Ustawa z dnia 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw

31b) realizacji przedsięwzięć mających na celu dotarcie z informacją o możliwościach skorzystania z form aktywizacji, o których mowa w ustawie, do osób niezarejestrowanych jako bezrobotne lub poszukujące pracy; 31c) kosztów związanych z organizowaniem giełd pracy i targów pracy w celu prowadzenia pośrednictwa pracy;

5) w art. 109 w ust. 2m po wyrazach „w ramach KFS” skreśla się przecinek i wyrazy „po wyczerpaniu środków przyznanych w ramach limitów, o których mowa w ust. 2k”.

Art. 12.

W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej w załączniku do ustawy w części III w ust. 2 w kolumnie 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) zezwolenie, o którym mowa w art. 160 pkt 4, 5 lub 6, art. 176 i art. 186 ust. 1 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Art. 13.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności w art. 8 w pkt 24a lit. d otrzymuje brzmienie:

d) UKR - w przypadku osoby, której nadano numer PESEL na podstawie art. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa;

Art. 14.

W ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia w art. 4 w ust. 3 w pkt 1 po lit. ga dodaje się lit. gb w brzmieniu:

gb) status cudzoziemca, o którym mowa w art. 8 pkt 24a ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności ,

Art. 15.

W ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej w art. 35a:

1) po ust. 17 dodaje się ust. 17a i 17b w brzmieniu:

17a. Zgody, o której mowa w ust. 14 i 16, nie udziela się w przypadku braku wyodrębnienia podmiotów leczniczych przeznaczonych do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 17b. 17b. W przypadku wniosków o wydanie zgody, o której mowa w ust. 14 i 16, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem zniesienia wyodrębniania podmiotów leczniczych przeznaczonych do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19, minister właściwy do spraw zdrowia może wydać zgodę, o której mowa w ust. 14 i 16, łącznie ze zgodą na wykonywanie zawodu poza podmiotem leczniczym przeznaczonym do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19. Przepisy ust. 21 stosuje się odpowiednio.

2) w ust. 21 dodaje się zdanie czwarte w brzmieniu:

Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3) w ust. 21a dodaje się zdanie trzecie, czwarte i piąte w brzmieniu:

Pielęgniarka lub położna zgłasza ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w jakim podmiocie leczniczym i na jaki okres została zatrudniona, w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie. Brak dokonania zgłoszenia może stanowić podstawę do cofnięcia zgody, o której mowa w ust. 14 i 16. Cofnięcie zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej.

4) po ust. 21a dodaje się ust. 21b i 21c w brzmieniu:

21b. Pielęgniarka lub położna, posiadająca warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 18, może wykonywać zawód poza podmiotem leczniczym przeznaczonym do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19 bez zgody, o której mowa w ust. 21, w przypadku: 1) zniesienia stanu zagrożenia epidemicznego oraz zniesienia stanu epidemii lub 2) braku wyodrębnienia podmiotów leczniczych przeznaczonych do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19. 21c. Pielęgniarka albo położna, o której mowa w ust. 21b, zgłasza ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w jakim podmiocie leczniczym i na jaki okres został zatrudniony, w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie. Brak dokonania zgłoszenia może stanowić podstawę do cofnięcia zgody, o której mowa w ust. 14 i 16. Cofnięcie zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 16.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Osoby, o których mowa w: 1) art. 2 ust. 1 - mogą korzystać z wybranej przez siebie formy szkolenia PJM, SJM, SKOGN lub tłumacza-przewodnika; 2) art. 2 ust. 1 pkt 1 - mogą korzystać z wybranej przez siebie formy szkolenia z języka polskiego.

Art. 17.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. W postępowaniach w sprawach uregulowanych w ustawie prowadzonych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych, z wyłączeniem spraw, o których mowa w art. 66 ust. 4 i art. 79a, pisma doręcza się za pośrednictwem konsula. Za równorzędne z doręczeniem oryginału uznaje się doręczenie wydruku jego odwzorowania cyfrowego, opatrzonego pieczęcią imienną i podpisem konsula.

2) w art. 66 ust. 1b i 1c otrzymują brzmienie:

1b. Wniosek o wydanie wizy przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, cudzoziemiec składa za pośrednictwem konsula. 1c. Wniosek złożony bezpośrednio do ministra właściwego do spraw zagranicznych w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, zwraca się cudzoziemcowi z informacją o właściwym trybie złożenia wniosku.

3) art. 66a otrzymuje brzmienie:

Art. 66a. W przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1a, czynności, o których mowa w art. 19 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, minister właściwy do spraw zagranicznych realizuje za pośrednictwem konsula, o którym mowa w art. 66 ust. 1b.

4) art. 74b otrzymuje brzmienie:

Art. 74b. Jeżeli w toku rozpatrywania przez ministra właściwego do spraw zagranicznych wniosku o wydanie wizy krajowej lub wizy Schengen albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1a, zachodzi konieczność przeprowadzenia z cudzoziemcem rozmowy, o której mowa w art. 21 ust. 8 Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, minister właściwy do spraw zagranicznych może polecić przeprowadzenie takiej rozmowy konsulowi, o którym mowa w art. 66 ust. 1b.

5) w art. 76 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składa się za pośrednictwem konsula, o którym mowa w art. 66 ust. 1b, jeżeli decyzja ministra właściwego do spraw zagranicznych została wydana w warunkach, o których mowa w art. 66 ust. 1a.

6) w art. 77 ust. 9 otrzymuje brzmienie:

1. Przyjęcie przez ministra właściwego do spraw zagranicznych wniosku o wydanie wizy krajowej w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1a, odnotowuje w dokumencie podróży cudzoziemca konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b.

7) w art. 77b:

1. Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane w wysokości odpowiadającej opłacie konsularnej za wydanie wizy określonej dla indywidualnego przypadku.

1. W przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1a, opłaty, o których mowa w ust. 1, pobiera konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b. Do pobierania oraz zwrotu opłat w tym przypadku stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne.

8) w art. 78 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

1. Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do wiz wydanych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych, z wyjątkiem wiz, o których mowa w art. 66 ust. 4, i wiz wydawanych w warunkach, o których mowa w art. 66 ust. 1a, wykonuje konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b. 4. Czynności, o których mowa w art. 27 i art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, w odniesieniu do wiz wydanych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w przypadkach, o których mowa w art. 66 ust. 1a, wykonuje konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b.

9) w art. 79 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

1. Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do wiz wydanych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych, z wyjątkiem wiz, o których mowa w art. 66 ust. 4, i wiz wydawanych w przypadkach, o których mowa w art. 66 ust. 1a, wykonuje konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b. 6. Czynności, o których mowa w art. 28 Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, w odniesieniu do wiz wydanych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w przypadkach, o których mowa w art. 66 ust. 1a, wykonuje konsul, o którym mowa w art. 66 ust. 1b.

10) po art. 79 dodaje się art. 79a w brzmieniu:

Art. 79a. 1. Poza przypadkiem, o którym mowa w art. 66 ust. 1a, wizę krajową może wydać albo odmówić jej wydania minister właściwy do spraw zagranicznych, jeżeli: 1) cudzoziemiec ubiegający się o wydanie wizy krajowej spełnia łącznie następujące warunki: a) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, b) złożył wniosek o wydanie wizy krajowej do ministra właściwego do spraw zagranicznych w okresie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, c) posiada obywatelstwo państwa określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 6; 2) zostały spełnione dodatkowe warunki zapewniające możliwość złożenia wniosku o wydanie wizy krajowej do ministra właściwego do spraw zagranicznych w czasie pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku, gdy takie warunki zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 6. 2. W postępowaniu w sprawie wydania wizy krajowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zagranicznych może korzystać z pomocy przedsiębiorcy, który prowadzi działalność obejmującą czynności, których dokonują usługodawcy zewnętrzni, o których mowa w art. 43 Wspólnotowego Kodeksu Wizowego. 3. Do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych . 4. Minister właściwy do spraw zagranicznych w terminie miesiąca od końca miesiąca, w którym udzielono zamówienia, o którym mowa w ust. 3, zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych informację o udzieleniu zamówienia, podając: 1) adres siedziby urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zagranicznych; 2) datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy o zawarciu umowy drogą elektroniczną; 3) opis przedmiotu umowy; 4) cenę; 5) wskazanie okoliczności faktycznych uzasadniających udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych; 6) nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa. 5. Jeżeli minister właściwy do spraw zagranicznych korzysta z pomocy przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2, ten przedsiębiorca dokonuje w postępowaniu w sprawie wydania wizy krajowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, czynności w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 6. W takim przypadku nadzór nad dokonywaniem tych czynności sprawują pracownicy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zagranicznych. Czynności przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2, wykonuje z upoważnienia ministra właściwego do spraw zagranicznych. 6. Minister właściwy do spraw zagranicznych może określić, w drodze rozporządzenia: 1) okres lub okresy, w których cudzoziemcy przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą składać wnioski do ministra właściwego do spraw zagranicznych o wydanie wiz krajowych; 2) państwa, których obywatele przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą składać wnioski do ministra właściwego do spraw zagranicznych o wydanie wiz krajowych. 7. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy może również określić: 1) dodatkowe warunki, w szczególności dotyczące celów wydawania wiz krajowych, o których mowa w art. 60 ust. 1, po spełnieniu których cudzoziemcy przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą składać wnioski do ministra właściwego do spraw zagranicznych o wydanie wiz krajowych; 2) zakres czynności, jakie przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2, może dokonywać w postępowaniu w sprawie wydania wizy krajowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1. 8. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw zagranicznych uwzględnia: 1) konieczność zapewnienia sprawnej obsługi cudzoziemców w warunkach braku możliwości albo znacznego ograniczenia możliwości wydawania wiz krajowych przez konsulów w jednym lub większej liczbie państw na skutek zdarzeń nagłych jak działania wojenne, klęska żywiołowa czy ograniczenie liczebności personelu urzędów konsularnych na skutek działań organów władzy publicznej tych państw; 2) liczbę wydawanych wcześniej wiz krajowych w państwie lub państwa, o których mowa w pkt 1; 3) znaczenie możliwości wydawania wiz krajowych określonym cudzoziemcom, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla interesu Rzeczypospolitej Polskiej; 4) sytuację faktyczną i prawną cudzoziemców, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i którzy nie mogą powrócić do państwa, którego są obywatelami w celu ubiegania się o wydanie wizy krajowej; 5) konieczność zapewnienia sprawności postępowania i efektywnego nadzoru nad wykonywaniem czynności przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2.

11) w art. 186:

• w pkt 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub”,

• dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

9) bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie tego zezwolenia przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej wydanej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 23, i posiada obywatelstwo określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, obywatelstwa, których posiadanie uprawnia do ubiegania się o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, uwzględniając potrzeby polskiej polityki migracyjnej.

12) w art. 190 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

5) 3 lat - jednorazowo, w przypadku, o których mowa w art. 186 ust. 1 pkt 9.

13) w art. 191 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) art. 100 ust. 1 pkt 6 i 7 - w przypadku, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 3, 4, 6-9;

14) w art. 236 pkt 1b otrzymuje brzmienie:

1b) wydania karty pobytu cudzoziemcowi, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 8 lub 9;

15) w art. 252 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

2a) zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 9;

16) w art. 258 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

4a) wydano decyzję o cofnięciu mu zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 9;

17) po art. 335 dodaje się art. 335a w brzmieniu:

Art. 335a. 1. Komendant Główny Straży Granicznej może zapewnić pomoc w utrzymaniu i reintegracji cudzoziemca w państwie, do którego cudzoziemiec ten powrócił, zwaną dalej „pomocą w reintegracji”, w przypadku gdy: 1) cudzoziemcowi została udzielona pomoc w dobrowolnym powrocie; 2) cudzoziemiec opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie dobrowolnego wyjazdu określonym w decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu; 3) wobec cudzoziemca została przymusowo wykonana decyzja o zobowiązaniu go do powrotu. 2. Pomoc w reintegracji można zapewnić na wniosek cudzoziemca. 3. Pomoc w reintegracji może być zapewniona temu samemu cudzoziemcowi tylko jeden raz, bez względu na zakres świadczeń obejmujących pomoc już zapewnioną. 4. Komendant Główny Straży Granicznej może zlecić realizację świadczeń z zakresu pomocy w reintegracji podmiotowi, o którym mowa w art. 334 ust. 1. 5. Szczegółowy zakres i tryb realizacji świadczeń z zakresu pomocy w reintegracji określa umowa zawarta przez Komendanta Głównego Straży Granicznej z podmiotem, o którym mowa w art. 334 ust. 1. 6. Podmiot, któremu Komendant Główny Straży Granicznej zlecił realizację świadczeń z zakresu pomocy w reintegracji, określa zakres świadczeń udzielanych cudzoziemcowi. 7. Koszty związane z finansowaniem pomocy w reintegracji są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.

18) w art. 450 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

2a. Dane przetwarzane w krajowym zbiorze rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców, o których mowa w art. 449 ust. 2 pkt 19, udostępnia się Narodowemu Funduszowi Zdrowia oraz Głównemu Urzędowi Statystycznemu.

Art. 18.

W ustawie z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w art. 46 w ust. 1:

1) we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „wynosi 610 780 000 zł” zastępuje się wyrazami „wynosi 641 780 000 zł”;

2) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

6) 2022 - 193 000 000 zł;

Art. 19.

W ustawie z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 w ust. 2:

9a) tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca wydawane przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

2) w art. 73 w ust. 1:

1) w przypadku dokumentów publicznych kategorii pierwszej i drugiej, z wyłączeniem dowodów rejestracyjnych pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, kart pojazdów, o których mowa w art. 77 tej ustawy, dokumentów podróży przewidzianych w Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. , o których mowa w art. 89i ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz polskich dokumentów podróży dla cudzoziemca, o których mowa w art. 226 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach - trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

5) w przypadku dokumentów podróży przewidzianych w Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., o których mowa w art. 89i ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz polskich dokumentów podróży dla cudzoziemca, o których mowa w art. 226 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach - do dnia 31 marca 2023 r.

Art. 20.

W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych uchyla się art. 15z^8^iart. 15zzu.

Art. 21.

W ustawie z dnia 23 marca 2022 r. o szczególnych regulacjach w zakresie transportu i gospodarki morskiej w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Do dnia 31 grudnia 2022 r., w przypadku wystąpienia przez okres dłuższy niż 7 dni okoliczności uniemożliwiających wykonywanie przewozów drogowych osób przez zagranicznego przewoźnika drogowego, z którym zawarto umowę o wspólnym prowadzeniu linii regularnej w międzynarodowym transporcie drogowym, o której mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, mającego siedzibę na terytorium Ukrainy, zwanego dalej „partnerem zagranicznym”, na podstawie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w międzynarodowym transporcie drogowym, Główny Inspektor Transportu Drogowego na wniosek przewoźnika drogowego, który zawarł umowę z tym partnerem zagranicznym, wydaje, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku, decyzję administracyjną w sprawie odstępstwa od warunków określonych w tym zezwoleniu przez wskazanie nowego partnera zagranicznego, określonego przez tego przewoźnika.

Art. 22.

Jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego lub związek metropolitalny mogą zbierać ofiary w gotówce lub w naturze, w celu pomocy obywatelom Ukrainy lub społecznościom lokalnym lub regionalnym w Ukrainie. Do zbierania tych ofiar nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych .

Art. 23.

1) wskazanie podstawy prawnej przeniesienia;

2) dane pracownika i jego kwalifikacje oraz dotychczasowe stanowisko pracy;

3) określenie nowego stanowiska pracy;

4) określenie daty, z jaką nastąpi przeniesienie, rozpoczęcie i zakończenie świadczenia pracy;

5) informacje o wynagrodzeniu, w wysokości nie niższej niż dotychczasowe;

6) oświadczenie, że przeniesienie nie narusza ważnego interesu jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika;

7) wskazanie potrzeb jednostki przyjmującej uzasadniających przeniesienie;

8) określenie zasad odpowiedzialności jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika, i jednostki przyjmującej za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy.

Art. 24.

Art. 25.

Organy administracji publicznej, jednostki podległe lub nadzorowane przez organy administracji publicznej, jednostki sektora finansów publicznych oraz inne organy władzy publicznej lub podmioty publiczne w rozumieniu art. 4 pkt 2-4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, w okresie 18 miesięcy od dnia 24 lutego 2022 r. mogą, na czas określony, zwolnić z obowiązku świadczenia pracy pracownika, który na wniosek pracodawcy wyraził zgodę na udzielanie pomocy, w ramach wolontariatu, organom administracji publicznej, jednostkom podległym lub nadzorowanym przez organy administracji publicznej, jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym organom władzy publicznej lub podmiotom publicznym w rozumieniu art. 4 pkt 2-4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych realizującym zadania określone w niniejszej ustawie.

Art. 26.

W okresie 18 miesięcy od dnia 24 lutego 2022 r. organ administracji publicznej, w tym organ jednostki samorządu terytorialnego, może upoważniać, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, pracowników oraz osoby, o których mowa w art. 23-25, do wykonywania czynności wynikających z niniejszej ustawy oraz ustawy zmienianej w art. 1, w tym do załatwiania spraw w rozumieniu art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz do wykonywania czynności wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 13. Upoważnienie wydaje się na czas określony, nieprzekraczający terminu określonego w zdaniu poprzedzającym.

Art. 27.

Art. 28.

W przypadku gdy obywatel Ukrainy przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie mógł złożyć przed dniem 1 kwietnia 2022 r. wniosku o ustalenie prawa do świadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, i złoży go do dnia 30 kwietnia 2022 r., prawo do tego świadczenia ustala się począwszy od 1 marca 2022 r., o ile obywatel ten oraz dziecko, na które ubiega się o świadczenie, zostali wpisani, do dnia 31 marca 2022 r., do rejestru, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 29.

Przepisu art. 33a ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się do postępowań o udzielenie zamówień publicznych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 24 niniejszej ustawy.

Art. 30.

Przepis art. 52zf ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się do darowizn przekazanych w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

Art. 31.

W roku 2022 środki finansowe przyznane na podstawie art. 71a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021 (Dz. U. poz. 2400 oraz z 2021 r. poz. 1104 i 1901) mogą być przeznaczone przez uczelnie publiczne oraz uczelnie uprawnione do finansowania na zasadach określonych dla uczelni publicznych również na realizację zadań, o których mowa w art. 365 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a-d oraz pkt 4 lit. a i b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce .

Art. 32.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż przez 1 miesiąc od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 33.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 24 lutego 2022 r., z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 12, pkt 21 lit. b i art. 7, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2) art. 1 pkt 22, 24, pkt 26 lit. a i c, pkt 42 lit. b, pkt 44, art. 10, art. 11 pkt 3, art. 12, art. 17 pkt 1-14, 17 i 18 oraz art. 19-21, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

3) art. 1 pkt 29, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 kwietnia 2022 r.;

4) art. 1 pkt 38 w zakresie art. 66a ust. 3-7 i 9-12, który wchodzi w życie po upływie 2 dni od dnia ogłoszenia;

5) art. 17 pkt 15 i 16, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.