdu podróżnych w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym udostępnia nieodpłatnie pomieszczenie przystosowane do przetrzymywania tych zwierząt.

1. Główny Lekarz Weterynarii: 1) umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii informacje, o których mowa w art. 37 rozporządzenia nr 576/2013, oraz przekazuje Komisji Europejskiej adres tej strony; 2) powiadamia Komisję Europejską zgodnie z art. 42 rozporządzenia nr 576/2013. 10. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz punktów wjazdu podróżnych oraz warunki i sposób współpracy organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi przy kontroli przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie zapewnienie sprawnego przeprowadzania kontroli przez te organy oraz ochronę zdrowia zwierząt.

18) po art. 24b dodaje się art. 24ba i art. 24bb w brzmieniu:

Art. 24ba. 1. Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013. 2. Zezwolenie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji. 3. W zezwoleniu, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, określa się punkt wjazdu inny niż punkt wjazdu podróżnych, przez który zwierzęta mogą być przemieszczone. 4. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 2 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu przemieszczającego zwierzęta; 2) określenie liczby przemieszczanych zwierząt; 3) nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt; 4) określenie punktu wjazdu, o którym mowa w ust. 3, i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt. Art. 24bb. 1. Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013. 2. Zezwolenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym dla miejsca przeznaczenia zwierząt miejsca oraz warunków kwarantanny zwierząt. 3. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności. 4. Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. 5. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 6. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela przemieszczanych zwierząt; 2) określenie gatunku i liczby przemieszczanych zwierząt; 3) nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt; 4) nazwy państw, przez które zwierzęta będą przemieszczane; 5) określenie punktu wjazdu podróżnych i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt; 6) miejsce przeznaczenia przemieszczanych zwierząt. 7. Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się kopie dokumentów pozwalających na ustalenie statusu epizootycznego zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które mają zostać przemieszczone, w tym zaświadczeń o wykonanych szczepieniach, wyników badań diagnostycznych w kierunku chorób zakaźnych zwierząt, książeczki zdrowia i zaświadczenia o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza weterynarii w państwie trzecim. 8. Koszty działań określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, ponosi właściciel lub osoba upoważniona. 9. O przybyciu zwierzęcia na miejsce przeznaczenia właściciel lub osoba upoważniona niezwłocznie powiadamia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia zwierzęcia.

19) art. 24c otrzymuje brzmienie:

Art. 24c. 1. Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, w tym koszty przetrzymywania zwierząt i opieki nad tymi zwierzętami, ponosi właściciel lub osoba upoważniona. 2. Organ, który wydał decyzje wymienione w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1. 3. Decyzjom, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, oraz decyzji w sprawie wysokości kosztów, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

20) w art. 24d w ust. 1 i 2 oraz w ust. 7 w pkt 3 w lit. b i w art. 24e w ust. 2 i 3 wyrazy „rozporządzenia 998/2003” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia nr 576/2013”;

21) w art. 24f:

Oznakowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, dokonuje:

22) art. 24h otrzymuje brzmienie:

Art. 24h. Minister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

23) w art. 26a w ust. 6 w pkt 1 i 2 wyrazy „, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii” zastępuje się wyrazami „lub urzędowego lekarza weterynarii”;

24) po art. 26g dodaje się art. 26ga w brzmieniu:

Art. 26ga. Do podmiotu będącego odbiorcą przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce jako odbiorca tych produktów, stosuje się przepis art. 23a.

25) w art. 27 w ust. 6 skreśla się zdanie drugie;

26) po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu:

Art. 28a. Do podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłce koniowatych jako odbiorca tych koniowatych, stosuje się przepis art. 23a.

27) po art. 40a dodaje się art. 40b w brzmieniu:

Art. 40b. Do podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce zwierząt akwakultury jako odbiorca tych zwierząt, stosuje się przepis art. 23a.

28) w art. 43a w ust. 4 wyrazy „wspólnotowe laboratorium referencyjne” zastępuje się wyrazami „laboratorium referencyjne Unii Europejskiej”;

29) w art. 46 ust. 3a i 3b otrzymują brzmienie:

3a. Podmiotowi, który poniósł koszty związane z realizacją nakazów, o których mowa w ust. 3 pkt 8b, 8c, pkt 8d lit. c, pkt 8e i 9, przysługuje ze środków budżetu państwa zwrot kosztów faktycznie poniesionych w związku z realizacją tych nakazów. 3b. W przypadku wydania nakazów, o których mowa w ust. 3 pkt 8, 8h i 8j-8l, właściciele lub posiadacze gruntów, których dotyczą te nakazy, oraz osoby trzecie są obowiązani do powstrzymania się od podejmowania czynności utrudniających lub uniemożliwiających realizację tych nakazów.

30) w art. 47b dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może zlecić instytutowi badawczemu prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych w celu umożliwienia pozyskania informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub wykonanie działań polegających na pozyskiwaniu tych informacji. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa zapewnia instytutowi badawczemu środki finansowe na prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych oraz wykonanie działań, o których mowa w ust. 4.

31) art. 53 otrzymuje brzmienie:

Art. 53. 1. Posiadacze zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, prowadzą w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii dokumentację określoną w: 1) art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/6”, która oprócz danych wymienionych w art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 zawiera: a) numer serii podanego zwierzętom produktu leczniczego, b) nazwy substancji czynnych podanego zwierzętom produktu leczniczego, c) w odniesieniu do podanych zwierzętom weterynaryjnych produktów leczniczych zaliczonych zgodnie z art. 34 rozporządzenia 2019/6 do produktów wydawanych na receptę weterynaryjną - dodatkowo: - postać farmaceutyczną i moc tego produktu, - liczbę i wielkość opakowań tego produktu, - zastosowany schemat dawek tego produktu, - ostrzeżenia niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego produktu, w tym - jeżeli to konieczne - niezbędne do prawidłowego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych, - informację o zastosowaniu tego produktu zgodnie z art. 107 ust. 3 albo 4, art. 113 albo art. 114 rozporządzenia 2019/6 - w przypadku takiego zastosowania tego produktu, - potwierdzenie przez posiadacza zwierząt, że przepisane lub nabyte weterynaryjne produkty lecznicze zostaną zastosowane zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii; 2) art. 102 ust. 1 lit. e oraz f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) , która zawiera: a) datę i godzinę wykonania czynności lekarsko-weterynaryjnych, b) rozpoznanie albo wstępne rozpoznanie choroby zwierząt, c) zabiegi lecznicze lub zalecenia lekarskie, d) zabiegi profilaktyczne, e) wyniki badań. 2. Wpisu w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, danych wymienionych w: 1) art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 i w ust. 1 pkt 1 - dokonuje: a) lekarz weterynarii w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w przypadku gdy weterynaryjny produkt leczniczy został podany przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, b) posiadacz zwierząt w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego - w przypadku innym niż określony w lit. a; 2) ust. 1 pkt 2: a) lit. a-c - dokonuje lekarz weterynarii w dniu wykonania dokumentowanej czynności, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis, b) lit. d oraz e - dokonuje: - lekarz weterynarii w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo uzyskania przez niego wyniku badania, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w przypadku zabiegów profilaktycznych, które zostały wykonane przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, oraz badań, które zostały zlecone przez takiego lekarza weterynarii, - posiadacz zwierząt w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo uzyskania przez niego wyniku badania - w przypadku innym niż określony w tiret pierwszym. 3. Główny Lekarz Weterynarii udostępnia nieodpłatnie system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1: 1) posiadaczom zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność; 2) lekarzom weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 3) podmiotom prowadzącym zakłady lecznicze dla zwierząt. 4. Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt wskazuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, jacy lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach tego zakładu leczniczego dla zwierząt. 5. Podmioty, o których mowa w ust. 3, uzyskują dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, po potwierdzeniu przez nich swojej tożsamości przy użyciu indywidualnych loginu i hasła. 6. Główny Lekarz Weterynarii nadaje każdemu z podmiotów, o których mowa w ust. 3, indywidualne login i hasło, o których mowa w ust. 5. 7. Główny Lekarz Weterynarii: 1) obsługuje system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, pod względem technicznym i organizacyjnym oraz zapewnia funkcjonowanie tego systemu; 2) jest administratorem danych zgromadzonych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

32) w art. 57 ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa wprowadza program, o którym mowa w ust. 5, po jego zatwierdzeniu pod względem technicznym i zaproponowaniu do współfinansowania przez Komisję Europejską - zgodnie z ust. 2.1 akapit czwarty lit. a załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014 - w drodze rozporządzenia, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, poprawę sytuacji epizootycznej państwa oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej. 8. Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację programów, o których mowa w ust. 1, a w odniesieniu do programu współfinansowanego ze środków pochodzących z Unii Europejskiej: 1) zawiera z Komisją Europejską umowę o udzielenie dotacji, o której mowa w ust. 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014; 2) informuje Komisję Europejską o postępach w realizacji tego programu zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej.

33) w art. 85:

• pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) będąc lekarzem weterynarii świadczącym usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w dokumentacji określonej w art. 53 ust. 1 lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy,

• pkt 7 otrzymuje brzmienie:

7) będąc posiadaczem zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, nie prowadzi dokumentacji określonej w art. 53 ust. 1 lub prowadzi tę dokumentację w sposób nieprawidłowy, lub wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w tej dokumentacji lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy

1a. Kto: 1) uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, a w przypadku wprowadzenia obowiązku ochronnego szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie - od tego obowiązku, 2) dokonuje przemieszczenia w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym bez spełnienia warunków określonych w art. 6 lub art. 10 rozporządzenia nr 576/2013 - podlega karze grzywny.

34) w art. 85aa:

2b. Kto, wbrew nakazowi określonemu w art. 13a ust. 1, nie zgłasza w terminie powiatowemu lekarzowi weterynarii przywozu przesyłki lub nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o przeprowadzeniu działań związanych z celami naukowymi, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

35) w art. 85ca we wprowadzeniu do wyliczenia użyte dwukrotnie wyrazy „1-2a” zastępuje się wyrazami „1-2b”.

Art. 4.

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 17 w ust. 3a pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) uboju na terenie gospodarstwa bydła do dwunastego miesiąca życia, świń, owiec i kóz, w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny zgodnie z przepisami o produktach pochodzenia zwierzęcego - zniszczenia kolczyka lub duplikatu kolczyka oraz kolczyka lub duplikatu kolczyka zawierającego elektroniczny identyfikator dokonuje posiadacz tych zwierząt.

2) w art. 22 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego, które jest przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego i które pozostaje na terytorium Unii Europejskiej, jest obowiązany oznakować to zwierzę i fakt oznakowania oraz wwozu tego zwierzęcia zgłosić kierownikowi biura w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia kontroli urzędowej, o której mowa w tytule II w rozdziale V rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) , nie później jednak niż przed dniem opuszczenia przez to zwierzę gospodarstwa przeznaczenia, chyba że miejscem przeznaczenia jest rzeźnia, a uboju tego zwierzęcia dokona się w terminie:

Art. 5.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego wprowadza się następujące zmiany:

1) w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 1:

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) ;

2) w art. 1:

• w pkt 1:

• wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

właściwość organów w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym, określonych w przepisach:

• uchyla się lit. c,

• pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, w tym wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

• uchyla się pkt 4,

• pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) kontroli urzędowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) , zwanych dalej „kontrolami urzędowymi”, oraz innych czynności urzędowych w rozumieniu art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, zwanych dalej „innymi czynnościami urzędowymi”, w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym;

• po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

1a) kontroli urzędowych w zakresie określonym w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie , zwanym dalej „rozporządzeniem 2015/1375”;

3) w art. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”.”;

4) w art. 5:

1a) produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny - pozyskiwanie poza rzeźnią mięsa utrzymywanych w gospodarstwie cieląt do dwunastego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu, zajęczaków oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych albo pozyskiwanie w wyniku odstrzału mięsa zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

7) zakład - przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 852/2004.

5) w art. 6:

• uchyla się pkt 1,

• po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

1a) przepisów rozporządzenia 2015/1375;

• w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

art. 3 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”, w zakresie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących:

Powiatowy lekarz weterynarii w zakresie określonym w ustawie i nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia 2015/1375 i rozporządzenia 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń wykonuje czynności związane ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem:

6) w art. 7:

1. Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia 2015/1375, rozporządzenia 2017/625 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń.

1. Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1: 1) wydaje się z urzędu, chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności stanowią inaczej; 2) określają termin usunięcia niezgodności - w przypadku ich stwierdzenia. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, które z tych decyzji są wydawane na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając na względzie zapewnienie przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w jednolity sposób na obszarze całego kraju oraz realizację celów określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1.

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może podwyższyć, w drodze rozporządzenia, progi określone w: 1) art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r. dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 , mając na względzie konieczność spełnienia warunku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia; 2) art. 13 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15 marca 2019 r. ustanawiającego jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych , zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/627”, mając na względzie konieczność spełnienia warunku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia 2019/627.

7) art. 8 otrzymuje brzmienie:

Art. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określi, w drodze rozporządzenia: 1) rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub 2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej - mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

8) art. 8b otrzymuje brzmienie:

Art. 8b. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, może określić, w drodze rozporządzenia: 1) rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub 2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie, w jakim dopuszcza się możliwość wprowadzenia regulacji przez państwo członkowskie Unii Europejskiej - mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

9) w art. 11a dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

1. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić maksymalną liczbę zwierząt poddawanych ubojowi w roku kalendarzowym w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny w odniesieniu do każdego posiadacza tych zwierząt oraz zakres i sposób dokumentowania liczby tych zwierząt, biorąc pod uwagę ochronę zdrowia publicznego.

10) po art. 11a dodaje się art. 11b w brzmieniu:

Art. 11b. Niedopuszczalne jest wprowadzanie na rynek mięsa przeznaczonego na użytek własny i żywności zawierającej takie mięso.

11) art. 15 otrzymuje brzmienie:

Art. 15. 1. Przepisy rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie rozporządzenia 2017/625 stosuje się odpowiednio do kontroli wymagań, o których mowa w art. 11-14. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii w ramach kontroli urzędowych lub innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i sposób przeprowadzania kontroli urzędowych lub wykonywania innych czynności urzędowych, w tym prowadzenia dokumentacji związanej z kontrolami urzędowymi lub innymi czynnościami urzędowymi, mając na względzie zapewnienie właściwego wykonywania tych czynności.

12) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:

Art. 15a. 1. Główny Lekarz Weterynarii może opracować projekt pilotażowy, o którym mowa w art. 18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625, zwany dalej „projektem pilotażowym”. 2. Projekt pilotażowy zawiera co najmniej wskazanie: 1) zakresu kontroli urzędowych odnoszących się do produkcji mięsa objętych projektem pilotażowym; 2) czasu trwania projektu pilotażowego; 3) praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych odnoszących się do produkcji mięsa objętych projektem pilotażowym. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, projekt pilotażowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie zapewnienie realizacji celów rozporządzenia 2017/625, w tym bezpieczeństwo żywności.

13) w art. 17 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa bydła do dwunastego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu, zajęczaków oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych w celu produkcji mięsa na użytek własny.

14) po art. 17 dodaje się art. 17a i art. 17b w brzmieniu:

Art. 17a. Dopuszcza się wysyłanie produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001, zgodnie z tym przepisem. Art. 17b. Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w sprawach: 1) uznania za przedział w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375 gospodarstw stosujących kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich - jeżeli są spełnione warunki określone w załączniku IV do rozporządzenia 2015/1375; 2) usunięcia gospodarstwa z przedziału w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375 - w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia 2015/1375; 3) powiadamiania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej o stosowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odstępstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia 2015/1375; 4) przedkładania Komisji Europejskiej rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia 2015/1375; 5) informowania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej o uzyskaniu dodatniego wyniku badania na obecność włośni u świni pochodzącej z gospodarstwa urzędowo uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. e rozporządzenia 2015/1375.

15) w art. 19:

1. Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego jest obowiązany przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu lub zarejestrowaniem tego zakładu sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności.

1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) informacje o zakresie i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być produkowane w zakładzie; 2) wskazanie, z których krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, zakład zamierza korzystać - w przypadku zakładów korzystających z tych krajowych środków dostosowujących.

1. Do zmiany sposobu użytkowania zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia części produkcyjnych zakładu, stosuje się przepisy ust. 1-2. 4. Przepisów ust. 1-2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków przetwórni, statków chłodni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej, lub rolniczego handlu detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub sprzedaży bezpośredniej, lub działalność marginalną, lokalną i ograniczoną, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004.

16) w art. 20:

• pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) prowadzi: a) rejestr zakładów obejmujący zakłady: - będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu pozyskania mięsa na użytek własny, - prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia zwierzęcego, - które podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, w tym prowadzące rolniczy handel detaliczny produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i zakłady prowadzące działalność marginalną, lokalną i ograniczoną oraz zakłady, dla których zatwierdzenie jest wymagane zgodnie z art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004, i zakłady zatwierdzone zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, b) wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność w zakładach podlegających zatwierdzeniu w trybie i na zasadach określonych w art. 148 ust. 2-5 rozporządzenia 2017/625, c) wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych w art. 148 ust. 2-5 rozporządzenia 2017/625, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, oraz zakładów korzystających z odstępstw, o których mowa w ust. 4.3 lit. a oraz c załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;

• w pkt 2 lit. e otrzymuje brzmienie:

e) zawieszenia rejestracji lub zatwierdzenia,

1. Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia rejestracji lub zatwierdzenia, cofnięcia zatwierdzenia i wykreślenia z rejestru podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

3a. Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-d, w sprawie zatwierdzenia zakładów korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, zawierają wskazanie, z których krajowych środków dostosowujących zakład korzysta.

17) w art. 21:

1. Wniosek o wpis do rejestru zakładów albo wniosek o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów składa się w formie pisemnej w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

• pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) imię, nazwisko, numer PESEL, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny REGON, jeżeli taki numer został nadany;

• pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) wskazanie, czy i z jakich krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, zakład zamierza korzystać.

3b. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lub 1a, podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze składa oświadczenie o zmianie tych danych niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia powstania zmiany. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio. 3c. Niezwłocznie po otrzymaniu oświadczenia, o którym mowa w ust. 3b, jednak nie później niż w terminie 5 dni od dnia jego otrzymania, powiatowy lekarz weterynarii aktualizuje dane objęte tym oświadczeniem odpowiednio w rejestrze zakładów, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a, w wykazie podmiotów podlegających rejestracji, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. b, lub w wykazie zakładów zatwierdzonych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. c.

18) w art. 21a:

1a. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nadaje się na wniosek podmiotu prowadzącego zakład złożony w formie pisemnej po przeprowadzeniu kontroli i stwierdzeniu, że zakład spełnia wymagania wskazane i określone przez dane państwo trzecie przewidziane dla danego rodzaju produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego.

3a. W przypadku kontroli przeprowadzanej przez właściwy organ państwa trzeciego, o której mowa w ust. 3, podmiot, który złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1a, lub podmiot, któremu nadano uprawnienie do produkcji na rynek danego państwa trzeciego, udostępnia pomieszczenia zakładu do kontroli, chyba że ten podmiot przekazał powiatowemu lekarzowi weterynarii, w formie pisemnej, informację o nieudostępnieniu pomieszczeń zakładu do kontroli. 3b. Organy Inspekcji Weterynaryjnej mogą przeprowadzać kontrole poprzedzające kontrole właściwych organów państwa trzeciego w zakresie spełniania przez zakłady, o których mowa w ust. 3a, wymagań określonych przez dane państwo trzecie lub przeprowadzać takie kontrole na wniosek danego państwa trzeciego.

1. Koszty kontroli, o których mowa w ust. 3, oraz kontroli przeprowadzanych przez właściwy organ państwa trzeciego mających na celu utrzymanie uprawnienia zakładu do produkcji na rynek danego państwa trzeciego ponosi podmiot prowadzący zakład: 1) który złożył wniosek do powiatowego lekarza weterynarii o nadanie uprawnienia do produkcji na rynek państwa trzeciego, 2) któremu nadano uprawnienie do produkcji na rynek danego państwa trzeciego - chyba że te koszty są ponoszone przez państwo trzecie lub ten podmiot przekazał informację, o której mowa w ust. 3a, przed upływem 14 dni przed planowaną datą rozpoczęcia kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie: 1) 30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia po przeprowadzeniu kontroli w zakładzie; 2) 14 dni od dnia uzyskania przez powiatowego lekarza weterynarii informacji o uzyskaniu przez zakład zatwierdzenia przez właściwy organ państwa trzeciego - w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

19) w art. 21b wyraz „pierwotnej” zastępuje się wyrazem „podstawowej”;

20) po art. 21c dodaje się art. 21d i art. 21e w brzmieniu:

Art. 21d. 1. Podmiot prowadzący działalność w zakresie wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub dokonujący pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa co najmniej na 24 godziny przed planowanym wyładunkiem lub planowaną pierwszą sprzedażą informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych czynności o zamiarze ich przeprowadzenia. 2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu; 2) czas i miejsce planowanych czynności; 3) szacowaną wagę wyładowywanych lub sprzedawanych produktów rybołówstwa. Art. 21e. 1. W odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państw członkowskich Unii Europejskiej i są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, któremu te produkty zostały dostarczone, prowadzi listę dostaw tych produktów. Lista dostaw zawiera co najmniej datę i rodzaj dostarczonych produktów pochodzenia zwierzęcego oraz nazwę i adres podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, który dostarczył te produkty. 2. Listę, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez rok, licząc od końca roku kalendarzowego, za który została sporządzona. 3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują powiatowego lekarza weterynarii, na jego żądanie, o dostarczeniu produktów pochodzących z innego państwa członkowskiego w zakresie, jaki jest niezbędny do przeprowadzania kontroli urzędowej, w tym przedstawiają listę, o której mowa w ust. 1.

21) w art. 22:

1) przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii i Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje zawarte w rejestrze i wykazach, o których mowa w art. 20 ust. 1, w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze albo w tych wykazach;

2) wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, oraz zakładów korzystających z odstępstw, o których mowa w ust. 4.3 lit. a oraz c załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;

2a. Główny Lekarz Weterynarii udostępnia na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii uaktualnione wykazy, o których mowa w ust. 2.

22) w art. 23:

1. Powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego, jeżeli właściwy organ państwa trzeciego wycofa zatwierdzenie, o którym mowa w art. 21a ust. 3, lub podmiot nie udostępnił pomieszczeń zakładu do kontroli, o której mowa w art. 21a ust. 3a. 7. Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

23) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:

Art. 23a. 1. Dopuszcza się przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których w przepisach rozporządzenia 2017/625 nie zostały ustanowione weterynaryjne wymagania przywozowe, pod warunkiem że dla tych produktów zostały ustalone krajowe warunki tego przywozu. 2. Główny Lekarz Weterynarii przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa propozycję wprowadzenia krajowych warunków przywozu, o których mowa w ust. 1, w zakresie: 1) rodzaju produktu pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do którego mają zostać ustalone krajowe warunki przywozu, 2) wykazów państw oraz części państw trzecich lub zakładów, z których produkt, o którym mowa w pkt 1, może być przywożony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 3) wzoru świadectwa zdrowia dla produktu, o którym mowa w pkt 1, 4) wymagań, jakie ma spełnić dany produkt, o którym mowa w pkt 1, lub wymagań, jakie mają być spełnione przy produkcji tego produktu - z podaniem przyczyn, ze względu na które jest konieczne ustalenie krajowych warunków przywozu oraz ich wpływu na handel tymi produktami i przywóz tych produktów. 3. Produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których zostaną ustalone krajowe warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, krajowe warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z wprowadzania na rynek określonych produktów pochodzenia zwierzęcego.

24) w art. 24:

• pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag zgodnie z: a) art. 13 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 852/2004 - w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, b) art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

• uchyla się pkt 2-4,

• pkt 2-4 otrzymują brzmienie:

2) przyjmowania notyfikacji dotyczących wykazów zakładów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi , zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/625”; 3) powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/625; 4) uzgadniania z właściwą władzą: a) państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy wywozie do tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej warunków wysyłki produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;

• dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu:

5) opracowania oceny rozwiązań przyjętych w projektach pilotażowych i przekazania wyników tej oceny Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625; 6) informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich o postępie naukowym i technologicznym zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2019/627; 7) uzgadniania z państwami członkowskimi Unii Europejskiej języka, w jakim będą uzupełniane dokumenty, o których mowa w art. 39 ust. 6 rozporządzenia 2019/627.

25) po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu:

Art. 24a. 1. W przypadku gdy poważne ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, jest związane z produktami pochodzenia zwierzęcego lub produktami złożonymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625, podlegającymi kontrolom urzędowym lub innym czynnościom urzędowym w punkcie kontroli granicznej, Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić do Komisji Europejskiej o przyjęcie środków określonych w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 dotyczących takich produktów. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 178/2002, gdy Komisja Europejska nie podjęła działań na skutek wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, zawiesić lub ograniczyć przywóz lub wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego lub produktów złożonych, o których mowa w ust. 1, pochodzących z danego państwa lub jego części lub przewożonych przez dane państwo lub jego część, lub ustanowić szczególne wymagania dla takich produktów, mając na względzie zapewnienie ochrony przed poważnym ryzykiem dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002. 3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje innym państwom członkowskim Unii Europejskiej oraz Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 178/2002, dotyczące wprowadzenia środków, o których mowa w ust. 2.

26) art. 26 otrzymuje brzmienie:

Art. 26. 1. Kto: 1) prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania wpisu do rejestru zakładów w trybie i na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20 i art. 21, 2) prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia tego zakładu w trybie i na zasadach określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20 i art. 21, 3) wprowadza na rynek żywność pochodzącą z zakładu, o którym mowa w pkt 1 i 2, bez uzyskania przez ten zakład wpisu do rejestru zakładów, zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia, 4) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państwa trzeciego nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126 i art. 127 rozporządzenia 2017/625 lub z zakładu nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126 i art. 127 rozporządzenia 2017/625 lub które nie spełniają pozostałych wymagań określonych w art. 126 rozporządzenia 2017/625 lub dotyczących higieny w odniesieniu do takich produktów określonych w rozporządzeniu nr 852/2004 lub rozporządzeniu nr 853/2004, 5) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które nie spełniają wymagań określonych w rozporządzeniu nr 1760/2000 w zakresie obowiązkowego etykietowania wołowiny, 6) nie spełnia wymagań określonych w art. 18 rozporządzenia nr 178/2002, 7) nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ust. 3 lub art. 5, lub w załączniku I lub II rozporządzenia nr 852/2004, 8) nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 lub w załączniku II w sekcji II w ust. 2 i 3 lub w sekcji III, lub w załączniku III rozporządzenia nr 853/2004, 9) nie spełnia wymagań w zakresie znakowania produktów pochodzenia zwierzęcego znakiem jakości zdrowotnej albo znakiem identyfikacyjnym określonych w art. 5 lub w załączniku II w sekcji I rozporządzenia nr 853/2004, lub w art. 48 lub w załączniku II rozporządzenia 2019/627, 10) nie spełnia przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego wymagań określonych w art. 8 lub art. 9, lub w załączniku V, lub w załączniku VIII w rozdziale C rozporządzenia nr 999/2001, mających zastosowanie do: a) rzeźni, w której jest prowadzony ubój przeżuwaczy, lub zakładu, w którym jest prowadzony rozbiór mięsa przeżuwaczy, lub b) innych zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego, 11) prowadząc przedsiębiorstwo spożywcze, skupuje surowe mleko lub siarę od podmiotów prowadzących gospodarstwo produkcji mleka, w odniesieniu do których została wydana przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna o zawieszeniu dostaw - w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2019/627, 12) wprowadza na rynek surowe mleko lub siarę z gospodarstwa produkcji mleka, w odniesieniu do którego została wydana przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna o zawieszeniu dostaw - w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2019/627, 13) uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie bezpieczeństwa żywności, 14) nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 2, 15) nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego lub dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego: a) wprowadzanych na rynek, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim przepisy te upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, lub b) przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej, lub c) produkowanych w zakładzie, w którym jest prowadzona działalność marginalna, lokalna i ograniczona, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, lub d) o tradycyjnym charakterze, 16) nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub dotyczących tych produktów lub żywności, określonych w krajowych środkach dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004, 17) nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub dotyczących tych produktów lub żywności, produkowanych w ramach rolniczego handlu detalicznego, 18) nie dopełnia obowiązku określonego w art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 19 ust. 3, lub art. 21a ust. 6, 19) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego wyprodukowane w zakładach zatwierdzonych z surowców niepochodzących z zakładów zatwierdzonych, z wyłączeniem produktów produkcji podstawowej, 20) nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa na użytek własny lub wbrew zakazowi określonemu w art. 11b wprowadza na rynek mięso przeznaczone na użytek własny lub żywność zawierającą takie mięso, 21) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli te produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskano przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu leczniczego, 22) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego będące zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te wprowadzono na rynek przed upływem okresu karencji określonego dla podanego produktu leczniczego, 23) nie zapewnia spełnienia wymagań w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia zakładu w odniesieniu do zakładu zatwierdzonego, który korzysta z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, 24) nie spełnia wymagań dotyczących sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych u zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego, 25) nie informuje o planowanym wyładunku produktów rybołówstwa lub planowanej pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 21d ust. 1, powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych czynności - podlega karze pieniężnej. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1: 1) pkt 1 i 5 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 5000 zł; 2) pkt 2 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 1000 zł do 10 000 zł, jeżeli naruszenie trwa do 30 dni, b) powyżej 10 000 zł do 33 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 30 dni do 6 miesięcy, c) powyżej 33 000 zł do 66 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 6 miesięcy; 3) pkt 3 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 200 zł do 1000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który nie uzyskał wpisu do rejestru zakładów, b) od 1000 zł do 20 000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, który nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia; 4) pkt 4 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 66 000 zł; 5) pkt 6 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 20 000 zł; 6) pkt 7 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu nr 852/2004 w załączniku I lub załączniku II w rozdziale III, VIII lub XII, b) od 1000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 4 ust. 3 lub art. 5 rozporządzenia nr 852/2004, lub w rozporządzeniu nr 852/2004 w załączniku II w rozdziale I, II, IV-VII i IX-XI; 7) pkt 8 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 5000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust. 2 lub w sekcji III, b) od 500 zł do 1000 zł, jeżeli urzędowy lekarz weterynarii nie został powiadomiony o niespełnieniu wymagań dotyczących zwierząt wprowadzanych do pomieszczeń rzeźni zgodnie z wymogiem określonym w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust. 3, c) od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III, stanowiące zagrożenie dla zdrowia publicznego, d) od 10 000 zł do 66 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III, stanowiące poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego; 8) pkt 9 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł; 9) pkt 10 lit. a - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 500 zł do 5000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi do 20 sztuk tygodniowo, b) powyżej 5000 zł do 20 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 20 do 100 sztuk tygodniowo, c) powyżej 20 000 zł do 66 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 100 sztuk tygodniowo; 10) pkt 10 lit. b - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 66 000 zł; 11) pkt 11 i 12 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 13 000 zł; 12) pkt 13 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 35 000 zł; 13) pkt 14 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 35 000 zł; 14) pkt 15-17 i 23 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 15 000 zł; 15) pkt 18 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 2000 zł; 16) pkt 19 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg, b) powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500 kg, c) powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg; 17) pkt 20 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli zostały wprowadzone na rynek mięso przeznaczone na użytek własny lub żywność zawierająca takie mięso, b) od 100 zł do 2000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa na użytek własny; 18) pkt 21 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg, b) powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500 kg, c) powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg; 19) pkt 22 - wysokość kary pieniężnej wynosi: a) od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 500 kg, b) powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 500 kg do 1000 kg, c) powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg; 20) pkt 24 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł; 21) pkt 25 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 30 000 zł.

27) w art. 27:

2a. Wymierzając karę pieniężną, o której mowa w art. 26, powiatowy lekarz weterynarii bierze pod uwagę: 1) rodzaj, zakres lub stopień stwierdzonych naruszeń; 2) wielkość produkcji w zakładzie, którego dotyczy naruszenie, oraz rodzaj produkowanych w tym zakładzie produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b; 3) stopień spowodowanego zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności lub zdrowia publicznego; 4) dotychczasową działalność podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, w tym liczbę wcześniej stwierdzonych naruszeń tego samego rodzaju co naruszenie, w następstwie którego ma być wymierzona kara pieniężna; 5) stopień przyczynienia się podmiotu, na który jest nakładana kara pieniężna, do powstania naruszenia; 6) działania podjęte przez podmiot dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia.

1. Termin zapłaty kary pieniężnej upływa 14. dnia od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

28) uchyla się art. 28;

29) w art. 36 w pkt 2 wyrazy „853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004” zastępuje się wyrazami „852/2004 i rozporządzeniu nr 853/2004”.

Art. 6.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach wprowadza się następujące zmiany:

1) w odnośniku nr 1 do ustawy:

• uchyla się pkt 8,

• pkt 15 otrzymuje brzmienie:

15) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) w zakresie dotyczącym pasz;

• dodaje się pkt 16 i 17 w brzmieniu:

16) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1793 z dnia 22 października 2019 r. w sprawie tymczasowego zwiększenia kontroli urzędowych i środków nadzwyczajnych regulujących wprowadzanie do Unii niektórych towarów z niektórych państw trzecich, wykonującego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 i (WE) 178/2002 oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009, (UE) nr 884/2014, (UE) 2015/175, (UE) 2017/186 i (UE) 2018/1660 ; 17) rozporządzenia Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. ustanawiającego wykaz planowanych zastosowań pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych i uchylającego dyrektywę 2008/38/WE .

2) w art. 1 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:

c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) , zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”,

3) w art. 2 uchyla się pkt 1 i 2;

4) w art. 4:

14) laboratorium urzędowe - laboratorium określone w art. 37 rozporządzenia 2017/625;

5) w art. 5 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez właściwy organ określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub urzędowej kontroli pasz, określa, w drodze rozporządzenia:

6) w art. 6 w ust. 3, w art. 7 w ust. 1, w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 3, w art. 19 oraz w art. 21 w ust. 5 wyrazy „nr 882/2004” zastępuje się wyrazami „2017/625”;

7) w art. 7 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) urzędową kontrolą pasz i innymi zadaniami określonymi w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625, w tym stosowaniem środków, o których mowa w art. 138 rozporządzenia 2017/625;

8) w art. 10 w ust. 2:

1b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer PESEL - w przypadku gdy wnioskodawca nie posiada numeru identyfikacji podatkowej (NIP), albo numer identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy - w przypadku gdy wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego;

a) rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana, w tym działań podejmowanych za pomocą środków porozumiewania się na odległość,

9) w art. 12 w ust. 1 uchyla się pkt 1;

10) w art. 13:

• uchyla się pkt 5 i 6,

• pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:

7) informowania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją oraz innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej - w przypadku stwierdzenia działań sprzecznych z prawem paszowym zgodnie z art. 108 rozporządzenia 2017/625; 8) podejmowania działań i współpracy w zakresie określonym w art. 116 i art. 119 rozporządzenia 2017/625 oraz informowania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją - w przypadku przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 124 rozporządzenia 2017/625, przez państwa trzecie;

• uchyla się pkt 9,

• w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:

11) przekazywania informacji, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 178/2002 i art. 12 rozporządzenia nr 183/2005.

11) uchyla się art. 14;

12) w art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Urzędową kontrolę pasz i pasz leczniczych przeprowadza się na podstawie zintegrowanego wieloletniego krajowego planu urzędowej kontroli, o którym mowa w art. 109 ust. 1 rozporządzenia 2017/625.

13) w art. 45 ust. 2-4 otrzymują brzmienie:

1. Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie art. 101 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, wykonywane w ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem i stosowaniem pasz, w tym pasz leczniczych oraz obrotem nimi, są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, krajowe laboratoria referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa w art. 100 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, działające w zakresie innym niż określony w przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej, a w przypadku gdy dla każdego laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej zostanie określone więcej niż jedno krajowe laboratorium referencyjne - także sposób współpracy tych laboratoriów, mając na względzie zadania określone w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 wykonywane przez te laboratoria i spełnianie przez te laboratoria wymagań określonych w art. 100 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/625, a także zapewnienie efektywnej współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi i laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których mowa w art. 100 ust. 4 rozporządzenia 2017/625.

14) w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej pasze lub pasze lecznicze podlegają kontroli urzędowej przeprowadzanej przez granicznego lekarza weterynarii zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale V rozporządzenia 2017/625 oraz ustawą.

15) w art. 47:

Graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii po przeprowadzeniu kontroli urzędowej pasz innych niż wymienione w art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2017/625:

16) w art. 48:

• wyrazy „kontrola graniczna” zastępuje się wyrazami „kontrola urzędowa”,

• wyrazy „kontroli granicznej” zastępuje się wyrazami „kontroli urzędowej”,

17) w art. 53 w ust. 1 pkt 31 i 32 otrzymują brzmienie:

31) nie informuje właściwego granicznego lekarza weterynarii o przybyciu przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli urzędowej w sposób określony w art. 56 ust. 4 rozporządzenia 2017/625, 32) narusza zabezpieczenia przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli urzędowej przed uzyskaniem wyników kontroli bezpośredniej przesyłki, o której mowa w art. 65 rozporządzenia 2017/625, lub wprowadza do obrotu te pasze przed uzyskaniem pozytywnych wyników tej kontroli

Art. 7.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia w art. 88 w ust. 4 wyrazy „oraz minister właściwy do spraw rolnictwa, każdy w zakresie swoich kompetencji, opracowują plany awaryjne, o których” zastępuje się wyrazami „w zakresie swoich kompetencji opracowuje plan awaryjny, o którym”.

Art. 8.

W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej w załączniku do ustawy w części III w ust. 44 w kolumnie czwartej dodaje się pkt 15 i 16 w brzmieniu:

15) zezwolenie, o którym mowa w art. 24ba ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt 16) zezwolenie, o którym mowa w art. 24bb ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

Art. 9.

W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w art. 62 w ust. 2 uchyla się pkt 4 i 5.

Art. 10.

Art. 11.

Rada do spraw Laboratoriów, o której mowa w art. 7a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, staje się Radą do spraw Laboratoriów, o której mowa w art. 7a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 12.

Art. 13.

Do spraw dotyczących uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii, w tym do wydawania dyplomów potwierdzających uzyskanie tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 14.

Operacyjny plan awaryjny, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt , opracowany przez:

1) Głównego Lekarza Weterynarii na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6 i zatwierdzony uchwałą Rady Ministrów,

2) ministra właściwego do spraw rolnictwa na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 7

• przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje moc do czasu zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw rolnictwa planu awaryjnego, o którym mowa w art. 115 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w art. 10 ust. 1, na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 11a ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 15.

1) o którym mowa w art. 16 ust. 2b ustawy zmienianej w art. 1, albo

2) że zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności objętych wyznaczeniem lub że pozostają w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem tych czynności

• w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 16.

1) lit. b ustawy zmienianej w art. 5, staje się wykazem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. b,

2) lit. c ustawy zmienianej w art. 5, staje się wykazem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. c

• ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 17.

Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań w sprawach określonych w:

1) art. 25a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy art. 25a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2) art. 7, art. 19, art. 21, art. 21a i art. 23 ustawy zmienianej w art. 5 stosuje się przepisy art. 7, art. 19, art. 21, art. 21a i art. 23 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

3) art. 10 ustawy zmienianej w art. 6 stosuje się przepisy art. 10 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 18.

Do kontroli przeprowadzanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 19.

Legitymacje służbowe pracowników Inspekcji Weterynaryjnej wydane przed dniem 1 stycznia 2024 r. zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2024 r.

Art. 20.

1) rejestrze zakładów, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a,

2) wykazie podmiotów podlegających rejestracji, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. b,

3) wykazie zakładów zatwierdzonych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. c

• ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 21.

Podmioty, które prowadzą w dniu wejścia w życie ustawy działalność na podstawie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz , lub zatwierdzenia, o którym mowa w art. 10 tego rozporządzenia, przekazują powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia działalności informacje o rodzaju i zakresie działalności wykonywanej za pomocą środków porozumiewania się na odległość, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 22.

Decyzje wydane na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 25 pkt 1 wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 23.

Rejestr, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 25 pkt 2, przechowuje się przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 24.

Art. 25.

Traci moc:

1) ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej ;

2) ustawa z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu .

Art. 26.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 18 lit. a oraz art. 3 pkt 31 i pkt 33 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.