LegalizeObwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o tachografach
kopię karty kierowcy wydanej w innym państwie niż Rzeczpospolita Polska - w przypadku przedłużenia tej karty,
oświadczenie kierowcy złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, że posiada swoje miejsce normalnego zamieszkania, w rozumieniu art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014,
oświadczenie kierowcy złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, że posiada ważne prawo jazdy, w przypadku, w którym nie ma obowiązku dołączania kopii prawa jazdy;
(uchylona)
1a) w przypadku czasowej i nieodnawialnej karty kierowcy, o której mowa w art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 165/2014:
oświadczenie podmiotu wykonującego przewozy drogowe mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, potwierdzające spełnienie wymagania istnienia stosunku pracy z kierowcą,
kopię świadectwa kierowcy, o którym mowa w art. 32a ustawy o transporcie drogowym, o ile do wykonywanych przez podmiot przewozów drogowych ma zastosowanie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych ;
2) w przypadku karty przedsiębiorstwa - oświadczenie podmiotu wykonującego przewozy drogowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, że dysponuje pojazdem objętym obowiązkiem instalacji i użytkowania tachografu cyfrowego;
3) w przypadku karty warsztatowej - aktualną fotografię odzwierciedlającą, w sposób niebudzący uzasadnionych wątpliwości, wizerunek technika warsztatu;
4) w przypadku karty kontrolnej imiennej - aktualną fotografię odzwierciedlającą, w sposób niebudzący uzasadnionych wątpliwości, wizerunek osoby uprawnionej do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym;
5) w przypadku reklamowania karty - zgłoszenie reklamacyjne.
Składający oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. d-f oraz pkt 2, jest obowiązany do zawarcia w nich klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy(a) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Za rozpatrzenie wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty oraz za wydanie, przedłużenie lub wymianę karty pobiera się opłaty.
Do wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty wnioskodawca dołącza dowód wniesienia opłaty za rozpatrzenie wniosku i wydanie, przedłużenie lub wymianę karty.
Art. 45.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory kart do tachografów cyfrowych i ich opis;
2) wzory formularzy wniosków o wydanie, przedłużenie lub wymianę kart oraz szczegółowe wymogi techniczne dotyczące załączników do wniosków;
3) wysokość opłat za rozpatrzenie wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty i wydanie, przedłużenie lub wymianę karty, przy czym łączna wysokość tych opłat nie może przekroczyć:
200 zł - w przypadku karty kierowcy,
300 zł - w przypadku karty przedsiębiorstwa,
300 zł - w przypadku karty warsztatowej,
300 zł - w przypadku karty kontrolnej.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się odpowiednio:
1) konieczność zabezpieczenia dokumentów przed ich podrobieniem lub przerobieniem;
2) konieczność zapewnienia jednolitej i przejrzystej formy wniosków;
3) koszty produkcji i dystrybucji kart oraz koszty rzeczowe i osobowe związane z procesem rozpatrywania wniosków o wydanie, przedłużenie lub wymianę kart oraz wydanie, przedłużenie i wymianę kart.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, stanowią przychód podmiotu wydającego karty.
Wnioski o wydanie, przedłużenie lub wymianę kart wraz z załącznikami są składane w postaci papierowej lub elektronicznej. Wniosek w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
Art. 46.
Podmiot wydający karty:
1) sprawdza prawdziwość danych zawartych we wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty kierowcy lub karty warsztatowej, korzystając z:
Tachonetu,
Europejskiej Sieci Praw Jazdy,
centralnej ewidencji kierowców,
ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 1, udostępnianej w bezpiecznej formie przez Prezesa GUM;
2) w przypadku braku możliwości sprawdzenia prawdziwości danych zawartych we wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty kierowcy w zakresie prawa jazdy, może zwrócić się o ich potwierdzenie do właściwego organu, który to prawo jazdy wydał;
3) w przypadku wątpliwości co do zgodności oświadczenia, o którym mowa w art. 44 ust. 3 pkt 1 lit. d, ze stanem faktycznym, może podjąć działania, o których mowa w art. 26 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ potwierdza niezwłocznie prawdziwość danych zawartych we wniosku o wydanie, przedłużenie lub wymianę karty kierowcy w zakresie prawa jazdy, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.
Po pozytywnej weryfikacji danych, o których mowa w ust. 1, podmiot wydający karty wydaje kartę na okres:
1) 5 lat - w przypadku karty kierowcy, z wyjątkiem karty, o której mowa w art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 165/2014;
2) 5 lat - w przypadku karty przedsiębiorstwa;
3) roku - w przypadku karty warsztatowej;
4) 2 lat - w przypadku karty kontrolnej.
Wydanie, przedłużenie lub wymiana karty jest czynnością materialno-techniczną, która nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
Skargi i wnioski związane z wykonywaniem przez podmiot wydający karty czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1, rozpatruje minister właściwy do spraw transportu. Do rozpatrywania skarg i wniosków stosuje się odpowiednio przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 47.
Karta stanowi własność podmiotu wydającego karty.
Podmiot, któremu wydano kartę, jest obowiązany:
1) niezwłocznie zawiadomić o jej utracie lub uszkodzeniu podmiot wydający karty;
2) zwrócić kartę do podmiotu wydającego karty w przypadku:
uszkodzenia karty,
upływu terminu, na jaki karta została wydana,
wymiany karty,
ustania stosunku pracy technika warsztatu - w przypadku karty warsztatowej,
zaprzestania wykonywania zawodu przez technika warsztatu - w przypadku karty warsztatowej,
cofnięcia certyfikatu technika warsztatu - w przypadku karty warsztatowej,
cofnięcia, czasowego cofnięcia albo wygaśnięcia zezwolenia - w przypadku karty warsztatowej,
ustania stosunku pracy z posiadaczem imiennej karty kontrolnej.
Podmiot wydający karty po otrzymaniu informacji o:
1) cofnięciu, czasowym cofnięciu albo wygaśnięciu zezwolenia,
2) cofnięciu certyfikatu technika warsztatu
- umieszcza w ewidencji kart informację o unieważnieniu tej karty i wzywa podmiot posiadający zezwolenie do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy karta nie została zwrócona w wyznaczonym terminie, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Podmiot wydający karty po otrzymaniu informacji o:
1) zawieszeniu prowadzenia działalności przez podmiot posiadający zezwolenie,
2) zawieszeniu certyfikatu technika warsztatu
- umieszcza w ewidencji kart informację o zawieszeniu karty warsztatowej.
Podmiot wydający karty, po wymianie karty kierowcy z powodu zmiany danych zawartych w karcie, umieszcza w ewidencji kart informację o unieważnieniu karty podlegającej wymianie w terminie, w którym uzyskuje ważność nowo wydana karta, nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej wydania.
Podmiot wydający karty przyjmuje i rejestruje zawiadomienie o utracie lub uszkodzeniu karty oraz wydaje zaświadczenie potwierdzające zgłoszenie tego faktu w przypadkach, o których mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) nr 165/2014.
Kartę zatrzymaną na podstawie art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 lub w przypadkach, o których mowa w art. 11 ust. 4 lit. c załącznika do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. , podmiot uprawniony do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym zwraca podmiotowi wydającemu karty.
Po otrzymaniu karty zwróconej przez organ kontrolny, zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, podmiot wydający karty:
1) umieszcza w ewidencji kart informację o unieważnieniu tej karty i niszczy tę kartę - w przypadku gdy karta została wydana przez podmiot wydający karty;
2) umieszcza w ewidencji kart informację o unieważnieniu tej karty i przekazuje tę kartę właściwemu podmiotowi w państwie, w którym karta została wydana.
Podmiot wydający karty wzywa podmiot, któremu wydano kartę, do jej zwrotu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, jeżeli z przeprowadzonego postępowania administracyjnego lub karnego wynika, że karta została wydana na podstawie fałszywych informacji lub dokumentów. W przypadku gdy podmiot, któremu wydano kartę, nie zwróci jej w wyznaczonym terminie, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Art. 48.
Podmiot wykonujący przewozy drogowe w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym zapewnia pobieranie danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców z częstotliwością określoną w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców .
Dane pobrane z tachografu cyfrowego i karty kierowcy podmiot, o którym mowa w ust. 1, przechowuje w oryginalnym formacie, zgodnym z dodatkiem 7 do załącznika 1B do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 albo dodatkiem 7 do załącznika 1C do rozporządzenia (UE) 2016/799.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, zapewnia zabezpieczenie danych, o których mowa w ust. 2, przed ich utratą oraz dostępem osób nieuprawnionych, a także zapewnia takie przechowywanie danych, aby były one czytelne i uporządkowane.
Art. 49.
Przetwarzanie danych osobowych w zakresie realizacji rozporządzenia (UE) nr 165/2014 odbywa się wyłącznie do celów kontroli oraz w zakresie i w sposób określony w art. 7 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia.
Rozdział 7. Przepisy karne oraz przepisy o karach pieniężnych
Art. 50.
Kto, wbrew art. 25, produkuje, dystrybuuje, reklamuje, sprzedaje lub w inny sposób udostępnia urządzenia, przedmioty lub oprogramowanie wykonane lub przeznaczone do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 51.
Kto:
1) wbrew art. 4 ust. 1 wprowadza do obrotu lub użytkowania tachograf lub element składowy tachografu bez świadectwa homologacji typu,
2) wbrew art. 10 ust. 1 prowadzi działalność w zakresie instalacji, sprawdzania, przeglądów lub napraw tachografów bez zezwolenia
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 do 20 000 zł.
Art. 52.
Producent, który, wbrew art. 7, nie bada i nie sprawdza zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 wprowadzonych do produkcji przyrządów rejestrujących, czujników ruchu i kart do tachografu, co najmniej raz na 2 lata
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2500 do 5000 zł.
Art. 53.
Kto, wbrew art. 28 ust. 1, wykonuje instalacje, sprawdzenia, przeglądy lub naprawy tachografów analogowych lub cyfrowych bez posiadania certyfikatu technika warsztatu
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2500 do 5000 zł.
Art. 54.
Podmiot posiadający zezwolenie, który:
1) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 1 dokonał instalacji tachografu nieposiadającego świadectwa homologacji typu,
2) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 2 bez zachowania należytej staranności dopuścił do użytkowania nieprawidłowo działający tachograf,
3) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 1 udostępnił kartę warsztatową osobie nieuprawnionej lub używał karty warsztatowej bez udokumentowania faktu jej użycia,
4) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 5 używał karty warsztatowej niezgodnie z zakresem zezwolenia lub poza miejscem prowadzenia działalności określonym w tym zezwoleniu, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6,
5) wbrew art. 47 ust. 2 pkt 1 nie zawiadomił podmiotu wydającego karty o utracie lub uszkodzeniu karty warsztatowej
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2500 do 5000 zł.
Art. 55.
Podmiot posiadający zezwolenie, który:
1) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 3 nie zapewnia technikom warsztatu dostępności do urządzeń określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 20,
2) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 4 nie zapewnia udziału zatrudnionych przez siebie techników warsztatu w okresowych szkoleniach, a w przypadku osobistego wykonywania czynności zastrzeżonych dla technika warsztatu - nie uczestniczy w tych szkoleniach,
3) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 5 nie posiada opisu procedur, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, lub nie stosuje tych procedur,
4) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 6 nie posiada dokumentacji umożliwiającej stwierdzenie zgodności instalowanych lub sprawdzanych tachografów z homologowanym typem oraz wymaganiami, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 165/2014 i aktach wykonawczych do tego rozporządzenia,
5) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 7 nie prowadzi dokumentacji wykonywanych czynności w zakresie posiadanego zezwolenia,
6) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 8 nie zapewnia wykonywania instalacji, sprawdzania, przeglądu lub naprawy tachografów analogowych lub cyfrowych wyłącznie przez technika warsztatu,
7) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 9 podjął działalność, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6,
8) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 10 prowadzi działalność w sposób zależny i stronniczy w stosunku do podmiotów, na rzecz których świadczy usługi,
9) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 11 prowadzi działalność zawodową, która mogłaby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa systemu tachografów, zdefiniowanego w dodatku 10 załącznika 1B do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 oraz załączniku 1C do rozporządzenia (UE) 2016/799,
10) wbrew art. 18 ust. 1 pkt 12 uniemożliwia przeprowadzenie audytu lub kontroli,
11) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 2 nie przechowuje danych pobranych z tachografu cyfrowego lub nie przekazuje ich:
podmiotowi, o którym mowa w art. 18 ust. 3 pkt 2 lit. a,
podmiotowi uprawnionemu do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym,
12) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 3 nie pobrał danych z tachografu cyfrowego, pomimo że było to możliwe, w szczególności w przypadku konieczności naprawy lub wycofania z użytkowania tachografu cyfrowego, co spowodowało utratę tych danych,
13) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 4 nie przechowuje kart warsztatowych w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom nieuprawnionym,
14) wbrew art. 18 ust. 3 pkt 6:
nie pobiera danych dotyczących każdego użycia karty warsztatowej,
nie przechowuje danych dotyczących każdego użycia karty warsztatowej w postaci elektronicznej przez okres 4 lat od dnia użycia karty warsztatowej,
nie udostępnia danych dotyczących każdego użycia karty warsztatowej na żądanie Prezesa GUM lub podmiotów uprawnionych do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym,
15) wbrew art. 18 ust. 7 pkt 1 odmówił, bez wskazania uzasadnionych okoliczności, przeprowadzenia badań, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, w terminie wyznaczonym przez podmioty uprawnione do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym,
16) wbrew art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014:
nie sporządza protokołów przeglądu, w przypadkach gdy konieczne było usunięcie nieprawidłowości w funkcjonowaniu tachografu, bez względu, czy nastąpiło to podczas przeglądu okresowego czy badania, o którym mowa w art. 38 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014,
nie prowadzi wykazu wszystkich sporządzonych protokołów przeglądu,
17) wbrew art. 18 ust. 7 pkt 2:
nie przechowuje protokołu przeglądu przez okres 4 lat od dnia jego sporządzenia,
nie udostępnia protokołu przeglądu na żądanie Prezesa GUM lub podmiotów uprawnionych do kontroli na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy o transporcie drogowym
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 1000 do 2000 zł.
Art. 56.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 51-55, nakłada, w drodze decyzji, Prezes GUM.
Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 51-55, stanowią dochód budżetu państwa.
Art. 57.
Kierowca posiadający kartę kierowcy, który:
1) wbrew art. 29 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 nie zgłosił faktu kradzieży karty właściwemu organowi państwa, w którym dokonano kradzieży,
2) wbrew art. 29 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 nie zgłosił faktu utraty karty właściwym organom, o których mowa w tym artykule,
3) wbrew art. 47 ust. 2 pkt 1 nie zgłosił faktu uszkodzenia karty do podmiotu wydającego karty,
4) wbrew art. 47 ust. 2 pkt 2 lit. a nie zwrócił uszkodzonej karty do podmiotu wydającego karty,
5) wbrew art. 47 ust. 2 pkt 2 lit. c nie zwrócił wymienionej karty do podmiotu wydającego karty
- podlega karze grzywny w wysokości do 500 zł.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje na zasadach i w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .
Art. 57a.
Grzywny, o których mowa w art. 57, pobierane przez organy Inspekcji Transportu Drogowego stanowią wpływy Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej .
Rozdział 8. Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 58-62.
(pominięte)
Rozdział 9. Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 63.
Świadectwa homologacji typu tachografu cyfrowego albo typu karty, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność.
Zatwierdzenia typu urządzenia rejestrującego stosowanego w transporcie drogowym - tachografu samochodowego lub wykresówki do urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność.
Art. 64.
W sprawach o wydanie:
1) świadectwa homologacji typu tachografu cyfrowego albo typu karty,
2) świadectwa funkcjonalności tachografu cyfrowego albo karty,
3) zatwierdzenia typu urządzenia rejestrującego stosowanego w transporcie drogowym - tachografu samochodowego lub wykresówki do urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych,
4) zezwolenia na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji,
5) zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami okresowo, przed i po zainstalowaniu oraz po naprawie określonych rodzajów przyrządów pomiarowych,
6) zaświadczenia o posiadaniu uprawnienia do wykonywania czynności technika warsztatu
- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W sprawach opłat za czynności organów administracji miar pobieranych na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1, 5 i 8 ustawy zmienianej w art. 59 oraz art. 17 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 62, nieuiszczonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 65.
Do postępowań w sprawach o cofnięcie:
1) zezwolenia na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania tachografów cyfrowych,
2) zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami okresowo, przed i po zainstalowaniu oraz po naprawie określonych rodzajów przyrządów pomiarowych
- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 66.
Zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami okresowo, przed i po zainstalowaniu oraz po naprawie określonych rodzajów przyrządów pomiarowych, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane. Zgodnie z tymi zezwoleniami przez okres ich ważności może być prowadzona działalność odpowiednio w zakresie instalacji, napraw oraz sprawdzania i przeglądów tachografów analogowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 niniejszej ustawy. Cofnięcie zezwolenia nie może nastąpić z powodu niespełnienia wymagań, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 6.
Działalność wykonywana na podstawie zezwoleń, o których mowa w ust. 1, nie może być prowadzona łącznie z działalnością zawodową, która mogłaby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa systemu tachografów zdefiniowanego w dodatku 10 załącznika 1B do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 oraz załączniku 1C do rozporządzenia (UE) 2016/799.
Podmioty prowadzące działalność na podstawie zezwoleń, o których mowa w ust. 1, zapewniają niezależność od działalności związanej z wykonywaniem przewozów drogowych pojazdem objętym obowiązkiem instalacji i użytkowania tachografu.
Prezes GUM przeprowadza kontrolę spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 2 i 3, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 2 lub 3 Prezes GUM cofa zezwolenie.
Prezes GUM na wniosek podmiotu posiadającego zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może przedłużyć, w drodze decyzji, na okres nieprzekraczający 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, to zezwolenie, wnioskodawcy, który nie spełnia wymagań określonych w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 6. Do działalności prowadzonej na podstawie przedłużonego zezwolenia stosuje się wymagania określone w ust. 2-4.
Do wniosku o przedłużenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio art. 11 ust. 1 pkt 1-5 i 8, ust. 2 pkt 1, 2 i 3 lit. a i lit. c oraz ust. 3 i 4.
Do postępowania w sprawie o przedłużenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 1 pkt 1, 3, 4, 7 i 8 i ust. 2 oraz art. 13 ust. 2-4.
Za przedłużenie zezwolenia na podstawie ust. 5 pobiera się opłatę w zależności od zakresu zezwolenia, w wysokości:
1) do napraw, instalacji i sprawdzania - 13 200 zł;
2) do napraw i sprawdzania - 12 650 zł;
3) do instalacji i sprawdzania - 12 650 zł;
4) do napraw - 1100 zł.
Art. 67.
Podmioty, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzą warsztat w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji, mogą prowadzić nadal swoją działalność w dotychczasowym zakresie przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Nie później niż na 3 miesiące przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą złożyć wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie tachografów cyfrowych.
Za wydanie zezwolenia na podstawie wniosku złożonego na podstawie ust. 2 nie pobiera się opłaty.
Art. 68.
Ewidencja warsztatów prowadzona na podstawie dotychczasowych przepisów staje się ewidencją podmiotów posiadających zezwolenie, o której mowa w art. 27.
Art. 69.
Uprawnienia technika warsztatu nabyte na podstawie ustawy, o której mowa w art. 62, zachowują ważność pod warunkiem, że osoba posiadająca te uprawnienia nie była skazana prawomocnie za przestępstwa, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 3 lit. a, oraz nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 3 lit. b.
Przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy technik warsztatu posiadający uprawnienia, o których mowa w ust. 1, może wykonywać czynności, o których mowa w art. 28 ust. 1, w zakresie tachografów cyfrowych.
Dokumentem potwierdzającym prawo wykonywania czynności na podstawie ust. 2 jest zaświadczenie wydane przez Prezesa GUM na podstawie ustawy, o której mowa w art. 62, ważne w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
W okresie, o którym mowa w ust. 2, technik warsztatu posiadający uprawnienia, o których mowa w ust. 1, może wystąpić z wnioskiem o wydanie certyfikatu technika warsztatu w zakresie tachografów cyfrowych.
W postępowaniach o wydanie certyfikatu technika warsztatu wszczętych na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się art. 28 ust. 5 pkt 2 i 3.
Za wydanie certyfikatu technika warsztatu na podstawie wniosku złożonego na podstawie ust. 4 nie pobiera się opłaty.
Art. 70.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 60 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 60, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 59 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 59, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 59 zachowują moc i mogą być zmieniane odpowiednio na podstawie tych przepisów.
Art. 71.
Do dnia 31 grudnia 2018 r.:
1) wysokość opłaty za wydanie świadectwa funkcjonalności i odmowę wydania świadectwa funkcjonalności ustala, w drodze decyzji, Prezes GUM na podstawie liczby godzin przeznaczonych na wykonanie czynności związanych z wydaniem albo odmową wydania świadectwa funkcjonalności i stawki godzinowej za czas pracy pracowników administracji miar w wysokości 220 zł;
2) wysokość opłaty za:
wydanie świadectwa homologacji typu, zmianę świadectwa homologacji typu i odmowę wydania świadectwa homologacji typu wynosi 1000 zł,
zatwierdzenie badania eksploatacyjnego wynosi 4000 zł;
3) w przypadku umorzenia postępowania prowadzonego przez Prezesa GUM w sprawach o wydanie świadectwa funkcjonalności lub wydanie świadectwa homologacji typu, na skutek wycofania wniosku przez stronę, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, strona ponosi opłatę za badania wykonane do dnia wycofania wniosku, ustaloną zgodnie z pkt 1 w decyzji umarzającej postępowanie;
4) wysokość opłaty za wydanie certyfikatu podmiotu szkolącego wynosi 1000 zł.
Art. 72.
Do dnia 15 czerwca 2019 r. po pozytywnej weryfikacji danych, o których mowa w art. 46 ust. 1, podmiot wydający karty wydaje kartę na okres:
1) 5 lat, nie dłuższy jednak niż okres ważności prawa jazdy posiadanego przez kierowcę - w przypadku karty kierowcy, z wyjątkiem karty, o której mowa w art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 165/2014;
2) 5 lat - w przypadku karty przedsiębiorstwa;
3) roku - w przypadku karty warsztatowej;
4) 5 lat, nie dłuższy niż wskazany we wniosku o kartę - w przypadku karty kontrolnej.
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 10-24, art. 27-34, art. 40, art. 41, art. 51 pkt 2, art. 53-55, art. 59, art. 64 ust. 1 pkt 4-6 i ust. 2 oraz art. 65-69, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
2) art. 62 pkt 2, który chodzi w życie z dniem 31 grudnia 2018 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)