Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez Skarb Państwa

Treść obwieszczenia

Art. 8. W okresie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych Spółka Akcyjna wykonuje zadania Komitetu Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą; 2) Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa wykonuje zadania, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz określa politykę udzielania ubezpieczeń na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wobec poszczególnych krajów lub branż, w tym ustala łączne kwotowe limity ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 9. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Komitet Polityki Ubezpieczeń Eksportowych staje się Komitetem Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa. 2. Sprawy należące do właściwości Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmuje i prowadzi Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa. Art. 10. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przedstawiciele ministrów wchodzący w skład Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych, o których mowa w art. 7a pkt 1, 2 i 5-6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stają się przedstawicielami tych ministrów w Komitecie Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa. 2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasa członkostwo przedstawiciela ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz przedstawiciela Prezesa Narodowego Banku Polskiego w Komitecie Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa. 3. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Rady Ministrów powołuje przedstawiciela ministra właściwego do spraw klimatu w skład Komitetu Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa. Art. 11. 1. Umowa, o której mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, obowiązująca w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, obowiązuje do dnia zawarcia umowy na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2024 r., i może być zmieniana. 2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną umowy, o której mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w miejsce ministra właściwego do spraw finansów publicznych, staje się minister właściwy do spraw gospodarki.

Art. 14. W przypadku uzyskania do dnia 31 grudnia 2023 r. przyrzeczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19, do udzielania dopłat do oprocentowania kredytów eksportowych, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy, w tym do przyrzeczenia oraz umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy uchylanej w art. 19, z wyjątkiem przepisów wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 tej ustawy w zakresie sposobu przyjmowania rynkowej stawki oprocentowania krótkoterminowego dla poszczególnych walut, przy czym: 1) dopłaty w ramach Programu DOKE (Programu Dopłat do Oprocentowania Kredytów Eksportowych), o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19, 2) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy uchylanej w art. 19, oraz zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tej ustawy, wraz z wynagrodzeniem z tytułu wykorzystania środków własnych Banku Gospodarstwa Krajowego, w przypadku, o którym mowa w tym przepisie - są odpowiednio udzielane, wypłacane lub dokonywane ze środków budżetowych przeznaczonych na pokrycie kosztów i wydatków związanych z realizacją przez Bank Gospodarstwa Krajowego programów rządowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3; 3) tryb i termin składania przez Bank Gospodarstwa Krajowego zapotrzebowania na środki budżetowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19, do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, termin ich przekazywania na wyodrębniony rachunek, o którym mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy, oraz oprocentowanie środków na tym rachunku, określa umowa, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3; 4) ilekroć w przepisach ustawy uchylanej w art. 19 jest mowa o: a) Korporacji należy przez to rozumieć Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych Spółkę Akcyjną działającą zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, b) Komitecie Polityki Ubezpieczeń Eksportowych należy przez to rozumieć Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, c) ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych należy przez to rozumieć ustawę zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 18. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 20. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 3, art. 13, art. 14, art. 16 i art. 19, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.; 2) art. 7 i art. 17, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o ubezpieczeniach gwarantowanych przez Skarb Państwa

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1.

1) instrumentów finansujących, rozumianych jako umowa lub inna czynność służąca finansowaniu, w całości albo części, kontraktów eksportowych, umów lub inwestycji, o których mowa w pkt 2-5, albo służąca finansowaniu podmiotu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 5 lit. a, w szczególności:

2) kontraktów eksportowych;

3) inwestycji bezpośrednich za granicą lub inwestycji podejmowanych w celu realizacji kontraktów eksportowych;

4) umów przedsiębiorców zależnych;

5) umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umożliwiających rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/2088 , zwanego dalej „rozporządzeniem 2020/852”;

6) ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których mowa w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej , o ile ryzyka te nie wystąpiły na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadkach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ust. 10.

2a. W przypadku gdy ubezpieczający lub ubezpieczony, któremu zostało udzielone ubezpieczenie gwarantowane dotyczące ryzyka nierynkowego, nabywa towary lub usługi od kontrahenta zagranicznego, ochroną ubezpieczeniową w ramach tego ubezpieczenia gwarantowanego mogą zostać objęte również szkody poniesione odpowiednio przez ubezpieczającego lub ubezpieczonego w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez tego kontrahenta.

1) ubezpieczenia bezpośredniego;

2) ubezpieczenia pośredniego (reasekuracji);

3) udzielenia gwarancji ubezpieczeniowej;

4) udziału w ubezpieczeniu udzielonym przez agencję kredytów eksportowych w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylającego decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE , zwaną dalej „agencją kredytów eksportowych”.

Art. 2.

1a. Celem ubezpieczeń gwarantowanych jest, w przypadku ubezpieczenia:

1) instrumentów finansujących - ochrona jednostek finansujących na wypadek strat poniesionych w związku z finansowaniem, w całości albo części, kontraktu eksportowego, umowy lub inwestycji, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2-5, lub podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 5 lit. a;

2) kontraktów eksportowych - ochrona krajowych przedsiębiorców na wypadek strat poniesionych, w związku z realizacją kontraktu eksportowego, przed wysyłką towarów bądź realizacją usług (ryzyko produkcji) oraz po wysyłce towarów bądź realizacji usług (ryzyko kredytu);

3) inwestycji bezpośrednich za granicą lub inwestycji podejmowanych w celu realizacji kontraktów eksportowych - ochrona krajowych przedsiębiorców na wypadek strat poniesionych w związku z realizacją inwestycji bezpośredniej za granicą lub inwestycji podejmowanej w celu realizacji kontraktu eksportowego, a także przedsiębiorców zależnych na wypadek strat poniesionych w związku z realizacją inwestycji za granicą, podejmowanej w celu sprzedaży za granicą towarów i usług;

4) umów przedsiębiorców zależnych - ochrona przedsiębiorców zależnych na wypadek strat poniesionych w związku ze sprzedażą za granicą towarów i usług, które stanowiły towary lub usługi krajowe;

5) umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umożliwiających rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia 2020/852 - ochrona podmiotów prywatnych i publicznych na wypadek strat poniesionych w związku z realizacją takiej umowy lub inwestycji;

6) ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których mowa w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej - ochrona zakładów ubezpieczeń i agencji kredytów eksportowych, udzielających ochrony ubezpieczeniowej na wypadek strat poniesionych w związku z ubezpieczaniem ryzyk poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1) ryzyko handlowe;

2) ryzyko polityczne;

3) ryzyko nierynkowe.

1) ryzyko handlowe;

2) ryzyko polityczne;

3) ryzyko nierynkowe.

6a. Ubezpieczenie inwestycji podejmowanych w celu realizacji kontraktów eksportowych obejmuje szkody poniesione przez ubezpieczającego w związku z realizacją tej inwestycji, jeżeli szkody te są następstwem zdarzeń określonych jako ryzyko polityczne.

1) ryzyko handlowe;

2) ryzyko polityczne;

3) ryzyko nierynkowe.

8a. Ubezpieczenie umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umożliwiających rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia 2020/852, obejmuje szkody poniesione przez ubezpieczającego lub ubezpieczonego:

1) w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez kontrahenta albo

2) w wyniku realizacji inwestycji

• pod warunkiem że szkody te są następstwem zdarzeń określonych jako ryzyko handlowe, polityczne lub nierynkowe.

8b. W ramach ubezpieczeń gwarantowanych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6, podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, zgodnie z art. 1 ust. 4 przejmuje ryzyko cedowane przez zakład ubezpieczeń albo agencję kredytów eksportowych, wynikające z zawartych przez te podmioty umów ubezpieczenia, pod warunkiem że szkody są następstwem zdarzeń określonych jako ryzyko nadzwyczajne, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 10, w zakresie, w jakim zaistniały w toku wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorców krajowych, oddziały przedsiębiorców zagranicznych mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przedsiębiorców zależnych, również w przypadku gdy podmiot w ramach tej działalności korzysta z instrumentów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1.

8c. Przepisów ust. 4-8a nie stosuje się do ubezpieczenia gwarantowanego realizowanego w formie udzielenia gwarancji ubezpieczeniowej.

Art. 3.