Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo wodne

Obniżenie wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu możliwości zagospodarowania terenu i ograniczeń w tym zagospodarowaniu po wejściu w życie aktu prawa miejscowego a jej wartością przed wejściem w życie tego aktu prawa miejscowego, określoną z uwzględnieniem:

Roszczenie o wypłatę odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, przedawnia się z upływem 2 lat od dnia wystąpienia szkody.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, ustala właściwy starosta, w drodze decyzji, na wniosek właściciela nieruchomości.

W terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 6, strona może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio w przypadku niewydania decyzji przez starostę w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia roszczenia.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, wypłaca:

Roszczenie o zwrot odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, przedawnia się z upływem 2 lat od dnia uchylenia albo stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego.

Przepisy ust. 1-10 stosuje się do użytkowników wieczystych.

W sprawie naprawienia szkód będących skutkiem okoliczności określonych w art. 222 ust. 3 i art. 223 ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, z tym że odszkodowanie obejmuje także koszty sporządzenia projektu, o którym mowa w art. 220 ust. 6.

Roszczenie o naprawienie szkody przedawnia się z upływem 2 lat od dnia wystąpienia szkody.

Administracyjnej karze pieniężnej podlega, kto wbrew:

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, organ Wód Polskich właściwy w sprawach aglomeracji.

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi do 10 000 zł.

Wpływy z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stanowią dochód Wód Polskich.

W przypadku gdy aglomeracja nie spełnia warunków, o których mowa w art. 87a, gmina za to odpowiedzialna podlega administracyjnej karze pieniężnej.

W przypadku aglomeracji zlokalizowanej na obszarze dwóch lub więcej gmin administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, ponoszą gminy wchodzące w skład aglomeracji proporcjonalnie do wielkości równoważnej liczby mieszkańców danej gminy w aglomeracji powodującej niespełnienie warunków, o których mowa w art. 87a.

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi do 200 zł za każdą równoważną liczbę mieszkańców odpowiadającą ładunkowi zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji:

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za naruszenie standardów oczyszczania ścieków dla oczyszczalni ścieków w aglomeracji w przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w art. 87a pkt 4, wynosi do 10 000 zł.

Wymierzając administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, za naruszenie standardów oczyszczania ścieków dla oczyszczalni ścieków w aglomeracji w przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w art. 87a pkt 4, bierze się pod uwagę przede wszystkim liczbę takich naruszeń i ich wagę.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, Prezes Wód Polskich.

Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wymierzana każdego roku, za rok poprzedni, do momentu uzyskania przez aglomerację zgodności z warunkami, o których mowa w art. 87a.

Wpływy z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stanowią dochód w 90% budżetu państwa i w 10% Wód Polskich.

W decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej wskazuje się numer rachunku bankowego, na który uiszcza się administracyjną karę pieniężną.

Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 472a ust. 1 i art. 472b ust. 1, stosuje się przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Kto wbrew przepisowi art. 31 ust. 1 uniemożliwia lub utrudnia korzystanie z wody do zwalczania poważnych awarii, klęsk żywiołowych, pożarów lub innych miejscowych zagrożeń lub do zapobieżenia poważnemu i nagłemu niebezpieczeństwu grożącemu życiu lub zdrowiu osób, lub mieniu znacznej wartości, którego w inny sposób nie można uniknąć

Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest śmierć lub ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka lub znaczna szkoda w mieniu

Kto wbrew przepisom art. 176 ust. 1, art. 192 ust. 1 pkt 3 lub art. 382 ust. 2 pkt 2 wykonuje w pobliżu urządzeń wodnych lub pomiarowych roboty lub czynności zagrażające tym urządzeniom

Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest znaczna szkoda

Kto bez wymaganej zgody wodnoprawnej albo z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym korzysta z wód lub wykonuje urządzenia wodne albo inne czynności wymagające pozwolenia wodnoprawnego

Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje obowiązków określonych w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego.

Nie popełnia wykroczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, kto wykorzystuje wody na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej na polecenie operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego w celu usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , jeżeli wykorzystanie tej wody nastąpiło w rozmiarze i w czasie niezbędnym do usunięcia tego zagrożenia.

Z dniem wejścia w życie ustawy:

Tworzy się Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, zwane dalej „Wodami Polskimi”.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie tego przepisu, powołuje pełnomocnika do spraw organizacji Wód Polskich.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3, wykonuje także określone w ustawie zadania i kompetencje Prezesa Wód Polskich do czasu powołania Prezesa Wód Polskich, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Wynagrodzenie pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, jest płatne z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki wodnej.

Powołując pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi zakres jego zadań oraz terminy ich realizacji.

Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej oraz regionalne zarządy gospodarki wodnej będące państwowymi jednostkami budżetowymi stają się jednostkami organizacyjnymi Wód Polskich.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany do realizacji zadań mających na celu prawidłowe i terminowe przeprowadzenie procesu włączenia Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej do Wód Polskich, w szczególności do:

Pełnomocnik, w terminie nie dłuższym niż do dnia 1 stycznia 2018 r., przekaże do urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej dokumentację niezbędną do wykonywania zadań określonych w ustawie.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 1, lub ich części zostały przed dniem wejścia w życie ustawy oddane w użytkowanie lub ustanowiono na nich inne ograniczone prawo rzeczowe, lub zostały wydzierżawione, lub oddane w najem, lub użyczone, z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki oddającego w użytkowanie lub ustanawiającego inne ograniczone prawo rzeczowe, lub wydzierżawiającego, lub wynajmującego, lub oddającego do używania wstępują Wody Polskie.

Wody Polskie oraz podmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy uchylanej w art. 573, podpisują protokoły zdawczo-odbiorcze dotyczące przejęcia przez Wody Polskie reprezentacji Skarbu Państwa oraz wykonywania praw właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:

Protokoły zdawczo-odbiorcze, o których mowa w ust. 3, obejmują wykazy składników mienia, o których mowa w ust. 3, wraz z dokumentacją.

Marszałkowie województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, przekazują właściwym dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich wykazy:

Reprezentację Skarbu Państwa, o której mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, właściwy wojewoda.

Od decyzji, o której mowa w ust. 6, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

Wykonywanie praw właścicielskich, o których mowa w ust. 1, nie narusza praw osób trzecich.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 6, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych.

Z dniem wejścia w życie ustawy minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej reprezentuje Skarb Państwa oraz wykonuje uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa nieruchomości, budynków i budowli oraz urządzeń wodnych, o których mowa w art. 193 ust. 5 pkt 2 i 3.

Zasób nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się zasobem nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 218 ust. 1.

Tworzy się zasób nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 218 ust. 3.

Trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta.

Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Wpisy do ksiąg wieczystych wynikające z wygaśnięcia trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, są wolne od opłat.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.

Z dniem wejścia w życie ustawy składniki mienia ruchomego stanowiącego własność Skarbu Państwa, pozostające w dyspozycji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej będącego państwową jednostką budżetową oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej będących państwowymi jednostkami budżetowymi stają się nieodpłatnie własnością Wód Polskich, z wyłączeniem składników mienia ruchomego służących do wykonywania praw właścicielskich na śródlądowych drogach wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym, o których mowa w art. 193 ust. 5.

Składniki mienia ruchomego, o których mowa w ust. 1, które stają się własnością Wód Polskich, odzwierciedla się w funduszu założycielskim Wód Polskich.

Składniki mienia ruchomego służące do wykonywania praw właścicielskich na śródlądowych drogach wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym, o których mowa w art. 193 ust. 5, obejmują:

Z dniem wejścia w życie ustawy uprawnienia właścicielskie do składników mienia ruchomego, o których mowa w ust. 3, stanowiących własność Skarbu Państwa, pozostających w dyspozycji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej będącego państwową jednostką budżetową oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej będących państwowymi jednostkami budżetowymi wykonuje minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej podpisują protokoły zdawczo-odbiorcze dotyczące przejęcia przez tego ministra uprawnień właścicielskich do składników mienia ruchomego, o których mowa w ust. 3.

Protokoły zdawczo-odbiorcze, o których mowa w ust. 5, obejmują wykazy składników mienia, o których mowa w ust. 3, wraz z dokumentacją.

Do opłat, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 573, należnych za 2017 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wpływy z tytułu należności i opłat, o których mowa w art. 142 ustawy uchylanej w art. 573, należne przed dniem 1 stycznia 2018 r., stanowią przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w wysokości ustalonego na dzień 31 grudnia 2017 r. stanu zobowiązania określonego w art. 401c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 493, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy z tytułu należności i opłat, o których mowa w art. 142 ustawy uchylanej w art. 573, przekazane na rachunek bankowy tego Funduszu po dniu 31 grudnia 2017 r., przeznacza się na finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 493 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do opłat za korzystanie ze środowiska należnych za okres do dnia 31 grudnia 2017 r. oraz wpływów z tych opłat stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie wstępują w prawa i obowiązki wynikające z:

Umowy i porozumienia, zawarte przez marszałków województw lub wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne z naruszeniem prawa, mogą zostać wypowiedziane przez Wody Polskie bez odszkodowania.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie wstępują z mocy prawa w umowy dotyczące rybactwa śródlądowego, w które dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej wstąpili na podstawie art. 217 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 573.

Zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy przez regionalne zarządy gospodarki wodnej, będące państwowymi jednostkami budżetowymi, umowy zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia lub rozwiązania, z tym że wynikające z tych umów prawa i obowiązki z dniem wejścia w życie ustawy stają się odpowiednio prawami i obowiązkami Wód Polskich.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie przystępują do toczących się postępowań sądowych i administracyjnych, w których stronami są:

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej w zakresie prowadzenia inwestycji w gospodarce wodnej dotyczących zadań finansowanych lub dofinansowanych ze środków publicznych, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w przepisach ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, dotyczących śródlądowych dróg wodnych, o ile inwestycje te służą wyłącznie realizacji zadań o charakterze transportowym.

Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej może powierzyć Wodom Polskim, w drodze porozumienia, wykonywanie funkcji inwestora zastępczego w zakresie inwestycji, o których mowa w ust. 6.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie stają się stronami umów dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych na wodach publicznych będących własnością Skarbu Państwa, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy uchylanej w art. 573, oraz urządzeń melioracji wodnych podstawowych, o których mowa w art. 71 ustawy uchylanej w art. 573, w tym umów finansowanych lub współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, realizowanych dotychczas przez regionalne zarządy gospodarki wodnej, województwa, marszałków województw lub właściwe wojewódzkie jednostki organizacyjne, i zakończą realizację przedsięwzięć na podstawie tych umów i tych decyzji.

Po zakończeniu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, Wody Polskie są obowiązane realizować obowiązki wynikające z umów lub decyzji, o których mowa w ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie są obowiązane realizować obowiązki wynikające z decyzji dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych zrealizowanych na wodach publicznych będących własnością Skarbu Państwa, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, oraz urządzeń melioracji wodnych podstawowych, o których mowa w art. 71 ustawy uchylanej w art. 573, finansowanych lub współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, realizowanych dotychczas przez właściwe wojewódzkie jednostki organizacyjne w ramach działania „Poprawianie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowywaniem rolnictwa i leśnictwa przez gospodarowanie rolniczymi zasobami wodnymi”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Tworzy się Państwową Radę Gospodarki Wodnej.

Krajowa Rada Gospodarki Wodnej, o której mowa w art. 96 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, wykonuje, do końca kadencji swoich członków, zadania Państwowej Rady Gospodarki Wodnej.

Z dniem wejścia w życie ustawy wygasa kadencja członków rad gospodarki wodnej regionów wodnych.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, o której mowa w art. 102 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą hydrologiczno-meteorologiczną, o której mowa w art. 367 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa w art. 102 ust. 2a ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa w art. 368 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba hydrogeologiczna, o której mowa w art. 102 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą hydrogeologiczną, o której mowa w art. 369 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy kataster wodny, o którym mowa w art. 153 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się systemem informacyjnym gospodarowania wodami, o którym mowa w art. 329 ust. 1.

Tworzy się Hydroportal, o którym mowa w art. 332 ust. 3.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy regionalnych zarządów gospodarki wodnej stają się z mocy prawa pracownikami Wód Polskich na zasadach określonych w art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej .

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej opracują i przekażą ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej wykaz pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w którym wskażą zakresy czynności wykonywanych przez tych pracowników oraz zajmowane przez nich stanowiska.

Na podstawie wykazu, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia opracowania tego wykazu, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej opracują i uzgodnią wykaz pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej, którzy staną się pracownikami urzędów żeglugi śródlądowej, uwzględniając zakres wykonywanych przez tych pracowników czynności oraz zajmowane przez nich stanowiska, oraz przyporządkują w tym wykazie poszczególnych pracowników do właściwych urzędów żeglugi śródlądowej, uwzględniając potrzeby tych urzędów.

W terminie 14 dni od dnia uzgodnienia wykazu, o którym mowa w ust. 4, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zawiadamia pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej objętych tym wykazem oraz dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej o treści opracowanego i uzgodnionego wykazu, o którym mowa w ust. 4, w formie pisemnej.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy regionalnych zarządów gospodarki wodnej objęci opracowanym i uzgodnionym wykazem, o którym mowa w ust. 4, stają się z mocy prawa pracownikami właściwych urzędów żeglugi śródlądowej, na zasadach określonych w art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Przepisów ust. 3-6 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy, o której mowa w ust. 2.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej opracuje i przekaże ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej oraz ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej wykaz pracowników Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, przejmowanych przez urząd zapewniający obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, urząd zapewniający obsługę ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej oraz Wody Polskie, uwzględniając ich dotychczasowe przygotowanie zawodowe i zakres wykonywanych czynności, w którym przyporządkuje poszczególnych pracowników do urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej albo Wód Polskich.

W wykazie, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się zakres wykonywanych czynności przez pracowników Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz zajmowane przez tych pracowników stanowiska.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej oraz minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej zatwierdzają wykaz, o którym mowa w ust. 1, i przekazują go niezwłocznie Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.

W terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia wykazu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zawiadamia pracowników Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej o treści zatwierdzonego wykazu, o którym mowa w ust. 1, w formie pisemnej.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, ujęci w zatwierdzonym wykazie, o którym mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa pracownikami odpowiednio urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej albo urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej, albo Wód Polskich.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

Przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Do dnia wejścia w życie ustawy dyrektor generalny urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej opracuje i przekaże ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej wykaz pracowników urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej przejmowanych przez Wody Polskie, uwzględniając ich dotychczasowe przygotowanie zawodowe i zakres wykonywanych czynności oraz wskazując Wody Polskie jako podmiot przejmujący zadania realizowane przez danego pracownika.

Do dnia wejścia w życie ustawy dyrektor generalny urzędu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia pracowników tego urzędu, o których mowa w ust. 1, o treści wykazu, o którym mowa w ust. 1, w formie pisemnej.

Z upływem miesiąca od dnia zawiadomienia pracowników urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, o których mowa w ust. 1, o treści wykazu, o którym mowa w ust. 1, pracownicy tego urzędu ujęci w tym wykazie stają się z mocy prawa pracownikami Wód Polskich.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

Przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy marszałkowie województw oraz kierownicy wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych realizujących zadania marszałków województw określone w przepisach ustawy uchylanej w art. 573 opracują i przekażą ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej oraz właściwym wojewodom wykazy pracowników tych urzędów i jednostek organizacyjnych, uwzględniając zakres wykonywanych dotychczas czynności.

W wykazach, o których mowa w ust. 1, nie ujmuje się pracowników, którym będą powierzone zadania inne niż zadania marszałków województw określone w przepisach ustawy zmienianej w art. 505 oraz w przepisach ustawy uchylanej w art. 573.

Do dnia wejścia w życie ustawy marszałkowie województw oraz kierownicy wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają pracowników urzędów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, o treści wykazów, o których mowa w ust. 1, w formie pisemnej.

Z upływem miesiąca od dnia zawiadomienia pracowników urzędów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, o treści wykazów, o których mowa w ust. 1, pracownicy tych urzędów i jednostek organizacyjnych wymienieni w wykazach, o których mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa pracownikami:

Przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy starostowie opracują i przekażą ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej wykazy pracowników starostw powiatowych realizujących zadania starostów określone w przepisach ustawy uchylanej w art. 573, uwzględniając dotychczasowe przygotowanie zawodowe tych pracowników oraz zakres wykonywanych dotychczas czynności.

W wykazach, o których mowa w ust. 6, nie ujmuje się pracowników, którym będą powierzone zadania inne niż zadania starostów określone w przepisach ustawy uchylanej w art. 573.

Do dnia wejścia w życie ustawy starostowie zawiadamiają pracowników starostw powiatowych o treści wykazów, o których mowa w ust. 6, w formie pisemnej.

Z upływem miesiąca od dnia zawiadomienia pracowników starostw powiatowych, o których mowa w ust. 6, o treści wykazów, o których mowa w ust. 6, pracownicy starostw powiatowych wymienieni w tych wykazach stają się z mocy prawa pracownikami Wód Polskich. Przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Nie później niż z upływem miesiąca od dnia, o którym mowa w ust. 4 i 9, pracownikom, o których mowa w ust. 4 i 9, mogą zostać zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy przez Prezesa Wód Polskich albo pełnomocnika, o którym mowa w art. 525 ust. 3, albo wojewodę, z uwzględnieniem zakresu dotychczasowych obowiązków tych pracowników oraz zakresu obowiązków, które będą realizowane na nowych stanowiskach pracy.

Propozycja nowych warunków pracy lub płacy może obejmować nawiązanie stosunku pracy na stanowisku pracy w Wodach Polskich albo na stanowisku pracy w urzędzie wojewódzkim.

Pracodawca jest obowiązany zawiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy, w tym o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. Przepisy art. 23^1^§ 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Pracodawca w okresie miesiąca od dnia, o którym mowa w ust. 4 i 9, może wypowiedzieć z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia stosunek pracy pracownika, o którym mowa w ust. 4 i 9, jeżeli nie jest możliwe powierzenie pracownikowi pracy odpowiadającej kwalifikacjom pracownika.

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do:

W razie wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 13, pracownikom przysługują odpowiednie świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi stosunek pracy rozwiązuje się z przyczyn niedotyczących pracowników.

W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy pracownicy, których stosunek pracy został wypowiedziany na podstawie ust. 13, korzystają z pierwszeństwa w zatrudnieniu w Wodach Polskich.

Do dnia wejścia w życie ustawy marszałkowie województw przekażą pełnomocnikowi, o którym mowa w art. 525 ust. 3, ewidencję, o której mowa w art. 70 ust. 3 ustawy uchylanej w art. 573.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie wstępują w prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych do dnia 30 czerwca 2017 r. w przedmiocie wykonania ewidencji, o której mowa w art. 70 ust. 3 ustawy uchylanej w art. 573.

Urządzenie melioracji wodnych wykonane przez właściciela gruntów przed dniem wejścia w życie ustawy i niezgłoszone do ewidencji, o której mowa w art. 70 ust. 3 ustawy uchylanej w art. 573, właściciel tego urządzenia zgłasza właściwemu dyrektorowi zarządu zlewni Wód Polskich, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, w celu wpisania do ewidencji melioracji wodnych.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w sprawach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko , stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2018 r.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących ustalenia linii brzegu stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących pozwoleń na budowę, zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , a także decyzji wydawanych na podstawie:

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1-3d, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego był w tych sprawach Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Organy, które po wejściu w życie ustawy utracą właściwość do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekażą sprawy wszczęte i niezakończone organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych.

Marszałkowie województw oraz wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne realizujące zadania marszałków województw określone w przepisach ustawy uchylanej w art. 573 przekażą właściwym dyrektorom zarządów zlewni Wód Polskich dokumentację niezbędną do realizacji zadań określonych w ustawie.

Pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc.

Decyzje wydane na podstawie art. 50 i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497, dotyczące nieruchomości lub jej części znajdujących się na obszarze, o którym mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2, lub w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego po stronie odpowietrznej, wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem decyzji dotyczących rozbudowy, przebudowy, odbudowy istniejących obiektów liniowych.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50 i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497, na podstawie których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano decyzje o pozwoleniu na budowę albo dokonano zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50 i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497, dotyczących zagospodarowania terenu niezwiązanego z wykonywaniem robót budowlanych lub polegającego wyłącznie na budowie drogi rowerowej, urządzeń melioracji wodnych lub budowli przeciwpowodziowych.

Do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie art. 50 i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497 przepisów art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wójt, burmistrz lub prezydent miasta opracowuje wykaz decyzji, o których mowa w ust. 1.

Wykaz, o którym mowa w ust. 5, jest przekazywany właściwym miejscowo organom administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego oraz podlega ogłoszeniu na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej właściwej gminy.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w sprawie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 497, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do projektów studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, projektów ramowych studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związków metropolitalnych, a także ich zmian, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy:

Do projektów planów zagospodarowania przestrzennego województw, a także ich zmian, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy skierowano projekt planu do ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Obowiązek uzgodnienia, o którym mowa w art. 166 ust. 2, obejmuje obszary szczególnego zagrożenia powodzią wynikające ze studiów ochrony przeciwpowodziowej, dla których nie opracowano map zagrożenia powodziowego.

Dokonując uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, należy kierować się ustaleniami map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, ustaleniami wynikającymi ze studiów ochrony przeciwpowodziowej, dla obszarów, dla których nie zostały opracowane mapy zagrożenia powodziowego, lub analizami hydraulicznymi.

W terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy organ, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 1, ustanowi strefy ochronne obejmujące wyłącznie teren ochrony bezpośredniej dla ujęć wody, dla których dotychczas nie ustanowiono takich stref ochronnych.

Właściciele ujęć wody, dla których nie ustanowiono strefy ochronnej obejmującej teren ochrony pośredniej na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy przeprowadzą analizę ryzyka, o której mowa w art. 133 ust. 3, i złożą wnioski o ustanowienie stref ochronnych obejmujących teren ochrony bezpośredniej oraz teren ochrony pośredniej, jeżeli jest to uzasadnione wynikami tej analizy.

Przepisy art. 133 ust. 2 pkt 2, art. 134 ust. 2, art. 135 ust. 1 pkt 2, art. 137 oraz art. 138 stosuje się odpowiednio.

Wymóg stosowania urządzeń pomiarowych umożliwiających pomiar ilości pobranej wody oraz ilości ścieków wprowadzonych do wód lub do ziemi, o którym mowa w art. 36, stosuje się od dnia 31 grudnia 2026 r.

Ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2026 r. następuje na podstawie:

W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r. Wody Polskie ustalają wysokość opłat za usługi wodne, nie uwzględniając średniego niskiego przepływu z wielolecia (SNQ).

Przepisy wydane na podstawie art. 277 ust. 1 stosuje się.

Przepisy art. 272 ust. 10 i 17-21 oraz art. 273 stosuje się odpowiednio.

Do dnia 31 grudnia 2023 r. Wody Polskie opracują metodykę wyznaczania średniego niskiego przepływu z wielolecia (SNQ) na potrzeby ustalania wysokości opłat za usługi wodne.

Do dnia 31 grudnia 2026 r. Wody Polskie wyposażą w przyrządy pomiarowe podmioty obowiązane do ponoszenia opłaty za usługi wodne, o której mowa w art. 268 ust. 1.

Organizator badań biegłości, o których mowa w art. 348 ust. 6 niniejszej ustawy oraz w art. 12a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 494, w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy powinien uzyskać potwierdzenie przez właściwą krajową lub międzynarodową jednostkę do spraw akredytacji, kompetencji spełnienia wymagań zawartych w aktualnym wydaniu normy PN-EN ISO/IEC 17043 i postępować zgodnie z wymaganiami zawartymi w aktualnym wydaniu tej normy.

Główny Inspektor Sanitarny publikuje pierwsze sprawozdanie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o którym mowa w art. 12b ustawy zmienianej w art. 494, w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r.

Zachowują ważność dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy aktualizacje:

Ustanowione na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 573:

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej przekazuje Komisji Europejskiej pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 328 ust. 4, w terminie do dnia 22 grudnia 2018 r.

W terminie do dnia 22 grudnia 2018 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska opracuje i przekaże Komisji Europejskiej dodatkowy program monitoringu wód powierzchniowych, wykonywany w ramach państwowego monitoringu środowiska, o którym mowa w art. 23 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, dla następujących substancji priorytetowych:

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej opracuje i przekaże Komisji Europejskiej propozycje działań zmierzających do osiągnięcia dobrego stanu chemicznego wód powierzchniowych dla substancji priorytetowych, o których mowa w ust. 1.

W terminie do dnia 22 grudnia 2021 r. zostanie osiągnięty dobry stan chemiczny wód powierzchniowych w odniesieniu do następujących substancji priorytetowych:

W terminie do dnia 22 grudnia 2027 r. zostanie osiągnięty dobry stan chemiczny wód powierzchniowych w odniesieniu do substancji priorytetowych, o których mowa w ust. 1.

Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 58 ust. 1, art. 60, art. 61u ust. 1, art. 88t ust. 1 oraz art. 114b ust. 5 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 31 ust. 5, art. 135 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 141 ust. 1 i 4, art. 162 ust. 1 oraz art. 327 ust. 4 niniejszej ustawy i mogą być zmieniane.

Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2020 r. i mogą być zmieniane.

Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 120 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc nie dłużej niż do dnia 22 grudnia 2021 r. i mogą być zmieniane.

Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 481 zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 481 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane.

Do dnia wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 382 ust. 7 niniejszej ustawy dotychczasowe decyzje wydane na podstawie art. 107 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34g, art. 38a ust. 1, 3 i 7, art. 38l ust. 2, art. 45 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, art. 45 ust. 2, art. 45a ust. 1, art. 50 ust. 1 i 3, art. 57 ust. 2, art. 64 ust. 2d, art. 66 ust. 1, art. 66a ust. 4, art. 78 ust. 3, art. 88j ust. 1, art. 88n ust. 3c, art. 95 ust. 3, art. 111 ust. 2, art. 121, art. 132 ust. 10 oraz art. 155b ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 48 ust. 1, art. 49, art. 51 ust. 4, art. 53 ust. 1 i 4, art. 74 ust. 1, art. 99 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1, art. 114, art. 126, art. 174 ust. 1, art. 178 ust. 2, art. 189 ust. 9, art. 193 ust. 3, art. 194 ust. 7, art. 210 ust. 1, art. 251 ust. 6, art. 322 ust. 1, art. 350 ust. 1, art. 387 ust. 3 oraz art. 413 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 88h ust. 13 oraz art. 114 ust. 5 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia 22 grudnia 2022 r. i mogą być zmieniane.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 61l ust. 8, art. 61o ust. 8 oraz art. 61s ust. 11 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 154 ust. 8, art. 157 ust. 8 oraz art. 161 ust. 11.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 9 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6d ust. 26 ustawy zmienianej w art. 481 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 493 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 493 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.