Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów
- w pionie: - - w przypadku tablic samochodowych jednorzędowych - 82 mm od dolnej krawędzi tablicy, - - w przypadku tablic samochodowych dwurzędowych - 182 mm od dolnej krawędzi tablicy, - - w przypadku tablic motocyklowych - 120 mm od dolnej krawędzi tablicy, - - w przypadku tablic motorowerowych zabytkowych - 44±0,5 mm od dolnej krawędzi tablicy
grafika pojazdu zabytkowego określonego na rysunku 4. Grafikę nanosi techniką laserową producent tablicy rejestracyjnej motorowerowej zabytkowej z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi albo tłoczący numery rejestracyjne, w następujący sposób:
- w poziomie - 93±0,5 mm od lewej krawędzi tablicy,
- w pionie - 17,5±0,5 mm od dolnej krawędzi tablicy,
grafika pojazdu zabytkowego określonego na rysunku 3. Grafikę nanosi techniką laserową producent tablicy rejestracyjnej zabytkowej jednorzędowej zmniejszonej z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi albo tłoczący numery rejestracyjne, w następujący sposób:
w poziomie - symetrycznie między znakiem wyróżnika województwa a pierwszym znakiem wyróżnika pojazdu,
w pionie - tak aby wirtualna linia oznaczająca miejsce styku kół grafiki samochodu zabytkowego z podłożem umieszczona była 19 mm od dolnej krawędzi tablicy,
oznaczenie numeru certyfikatu, o którym mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2 ustawy, posiadanego przez producenta tablic rejestracyjnych bez wytłoczonych numerów rejestracyjnych, naniesione techniką laserową przez tego producenta, powinno posiadać następujące położenie na tablicach:
- w pionie: dolna krawędź oznaczenia w odległości 9^+1^ mm od dolnej krawędzi tablicy,
- w poziomie: - - w przypadku tablic samochodowych jednorzędowych - lewa krawędź oznaczenia 54^+1^ mm od lewej krawędzi tablicy, - - w przypadku tablic samochodowych dwurzędowych, motocyklowych i motorowerowych - lewa krawędź oznaczenia 18^+1^ mm od lewej krawędzi tablicy,
oznaczenie nazwy producenta tablic z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi albo tłoczącego numery rejestracyjne, naniesione techniką laserową przez tego producenta, umieszcza się w jednej linii, rozdzielone spacją, przed oznaczeniem, o którym mowa w lit. g,
oznaczenie numeru certyfikatu, o którym mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2 ustawy, posiadanego przez producenta tablic rejestracyjnych z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi albo tłoczącego numery rejestracyjne, naniesione techniką laserową przez tego producenta, umieszcza się w odległości 9^+1^ mm (dolna krawędź oznaczenia) od dolnej krawędzi tablicy,
oznaczenia, o których mowa w lit. f i g, umieszcza się odpowiednio pod oznaczeniem, o którym mowa w lit. a i symetrycznie w jego osi,
w przypadku gdy nie można umieścić oznaczeń, o których mowa w lit. f i g, analogicznie jak w lit. h, umieszcza się je symetrycznie w osi tablicy rejestracyjnej,
do wykonania oznaczeń, o których mowa w lit. e-g, stosuje się proporcjonalne znaki z prostą (niepochyłą) i czytelną jednakową czcionką o wysokości 3^+0,5^ mm i grubości linii 0,25±0,05 mm; litery w oznaczeniach powinny być wersalikami (wielkimi literami),
tolerancje położenia oznaczeń, o których mowa w lit. a-g, wynoszą ±0,8 mm.
odchyłka szerokości pokrycia barwnego znaku:
- w przypadku tablic samochodowych ±1,0 mm,
- w przypadku pozostałych tablic ±0,5 mm,
odchyłki wysokości i szerokości znaku ±1,0 mm,
różnica między wysokościami oraz między szerokościami znaków na tej samej tablicy:
- w przypadku tablic samochodowych 0,8 mm,
- w przypadku pozostałych tablic 0,5 mm,
odchyłka od prostopadłości znaku (prostokąta opisanego na znaku) względem podstawy tablicy nie powinna przekraczać 0,5 mm na 50 mm wysokości znaku; w przypadku odchylonych w przeciwne strony sąsiadujących ze sobą znaków wymaganie to odnosi się do odchylenia sumarycznego,
odchyłka odstępów między znakami a krawędzią ramki obrzeża oraz poszczególnymi znakami umieszczanymi na tablicy może wynosić ±1,5 mm,
zmniejszenie ostrości konturu przez zaokrąglenie narożników kątów zewnętrznych i wewnętrznych powinno być zgodne z rysunkiem 5.
odblaskowa,
biała, żółta, niebieska lub zielona, jednolicie zabarwiona,
płaska, równa i gładka,
trwała i odporna na działanie czynników występujących w warunkach normalnej eksploatacji pojazdów,
wyposażona w niebieskie odblaskowe pole o wymiarach zgodnych z pkt 2.5 i rysunkami poszczególnych wzorów tablic, ze znakiem „PL” i symbolem Unii Europejskiej; wymóg nie dotyczy tablic dyplomatycznych,
bez jakichkolwiek uszkodzeń tła odsłaniających materiał płyty; dopuszcza się 0,5 mm odstęp między krawędzią folii odblaskowej a krawędzią taśmy aluminiowej.
1) Dotyczy barwy niebieskiej tła pod symbolem Unii Europejskiej i literami „PL” w skrajnej lewej części tablicy.
2) Do oceny wyników badań stosuje się zasadę podejmowania decyzji opartą na prostej akceptacji wyniku (binarne stwierdzenie zgodności wg p. 4.2.1 ILAC - G8:09/2019).
podwyższonej temperatury: podtrzymywane przez 12 godzin w temperaturze 80°±3°C nie powinny po szokowym ochłodzeniu w wodzie o temperaturze 18°±2°C wykazywać zmian kształtu, zabarwienia elementów składowych powierzchni czołowej i jej gładkości, a także jakichkolwiek uszkodzeń powłok. Odchyłka płaskości nie powinna przekraczać 5 mm,
zmiennych temperatur: tablice poddane działaniu zmiennych temperatur w trakcie 10 cykli badania obejmujących 1 godzinę w temperaturze +60°C i 1 godzinę w temperaturze -40°C nie powinny wykazywać wyraźnej zmiany barwy, spęcherzeń, spękań, złuszczeń, korozji itp.
odporności na działanie podwyższonej temperatury: tablicę należy umieścić w suszarce laboratoryjnej (komorze klimatycznej itp.) w położeniu pionowym swobodnie podpartą na dłuższym boku i wygrzewać w sposób zapewniający utrzymywanie się jednakowej temperatury w różnych miejscach tablicy. Ogrzaną próbkę ochłodzić szokowo w wodzie o temperaturze 18º±2ºC. Po zakończeniu próby tablicę przenosi się w stan spoczynkowy na 30 minut, po czym przeprowadza się sprawdzanie,
odporności na działanie zmiennych temperatur: tablicę należy poddać przemiennemu działaniu wysokiej i niskiej temperatury, a następnie określić i ocenić powstałe ewentualnie w wyniku tego badania zmiany właściwości powłok barwiąco-nawierzchniowych.
10% roztworze w wodzie pitnej popularnego środka do mycia nadwozi - w ciągu 8 godzin,
paliwie wzorcowym (70% heptan-n, 30% toluen) - tablice moczyć 1 minutę.
Załącznik nr 13 - Wyróżniki województw i powiatów dla tablic rejestracyjnych
Załącznik nr 14 - Wzory cech identyfikacyjnych pojazdów oraz ich opis
Numer identyfikacyjny pojazdu VIN to nadana przez producenta kombinacja znaków przeznaczona do oznaczenia danego pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby pojazd mógł być na jego podstawie jednoznacznie zidentyfikowany w ciągu 30 lat przez producenta lub przedstawiciela producenta, bez potrzeby żądania dalszych danych. Numer identyfikacyjny pojazdu powinien spełniać następujące wymagania:
1) powinien mieć strukturę zgodną z Polską Normą nr PN-92S02060, która odpowiada normie ISO 3779: 1983, a w przypadku producenta motocykli lub motorowerów produkujących poniżej 500 sztuk pojazdów rocznie trzeci znak w pierwszym członie powinien być cyfrą 9, przy czym właściwa identyfikacja producenta powinna być wtedy zapewniona przy użyciu 3., 4. i 5. znaku w członie trzecim oznakowania;
2) powinien być umieszczony na nadwoziu, ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym po prawej stronie pojazdu, a także na tabliczce znamionowej;
3) powinien zawierać się w jednym wierszu; wyjątkowo, z przyczyn technicznych, może zawierać się w dwóch wierszach, jednak w takim przypadku nie może być przerw wewnątrz drugiego i trzeciego członu tego numeru; nie może być także pustych miejsc między znakami; jakiekolwiek niewykorzystane pole w trzecim członie powinno być zapełnione przez cyfrę 0 w celu zapewnienia wymaganej liczby 8 znaków; początek i koniec każdego z wierszy powinien być oznaczony symbolem, który nie jest cyfrą arabską, dużą literą rzymską i którego nie można pomylić z pozostałymi znakami; jeżeli dwa człony znajdują się w jednym wierszu, to zaleca się także umieszczanie takiego symbolu między nimi;
4) powinien być umieszczony w widocznym i łatwo dostępnym miejscu przez wybicie lub wyciśnięcie w taki sposób, aby nie uległ zatarciu lub zniszczeniu.
Numer nadwozia, podwozia lub ramy to nadana przez producenta lub organ rejestrujący kombinacja znaków przeznaczona do oznaczenia danego pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby dany pojazd mógł być jednoznacznie zidentyfikowany.
Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany przez organ rejestrujący powinien spełniać następujące wymagania:
1) numer składa się z dwunastu znaków i obejmuje trzy człony:
człon pierwszy (3 znaki) - kod organu rejestrującego (literowy wyróżnik województwa i powiatu, przy dwóch literach ostatni znak uzupełnia litera X),
człon drugi (3 znaki) - numer upoważnienia stacji do wykonywania badań technicznych (przy numerze dwucyfrowym uzupełniony na pierwszej pozycji cyfrą zero),
człon trzeci (6 znaków) - sześciocyfrowy kolejny numer porządkowy, w którym pierwsze dwie cyfry stanowią ostatnie dwie cyfry roku nadania numeru.
Sposób tworzenia numeru nadwozia, podwozia lub ramy przedstawia poniższy schemat:
2) powinien być umieszczony na nadwoziu, podwoziu lub ramie po prawej stronie pojazdu, a także na tabliczce znamionowej;
3) powinien zawierać się w jednym wierszu jako ciąg znaków bez przerw między członami numeru;
4) powinien być umieszczony w widocznym i łatwo dostępnym miejscu przez wybicie lub wyciśnięcie w taki sposób, aby nie uległ zatarciu lub zniszczeniu.
Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany przez producenta, jeżeli w drodze odrębnych przepisów zwolniony jest on ze stosowania numeru VIN, jest określoną przez niego kombinacją cyfr i liter stanowiącą ciąg znaków w liczbie od 7 do 9. Numer powinien zawierać dwa człony:
1) człon pierwszy (3 znaki) - oznaczenie charakterystyczne, określone przez producenta pojazdu;
2) człon drugi (do 6 znaków) - numer porządkowy wyprodukowanego pojazdu, w którym pierwsze dwie cyfry stanowią ostatnie dwie cyfry roku nadania i umieszczenia numeru.
Dla znaków określonych w numerach, o których mowa w pkt 1 i pkt 2, powinny być stosowane wielkie litery alfabetu łacińskiego i cyfry arabskie. Minimalna wysokość liter i cyfr numerów powinna wynosić 7 mm, a w przypadku motocykli i motorowerów - 4 mm. W numerze VIN zabrania się stosowania liter: I, O oraz Q, myślnika, gwiazdki (*) oraz innych znaków specjalnych, o których mowa w pkt 1 ppkt 3.
Załącznik nr 15 - Inne oznaczenia pojazdów oraz ich opis
Tarcza wskazująca indywidualną dopuszczalną prędkość pojazdu ustaloną przez organ rejestrujący pojazd
Opis: a = 20 mm, barwa tła - biała odblaskowa, barwa cyfr - czarna, barwa obrzeża - czerwona odblaskowa.
Tarcza oznaczająca autobus spełniający dodatkowe warunki techniczne, którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h
Opis: a = 20 mm, barwa tła - biała odblaskowa, barwa cyfr - czarna, barwa obrzeża - czerwona odblaskowa.
Wzory cyfr stosowanych na:
- tarczy wskazującej indywidualną prędkość pojazdu ustaloną przez organ rejestrujący pojazd,
- tarczy oznaczającej autobus spełniający dodatkowe warunki techniczne, którego prędkość dopuszczalna na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h (stosowane są cyfry „1” i „0”). patrz oryginał
Znak „PL”
Barwy: tła - biała, liter - czarna
Znak „CD”
Barwy: tła - biała, liter - czarna
Znak „CC”
Barwy: tła - biała, liter - czarna
Tablica do oznaczania pojazdu przewożącego zorganizowaną grupę dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat
Opis: a = 50 mm, barwa tła - żółta, barwa symbolu - czarna.
Tablica do oznaczania pojazdu przeznaczonego do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego na prawo jazdy
Opis: barwy: tła - niebieska, symbolu - biała, obrzeża - biała.
Nalepka do oznaczania pojazdu kierowanego przez osobę niepełnosprawną mającą trudności w poruszaniu się
Opis: a1 = 12 mm, barwa tła - biała, barwa symbolu - czarna, barwa obrzeża - czarna.
Tablica do oznaczania pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu osób niepełnosprawnych
Opis: a1 = 50 mm, barwa tła - niebieska, barwa symbolu - biała, barwa obrzeża - biała.
Nalepki do oznaczania autobusów przystosowanych do zasilania gazem
Opis:
Nalepka z napisem „LPG” służy do oznaczania autobusów zasilanych skroplonym gazem ropopochodnym, nalepka z napisem „CNG” służy do oznaczania autobusów zasilanych sprężonym gazem ziemnym, natomiast nalepka z napisem „LNG” służy do oznaczania autobusów zasilanych skroplonym gazem ziemnym. Napisy „LPG”, „CNG” lub „LNG” powinny być umieszczone na środku nalepki.
Materiał: samoprzylepny wodoodporny, szerokość nalepki: 110-150 mm, wysokość nalepki: 80-110 mm, barwa tła: zielona, barwa obrzeża: biała lub biała odblaskowa, szerokość obrzeża: 4-6 mm, barwa liter: biała lub biała odblaskowa, wysokość liter: >25 mm, grubość liter: >4 mm.
Tablice do oznaczania autobusu szkolnego:
Rysunek nr 1
Opis: wymiary tablicy 500 x 250 mm, wysokość liter 80 mm, grubość czcionki 14 mm, grubość obrzeża 5 mm, barwy: tła - biała, liter i obrzeża - czarna.
Rysunek 2
Opis i warunki techniczne tablicy:
Tablica powinna być wykonana z materiału fluorescencyjno-odblaskowego barwy żółtozielonej. Kształt tablicy - kwadrat o boku 400 mm z umieszczonym na jej powierzchni czerwonym odblaskowym znakiem STOP o wymiarach 360 x 360 mm. Szczegółowe wymiary umieszczanego na tablicy znaku STOP określa rysunek 3.
Rysunek nr 3
Materiały użyte do produkcji tablicy powinny charakteryzować się odpornością na działanie promieni słonecznych, wody i substancji chemicznych.
Barwy tablicy - tło obrzeża, wewnętrzna obwódka znaku i napis STOP - żółtozielona fluorescencyjno-odblaskowa, znak STOP i zewnętrzne obrzeże znaku - czerwona odblaskowa.
Barwy żółtozielona fluorescencyjno-odblaskowa i czerwona odblaskowa przy oświetleniu źródłem światła typu D65 powinny mieścić się w polach barwowych normalnego układu kolorymetrycznego CIE, określonych dla danej barwy przez narożne punkty o współrzędnych trójchromatycznych podanych w poniższej tabeli.
Współrzędne trójchromatyczne punktów narożnych pól barwowych i współczynnik luminancji całkowitej βT materiałów tablicy nowej
Powierzchniowy współczynnik odblasku R' [cd • lx^1^ • nr^2^] materiałów tablicy nowej, przy oświetlaniu źródłem światła typu A, nie powinien być mniejszy od wartości podanych w poniższej tablicy.
Współczynnik kontrastu barwnego K lica tablicy, określony jako stosunek powierzchniowego współczynnika odblasku dla barwy czerwonej odblaskowej do powierzchniowego współczynnika odblasku dla barwy żółtozielonej fluorescencyjno-odblaskowej, powinien zawierać się w przedziale: 0,15 ≤ K ≤ 0,45.
Nalepka do oznaczania pojazdów samochodowych kierowanych przez kierowcę w okresie pierwszych 8 miesięcy okresu próbnego.
Opis: barwa tła - biała, barwa symbolu - zielona, tolerancja wymiarów ± 2 mm.
Oznaczenie dostępności pojazdu dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się.
Rysunek nr 1
Symbol graficzny przestrzeni przeznaczonej dla pasażera niepełnosprawnego na wózku inwalidzkim
Opis:
Barwa: biały symbol na niebieskim tle
Rozmiar: średnica co najmniej 130 mm
Dokument dotyczący zasad projektowania znaków bezpieczeństwa: ISO 3864-1:2002
Rysunek nr 2
Symbol graficzny przestrzeni przeznaczonej dla pasażera o ograniczonej możliwości poruszania się innego niż użytkownik wózka inwalidzkiego
Opis:
Barwa: biały symbol na niebieskim tle
Rozmiar: średnica co najmniej 130 mm
Dokument dotyczący zasad projektowania znaków bezpieczeństwa: ISO 3864-1:2002
Rysunek nr 3
Symbol graficzny przestrzeni przeznaczonej dla miejsca na wózek dziecięcy i wózek spacerowy
Opis:
Barwa: biały symbol na niebieskim tle
Rozmiar: średnica co najmniej 130 mm
Dokument dotyczący zasad projektowania znaków bezpieczeństwa: ISO 3864-1:2011
Załącznik nr 12 - Wymagania dla tablic rejestracyjnych, w tym: - szczegółowe wymagania techniczne dla tablic rejestracyjnych oraz zakres i sposób ich badania, - wzory tablic rejestracyjnych, umieszczanych na nich znaków i symboli oraz ich opis
| Barwa | Kąt obserwacji | Powierzchniowy współczynnik odblasku (cd × lx^-1^ × m^-2^) | Powierzchniowy współczynnik odblasku (cd × lx^-1^ × m^-2^) | Powierzchniowy współczynnik odblasku (cd × lx^-1^ × m^-2^) | Powierzchniowy współczynnik odblasku (cd × lx^-1^ × m^-2^) | |
| Barwa | Kąt obserwacji | min. | min. | min. | max | |
| Barwa | Kąt obserwacji | kąt oświetlenia | kąt oświetlenia | kąt oświetlenia | max | |
| Barwa | Kąt obserwacji | 5° | 30° | 45° | max | |
| 0°12’ | 70 | 30 | 7 | |||
| Biała | 0°20’ | 50 | 25 | 5 | 250 | |
| 1°30’ | 5 | 3 | 1,5 | |||
| 0°12’ | 4 | 2 | 0,4 | |||
| Niebieska | 0°20’ | 3 | 1,5 | 0,3 | 15 | |
| 1°30’ | 0,3 | 0,2 | 0,1 | |||
| 0°12’ | 45 | 20 | 5 | |||
| Żółta | 0°20’ | 30 | 17 | 3 | 175 | |
| 1°30’ | 4 | 2 | 1 | |||
| 0°12’ | 30 | 12 | 4 | |||
| Zielona | 0°20’ | 23 | 10 | 3 | 100 | |
| 1°30’ | 4 | 3 | 2 | |||
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)