Rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach programu "Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027"
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 6b ust. 10b ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, zwaną dalej „Agencją”, pomocy finansowej w ramach programu „Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027”, zwanej dalej „pomocą finansową”.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) pracowniku przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć osobę, o której mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, zwanej dalej „ustawą o PARP”;
2) projekcie - należy przez to rozumieć projekt w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 , zwanej dalej „ustawą wdrożeniową”;
3) przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”.
§ 3.
Pomoc finansowa może być udzielana na realizację projektów obejmujących:
1) usługi doradcze lub szkoleniowe skierowane do przedsiębiorców;
2) identyfikację i monitorowanie potrzeb kwalifikacyjno-zawodowych występujących na rynku pracy.
Pomoc finansowa jest udzielana podmiotom realizującym projekty, o których mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorcom, do których są skierowane te projekty.
Pomoc finansowa jest udzielana w formie bezzwrotnego wsparcia finansowego.
§ 4.
W ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, przedsiębiorcom, do których są skierowane te projekty, jest udzielana pomoc de minimis:
1) na pokrycie kosztów usług doradczych lub szkoleniowych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2;
2) na zakup wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 5.
§ 5.
Przedsiębiorcom realizującym projekty, o których mowa w § 3 ust. 1, jest udzielana pomoc de minimis na pokrycie kosztów, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 7 oraz § 17 ust. 1 pkt 5 .
§ 6.
Pomoc de minimisjest udzielana na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1407/2013”.
Pomoc de minimis nie może być udzielana w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1407/2013.
Pomoc de minimis może być udzielana pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis lub pomocą de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, otrzymaną w danym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch lat podatkowych poprzedzających dany rok podatkowy z różnych źródeł i w różnych formach, jej wielkość nie przekroczy kwoty 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów - kwoty 100 000 euro dla jednego przedsiębiorcy.
Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis - przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1407/2013.
Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy:
1) zaświadczeń albo oświadczenia, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej ;
2) informacji zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis .
§ 7.
Pomoc de minimis może być udzielana, jeżeli są spełnione warunki kumulacji pomocy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia nr 1407/2013.
§ 8.
Pomoc de minimis nie może być udzielana na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego.
Rozdział 2. Pomoc finansowa na realizację projektów obejmujących usługi doradcze lub szkoleniowe
§ 9.
Pomoc finansowa na realizację projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, może być udzielana:
1) w zakresie wynikającym z rekomendacji Rady Programowej do spraw kompetencji lub sektorowych rad do spraw kompetencji, o których mowa w art. 4c ust. 1 ustawy o PARP;
2) w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem, w tym zarządzania kapitałem ludzkim;
3) w celu zwiększenia potencjału podmiotów wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o PARP, w tym w obszarze włączania kwalifikacji rynkowych do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji, o którym mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji , uzyskania uprawnień do certyfikowania lub upoważnień do przeprowadzania walidacji;
4) w zakresie wsparcia przedsiębiorców w dostosowaniu do zmian gospodarczych lub przedsiębiorców znajdujących się w okresowych trudnościach;
5) w zakresie dostępności produktów i usług dla osób ze szczególnymi potrzebami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami ;
6) w zakresie stosowania przez przedsiębiorców rozwiązań przyjaznych dla środowiska, w szczególności rozwiązań zmierzających do budowy nisko- i zeroemisyjnej gospodarki.
Przez przedsiębiorcę znajdującego się w okresowych trudnościach rozumie się przedsiębiorcę, który w wyniku czynników zewnętrznych lub wewnętrznych utracił sprawność prowadzenia działalności gospodarczej lub w którego opinii ryzyko spowolnienia jego rozwoju społecznego i gospodarczego w przyszłości jest co najmniej wysokie.
Pomoc finansowa na realizację projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, może być udzielana podmiotom, o których mowa w art. 6b ust. 1 pkt 1-3 i 6-9 ustawy o PARP, z wyłączeniem pracowników przedsiębiorców.
§ 10.
Do kosztów kwalifikowalnych w ramach pomocy finansowej na realizację projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zalicza się koszty:
1) rekrutacji potencjalnych uczestników usług doradczych lub szkoleniowych;
2) usług doradczych lub szkoleniowych, z zastrzeżeniem ust. 2;
3) pozostałe bezpośrednio związane ze świadczeniem usług, o których mowa w pkt 2;
4) wynagrodzeń uczestników za czas uczestnictwa w usłudze szkoleniowej w godzinach pracy poniesionych przez przedsiębiorcę;
5) zakupu wartości niematerialnych i prawnych, które są bezpośrednio związane ze świadczeniem usług doradczych lub szkoleniowych przez podmioty wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o PARP;
6) pośrednie;
7) zakupu lub amortyzacji środków trwałych, zakupu lub amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, zakupu infrastruktury oraz dostosowania lub adaptacji budynków, pomieszczeń i miejsc pracy.
Do kosztów kwalifikowalnych na usługi szkoleniowe świadczone przez podmiot realizujący projekt obejmujący te usługi zalicza się koszty, o których mowa w art. 31 ust. 3 lit. a-c rozporządzenia nr 651/2014.
Do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów poniesionych przed dniem rozpoczęcia realizacji projektu.
§ 11.
Usługi doradcze lub szkoleniowe mogą być świadczone przez:
1) podmioty wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o PARP;
2) inne podmioty wybrane zgodnie z zasadami określonymi w art. 6c ustawy o PARP;
3) podmiot realizujący projekt, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1.
Uczestnikami usług doradczych lub szkoleniowych mogą być osoby fizyczne będące przedsiębiorcami lub pracownicy przedsiębiorców, którzy zostali delegowani do udziału w tych usługach.
§ 12.
Podstawę wyliczenia wielkości pomocy de minimis dla przedsiębiorców, do których są skierowane projekty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, stanowią koszty, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz ust. 2.
§ 13.
Intensywność pomocy de minimis, o której mowa w § 12, nie przekracza 100% kosztów, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz ust. 2, z zastrzeżeniem § 14 i § 18 ust. 2 pkt 2.
§ 14.
Warunkiem udzielania przedsiębiorcy pomocy de minimis w ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, w zakresach i celu wskazanych w § 9 ust. 1 pkt 1-3, jest wniesienie przez przedsiębiorcę wkładu własnego stanowiącego dopełnienie do 100% kosztów usługi doradczej lub szkoleniowej, a w ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, w celu wskazanym w § 9 ust. 1 pkt 3, również dopełnienie do 100% kosztów zakupu wartości niematerialnych i prawnych.
Wkład własny przedsiębiorcy nie może być pokryty ze środków pochodzących ze środków publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, w szczególności w formie kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów, gwarancji lub poręczeń udzielonych na warunkach korzystniejszych niż oferowane na rynku.
Przedsiębiorca wnosi wkład własny w postaci opłaty, a w przypadku usług szkoleniowych przedsiębiorca może wnieść wkład własny również w postaci kosztów wynagrodzeń uczestników tych usług, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 4.
W przypadku wniesienia wkładu własnego w postaci opłaty wartość pomocy de minimisdla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi doradczej lub szkoleniowej albo kosztem zakupu wartości niematerialnych i prawnych a wysokością opłaty, a w przypadku wniesienia wkładu własnego w postaci kosztów wynagrodzeń uczestników usługi szkoleniowej wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi koszt tej usługi.
Koszty wynagrodzeń, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 4, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorcę.
§ 15.
Intensywność pomocy de minimis dla przedsiębiorcy realizującego projekt, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, nie przekracza 100% kosztów, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 7.
Rozdział 3. Pomoc finansowa na realizację projektów obejmujących identyfikację i monitorowanie potrzeb kwalifikacyjno-zawodowych występujących na rynku pracy
§ 16.
Pomoc finansowa na realizację projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, może być udzielana:
1) podmiotom, o których mowa w art. 6b ust. 1 pkt 1-3 i 6-9 ustawy o PARP, z wyłączeniem pracowników przedsiębiorców;
2) podmiotom, którym powierzono organizację i prowadzenie sektorowej rady do spraw kompetencji na podstawie art. 4e ustawy o PARP.
§ 17.
Do kosztów kwalifikowalnych w ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zalicza się koszty:
1) badań i analiz;
2) działań edukacyjno-upowszechniających;
3) inicjowania i wspierania współpracy pomiędzy przedsiębiorcami a podmiotami działającymi na rzecz zatrudnienia, rozwoju kapitału ludzkiego lub potencjału adaptacyjnego przedsiębiorców;
4) pośrednie;
5) zakupu lub amortyzacji środków trwałych, zakupu lub amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, zakupu infrastruktury oraz dostosowania lub adaptacji budynków, pomieszczeń i miejsc pracy.
Intensywność pomocy de minimis nie przekracza 100% kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 5.
Do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów poniesionych przed dniem rozpoczęcia realizacji projektu.
Rozdział 4. Tryb udzielania pomocy finansowej
§ 18.
Agencja udziela pomocy finansowej w sposób konkurencyjny lub niekonkurencyjny, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.
Agencja określa w regulaminie wyboru projektów, o którym mowa w art. 51 ustawy wdrożeniowej, dodatkowo:
1) rodzaje kosztów kwalifikowalnych;
2) wysokość wkładu własnego przedsiębiorcy, o którym mowa w § 14 ust. 1.
Rozdział 5. Przepisy końcowe
§ 19.
Pomoc de minimis może być udzielana do końca sześciomiesięcznego okresu następującego po upływie okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 1407/2013.
§ 20.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.