Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lipca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo wodne

Na wniosek podmiotu planującego realizację inwestycji lub działania, dla których uzyskano ostateczną:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, do wniosku dołącza się potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla przedsięwzięcia, którego dotyczy wniosek.

Dla projektów, których całkowite koszty kwalifikowalne przekraczają kwoty wskazane w art. 100 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 , w celu potwierdzenia zgodności inwestycji lub działań z celami środowiskowymi, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61, minister właściwy do spraw gospodarki wodnej - dla projektów realizowanych przez Wody Polskie, a dla pozostałych projektów - dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, sporządza dokument potwierdzający zgodność z tymi celami środowiskowymi.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy projekt obejmuje obszar działania więcej niż jednego regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządzany jest oddzielnie dla każdego obszaru działania, na którym planowana jest realizacja projektu.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się, na wniosek podmiotu planującego realizację danego projektu, w przypadku innym niż określony w art. 439.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/207 z dnia 20 stycznia 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdania z postępów, formatu dokumentu służącego przekazywaniu informacji na temat dużych projektów, wzorów wspólnego planu działania, sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, deklaracji zarządczej, strategii audytu, opinii audytowej i rocznego sprawozdania z kontroli oraz metodyki przeprowadzania analizy kosztów i korzyści, a także zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”.

Spółki wodne oraz związki wałowe są niepublicznymi formami organizacyjnymi, które nie działają w celu osiągnięcia zysku, zrzeszają osoby fizyczne lub prawne na zasadzie dobrowolności i mają na celu zaspokajanie wskazanych przepisami ustawy potrzeb w zakresie gospodarowania wodami.

Spółki wodne, zapewniając zaspokojenie potrzeb zrzeszonych w nich osób w zakresie gospodarowania wodami, mogą podejmować prowadzenie działalności umożliwiającej osiągnięcie zysku netto, który przeznacza się wyłącznie na cele statutowe spółki wodnej.

Spółki wodne mogą być tworzone w szczególności do wykonywania, utrzymywania oraz eksploatacji urządzeń, w tym urządzeń wodnych, służących do:

Spółki wodne prowadzą księgi rachunkowe oraz sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości .

Spółki wodne mogą korzystać z pomocy finansowej państwa udzielanej w formie dotacji podmiotowej z budżetu państwa przeznaczonej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizacji zadań związanych z utrzymaniem wód i urządzeń wodnych, z wyłączeniem zadań, na realizację których została udzielona inna dotacja.

Spółki wodne mogą korzystać z pomocy finansowej z budżetów jednostek samorządu terytorialnego na bieżące utrzymanie wód i urządzeń wodnych oraz na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji.

Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 2, polega na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Zasady udzielania dotacji celowej, tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania określają organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego.

Udzielenie dotacji celowej następuje na podstawie umowy zawartej przez jednostkę samorządu terytorialnego ze spółką wodną.

W przypadku gdy dotacja celowa stanowi pomoc publiczną lub pomoc de minimis, jej udzielenie następuje z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.

Spółki wodne mogą łączyć się w związki spółek wodnych.

Do związków spółek wodnych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółek wodnych, z tym że prawa i obowiązki przysługujące wobec spółek wodnych staroście w stosunku do związków spółek wodnych wykonuje wojewoda.

Związki wałowe mogą być tworzone do wykonywania i utrzymywania wałów przeciwpowodziowych wraz z urządzeniami wodnymi stanowiącymi ich wyposażenie.

Przepisy dotyczące spółek wodnych i ich związków stosuje się odpowiednio do związków wałowych.

Utworzenie spółki wodnej następuje w drodze porozumienia co najmniej 3 osób fizycznych lub prawnych, zawartego w formie pisemnej.

Do utworzenia spółki wodnej jest wymagane:

Starosta właściwy miejscowo dla siedziby spółki wodnej zatwierdza statut tej spółki w drodze decyzji.

W przypadku niezgodności statutu z prawem starosta wzywa do usunięcia tych niezgodności w określonym terminie, a jeżeli niezgodności nie zostaną usunięte - odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia statutu.

Spółka wodna nabywa osobowość prawną z chwilą uprawomocnienia się decyzji starosty o zatwierdzeniu statutu tej spółki.

Osoby, które działały w imieniu spółki przed nabyciem przez tę spółkę osobowości prawnej, odpowiadają solidarnie za szkody powstałe w wyniku tego działania.

Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do zmiany statutu spółki wodnej.

Statut spółki wodnej określa w szczególności:

Do statutu załącza się listę członków spółki wodnej, zawierającą ich oznaczenie, wskazanie siedzib i adresów.

Zarząd spółki wodnej zgłasza Wodom Polskim utworzenie spółki wodnej w celu wpisania do systemu informacyjnego gospodarowania wodami, w terminie 30 dni od dnia nabycia przez spółkę wodną osobowości prawnej.

Wpis spółki wodnej do systemu informacyjnego gospodarki wodnej obejmuje:

Spółka wodna odpowiada za swoje zobowiązania całym majątkiem.

Członek spółki wodnej nie odpowiada za zobowiązania spółki wodnej.

Jeżeli osoby fizyczne lub prawne niebędące członkami spółki wodnej oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej odnoszą korzyści z urządzeń spółki wodnej lub przyczyniają się do zanieczyszczenia wody, dla której ochrony spółka wodna została utworzona, są obowiązane do ponoszenia świadczeń na rzecz tej spółki.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, mogą mieć charakter należności pieniężnych lub obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Wysokość i rodzaj świadczeń, o których mowa w ust. 1, oraz terminy ich spełnienia ustala, w drodze decyzji, starosta.

Świadczenie, o którym mowa w ust. 1, mające charakter należności pieniężnej niespełnione w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 3, podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Obowiązek spełnienia świadczenia, o którym mowa w ust. 1, mającego charakter należności pieniężnej, przedawnia się z upływem 5 lat od dnia, w którym to świadczenie stało się wymagalne.

Do świadczenia, o którym mowa w ust. 1, mającego charakter należności pieniężnej, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują staroście.

Świadczenie, o którym mowa w ust. 1, będące obowiązkiem o charakterze niepieniężnym, niespełnione w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 3, podlega egzekucji w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Obowiązek spełnienia świadczenia, o którym mowa w ust. 1, będącego obowiązkiem o charakterze niepieniężnym, przedawnia się z upływem 5 lat od dnia, w którym to świadczenie powinno zostać spełnione.

Organami spółki wodnej są:

Statut może określać organy spółki wodnej inne niż wymienione w ust. 1 oraz określać warunki, przy których walne zgromadzenie złożone z członków spółki wodnej zostaje zastąpione przez walne zgromadzenie delegatów.

Do walnego zgromadzenia należy:

Nieudzielenie absolutorium zarządowi spółki wodnej jest równoznaczne z odwołaniem zarządu.

Jeżeli statut spółki nie stanowi inaczej, uchwały walnego zgromadzenia zapadają zwykłą większością głosów.

Uchwały walnego zgromadzenia w sprawie zmiany statutu, rozwiązania spółki wodnej, połączenia z inną spółką wodną lub podziału spółki wodnej zapadają większością dwóch trzecich głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków spółki wodnej.

Członkowi spółki wodnej przysługuje jeden głos.

Statut może przyznać członkowi spółki wodnej taką liczbę głosów, ile razy jego świadczenia na rzecz spółki wodnej są większe od świadczeń pozostałych członków spółki wodnej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, statut spółki wodnej określa sposób obliczania podwyższonej liczby głosów.

Do walnego zgromadzenia delegatów przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

Udział w walnym zgromadzeniu można wziąć także przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej. O udziale w walnym zgromadzeniu w sposób, o którym mowa w zdaniu pierwszym, postanawia zarząd, mając na uwadze, że ten sposób udziału w walnym zgromadzeniu nie może wykluczać udziału zainteresowanych członków spółki wodnej ze względu na znaczne utrudnienia lub brak możliwości wykorzystania środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Udział w walnym zgromadzeniu w sposób, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, obejmuje w szczególności:

W przypadku gdy udział w walnym zgromadzeniu następuje przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w zawiadomieniu należy dodatkowo zamieścić informacje o sposobie udziału w tym zgromadzeniu, wypowiadania się w jego trakcie, wykonywania na nim prawa głosu oraz sposobie wniesienia sprzeciwu od podjętej na nim uchwały.

W przypadku wykonywania prawa głosu przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość spółka wodna niezwłocznie przesyła członkowi potwierdzenie otrzymania głosu.

Na wniosek członka spółki wodnej, złożony nie później niż po upływie trzech miesięcy od dnia walnego zgromadzenia, spółka wodna przesyła członkowi lub jego pełnomocnikowi potwierdzenie, że jego głos został prawidłowo zarejestrowany oraz policzony, chyba że takie potwierdzenie zostało przekazane członkowi lub jego pełnomocnikowi wcześniej.

Do walnego zgromadzenia delegatów przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

Zarząd może zarządzić podjęcie określonej uchwały przez walne zgromadzenie na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, mając na uwadze, że ten sposób podjęcia uchwały nie może wykluczać zainteresowanych członków spółki wodnej ze względu na znaczne utrudnienia lub brak możliwości wykorzystania środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Uchwała walnego zgromadzenia może być podjęta, jeżeli wszyscy członkowie spółki wodnej zostali zawiadomieni o głosowaniu na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Uchwała walnego zgromadzenia może być również wynikiem głosów częściowo oddanych na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Przy obliczaniu kworum uwzględnia się członków spółki wodnej uczestniczących przez oddanie głosu na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Głosowanie w trybie określonym w ust. 2 może być przeprowadzone, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej.

Podjęcie przez walne zgromadzenie uchwały w trybie określonym w ust. 2 stwierdza zarząd przez zliczenie głosów i podpisanie uchwały.

Uchwały walnego zgromadzenia podjęte w trybie określonym w ust. 2 podpisują:

Do walnego zgromadzenia delegatów przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio.

Zarząd wykonuje uchwały walnego zgromadzenia, kieruje działalnością spółki wodnej, zarządza majątkiem spółki wodnej, prowadzi gospodarkę finansową spółki wodnej i reprezentuje spółkę wodną na zewnątrz.

Zarząd może być jednoosobowy lub wieloosobowy.

Zarząd jest wybierany na 5 lat, jeżeli statut spółki wodnej nie stanowi inaczej.

Do właściwości zarządu należą sprawy niezastrzeżone dla innych organów spółki wodnej.

Do składania oświadczeń w imieniu spółki wodnej, jeżeli statut spółki wodnej nie stanowi inaczej, są uprawnieni:

Zarząd ma prawo obciążania członków spółki wodnej kosztami świadczeń lub prac niewykonanych w terminie.

Udział w posiedzeniu zarządu można wziąć także przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej.

Zarząd może podejmować uchwały na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej.

Komisja rewizyjna kontroluje działalność spółki wodnej.

Komisja rewizyjna jest obowiązana do przeprowadzenia kontroli gospodarki finansowej spółki wodnej co najmniej raz w roku, przed walnym zgromadzeniem, i przedstawienia wyników tej kontroli walnemu zgromadzeniu w formie sprawozdania.

Komisja rewizyjna składa się co najmniej z 3 członków.

Komisja rewizyjna jest wybierana na 5 lat, jeżeli statut spółki wodnej nie stanowi inaczej.

Członek komisji rewizyjnej nie może wchodzić w skład zarządu.

Udział w posiedzeniu komisji rewizyjnej można wziąć także przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej.

Komisja rewizyjna może podejmować uchwały na piśmie lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że statut spółki wodnej stanowi inaczej.

Nadzór i kontrolę nad działalnością spółki wodnej sprawuje właściwy miejscowo starosta.

Zarząd przedkłada staroście uchwały organów spółki wodnej w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia.

Uchwały organów spółki wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne.

O nieważności uchwały organów spółki wodnej, podjętej w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3, w całości lub w części orzeka, w drodze decyzji, starosta, który w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały nadaje decyzję w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w przypadku, o którym mowa w art. 39^1^ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadza decyzję do systemu teleinformatycznego.

Starosta, wszczynając postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu spółki wodnej, może wstrzymać jej wykonanie.

W przypadku nieistotnego naruszenia prawa starosta nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż wydano ją z naruszeniem prawa.

Stwierdzenie przez starostę nieważności uchwały wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia decyzji.

Po upływie terminu wskazanego w ust. 4, starosta nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu spółki wodnej. W tym przypadku starosta może zaskarżyć uchwałę podjętą w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3, do sądu administracyjnego.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania uchwały lub zarządzenia należy do sądu.

Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą organu spółki wodnej podjętą w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3, może - po bezskutecznym wezwaniu spółki wodnej do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, chyba że w sprawie orzekał już na podstawie ust. 8 sąd administracyjny i skargę oddalił.

Jeżeli zarząd dopuszcza się wielokrotnego naruszania przepisów prawa lub postanowień statutu, starosta, w drodze decyzji, rozwiązuje zarząd, wyznaczając osobę pełniącą obowiązki zarządu.

W terminie 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna, osoba wyznaczona do pełnienia obowiązków zarządu jest obowiązana zwołać walne zgromadzenie w celu wybrania nowego zarządu.

Jeżeli walne zgromadzenie nie dokona wyboru nowego zarządu, starosta ustanawia, w drodze decyzji, na koszt spółki wodnej, zarząd komisaryczny na czas oznaczony, nie dłuższy niż rok.

Spółka wodna może być rozwiązana uchwałą walnego zgromadzenia.

Spółka wodna może być rozwiązana przez starostę, w drodze decyzji, jeżeli:

Rozwiązanie spółki wodnej następuje po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego.

Likwidatorem spółki wodnej może być członek zarządu lub inna osoba powołana uchwałą walnego zgromadzenia.

W przypadku rozwiązania spółki wodnej na podstawie decyzji, o której mowa w art. 464 ust. 2, likwidatora wyznacza starosta.

Likwidator wstępuje w prawa i obowiązki zarządu i podejmuje w imieniu spółki wodnej czynności niezbędne do zakończenia jej działalności.

Likwidator jest wynagradzany na koszt spółki wodnej, a wysokość wynagrodzenia ustala starosta.

Likwidator odpowiada za szkody powstałe na skutek przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego z naruszeniem zasad określonych w przepisach ustawy lub postanowieniach statutu spółki wodnej.

W przypadku powołania więcej niż jednego likwidatora - likwidatorzy odpowiadają solidarnie za szkody, o których mowa w ust. 6.

W okresie postępowania likwidacyjnego spółka wodna działa pod dotychczasową nazwą z dodaniem wyrazów „w likwidacji” i zachowuje osobowość prawną.

Do naprawienia szkód, o których mowa w przepisach ustawy, z wyłączeniem szkód, o których mowa w art. 31 ust. 7, art. 175 ust. 2, art. 176 ust. 10, art. 177 ust. 2 oraz art. 182 ust. 6, stosuje się przepisy art. 469.

Do zapobiegania szkodom w wodach i naprawy szkód w wodach w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie stosuje się przepisy tej ustawy.

W sprawie naprawienia szkód innych niż szkody będące skutkiem okoliczności określonych w art. 222 ust. 3 i art. 223 ust. 1, powstałych w szczególności w związku z wykonywaniem pozwolenia wodnoprawnego albo dokonaniem zgłoszenia wodnoprawnego, prawo dochodzenia roszczeń przed sądami powszechnymi przysługuje po wyczerpaniu trybu, o którym mowa w ust. 3.

Prawo dochodzenia roszczeń, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wyłącznie szkodę rzeczywiście poniesioną.

Na żądanie poszkodowanego organ właściwy w sprawie pozwolenia wodnoprawnego albo zgłoszenia wodnoprawnego, którego następstwem jest szkoda, a jeżeli szkoda nie jest następstwem wykonywania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego - właściwy wojewoda, ustala wysokość odszkodowania, w formie pieniężnej, w drodze decyzji.

W terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, strona może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku niewydania decyzji, o której mowa w ust. 3, przez właściwy organ w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania przez poszkodowanego.

Jeżeli szkoda wystąpiła na skutek wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 31 ust. 2, art. 135 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 141 ust. 1 i 4, art. 327 ust. 4 i 6 lub art. 382 ust. 7, właścicielowi nieruchomości przysługuje odszkodowanie:

W przypadku stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego albo jego uchylenia przez sąd administracyjny odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega zwrotowi na rzecz podmiotu, który to odszkodowanie wypłacił.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na dzień wejścia w życie aktu prawa miejscowego.

Obniżenie wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu możliwości zagospodarowania terenu i ograniczeń w tym zagospodarowaniu po wejściu w życie aktu prawa miejscowego a jej wartością przed wejściem w życie tego aktu prawa miejscowego, określoną z uwzględnieniem:

Roszczenie o wypłatę odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, przedawnia się z upływem 2 lat od dnia wystąpienia szkody.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, ustala właściwy starosta, w drodze decyzji, na wniosek właściciela nieruchomości.

W terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 6, strona może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio w przypadku niewydania decyzji przez starostę w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia roszczenia.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, wypłaca:

Roszczenie o zwrot odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, przedawnia się z upływem 2 lat od dnia uchylenia albo stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego.

Przepisy ust. 1-10 stosuje się do użytkowników wieczystych.

W sprawie naprawienia szkód będących skutkiem okoliczności określonych w art. 222 ust. 3 i art. 223 ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, z tym że odszkodowanie obejmuje także koszty sporządzenia projektu, o którym mowa w art. 220 ust. 6.

Roszczenie o naprawienie szkody przedawnia się z upływem 2 lat od dnia wystąpienia szkody.

Administracyjnej karze pieniężnej podlega, kto wbrew:

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, organ Wód Polskich właściwy w sprawach aglomeracji.

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi do 10 000 zł.

Wpływy z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stanowią dochód Wód Polskich.

Administracyjnej karze pieniężnej podlega, kto wbrew przepisowi:

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy organ Wód Polskich, a w odniesieniu do Wód Polskich - minister właściwy do spraw gospodarki wodnej.

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi od 5000 zł do 1 000 000 zł, z wyjątkiem:

Wpływy z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód Wód Polskich, z wyjątkiem wpływów z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, które w 10 % stanowią przychód Wód Polskich, a w 90 % - przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

W przypadku administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wymierzanej Wodom Polskim wpływy z tytułu tej kary w części przeznaczonej dla Wód Polskich stanowią dochód budżetu państwa.

Do wpływów z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi stosuje się przepis art. 299 ust. 4.

W przypadku gdy aglomeracja nie spełnia warunków, o których mowa w art. 87a, gmina za to odpowiedzialna podlega administracyjnej karze pieniężnej.

W przypadku aglomeracji zlokalizowanej na obszarze dwóch lub więcej gmin administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, ponoszą gminy wchodzące w skład aglomeracji proporcjonalnie do wielkości równoważnej liczby mieszkańców danej gminy w aglomeracji powodującej niespełnienie warunków, o których mowa w art. 87a.

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi do 200 zł za każdą równoważną liczbę mieszkańców odpowiadającą ładunkowi zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji:

Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, za naruszenie standardów oczyszczania ścieków dla oczyszczalni ścieków w aglomeracji w przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w art. 87a pkt 4, wynosi do 10 000 zł.

Wymierzając administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, za naruszenie standardów oczyszczania ścieków dla oczyszczalni ścieków w aglomeracji w przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w art. 87a pkt 4, bierze się pod uwagę przede wszystkim liczbę takich naruszeń i ich wagę.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, Prezes Wód Polskich.

Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wymierzana każdego roku, za rok poprzedni, do momentu uzyskania przez aglomerację zgodności z warunkami, o których mowa w art. 87a.

Wpływy z tytułu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stanowią dochód w 90 % budżetu państwa i w 10 % Wód Polskich.

W decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej wskazuje się numer rachunku bankowego, na który uiszcza się administracyjną karę pieniężną.

Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 472a ust. 1, art. 472aa ust. 1 i art. 472b ust. 1, stosuje się przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Kto wbrew przepisowi art. 31 ust. 1 uniemożliwia lub utrudnia korzystanie z wody do zwalczania poważnych awarii, klęsk żywiołowych, pożarów lub innych miejscowych zagrożeń lub do zapobieżenia poważnemu i nagłemu niebezpieczeństwu grożącemu życiu lub zdrowiu osób, lub mieniu znacznej wartości, którego w inny sposób nie można uniknąć

Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest śmierć lub ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka lub znaczna szkoda w mieniu

Kto wbrew przepisom art. 176 ust. 1, art. 192 ust. 1 pkt 3 lub art. 382 ust. 2 pkt 2 wykonuje w pobliżu urządzeń wodnych lub pomiarowych roboty lub czynności zagrażające tym urządzeniom

Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest znaczna szkoda

Kto z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym lub pozwoleniu zintegrowanym korzysta z wód lub wykonuje urządzenia wodne albo inne czynności wymagające pozwolenia wodnoprawnego,

Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje obowiązków określonych w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego.

Nie popełnia wykroczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, kto wykorzystuje wody na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej na polecenie operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego w celu usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , jeżeli wykorzystanie tej wody nastąpiło w rozmiarze i w czasie niezbędnym do usunięcia tego zagrożenia.

Z dniem wejścia w życie ustawy:

Tworzy się Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, zwane dalej „Wodami Polskimi”.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie tego przepisu, powołuje pełnomocnika do spraw organizacji Wód Polskich.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3, wykonuje także określone w ustawie zadania i kompetencje Prezesa Wód Polskich do czasu powołania Prezesa Wód Polskich, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Wynagrodzenie pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, jest płatne z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki wodnej.

Powołując pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi zakres jego zadań oraz terminy ich realizacji.

Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej oraz regionalne zarządy gospodarki wodnej będące państwowymi jednostkami budżetowymi stają się jednostkami organizacyjnymi Wód Polskich.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany do realizacji zadań mających na celu prawidłowe i terminowe przeprowadzenie procesu włączenia Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej do Wód Polskich, w szczególności do:

Pełnomocnik, w terminie nie dłuższym niż do dnia 1 stycznia 2018 r., przekaże do urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej dokumentację niezbędną do wykonywania zadań określonych w ustawie.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 1, lub ich części zostały przed dniem wejścia w życie ustawy oddane w użytkowanie lub ustanowiono na nich inne ograniczone prawo rzeczowe, lub zostały wydzierżawione, lub oddane w najem, lub użyczone, z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki oddającego w użytkowanie lub ustanawiającego inne ograniczone prawo rzeczowe, lub wydzierżawiającego, lub wynajmującego, lub oddającego do używania wstępują Wody Polskie.

Wody Polskie oraz podmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy uchylanej w art. 573, podpisują protokoły zdawczo-odbiorcze dotyczące przejęcia przez Wody Polskie reprezentacji Skarbu Państwa oraz wykonywania praw właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:

Protokoły zdawczo-odbiorcze, o których mowa w ust. 3, obejmują wykazy składników mienia, o których mowa w ust. 3, wraz z dokumentacją.

Marszałkowie województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, przekazują właściwym dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich wykazy:

Reprezentację Skarbu Państwa, o której mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, właściwy wojewoda.

Od decyzji, o której mowa w ust. 6, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

Wykonywanie praw właścicielskich, o których mowa w ust. 1, nie narusza praw osób trzecich.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 6, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych.

Z dniem wejścia w życie ustawy minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej reprezentuje Skarb Państwa oraz wykonuje uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa nieruchomości, budynków i budowli oraz urządzeń wodnych, o których mowa w art. 193 ust. 5 pkt 2 i 3.

Zasób nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się zasobem nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 218 ust. 1.

Tworzy się zasób nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 218 ust. 3.

Trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta.

Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Wpisy do ksiąg wieczystych wynikające z wygaśnięcia trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, są wolne od opłat.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.

Z dniem wejścia w życie ustawy składniki mienia ruchomego stanowiącego własność Skarbu Państwa, pozostające w dyspozycji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej będącego państwową jednostką budżetową oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej będących państwowymi jednostkami budżetowymi stają się nieodpłatnie własnością Wód Polskich, z wyłączeniem składników mienia ruchomego służących do wykonywania praw właścicielskich na śródlądowych drogach wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym, o których mowa w art. 193 ust. 5.

Składniki mienia ruchomego, o których mowa w ust. 1, które stają się własnością Wód Polskich, odzwierciedla się w funduszu założycielskim Wód Polskich.

Składniki mienia ruchomego służące do wykonywania praw właścicielskich na śródlądowych drogach wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym, o których mowa w art. 193 ust. 5, obejmują:

Z dniem wejścia w życie ustawy uprawnienia właścicielskie do składników mienia ruchomego, o których mowa w ust. 3, stanowiących własność Skarbu Państwa, pozostających w dyspozycji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej będącego państwową jednostką budżetową oraz regionalnych zarządów gospodarki wodnej będących państwowymi jednostkami budżetowymi wykonuje minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej podpisują protokoły zdawczo-odbiorcze dotyczące przejęcia przez tego ministra uprawnień właścicielskich do składników mienia ruchomego, o których mowa w ust. 3.

Protokoły zdawczo-odbiorcze, o których mowa w ust. 5, obejmują wykazy składników mienia, o których mowa w ust. 3, wraz z dokumentacją.

Do opłat, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 573, należnych za 2017 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wpływy z tytułu należności i opłat, o których mowa w art. 142 ustawy uchylanej w art. 573, należne przed dniem 1 stycznia 2018 r., stanowią przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w wysokości ustalonego na dzień 31 grudnia 2017 r. stanu zobowiązania określonego w art. 401c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 493, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy z tytułu należności i opłat, o których mowa w art. 142 ustawy uchylanej w art. 573, przekazane na rachunek bankowy tego Funduszu po dniu 31 grudnia 2017 r., przeznacza się na finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 493 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do opłat za korzystanie ze środowiska należnych za okres do dnia 31 grudnia 2017 r. oraz wpływów z tych opłat stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie wstępują w prawa i obowiązki wynikające z:

Umowy i porozumienia, zawarte przez marszałków województw lub wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne z naruszeniem prawa, mogą zostać wypowiedziane przez Wody Polskie bez odszkodowania.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie wstępują z mocy prawa w umowy dotyczące rybactwa śródlądowego, w które dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej wstąpili na podstawie art. 217 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 573.

Zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy przez regionalne zarządy gospodarki wodnej, będące państwowymi jednostkami budżetowymi, umowy zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia lub rozwiązania, z tym że wynikające z tych umów prawa i obowiązki z dniem wejścia w życie ustawy stają się odpowiednio prawami i obowiązkami Wód Polskich.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie przystępują do toczących się postępowań sądowych i administracyjnych, w których stronami są:

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej w zakresie prowadzenia inwestycji w gospodarce wodnej dotyczących zadań finansowanych lub dofinansowanych ze środków publicznych, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w przepisach ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, dotyczących śródlądowych dróg wodnych, o ile inwestycje te służą wyłącznie realizacji zadań o charakterze transportowym.

Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej może powierzyć Wodom Polskim, w drodze porozumienia, wykonywanie funkcji inwestora zastępczego w zakresie inwestycji, o których mowa w ust. 6.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie stają się stronami umów dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych na wodach publicznych będących własnością Skarbu Państwa, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy uchylanej w art. 573, oraz urządzeń melioracji wodnych podstawowych, o których mowa w art. 71 ustawy uchylanej w art. 573, w tym umów finansowanych lub współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, realizowanych dotychczas przez regionalne zarządy gospodarki wodnej, województwa, marszałków województw lub właściwe wojewódzkie jednostki organizacyjne, i zakończą realizację przedsięwzięć na podstawie tych umów i tych decyzji.

Po zakończeniu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, Wody Polskie są obowiązane realizować obowiązki wynikające z umów lub decyzji, o których mowa w ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie są obowiązane realizować obowiązki wynikające z decyzji dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych zrealizowanych na wodach publicznych będących własnością Skarbu Państwa, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, oraz urządzeń melioracji wodnych podstawowych, o których mowa w art. 71 ustawy uchylanej w art. 573, finansowanych lub współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, realizowanych dotychczas przez właściwe wojewódzkie jednostki organizacyjne w ramach działania „Poprawianie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowywaniem rolnictwa i leśnictwa przez gospodarowanie rolniczymi zasobami wodnymi”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Tworzy się Państwową Radę Gospodarki Wodnej.

Krajowa Rada Gospodarki Wodnej, o której mowa w art. 96 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, wykonuje, do końca kadencji swoich członków, zadania Państwowej Rady Gospodarki Wodnej.

Z dniem wejścia w życie ustawy wygasa kadencja członków rad gospodarki wodnej regionów wodnych.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, o której mowa w art. 102 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą hydrologiczno-meteorologiczną, o której mowa w art. 367 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa w art. 102 ust. 2a ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa w art. 368 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowa służba hydrogeologiczna, o której mowa w art. 102 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 573, staje się państwową służbą hydrogeologiczną, o której mowa w art. 369 ust. 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy kataster wodny, o którym mowa w art. 153 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573, staje się systemem informacyjnym gospodarowania wodami, o którym mowa w art. 329 ust. 1.

Tworzy się Hydroportal, o którym mowa w art. 332 ust. 3.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy regionalnych zarządów gospodarki wodnej stają się z mocy prawa pracownikami Wód Polskich na zasadach określonych w art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej .

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej opracują i przekażą ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej wykaz pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w którym wskażą zakresy czynności wykonywanych przez tych pracowników oraz zajmowane przez nich stanowiska.

Na podstawie wykazu, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia opracowania tego wykazu, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej opracują i uzgodnią wykaz pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej, którzy staną się pracownikami urzędów żeglugi śródlądowej, uwzględniając zakres wykonywanych przez tych pracowników czynności oraz zajmowane przez nich stanowiska, oraz przyporządkują w tym wykazie poszczególnych pracowników do właściwych urzędów żeglugi śródlądowej, uwzględniając potrzeby tych urzędów.

W terminie 14 dni od dnia uzgodnienia wykazu, o którym mowa w ust. 4, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zawiadamia pracowników regionalnych zarządów gospodarki wodnej objętych tym wykazem oraz dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej o treści opracowanego i uzgodnionego wykazu, o którym mowa w ust. 4, w formie pisemnej.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy regionalnych zarządów gospodarki wodnej objęci opracowanym i uzgodnionym wykazem, o którym mowa w ust. 4, stają się z mocy prawa pracownikami właściwych urzędów żeglugi śródlądowej, na zasadach określonych w art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Przepisów ust. 3-6 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy, o której mowa w ust. 2.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej opracuje i przekaże ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej oraz ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej wykaz pracowników Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, przejmowanych przez urząd zapewniający obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, urząd zapewniający obsługę ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej oraz Wody Polskie, uwzględniając ich dotychczasowe przygotowanie zawodowe i zakres wykonywanych czynności, w którym przyporządkuje poszczególnych pracowników do urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, urzędu zapewniającego obsługę ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej albo Wód Polskich.

W wykazie, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się zakres wykonywanych czynności przez pracowników Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz jednostek organizacyjnych utworzonych przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz zajmowane przez tych pracowników stanowiska.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej oraz minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej zatwierdzają wykaz, o którym mowa w ust. 1, i przekazują go niezwłocznie Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.