LegalizeRozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie weryfikacji dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z uwzględnieniem niepewności pomiarowej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 204a ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) sposób dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych w pozwoleniu zintegrowanym dokonywanej na podstawie wyników ciągłych pomiarów, o których mowa w art. 204a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”;
2) maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru;
3) sposób uwzględniania niepewności pomiarowych podczas dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji;
4) sposób rozliczania przekroczeń wielkości dopuszczalnej emisji.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) średniej długookresowej - rozumie się przez to średnią dobową lub dłuższą, dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
2) średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią jednogodzinową lub krótszą, dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
3) ważnej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią krótkookresową uzyskaną w wyniku:
ciągłych pomiarów w okresie bez konserwacji lub awarii systemu do pomiarów ciągłych oraz z wyłączeniem okresów testów funkcjonalności QAL2, AST i QAL3 normy PN-EN 14181,
pomiarów przeprowadzonych z niepewnością pomiarową nie większą niż maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określone w załączniku do rozporządzenia;
4) zatwierdzonej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to ważną średnią krótkookresową pomniejszoną o niepewność pomiarową.
§ 3.
Maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określa załącznik do rozporządzenia.
§ 4.
Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana na podstawie wyników ciągłych pomiarów wielkości emisji w oparciu o zatwierdzone średnie krótkookresowe lub średnie długookresowe.
Średnie długookresowe oblicza się na podstawie zatwierdzonych średnich krótkookresowych.
Zatwierdzoną średnią krótkookresową oblicza się, odejmując od ważnej średniej krótkookresowej niepewność pomiarową:
1) obliczoną z wykorzystaniem wartości odchylenia standardowego, wyznaczoną w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 albo
2) stanowiącą określony w załączniku do rozporządzenia procent ważnej średniej krótkookresowej
- w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza.
Dla instalacji, dla których zastosowano odstępstwo, o którym mowa w art. 204 ust. 2 ustawy, wartość odejmowana zgodnie z ust. 3 od ważnej średniej krótkookresowej nie przekracza maksymalnej wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określonej w załączniku do rozporządzenia, obliczonej w stosunku do wielkości dopuszczalnej emisji, która miałaby zastosowanie do instalacji w przypadku nieudzielenia odstępstwa.
§ 5.
Niepewność pomiarowa wyznaczana w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 odzwierciedla faktyczną niepewność rozszerzoną wyników ciągłych pomiarów uzyskiwanych za pośrednictwem danego systemu do pomiarów ciągłych zainstalowanego na konkretnym obiekcie w odniesieniu do mierzonej substancji.
W przypadku systemów spełniających wymagania, o których mowa w ust. 1 oraz w § 4 ust. 3 i 4, a także w przypadku gdy ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w sposób, o którym mowa w § 4 ust. 1 i 2, niepewność pomiarową uwzględnia się przy ocenie dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych w pozwoleniu zintegrowanym.
§ 6.
Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w oparciu o zatwierdzone stężenie lub strumień masy gazów odlotowych obliczony na podstawie zatwierdzonego stężenia i sumy przepływów gazów odlotowych w danym czasie, zgodnie z jednostkami i okresami uśredniania, w których wyrażono wielkość dopuszczalnej emisji.
Przy dokonywaniu oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji danej substancji nie uwzględnia się okresów pracy z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi emisję tej substancji do powietrza, zwanych dalej „zakłóceniami”, które łącznie nie mogą przekroczyć:
1) 60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku - w przypadku instalacji spalania odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;
2) 120 godzin w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego - w przypadku instalacji innych niż wskazane w pkt 1.
W przypadku źródeł spalania paliw objętych przepisami wydanymi na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy okresy pracy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą wynosić do 300 godzin, jeżeli jest to uzasadnione nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw energii lub koniecznością zastąpienia źródła, w którym nastąpiło zakłócenie, przez inne źródło, którego użytkowanie spowodowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji.
Prowadzący instalację przekazuje informację o zakłóceniach wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska nie później niż w ciągu:
1) 24 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji spalania odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;
2) 48 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji innych niż wskazane w pkt 1.
§ 7.
Przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji są rozliczane dla każdego okresu uśredniania określonego w pozwoleniu zintegrowanym.
Wielkość przekroczenia jest obliczana w jednostkach masy danej substancji wprowadzonej do powietrza w jednostce czasu odpowiadającej okresowi uśredniania, z uwzględnieniem:
1) sumarycznego przepływu gazów odlotowych wprowadzanych do powietrza w uśrednianym okresie oraz
2) ważnego średniego stężenia gazów odlotowych w uśrednianym okresie.
W przypadku stwierdzenia przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji w wyniku oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji wielkość przekroczenia jest obliczana jako różnica między tą wielkością a wynikiem pomiaru stanowiącym ważną średnią krótkookresową lub średnią długookresową niepomniejszoną o niepewność pomiarową.
§ 8.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.