Ustawa z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się: 1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego; 2) jeżeli upłynęły terminy określone w ust. 3-5; 3) w razie śmierci funkcjonariusza; 4) jeżeli postępowanie dyscyplinarne w sprawie tego samego czynu i tego samego funkcjonariusza zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte toczy się; 5) gdy zachodzi inna okoliczność wyłączająca postępowanie.
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
- Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje z upływem 2 lat od dnia jego popełnienia. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje bieg tego terminu.
123) art. 242 otrzymuje brzmienie:
Art. 242. 1. Przełożony dyscyplinarny może wydać orzeczenie bez wszczynania postępowania dyscyplinarnego, jeżeli okoliczności popełnionego czynu i wina funkcjonariusza nie budzą wątpliwości oraz nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary dyscyplinarnej surowszej niż nagana. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, orzeczenie wydaje się po wysłuchaniu funkcjonariusza i złożeniu przez niego wyjaśnienia na piśmie oraz wyrażeniu pisemnej zgody na poddanie się karze dyscyplinarnej bez prowadzenia postępowania dyscyplinarnego. 3. Po wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, do czasu zakończenia pierwszego przesłuchania w charakterze obwinionego obwiniony może złożyć wniosek o dobrowolne poddanie się karze dyscyplinarnej. 4. Przełożony dyscyplinarny może uwzględnić wniosek o dobrowolne poddanie się karze dyscyplinarnej, jeżeli okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wina obwinionego nie budzą wątpliwości, a charakter popełnionego przewinienia uzasadnia wymierzenie kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 232 pkt 1. Czynności, o których mowa w art. 251, nie przeprowadza się. 5. W przypadku uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się karze dyscyplinarnej przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o ukaraniu. 6. Od orzeczenia o ukaraniu obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołanie składa się do przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie. 7. Przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. 8. W przypadku złożenia odwołania przez obwinionego przełożony dyscyplinarny uchyla orzeczenie o ukaraniu, kontynuuje postępowanie dyscyplinarne i wydaje orzeczenie, o którym mowa w art. 252 ust. 1, od którego przysługuje odwołanie w trybie art. 253. 9. Cofnięcie odwołania, o którym mowa w ust. 6, jest niedopuszczalne.
124) w art. 243:
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
- Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 240 ust. 4, prowadzi rzecznik dyscyplinarny. 2. Przełożony dyscyplinarny powołuje rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat spośród funkcjonariuszy w służbie stałej. Funkcjonariusz może być powoływany ponownie do pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego.
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
- Rzecznikiem dyscyplinarnym może być funkcjonariusz, który: 1) posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe niezbędne do właściwego wykonywania obowiązków rzecznika dyscyplinarnego, w tym co najmniej: a) pięcioletni staż służby w Służbie Więziennej, b) pozytywną opinię służbową, c) dobrą znajomość przepisów dyscyplinarnych; 2) nie był karany dyscyplinarnie; 3) wyraził pisemną zgodę na pełnienie funkcji rzecznika dyscyplinarnego.
125) w art. 244 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Przełożony dyscyplinarny może odwołać rzecznika dyscyplinarnego na jego uzasadniony wniosek.
126) w art. 245 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
- Do dnia wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 6, przełożony dyscyplinarny podejmuje czynności niecierpiące zwłoki.
127) w art. 246 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
2a. W przypadku wyłączenia Szefa IWSW od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym na podstawie art. 245 ust. 1 i 2 postępowanie dyscyplinarne przejmuje zastępca Szefa IWSW, chyba że postępowanie dotyczy zastępcy Szefa IWSW. 2b. W przypadku wyłączenia Rektora od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym na podstawie art. 245 ust. 1 i 2 postępowanie dyscyplinarne przejmuje prorektor Uczelni, chyba że postępowanie dotyczy tego prorektora.
128) w art. 247:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy, w szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego, przyjmuje od niego wyjaśnienia oraz przeprowadza konfrontacje, oględziny i okazania. Z czynności tych rzecznik dyscyplinarny sporządza protokoły. Rzecznik dyscyplinarny może także zlecić przeprowadzenie odpowiednich badań.
w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Protokół zawiera:
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
7a. Rzecznik dyscyplinarny, który wydał postanowienie, w przypadku wniesienia zażalenia na to postanowienie niezwłocznie przekazuje je przełożonemu dyscyplinarnemu wraz z aktami postępowania oraz ze swoim stanowiskiem, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia, w którym otrzymał zażalenie.
ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
- W przypadku konieczności przeprowadzenia czynności poza miejscowością, w której toczy się postępowanie dyscyplinarne, przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może zwrócić się o ich przeprowadzenie do przełożonego dyscyplinarnego właściwego według miejsca, w którym czynność ma być dokonana. Czynności przeprowadza rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez kierownika tej jednostki organizacyjnej. 9. Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości lub w części. Za zgodą tego organu potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu:
9a. W przypadku ustalenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że obwinionemu należy zarzucić czyn, który nie był objęty uprzednio wydanym postanowieniem, lub że zachodzi potrzeba istotnej zmiany opisu czynu lub jego kwalifikacji prawnej, rzecznik dyscyplinarny występuje do przełożonego dyscyplinarnego z wnioskiem o zmianę lub o uzupełnienie zarzutów.
ust. 10 i 11 otrzymują brzmienie:
- Jeżeli materiał dowodowy to uzasadnia, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o uzupełnieniu lub o zmianie zarzutów. 11. Jeżeli w trakcie prowadzenia postępowania dyscyplinarnego funkcjonariusz popełni kolejne przewinienie, prowadzi się jedno postępowanie. Przepisy ust. 10 oraz art. 250a stosuje się odpowiednio.
129) w art. 248:
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
3) przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek lub fotokopii;
w ust. 7 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:
4) wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania; 5) wniosek dowodowy został złożony po zakreślonym terminie, o którym wnioskodawca został zawiadomiony, chyba że potrzeba złożenia takiego wniosku ujawniła się po upływie tego terminu, co należy uprawdopodobnić.
dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
- Choroba obwinionego, stwierdzona zwolnieniem lekarskim, usprawiedliwia jego nieobecność podczas czynności objętych danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż 14 dni łącznie w ciągu całego postępowania dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby za każdy następny jej okres wymaga przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie karne.
130) w art. 250:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Czynności dowodowe w postępowaniu dyscyplinarnym kończy się w terminie miesiąca od dnia wszczęcia tego postępowania. Wyższy przełożony dyscyplinarny, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych na czas oznaczony do 3 miesięcy.
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
1a. Dyrektor Generalny, na Uczelni - Rektor, a w IWSW - Szef IWSW, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych na czas oznaczony dłuższy niż 3 miesiące. W postępowaniu dyscyplinarnym, o którym mowa w art. 231 ust. 8 pkt 1, postanowienie wydaje Minister Sprawiedliwości. 1b. Przedłużenie terminu następuje na wniosek przełożonego dyscyplinarnego prowadzącego postępowanie dyscyplinarne. Wniosek o przedłużenie terminu prowadzenia czynności dowodowych w postępowaniu dyscyplinarnym składa się nie później niż 5 dni przed upływem tego terminu. Przed wydaniem postanowienia o przedłużeniu terminu prowadzenia czynności dowodowych właściwy do jego wydania wyższy przełożony dyscyplinarny lub Dyrektor Generalny może zażądać niezwłocznego przekazania akt postępowania. 1c. Na Uczelni oraz w IWSW wniosek, o którym mowa w ust. 1b, składa rzecznik dyscyplinarny prowadzący postępowanie.
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
- Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie dyscyplinarne, w drodze postanowienia, z powodu zaistnienia długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania.
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
2a. W przypadku przeniesienia funkcjonariusza do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej przełożony dyscyplinarny zawiesza postępowanie dyscyplinarne z ostatnim dniem pełnienia służby w dotychczasowej jednostce organizacyjnej i przekazuje materiały postępowania dyscyplinarnego przełożonemu dyscyplinarnemu w jednostce organizacyjnej, do której obwiniony został przeniesiony. 2b. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego obwinionemu i pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie, z wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w ust. 2a. Jeżeli postanowienie wydał Minister Sprawiedliwości, Dyrektor Generalny albo Rektor, zażalenie nie przysługuje, jednak obwiniony i pokrzywdzony mogą zwrócić się odpowiednio do Ministra Sprawiedliwości, Dyrektora Generalnego albo Rektora z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. 2c. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje bieg terminów.
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
- Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego w sprawie obwinionego przeniesionego do innej jednostki organizacyjnej wydaje się niezwłocznie po otrzymaniu materiałów postępowania dyscyplinarnego wszczętego w poprzedniej jednostce organizacyjnej.
131) po art. 250 dodaje się art. 250a i art. 250b w brzmieniu:
Art. 250a. 1. Jeżeli przeciwko obwinionemu jest prowadzone postępowanie dyscyplinarne obejmujące zarzuty popełnienia dwóch lub więcej czynów, a zebrane na danym etapie postępowania dowody dają podstawy do uznania obwinionego winnym popełnienia jednego z zarzuconych mu czynów, przełożony dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, wyłączyć ten czyn do odrębnego postępowania dyscyplinarnego, bez względu na to, czy wyjaśniono wszystkie okoliczności dotyczące pozostałych czynów objętych postępowaniem. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zebrane w toku postępowania dyscyplinarnego dowody dotyczące wyłączonego czynu stają się dowodami odrębnego postępowania dyscyplinarnego. Art. 250b. 1. Oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe w orzeczeniu lub postanowieniu można sprostować w każdym czasie w drodze postanowienia. 2. Sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych w protokołach sporządzanych w toku postępowania dyscyplinarnego wymaga opisania tych omyłek przez osobę sporządzającą protokół przed jego podpisaniem. W przypadku ujawnienia omyłek pisarskich lub rachunkowych po podpisaniu protokołu prostuje się je w drodze postanowienia. 3. Na postanowienia, o których mowa w ust. 1 i 2, zażalenie nie przysługuje. 4. Sprostowanie omyłek pisarskich i rachunkowych następuje z urzędu albo na wniosek pokrzywdzonego, obwinionego lub ukaranego. 5. Sprostowania dokonuje przełożony dyscyplinarny, wyższy przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny, który popełnił omyłkę. Jeżeli postępowanie toczy się przed wyższym przełożonym dyscyplinarnym, może on z urzędu sprostować orzeczenie lub postanowienie przełożonego dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego.
132) w art. 251:
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Niezapoznanie się z aktami postępowania dyscyplinarnego lub odmowa zapoznania się z nimi albo odmowa złożenia podpisu stwierdzającego tę okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik dyscyplinarny dokonuje wzmianki o odmowie w aktach postępowania. Nieusprawiedliwione niestawienie się obwinionego lub jego obrońcy na czynność zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego jest równoznaczne z odmową skorzystania z prawa do zapoznania się z tymi aktami.
w ust. 6 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Rzecznik dyscyplinarny, po zapoznaniu obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego, wydaje postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych oraz w terminie 7 dni od dnia zakończenia czynności dowodowych sporządza sprawozdanie, które:
133) w art. 252:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Na podstawie zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o: 1) uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu, albo 2) uznaniu winnym popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i o wymierzeniu kary dyscyplinarnej, albo 3) uznaniu winnym popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i o odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej, albo 4) umorzeniu postępowania.
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Przełożony dyscyplinarny w orzeczeniu może zmienić opis czynu lub jego kwalifikację prawną wyłącznie w granicach czynu zarzucanego obwinionemu i jego kwalifikacji prawnej.
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
- Jeżeli przełożony dyscyplinarny uzna, że w przekazanych mu aktach postępowania dyscyplinarnego są istotne braki, w terminie 14 dni od dnia przekazania mu akt wydaje postanowienie o uchyleniu postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych i zwraca sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu w celu usunięcia stwierdzonych braków w materiale dowodowym. 4. Jeżeli w dniu wydania orzeczenia zachodzi okoliczność uzasadniająca umorzenie postępowania w części, o umorzeniu rozstrzyga się w tym orzeczeniu.
134) po art. 252 dodaje się art. 252a w brzmieniu:
Art. 252a. 1. Postępowanie dyscyplinarne umarza się, jeżeli: 1) nastąpiło przedawnienie karalności przewinienia dyscyplinarnego; 2) postępowanie dyscyplinarne wszczęto po upływie terminu, o którym mowa w art. 241 ust. 3; 3) obwiniony zmarł; 4) obwiniony przestał podlegać orzecznictwu dyscyplinarnemu; 5) postępowanie dyscyplinarne w sprawie tego samego czynu zarzuconego obwinionemu zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte toczy się. 2. Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć w przypadku wycofania wniosku, o którym mowa w art. 240 ust. 1 pkt 2. 3. Orzeczenia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego z uwagi na przedawnienie karalności nie wydaje się w przypadku, gdy zebrane dowody uzasadniają uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu. 4. W przypadku ponownego nawiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem, wobec którego w dniu jego zwolnienia ze służby postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone na podstawie przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 4, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o uchyleniu orzeczenia o umorzeniu tego postępowania dyscyplinarnego, o ile nie nastąpiło przedawnienie wymierzenia kary dyscyplinarnej za czyn będący przedmiotem tego postępowania, oraz wyznacza rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego.
135) w art. 253:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołanie może zostać wycofane przez obwinionego w terminie 7 dni od dnia złożenia odwołania.
dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
- Przełożony dyscyplinarny, który wydał orzeczenie lub postanowienie w pierwszej instancji, w przypadku wniesienia odwołania lub zażalenia niezwłocznie przekazuje je wyższemu przełożonemu dyscyplinarnemu wraz z aktami postępowania, aktami osobowymi obwinionego oraz ze swoim stanowiskiem, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie lub zażalenie.
136) w art. 255 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Wyższy przełożony dyscyplinarny w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania może powołać komisję do zbadania zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej „komisją”. W przypadku odwołania od orzeczenia o ukaraniu karą, o której mowa w art. 232 pkt 4-7, powołanie komisji jest obowiązkowe.
137) w art. 256:
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Rozpatrzenie odwołania przez wyższego przełożonego dyscyplinarnego następuje w terminie 30 dni od dnia wpływu odwołania, a w przypadku powołania komisji - w terminie 14 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.
w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) uchylić w całości albo w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego, odstąpić od ukarania, względnie wymierzyć inną karę dyscyplinarną albo umorzyć postępowanie, albo uchylając to orzeczenie - umorzyć postępowanie dyscyplinarne pierwszej instancji, albo
138) w art. 257 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
1) z upływem terminu do wniesienia odwołania, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub zażalenia, jeżeli go nie wniesiono;
139) w art. 259 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego dotyczące: 1) porządku czynności procesowych, z wyjątkiem art. 117 i art. 117a tej ustawy; 2) wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem art. 184 tej ustawy oraz możliwości nakładania kar porządkowych; 3) konfrontacji, okazania, oględzin i eksperymentu procesowego.
140) w art. 260:
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
- Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie: 1) 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany; 2) 18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym lub do służby w Służbie Więziennej; 3) 24 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, obniżenia stopnia, wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe wraz z obniżeniem stopnia. 3. W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej, przełożony dyscyplinarny może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu określonego w ust. 2, jednak nie wcześniej niż przed upływem: 1) 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany; 2) 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku lub kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby w Służbie Więziennej; 3) 18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
4a. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 4, funkcjonariusz otrzymuje informację o zatarciu kary dyscyplinarnej.
141) w art. 261 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
2a. Postępowanie dyscyplinarne z urzędu wznawia ten przełożony dyscyplinarny, który wydał orzeczenie będące przedmiotem wznowienia postępowania.
142) art. 262-264 otrzymują brzmienie:
Art. 262. 1. Po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się czynności dowodowe w zakresie przyczyn wznowienia oraz inne niezbędne czynności dowodowe, a po ich zakończeniu, stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje się orzeczenie: 1) uchylające dotychczasowe orzeczenie i stwierdzające uniewinnienie ukaranego lub umorzenie postępowania dyscyplinarnego albo 2) zmieniające dotychczasowe orzeczenie i wymierzające inną karę dyscyplinarną, albo 3) utrzymujące karę dyscyplinarną w mocy, albo 4) odmawiające uchylenia dotychczasowego orzeczenia. 2. Przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym i postępowaniu odwoławczym stosuje się odpowiednio. 3. Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary dyscyplinarnej lub wydanie orzeczenia utrzymującego karę dyscyplinarną w mocy nie może nastąpić po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego. Przepisy art. 241 ust. 4 i 5 stosuje się. 4. Orzeczenie utrzymujące karę dyscyplinarną w mocy jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie następuje z urzędu i orzeczona kara jest adekwatna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego. 5. Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie następuje z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego. 6. Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę łagodniejszą, ulegają uchyleniu skutki kary dotychczasowej, a w razie wymierzenia kary surowszej jej wykonanie rozpoczyna się od dnia wymierzenia. 7. Na orzeczenie i postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego służy ukaranemu, a w przypadku jego śmierci - członkowi rodziny uprawnionemu do renty rodzinnej, odwołanie lub zażalenie do wyższego przełożonego dyscyplinarnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia; na postanowienie wydane przez Ministra Sprawiedliwości przysługuje w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. 8. Termin zatarcia kary zmienionej lub utrzymanej w mocy w następstwie wznowienia postępowania liczy się od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary lub kary utrzymanej w mocy. Na poczet okresu zatarcia nowej kary zalicza się okres zatarcia, który upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia kary dotychczasowej. Art. 263. Od orzeczenia i postanowienia kończących postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Art. 264. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, obieg dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym oraz wzory postanowień i innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu dyscyplinarnym, mając na względzie potrzebę zapewnienia rzetelności i sprawności prowadzonego postępowania.
Art. 2.
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych w art. 1 w ust. 2 po pkt 5c dodaje się pkt 5d w brzmieniu:
5d) Inspektoracie Wewnętrznym Służby Więziennej;
Art. 3.
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w art. 15 w ust. 2 po pkt 1d dodaje się pkt 1e w brzmieniu:
1e) Szefowi Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej w celu realizacji jego zadań ustawowych;
Art. 4.
W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych w art. 11t wprowadza się następujące zmiany:
1) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
W celu realizacji zadań określonych w art. 11a ust. 3 oraz w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może:
2) uchyla się ust. 2.
Art. 5.
W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 6a dodaje się art. 6b w brzmieniu:
Art. 6b. 1. Fundusz Aktywizacji może zaciągać kredyty lub pożyczki w Banku Gospodarstwa Krajowego z przeznaczeniem na finansowanie zadań, o których mowa w art. 8. 2. Umowę kredytu lub pożyczki, o których mowa w ust. 1, w imieniu Funduszu Aktywizacji zawiera jego dysponent po uzyskaniu zgody Ministra Sprawiedliwości. 3. Minister Sprawiedliwości przejmuje zobowiązania Funduszu Aktywizacji w przypadku likwidacji tego Funduszu.
2) w art. 8 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
3a. Koszty obsługi rachunku bankowego Funduszu Aktywizacji, a także koszty obsługi kredytu lub pożyczki, o których mowa w art. 6b ust. 1, są pokrywane ze środków Funduszu Aktywizacji.
Art. 6.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 297 w § 1 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:
9a) Szefowi Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 23p ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
2) w art. 298 pkt 5b otrzymuje brzmienie:
5b) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Biuru Nadzoru Wewnętrznego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Inspektoratowi Wewnętrznemu Służby Więziennej i ich posiadającym sporządzone na piśmie upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub ich wykrycia, ustalenia sprawców i uzyskania dowodów albo ujawnienia mienia zagrożonego przepadkiem;
Art. 7.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 w lit. zd średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. ze w brzmieniu:
ze) Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
Art. 8.
W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 24:
1) w ust. 2 i 3 wyrazy „Minister właściwy do spraw sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami „Minister Sprawiedliwości”;
2) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
- Ministrowi Sprawiedliwości podlega Centralny Zarząd Służby Więziennej oraz Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej.
Art. 9.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w art. 50 w ust. 3 i 9 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się przecinek i wyrazy „Inspektoratowi Wewnętrznemu Służby Więziennej”.
Art. 10.
W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w art. 6 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
7) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie Ochrony Państwa, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Marszałkowskiej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Biuru Nadzoru Wewnętrznego, Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania nałożonych na nich zadań określonych w ustawie;
Art. 11.
W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych w art. 54 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
11) Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom, wykrycia i ustalenia ich sprawców lub uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej .
Art. 12.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o przetwarzaniu informacji kryminalnych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 19:
uchyla się pkt 5 i 6,
w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16 w brzmieniu:
16) Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej.
2) w art. 20 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:
15) kierownicy jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ,
Art. 13.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych w art. 16 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
5) kontroli danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych - do spraw związanych z kontrolą pozyskiwania danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych przez Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straż Graniczną, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służbę Ochrony Państwa, Służbę Celno-Skarbową, Inspektorat Wewnętrzny Służby Więziennej i Biuro Nadzoru Wewnętrznego.
Art. 14.
W ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w art. 281 w ust. 1 po pkt 15 dodaje się pkt 15a w brzmieniu:
15a) Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
Art. 15.
W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne w art. 179 w ust. 3 w pkt 1 w lit. a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
uzyskiwanie przez Policję, Biuro Nadzoru Wewnętrznego, Straż Graniczną, Inspektorat Wewnętrzny Służby Więziennej, Służbę Ochrony Państwa, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową, Centralne Biuro Antykorupcyjne i Krajową Administrację Skarbową, zwane dalej „uprawnionymi podmiotami”, w sposób określony w ust. 4b, dostępu do:
Art. 16.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w art. 149 po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu:
13a) Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
Art. 17.
W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych w art. 9f w ust. 1 po pkt 12b dodaje się pkt 12c w brzmieniu:
12c) na żądanie Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
Art. 18.
W ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 23 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
1) Szefa SKW, Szefa Agencji Wywiadu, zwanej dalej „AW”, Szefa CBA, Komendanta Służby Ochrony Państwa, Komendanta Głównego Policji, Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Inspektora Nadzoru Wewnętrznego oraz osób przewidzianych na te stanowiska;
2) w art. 72 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
7) Szefowi Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej .
Art. 19.
W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 158 oraz z 2022 r. poz. 350) w art. 1 w ust. 2 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
2b) Inspektorat Wewnętrzny Służby Więziennej;
Art. 20.
W ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w art. 82 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Operator pocztowy, począwszy od dnia rozpoczęcia działalności pocztowej, jest obowiązany do nieodpłatnego zapewnienia, w ramach wykonywanej przez siebie działalności pocztowej, technicznych i organizacyjnych możliwości wykonywania przez Policję, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Krajową Administrację Skarbową, Biuro Nadzoru Wewnętrznego, Inspektorat Wewnętrzny Służby Więziennej i Służbę Ochrony Państwa, zwane dalej „uprawnionymi podmiotami”, oraz przez prokuraturę i sądy, ich zadań określonych odrębnymi przepisami, wymagających:
Art. 21.
W ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 35:
w ust. 2:
- po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu:
1b) Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej;
- pkt 10 otrzymuje brzmienie:
10) funkcjonariusz Służby Więziennej - w przypadku usiłowania bezpośredniego, bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie uprawnionego lub innej osoby, usiłowania ucieczki przez osobę pozbawioną wolności, a także w pościgu za nią lub osobą, która dokonała bezpośredniego, bezprawnego zamachu na obiekty zakładu karnego, aresztu śledczego lub innej jednostki organizacyjnej, w której Służba Więzienna zapewnia porządek i bezpieczeństwo, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 1.
w ust. 4 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
7a) Służby Więziennej - Dyrektor Generalny Służby Więziennej, Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej albo osoby przez nich upoważnione;
dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
- Decyzję o użyciu środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 4, przez uprawnionego będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej w przypadkach określonych w art. 19 ust. 6-10 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej podejmują podmioty wskazane w tych przepisach.
2) w art. 45 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:
b) ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności lub osoby, wobec której zarządzono zatrzymanie i doprowadzenie celem odbycia kary pozbawienia wolności, jeżeli: - ucieczka tej osoby stwarza zagrożenie życia lub zdrowia uprawnionego lub innej osoby, - istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba ta może użyć materiałów wybuchowych, broni palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu, - pozbawienie wolności nastąpiło lub ma nastąpić w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 115 § 20, art. 148, art. 156 § 1, art. 163-165, art. 197, art. 252 i art. 280-282 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny,
Art. 22.
W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej w art. 35 w ust. 2 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
2b) Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej, o ile są niezbędne na potrzeby wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, na zasadach i w trybie określonych w art. 23s ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
Art. 23.
W ustawie z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym w art. 12 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
3) Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Krajowej Administracji Skarbowej, Służbie Więziennej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Biuru Nadzoru Wewnętrznego oraz Inspektoratowi Wewnętrznemu Służby Więziennej - w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania nałożonych na nie zadań określonych w ustawie;
Art. 24.
W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 95 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
- Audyt nie obejmuje oceny celowości i sposobu wykorzystania środków budżetowych oraz mienia państwowego, które zostały przeznaczone na cele specjalne, o których mowa w rozdziale 2a, w jednostkach podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, w Biurze Nadzoru Wewnętrznego, Inspektoracie Wewnętrznym Służby Więziennej, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
2) w art. 198 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Funkcjonariusza albo byłego funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Więziennej, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Straży Granicznej lub Służby Ochrony Państwa oraz osobę posiadającą stopień wojskowy przyjmowanych do służby mianuje się na stopień służbowy w Służbie Celno-Skarbowej równorzędny z posiadanym stopniem służbowym. Mianowanie może być uzależnione od odbycia szkolenia wymaganego do mianowania na dany stopień służbowy.
Art. 25.
W ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 11 w ust. 5 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
8) udzielanych przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego albo jednostki organizacyjne mu podległe lub przez niego nadzorowane przywięziennym zakładom pracy, prowadzonym jako przedsiębiorstwa państwowe albo instytucje gospodarki budżetowej, związanych z zatrudnianiem osób pozbawionych wolności, jeżeli zasadnicza część działalności przywięziennego zakładu pracy dotyczy wykonywania zadań powierzonych mu przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego lub jednostki organizacyjne mu podległe lub przez niego nadzorowane, realizowanych samodzielnie lub przy udziale podwykonawców, pod warunkiem że co najmniej część zamówienia jest realizowana przez osoby pozbawione wolności;
2) w art. 94 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. W przypadku udzielenia zamówienia przywięziennemu zakładowi pracy, zakładowi pracy chronionej, spółdzielni socjalnej lub innemu wykonawcy, o którym mowa w ust. 1, wartość procentowego wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, ustala się w odniesieniu do ogólnego zatrudnienia w tym podmiocie osób społecznie marginalizowanych.
Art. 26.
Tworzy się Inspektorat Wewnętrzny Służby Więziennej, zwany dalej „IWSW”.
W IWSW tworzy się wydziały zamiejscowe IWSW.
Art. 27.
W terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister Sprawiedliwości powołuje Pełnomocnika do spraw utworzenia IWSW, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, w celu podjęcia czynności przygotowawczych i organizacyjnych niezbędnych do utworzenia IWSW.
Jeżeli na Pełnomocnika został powołany funkcjonariusz Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Biura Ochrony Rządu lub Służby Celno-Skarbowej, zwolniony ze służby w związku z przejściem na emeryturę policyjną w rozumieniu ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin , nie później niż przed upływem 3 lat od dnia tego zwolnienia, może być mianowany, za zgodą Ministra Sprawiedliwości, funkcjonariuszem Służby Więziennej. W takim przypadku uznaje się, że posiada kwalifikacje zawodowe uprawniające do nadania stopnia służbowego w Służbie Więziennej nie niższego niż stopień posiadany przez niego w służbie, z której przeszedł on na emeryturę policyjną, odpowiednio do uzyskanych kwalifikacji i okresu pełnienia służby. Przepisy art. 38 pkt 1-7 i art. 39c ust. 2 pkt 1 lit. b i d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio.
Art. 28.
Dyrektor Generalny Służby Więziennej zapewnia Pełnomocnikowi wsparcie organizacyjne, kadrowe, logistyczne i techniczne oraz finansowe, w szczególności w zakresie przyszłego rozmieszczenia IWSW, w tym wydziałów zamiejscowych IWSW.
Art. 29.
W terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do służby w IWSW może zostać przyjęty, za zgodą Ministra Sprawiedliwości, funkcjonariusz, o którym mowa w art. 38a i art. 38b ustawy zmienianej w art. 1. W takim przypadku osobie przyjmowanej do służby i posiadającej stopień Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Biura Ochrony Rządu lub Służby Celno-Skarbowej nadaje się odpowiedni stopień Służby Więziennej. Przepisy art. 38, art. 38a ust. 4 i 5 i art. 39c ust. 2 pkt 1 lit. b i d i pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio.
Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany ukończyć szkolenie specjalistyczne, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 43c ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 30.
Osobie spełniającej wymagania, o których mowa w art. 53a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, pełniącej służbę w Służbie Więziennej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy i posiadającej stopień, o którym mowa w art. 53a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, można nadać odpowiedni wyższy stopień Służby Więziennej.
Art. 31.
Minister Sprawiedliwości powołuje Szefa IWSW w terminie 7 dni od dnia utworzenia IWSW.
Art. 32.
Pełnomocnik wykonuje zadania do dnia powołania Szefa IWSW.
Art. 33.
Szef IWSW składa wniosek do Ministra Sprawiedliwości o powołanie zastępcy Szefa IWSW w terminie 14 dni od dnia powołania Szefa IWSW. Przepis art. 38 i przepisy wydane na podstawie art. 55 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się.
Art. 34.
Minister Sprawiedliwości wyda zarządzenie, o którym mowa w art. 11b ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 30 dni od dnia utworzenia IWSW.
Art. 35.
Szef IWSW wyda zarządzenie, o którym mowa w art. 11a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia utworzenia IWSW.
Art. 36.
Szef IWSW przedstawia po raz pierwszy sprawozdanie, o którym mowa w art. 11a ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 31 stycznia 2024 r.
Art. 37.
Szef IWSW przekazuje po raz pierwszy sprawozdanie, o którym mowa w art. 23za ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 31 lipca 2023 r.
Art. 38.
Znosi się Radę Polityki Penitencjarnej.
Art. 39.
Badania naukowe prowadzone na rzecz Służby Więziennej oraz w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej na podstawie zgód lub porozumień, na realizację których zgodę wyraził organ Służby Więziennej, rozpoczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone na zasadach dotychczasowych.
Dokumentację dotyczącą badań zrealizowanych na rzecz Służby Więziennej oraz w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej na podstawie zgód lub porozumień, na realizację których zgodę wyraził organ Służby Więziennej, zakończonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostającą do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy w dyspozycji organu jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, organ ten przekaże Rektorowi-Komendantowi uczelni Służby Więziennej, zwanemu dalej „Rektorem”, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z czynności przekazania dokumentacji sporządza się protokół zdawczo-odbiorczy.
Art. 40.
Czynności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.
Art. 41.
Do wniosków złożonych przez podmioty i osoby, o których mowa w art. 24a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 42.
Do postępowań w sprawie nadania odznaki „Za zasługi w pracy penitencjarnej” wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 43.
Postępowania kwalifikacyjne wobec kandydata do służby w Służbie Więziennej, o którym mowa w art. 39b ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 44.
Do osób przebywających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim lub urlopie rodzicielskim stosuje się przepis art. 42 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 45.
Wnioski o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego złożone na podstawie art. 43zm ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Dyrektor Generalny Służby Więziennej przekazuje Rektorowi w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 46.
Rektor i prorektorzy Uczelni powołani przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pełnią funkcje do końca swoich kadencji, z wyjątkiem przypadku wcześniejszego ich odwołania z pełnionej funkcji.
Art. 47.
Do funkcjonariuszy Służby Więziennej mianowanych na stanowisko kierownicze albo powołanych na wyższe stanowisko kierownicze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie stosuje się wymagań, o których mowa w art. 44a ust. 1 albo 2 ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 48.
Do procedury nadania stopnia służbowego, o której mowa w art. 51 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, rozpoczętej i niezakończonej do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 49.
Funkcjonariusz Służby Więziennej mianowany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisko, o którym mowa w art. 67a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowuje dotychczasowe stanowisko służbowe na podstawie powołania od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 50.
Do funkcjonariusza Służby Więziennej, wobec którego postępowanie w sprawie zawieszenia w czynnościach służbowych zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepis art. 95 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 51.
W przypadku funkcjonariuszy Służby Więziennej nieobecnych w służbie z powodu choroby w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy okres 500 dni, o którym mowa w art. 96 ust. 2 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, liczy się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 52.
Do funkcjonariuszy Służby Więziennej, którzy podjęli naukę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i kontynuują ją po tym dniu, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Prawo do urlopu, o którym mowa w art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przysługuje również osobom kształcącym się na studiach doktoranckich.
Art. 53.
Przepis art. 164 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz przepis art. 164b ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 54.
W przypadku funkcjonariuszy Służby Więziennej, wobec których orzeczenia, o których mowa w art. 221 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uprawomocniły się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do postępowań w sprawie ponownego nawiązania stosunku służbowego stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 55.
Rzecznicy dyscyplinarni wyznaczeni na podstawie art. 243 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym pełnią swoje funkcje do czasu upływu kadencji, na którą zostali wyznaczeni.
Art. 56.
Do postępowań dyscyplinarnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Wyznaczony rzecznik dyscyplinarny prowadzi postępowanie dyscyplinarne do czasu uprawomocnienia się orzeczenia albo postanowienia wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym.
Do postępowań przed sądem pracy wszczętych na podstawie odwołania, o którym mowa w art. 263 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do kar dyscyplinarnych orzeczonych i niewykonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do przewinień dyscyplinarnych popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe o przedawnieniu.
Do postępowań w sprawie zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza Służby Więziennej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57.
Do postępowań administracyjnych wszczętych na podstawie art. 96 ust. 2 pkt 6 i art. 218 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 58.
Do postępowań o udzielenie zamówienia, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 25, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 59.
W okresie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister Sprawiedliwości, wykonując ustalenia zawarte w akcie utworzenia Uczelni Służby Więziennej, może wyposażyć nadzorowaną Uczelnię Służby Więziennej w nieruchomości z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości lub jednostki organizacyjnej przez niego nadzorowanej.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, Minister Sprawiedliwości może wyposażyć nadzorowaną państwową osobę prawną w nieruchomości z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w dyspozycji innego ministra niż określony w ust. 1, jednostek organizacyjnych przez niego nadzorowanych lub państwowych osób prawnych - za zgodą odpowiednio tego ministra albo organu uprawnionego do reprezentacji państwowej osoby prawnej.
Przy wyposażeniu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 ust. 2 i 4 oraz art. 53 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami , z zastrzeżeniem że nie stosuje się przepisu art. 52 ust. 1 tej ustawy.
Minister Sprawiedliwości przenosi na państwową osobę prawną własność nieruchomości lub oddaje tej osobie nieruchomości gruntowe w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, użyczenie w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
Minister Sprawiedliwości składa wniosek o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości Skarbu Państwa, w przypadku jej braku, lub o wpis w księdze wieczystej.
Działanie określone w ust. 1 jest równoznaczne z wygaśnięciem trwałego zarządu nieruchomości pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości lub jednostki organizacyjnej przez niego nadzorowanej. Minister Sprawiedliwości, orzekając o wygaśnięciu trwałego zarządu, rozstrzyga zarządzeniem o zagospodarowaniu nieruchomości i powiadamia o tym ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa - w odniesieniu do nieruchomości pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości, albo właściwy organ w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - w odniesieniu do pozostałych nieruchomości. Przepisów art. 46 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
Art. 60.
W okresie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister Sprawiedliwości może nieodpłatnie przejąć na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości nadzorowanej państwowej osoby prawnej, za jej zgodą, i przekazać je na rzecz nadzorowanej Uczelni Służby Więziennej lub innej nadzorowanej państwowej osoby prawnej. Przepisy art. 51 ust. 2 oraz art. 55a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.
W okresie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister Sprawiedliwości może nieodpłatnie przejąć na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości państwowej osoby prawnej, za jej zgodą, i przekazać je na rzecz nadzorowanej Uczelni Służby Więziennej lub innej nadzorowanej państwowej osoby prawnej. Przepisy art. 51 ust. 2 oraz art. 55a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.
Darowizny nieruchomości określonych w ust. 1 i 2, stanowiących przedmiot własności Skarbu Państwa, dokonuje Minister Sprawiedliwości, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej. Przepis art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się.
Minister Sprawiedliwości składa wniosek o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości Skarbu Państwa, w przypadku jej braku, oraz o wpis w księdze wieczystej.
Minister Sprawiedliwości przekazuje do wojewody informacje o umowach oraz innych czynnościach prawnych związanych z obrotem nieruchomościami Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zawierające:
1) określenie strony umowy lub innej czynności prawnej;
2) wartość nieruchomości i cenę nieruchomości;
3) w przypadku darowizny nieruchomości lub innych nieodpłatnych rozporządzeń - podstawowe warunki umowy albo innej czynności prawnej, w szczególności cel.
Art. 61.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 18 ust. 7, art. 36 ust. 4, art. 55 i art. 264 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie odpowiednio art. 18 ust. 7, art. 36 ust. 8, art. 55 i art. 264 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
2) art. 24a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 24a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
3) art. 73 ust. 4, art. 119 ust. 3, art. 164a ust. 4 i art. 213 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie odpowiednio art. 73 ust. 4, art. 119 ust. 3, art. 164a ust. 4 i art. 213 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 24 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 24 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 62.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 1 pkt 11 i 12 w zakresie art. 18b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
2) art. 1 pkt 2, art. 1 pkt 3 lit. a i c w zakresie art. 8 ust. 1b, art. 1 pkt 5 lit. b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 6, art. 1 pkt 10 lit. b w zakresie art. 16 ust. 2a, art. 1 pkt 15, art. 1 pkt 16 w zakresie art. 23b, art. 1 pkt 21, art. 1 pkt 24 w zakresie art. 38a ust. 2 w zakresie IWSW i art. 38b, art. 1 pkt 26 lit. a tiret drugie i lit. b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 28 w zakresie art. 39g ust. 2 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 29 lit. a w zakresie art. 42 ust. 3a, art. 1 pkt 30, art. 1 pkt 33 i 34 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 35, art. 1 pkt 42, art. 1 pkt 45 lit. b, art. 1 pkt 46 lit. b, art. 1 pkt 48 lit. a w zakresie art. 50 ust. 2 pkt 3 i lit. b w zakresie art. 50 ust. 3a, art. 1 pkt 54, art. 1 pkt 62 w zakresie art. 63 ust. 1 pkt 2 i 4 i ust. 2 pkt 1 i 3, art. 1 pkt 63, art. 1 pkt 70 lit. b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 75 w zakresie art. 88 pkt 1 i 3, art. 1 pkt 76 lit. a, art. 1 pkt 80 w zakresie art. 98 ust. 3 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 103 w zakresie art. 173 ust. 3 pkt 2 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 106 w zakresie art. 192 pkt 1 w zakresie IWSW i pkt 3, art. 1 pkt 115 lit. b w zakresie pkt 1 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 121 w zakresie art. 240a ust. 2 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 127 w zakresie art. 246 ust. 2a, art. 1 pkt 130 lit. b w zakresie art. 250 ust. 1a i 1c w zakresie IWSW, art. 2-4, art. 6-11, art. 12 pkt 1 lit. b, art. 13-20, art. 21 pkt 1 lit. a tiret pierwsze i lit. b, art. 22, art. 23, art. 24 pkt 1, art. 26, art. 31 i art. 33-37, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)