Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 października 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań technicznych dla stacji wodoru
Treść rozporządzenia
,
Na podstawie art. 29d ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe wymagania techniczne dotyczące bezpiecznej eksploatacji, naprawy i modernizacji stacji wodoru;
2) rodzaje badań technicznych stacji wodoru przeprowadzanych przez Urząd Dozoru Technicznego, zwany dalej „UDT”, i Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej „TDT”, oraz sposób i terminy ich przeprowadzania;
3) dokumenty dołączane do wniosku o przeprowadzenie badań;
4) wysokość opłat za:
wydanie przez Prezesa UDT i Dyrektora TDT opinii, o której mowa w art. 29b ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, zwanej dalej „ustawą”,
przeprowadzenie przez UDT i TDT badań technicznych, o których mowa w art. 29c ust. 1 ustawy.
§ 2.
Stacja wodoru spełnia w zakresie bezpiecznej eksploatacji, napraw i modernizacji wymagania techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1 i PN-EN 17127.
§ 3.
Podczas eksploatacji stacji wodoru uwzględnia się:
1) schemat stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru, z zaznaczeniem lokalizacji wszystkich urządzeń, osprzętu zabezpieczającego, osprzętu ciśnieniowego oraz źródeł zasilania, z uwzględnieniem rozmieszczenia sąsiednich urządzeń lub budynków;
2) schemat przedstawiający orurowanie i oprzyrządowanie, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru;
3) instrukcję eksploatacji stacji wodoru w języku polskim;
4) opis techniczny stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej lub eksploatacyjnej stacji wodoru;
5) ocenę zagrożenia wybuchem oraz instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej ;
6) protokoły przeprowadzonych badań, kontroli i prób szczelności;
7) treść dokumentacji techniczno-ruchowej urządzeń zainstalowanych na stacji wodoru;
8) wyniki podstawowej analizy ryzyka lub analizy zagrożeń i zdolności operacyjnych.
Prace w ramach eksploatacji stacji wodoru, obejmujące przeglądy serwisowe i konserwacje, dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie.
§ 4.
Instrukcja eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, zawiera co najmniej opis:
1) czynności związanych z uruchomieniem, ruchem i zatrzymaniem stacji wodoru, w tym zatrzymaniem awaryjnym, oraz sposobu postępowania w przypadku wystąpienia uszkodzeń, nieprawidłowości lub zakłóceń w pracy stacji wodoru;
2) wymagań określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwwybuchowej, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska oraz opis spełnienia tych wymagań;
3) sposobu konserwacji i kontroli stanu technicznego stacji wodoru, prowadzonych na bieżąco przez operatora stacji wodoru, wraz z określeniem sposobu ich dokumentowania, w szczególności sposobu i częstotliwości kontroli osprzętu zabezpieczającego, w tym automatyki zabezpieczającej, oraz pozostałych urządzeń wchodzących w skład stacji wodoru;
4) organizacji obsługi technicznej badań, o których mowa w § 13.
§ 5.
Dystrybutor do tankowania na stacji wodoru spełnia wymagania techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1, ISO 19880-2 i PN-EN ISO 17268.
Stacja wodoru generuje na wyjściu dystrybutora do tankowania ciśnienie dostosowane do ciśnienia roboczego zbiornika sprężonego wodoru w tankowanym pojeździe, umożliwiające tankowanie pojazdu.
§ 6.
Stację wodoru wyposaża się w urządzenia do pomiaru ilości tankowanego wodoru, w których konstrukcji, sposobie wykonania i charakterystyce metrologicznej uwzględniono aktualny poziom wiedzy i najlepszą praktykę.
§ 7.
Stacja wodoru jest zasilana w energię elektryczną z dwóch niezależnych źródeł.
W przypadku zasilania stacji wodoru z jednego źródła energii elektrycznej wyposaża się tę stację dodatkowo w agregat prądotwórczy o mocy umożliwiającej funkcjonowanie podstawowych urządzeń technologicznych.
§ 8.
Stację wodoru zabezpiecza się, uwzględniając:
1) zapewnienie dostępu wyłącznie upoważnionego personelu do miejsc dostawy i magazynowania wodoru;
2) możliwość powstania wycieków;
3) ryzyko wystąpienia kolizji pojazdów z wyposażeniem stacji wodoru;
4) zagrożenia pożarowo-wybuchowe, w tym ocenę źródeł zapłonu mieszaniny wodorowo-powietrznej.
§ 9.
Stanowiska przeznaczone do samodzielnego tankowania pojazdów na stacji wodoru wyposaża się w oznaczenia o przeznaczeniu danego stanowiska do tego celu, instrukcję obsługi samodzielnego tankowania wodoru umieszczoną w panelu rozliczeniowym dystrybutora do tankowania lub w innym miejscu widocznym dla użytkownika stacji wodoru oraz numer telefonu, pod którym uzyska on niezbędne wsparcie techniczne.
§ 10.
Naprawy stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność przywrócenia stanu sprzed awarii lub uszkodzenia stacji wodoru.
§ 11.
Modernizacji stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność dokonania zespołu czynności zmieniających konstrukcję stacji, zastosowane materiały, parametry techniczne, w stosunku do pierwotnie ustalonych, jednak bez istotnych zmian jej charakterystyki lub przeznaczenia, niepowodujących wzrostu zagrożenia związanego z eksploatacją stacji wodoru.
§ 12.
Prace w ramach naprawy lub modernizacji stacji wodoru wykonuje się zgodnie z instrukcją eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, i dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie wraz ze sporządzeniem uzasadnienia ich przeprowadzenia.
§ 13.
Wyróżnia się następujące rodzaje badań technicznych, jakim podlega stacja wodoru:
1) badanie techniczne wstępne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust. 2 pkt 1 ustawy;
2) badanie techniczne eksploatacyjne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust. 2 pkt 2 ustawy.
§ 14.
Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 1, polega na:
1) sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie badania, o której mowa w § 16;
2) sprawdzeniu oznakowania stacji wodoru oraz jego zgodności z dokumentacją, o której mowa w § 16;
3) ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia, czy na urządzeniach nie występują uszkodzenia, które mogą wpływać na obniżenie poziomu bezpieczeństwa eksploatacji;
4) sprawdzeniu szczelności poszczególnych urządzeń stacji wodoru wraz z infrastrukturą pomocniczą, zbiorników magazynowych i towarzyszących im instalacji;
5) sprawdzeniu działania stacji wodoru, w tym sprawdzeniu działania sprężarki, dystrybutora do tankowania, osprzętu zabezpieczającego oraz automatyki zabezpieczającej.
Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 2, polega na:
1) sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie badania, o której mowa w § 17;
2) ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia przeprowadzenia naprawy lub modernizacji zgodnie z przedłożonymi dokumentami, o których mowa w § 12.
§ 15.
Badaniom, o których mowa w § 13, podlegają wyłącznie stacje wodoru całkowicie zmontowane i przygotowane do eksploatacji.
Badania, o których mowa w § 13, UDT albo TDT przeprowadzają:
1) w obecności operatora stacji wodoru lub osoby przez niego upoważnionej;
2) w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o przeprowadzenie badania.
Z przeprowadzonych badań, o których mowa w § 13, sporządza się protokół.
§ 16.
Do wniosku o przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 13 pkt 1, dołącza się dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4 i 6, oraz opinię o spełnieniu wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej wydaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, wpisanego do wykazu rzeczoznawców, o którym mowa w art. 11h ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
§ 17.
Do wniosku o przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, dołącza się:
1) dokumentację potwierdzającą przebieg oraz wykonanie naprawy lub modernizacji stacji wodoru wraz z uzasadnieniem ich przeprowadzenia, o których mowa w § 12;
2) dokumenty, o których mowa w § 16, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na zakres, rodzaj lub charakter naprawy lub modernizacji stacji wodoru.
§ 18.
Wysokość opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 3 i art. 29c ust. 5 ustawy, jest ustalana na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych , obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 29b ust. 1 lub art. 29c ust. 3 ustawy, i wynosi:
1) 20% tego wynagrodzenia za przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 1;
2) 4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, jednakże nie więcej niż 20% tego wynagrodzenia;
3) 4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę opracowania opinii w zakresie zgodności dokumentacji technicznej projektowanej stacji wodoru z wymaganiami technicznymi określonymi w art. 29a ustawy i przepisach niniejszego rozporządzenia, jednakże nie więcej niż 200% tego wynagrodzenia.
§ 19.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)