Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne

Na podstawie 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 listopada 2012 r. w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne .

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne , które stanowią:

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych, realizowany przez pojazdy sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne, zwanymi dalej „środkami transportu”, wymagający uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, monitorują właściwe jednostki organizacyjne za pomocą teleinformatycznego systemu monitorowania przemieszczania wojsk.

Monitorowanie przewozu towarów niebezpiecznych w siłach zbrojnych prowadzą jednostki wojskowe właściwe w sprawach transportu i ruchu wojsk podległe Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niepodlegający obowiązkowi uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy można wykonywać pojazdami dopuszczonymi do ruchu drogowego, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , oraz, jeżeli tak stanowi Umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzona w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 891), zwana dalej „ADR”, na podstawie dodatkowych badań technicznych potwierdzonych przez okręgową stację kontroli pojazdów lub wojskową okręgową stację kontroli pojazdów.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych należących do sił zbrojnych państw obcych można wykonywać pojazdami należącymi do sił zbrojnych państw obcych lub pojazdami, za które te siły są odpowiedzialne, jeżeli pojazdy spełniają warunki techniczne dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych wymagane dla tych pojazdów w państwie, w którym pojazd jest zarejestrowany.

W przypadku przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub środkami transportu, za które te Siły są odpowiedzialne w stanie gotowości obronnej państwa czasu kryzysu lub czasu wojny, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej :

Przepis ust. 1 stosuje się do przewozu towarów niebezpiecznych w stanie stałej gotowości obronnej państwa, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku:

Zgoda Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, o której mowa w ust. 2, jest wydawana na wniosek dowódcy (szefa) jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, który zawiera:

Badania pośrednie należy wykonywać jako próbę szczelności i rewizję zewnętrzną, po każdym badaniu okresowym w terminach nie rzadziej niż co 3 lata.

Badania pośrednie cystern wyłączonych z użytkowania na okres dłuższy niż 12 miesięcy i poddanych zabiegom konserwacyjnym, potwierdzonym wyciągiem z rozkazu właściwego dowódcy, przeprowadza się w zakresie rewizji zewnętrznej.

Podczas rewizji zewnętrznej należy wykonać zewnętrzną ocenę wizualną zbiornika cysterny w miejscach dostępnych, sprawdzić działanie jego osprzętu i automatyki zabezpieczającej, protokół z pomiarów rezystancji uziemienia oraz oznakowanie i wyposażenie pojazdu, o którym mowa w § 23.

Eksploatujący zapewnia wykonywanie i dokumentowanie pomiarów rezystancji uziemienia przed każdym badaniem, o którym mowa w ust. 1, o ile w instrukcji eksploatacji cysterny nie określono innych terminów.

W trakcie rewizji wewnętrznej należy wykonać wizualną ocenę stanu ścianek zbiornika cysterny, jego połączeń, wzmocnień oraz wyposażenia.

Rewizję wewnętrzną wykonuje się po wystawieniu zaświadczenia zezwalającego na wejście do wnętrza zbiornika.

Treść zaświadczenia powinna stwierdzać, że zbiornik jest wolny od gazu, par i innych pozostałości przewożonych materiałów niebezpiecznych lub stężenie pozostałości materiałów niebezpiecznych jest mniejsze niż dopuszczalne dla pracy człowieka bez konieczności użycia sprzętu ochronnego, a zawartość tlenu w atmosferze zbiornika umożliwia bezpieczną pracę wewnątrz zbiornika.

Zaświadczenie wystawia kierownik jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za cysternę lub osoba przez niego upoważniona na podstawie pomiarów wykonanych przez odpowiednio przeszkoloną osobę wyposażoną w odpowiednie urządzenie kontrolne do określania dopuszczalnego stężenia i innych parametrów koniecznych do określenia atmosfery wewnątrz zbiornika.

Urządzenie, którym wykonywane są powyższe pomiary, powinno posiadać stosowne dopuszczenia do ich wykonywania wydane przez odpowiednie organy.

Wartość ciśnienia próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej powinna być zgodna z dokumentacją techniczną zbiornika cysterny lub specyfikacją techniczną i określona na tabliczce fabrycznej.

Temperatura czynnika próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej nie powinna być niższa niż 10 °C i wyższa niż 50 °C, jeżeli w dokumentacji technicznej nie ustalono innej temperatury.

Próbę ciśnieniową należy wykonywać jako próbę hydrauliczną. W technicznie uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za pojazd lub osoby przez niego upoważnionej, za zgodą Szefa WDT, próbę hydrauliczną można zastąpić inną próbą lub badaniem innego rodzaju, jeżeli metodyka przeprowadzenia takiej próby lub takiego badania została uzgodniona z Szefem WDT.

Podczas próby ciśnieniowej należy równomiernie podnosić ciśnienie, aż do osiągnięcia ciśnienia próbnego. Szybkość wzrostu ciśnienia od dopuszczalnego do próbnego nie powinna przekraczać 1 bar/min, chyba że w dokumentacji technicznej została ustalona inna wartość. Ciśnienie próbne utrzymuje się przez co najmniej 5 minut, obniża do ciśnienia roboczego, ponownie podnosi się do ciśnienia próbnego i utrzymuje przez 5 minut, a następnie obniża do ciśnienia roboczego i dokonuje oględzin urządzenia i osprzętu.

Wynik próby ciśnieniowej uznaje się za pozytywny, jeżeli w czasie próby nie stwierdzono:

Podczas próby szczelności należy sprawdzić szczelność ścianek zbiornika cysterny i zamontowanego na nim osprzętu oraz prawidłowość funkcjonowania całego wyposażenia.

Próbie szczelności poddaje się zbiornik wraz z wyposażeniem. W przypadku zbiornika wielokomorowego próbę szczelności należy wykonywać dla każdej komory oddzielnie.

Próbę szczelności zbiornika należy przeprowadzać, jeżeli nie ma innych wymagań, przy efektywnym ciśnieniu wewnętrznym równym najwyższemu ciśnieniu roboczemu, lecz nie mniejszym niż 0,2 bara ciśnienia manometrycznego.

Podczas próby szczelności sprawdza się szczelność zaworów dennych, spustowych i innego wyposażenia. Otwór na urządzenie wentylacyjne powinien być zaślepiony, a działanie urządzeń wentylacyjnych należy sprawdzić na stanowisku próbnym.

Próbę szczelności należy przeprowadzać za pomocą czynnika roboczego lub wody albo wody z użyciem farb wskaźnikowych lub luminoforów ultrafioletowych. Ciśnienie powinno być podnoszone jednostajnie do wysokości ciśnienia próby szczelności z prędkością 1 bar/min i utrzymywane przez co najmniej 30 minut. W uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za pojazd lub osoby przez niego upoważnionej, za zgodą Szefa WDT, próba szczelności może zostać przeprowadzona w inny sposób, jeżeli metodyka przeprowadzania takiej próby została uzgodniona z Szefem WDT.

Wynik próby szczelności uznaje się za pomyślny, jeżeli w czasie próby nie stwierdzono: