LegalizeObwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 października 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 października 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2022 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa ;
2) rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2023 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa , które stanowią:
§ 2. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, przy czym w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w których po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wartość składników rzeczowych majątku ruchomego zagospodarowywanych przez nieodpłatne przekazanie lub dokonanie darowizny miałaby zostać określona według wartości rynkowej na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, zagospodarowanie odbywa się w oparciu o wartość początkową tych składników. 2. Termin, o którym mowa w § 7 ust. 8 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, w odniesieniu do zgłoszeń zamiaru zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego, które wpłynęły do Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, biegnie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przy czym, w przypadku gdy Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej zwróci się o dodatkowe wyjaśnienia lub dokumenty niezbędne do rozpatrzenia zgłoszenia zamiaru zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego - termin, o którym mowa w § 7 ust. 8 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, biegnie od dnia otrzymania tych wyjaśnień lub dokumentów. 3. Zgłoszenie zamiaru zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego, które wpłynęło do Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a które nie jest wymagane na podstawie § 7 ust. 5 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej pozostawia bez rozpoznania. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
2) § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 października 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa
Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowy sposób gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, ich sprzedaży, dzierżawy, najmu, przekazywania i darowizny, a także likwidacji przez organy administracji publicznej oraz kierowników jednostek, w ramach gospodarowania nabytym lub powierzonym tym organom lub jednostkom mieniem Skarbu Państwa.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) zbędnych składnikach rzeczowych majątku ruchomego - należy przez to rozumieć składniki rzeczowe majątku ruchomego, które:
nie są i nie będą mogły być wykorzystane w realizacji zadań związanych z działalnością organu lub jednostki, o których mowa w § 1, lub
nie nadają się do użytkowania ze sprzętem używanym przez organ lub jednostkę, o których mowa w § 1, a ich przystosowanie byłoby technicznie lub ekonomicznie nieuzasadnione, lub
(uchylona);
2) zużytych składnikach rzeczowych majątku ruchomego - należy przez to rozumieć składniki rzeczowe majątku ruchomego:
posiadające wady lub uszkodzenia, których naprawa byłaby ekonomicznie nieuzasadniona, lub
zagrażające bezpieczeństwu użytkowników lub najbliższego otoczenia, lub
które całkowicie utraciły wartość użytkową, lub
które są technicznie przestarzałe, a ich remont byłby ekonomicznie nieuzasadniony;
3) (uchylony).
§ 2a.
Zbędne lub zużyte składniki rzeczowe majątku ruchomego mogą być przedmiotem sprzedaży, oddania w najem lub dzierżawę, nieodpłatnego przekazania lub darowizny.
Zbędne lub zużyte składniki rzeczowe majątku ruchomego, niezagospodarowane w sposób, o którym mowa w ust. 1, mogą być zlikwidowane.
Zbędne lub zużyte składniki rzeczowe majątku ruchomego mogą być przedmiotem:
1) nieodpłatnego przekazania lub darowizny na rzecz jednostek sektora finansów publicznych lub państwowych osób prawnych, które nie są jednostkami sektora finansów publicznych,
2) darowizny na rzecz jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe , niebędących jednostkami sektora finansów publicznych, oraz fundacji lub organizacji pożytku publicznego, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, z przeznaczeniem na realizację ich celów statutowych
- jeżeli ich sprzedaż nie dojdzie do skutku, z zastrzeżeniem § 7 ust. 2a, 3a i 3b, § 39 ust. 2 oraz § 41.
Rozdział 2. Sposób gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego
§ 3.
Przy zagospodarowaniu składników rzeczowych majątku ruchomego ustala się ich wartość.
Wartość składników rzeczowych majątku ruchomego, zagospodarowywanych w sposób, o którym mowa w § 2a ust. 1, określa się, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 1, według ich wartości rynkowej na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia oraz popytu na nie, chyba że co innego wynika z przepisów szczególnych.
Wartość składników rzeczowych majątku ruchomego określa się według wartości księgowej brutto w przypadku zagospodarowania przez:
1) nieodpłatne przekazanie między nieposiadającymi osobowości prawnej państwowymi jednostkami sektora finansów publicznych;
2) likwidację.
Jeżeli zagospodarowaniu mają podlegać składniki rzeczowe majątku ruchomego, które stanowią zespół służący realizacji określonego rodzaju działalności, ich wartość ustala się wspólnie, przez zsumowanie wartości poszczególnych składników rzeczowych majątku ruchomego wchodzących w skład zespołu. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
§ 3a.
Zespół składników rzeczowych majątku ruchomego, o którym mowa w § 3 ust. 4, może być przedmiotem wspólnego zagospodarowania.
Każdy ze składników rzeczowych majątku ruchomego wchodzących w skład zespołu, o którym mowa w § 3 ust. 4, może być przedmiotem oddzielnego zagospodarowania.
Jeżeli zespół składników rzeczowych majątku ruchomego, o którym mowa w § 3 ust. 4, jest przedmiotem wspólnego zagospodarowania, do zagospodarowania takiego zespołu przepisy rozporządzenia o gospodarowaniu składnikami rzeczowymi majątku ruchomego stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Organ lub jednostka, o których mowa w § 1, wykorzystuje składniki rzeczowe majątku ruchomego do realizacji swoich zadań oraz gospodaruje tymi składnikami w sposób oszczędny i racjonalny.
Organ lub jednostka, o których mowa w § 1, utrzymuje składniki rzeczowe majątku ruchomego w stanie niepogorszonym, z wyjątkiem zużycia będącego następstwem ich prawidłowego używania.
Składniki rzeczowe majątku ruchomego organu lub jednostki, o których mowa w § 1, mogą być wykorzystywane do jednoczesnej realizacji zadań innych organów lub jednostek, o których mowa w § 1, jeżeli nie ogranicza to wykonywania własnych zadań tego organu lub jednostki i nie powoduje powstania dodatkowych kosztów po ich stronie.
§ 5.
Organ lub jednostka, o których mowa w § 1, analizuje na bieżąco stan majątku ruchomego, z uwzględnieniem jego stanu technicznego oraz przydatności do dalszego użytkowania.
W przypadku stwierdzenia w toku bieżącej działalności albo w trakcie inwentaryzacji, że składniki rzeczowe majątku ruchomego spełniają kryteria, o których mowa w § 2 pkt 1 lub 2, organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki powołuje komisję do oceny przydatności tych składników do dalszego użytkowania. Komisja przedstawia organowi, o którym mowa w § 1, albo kierownikowi jednostki propozycje dotyczące dalszego użytkowania albo zakwalifikowania tych składników do kategorii majątku zbędnego lub zużytego, z przeznaczeniem do zagospodarowania w sposób określony w § 2a ust. 1 lub 2 lub § 42 ust. 2.
Komisja, o której mowa w ust. 2, może mieć charakter okresowy lub stały.
W skład komisji powołuje się co najmniej trzy osoby spośród pracowników jednostki, przy czym, jeżeli liczba pracowników uniemożliwia powołanie do jej składu trzech osób, komisji nie powołuje się, a jej zadania wykonuje organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki.
Komisja sporządza protokół z przeprowadzonej oceny, o której mowa w ust. 2.
Do protokołu, o którym mowa w ust. 5, komisja załącza wykaz zużytych i zbędnych składników rzeczowych majątku ruchomego, z propozycją sposobu ich zagospodarowania.
§ 6.
Organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki decyduje o zakwalifikowaniu składnika rzeczowego majątku ruchomego do kategorii majątku zbędnego lub zużytego oraz o sposobie jego zagospodarowania.
Organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej, na właściwej stronie podmiotowej, informację o każdym zbędnym lub zużytym składniku rzeczowym majątku ruchomego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w § 8.
§ 7.
(uchylony).
Przy podejmowaniu decyzji przez organ, o którym mowa w § 1, albo kierownika jednostki o zagospodarowaniu zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego przez nieodpłatne przekazanie lub darowiznę uwzględnia się, w pierwszej kolejności, potrzeby jednostek sektora finansów publicznych.
2a. Zbędne lub zużyte składniki rzeczowe majątku ruchomego mogą być, bez względu na ich wartość i bez wcześniejszego podjęcia działań mających na celu ich sprzedaż, przedmiotem nieodpłatnego przekazania lub darowizny na rzecz:
1) nieposiadającej osobowości prawnej państwowej jednostki sektora finansów publicznych,
2) podmiotu leczniczego prowadzonego w formie określonej w art. 6 ust. 1, 2 lub 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
3) podmiotu leczniczego będącego instytutem badawczym, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
- jeżeli przemawia za tym interes publiczny.
Przepisy § 38 ust. 3-8 lub § 39 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.
(uchylony).
3a. Jeżeli z oceny, o której mowa w § 5 ust. 2, wynika uzasadnione przekonanie, że z uwagi na stan techniczny zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego oraz stopień ich przydatności do dalszego użytkowania ich sprzedaż nie dojdzie do skutku, mogą być one przedmiotem:
1) nieodpłatnego przekazania lub darowizny na rzecz jednostek sektora finansów publicznych lub państwowych osób prawnych, które nie są jednostkami sektora finansów publicznych,
2) darowizny na rzecz jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, niebędących jednostkami sektora finansów publicznych, oraz fundacji lub organizacji pożytku publicznego, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, z przeznaczeniem na realizację ich celów statutowych
- bez wcześniejszego podjęcia działań mających na celu sprzedaż, z zastrzeżeniem § 39 ust. 2 i § 41.
3b. Wartość zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego będących przedmiotem nieodpłatnego przekazania lub darowizny w trybie określonym w ust. 3a nie może przekraczać kwoty 200 000 zł.
3c. Nieodpłatne przekazanie lub dokonanie darowizny, zgodnie z ust. 3a i 3b, zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego, na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, stanowi pomoc de minimis, której udzielenie następuje na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis .
(uchylony).
Po dokonaniu oceny, o której mowa w § 5 ust. 2, organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki zgłaszają Prezesowi Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej zamiar zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego w określony sposób, jeżeli wartość tych składników łącznie w ramach danego sposobu zagospodarowania przekracza kwotę:
1) 200 000 zł albo
2) 100 000 zł - w przypadku gdy zgłaszane zagospodarowanie zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego ma się odbyć w trybie określonym w ust. 2a lub 3a.
Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, dołącza się protokół, o którym mowa w § 5 ust. 5, wraz z wykazem, o którym mowa w § 5 ust. 6, oraz informację, o której mowa w § 6 ust. 2, wraz ze wskazaniem terminu jej zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej, a w przypadku zgłoszenia dotyczącego zagospodarowania przez nieodpłatne przekazanie lub darowiznę - również wniosek, o którym mowa odpowiednio w § 38 ust. 3 lub w § 39 ust. 3, oraz projekt protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w § 38 ust. 6.
Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej może zwrócić się do organu, o którym mowa w § 1, albo kierownika jednostki o dodatkowe wyjaśnienia niezbędne do rozpatrzenia zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5.
Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnego zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, zgłosić zastrzeżenia do zamierzonego sposobu zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego. Zastrzeżenia Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej zawierają uzasadnienie.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 8, przeprowadza się ponowną ocenę, o której mowa w § 5 ust. 2.
Przepisów ust. 5 pkt 2 oraz ust. 6-9 nie stosuje się do nieodpłatnego przekazywania składników rzeczowych majątku ruchomego między placówkami zagranicznymi lub między placówkami zagranicznymi a urzędem obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych.
§ 8.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.