Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 32a ust. 4 i art. 22 ust. 2 pkt 2a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty zarządza się, co następuje:

§ 1.

1) aktor cyrkowy (symbol cyfrowy 343502);

2) aktor scen muzycznych (symbol cyfrowy 343601);

3) animator kultury (symbol cyfrowy 343901);

4) bibliotekarz (symbol cyfrowy 343301);

5) muzyk (symbol cyfrowy 343602);

6) plastyk (symbol cyfrowy 343204);

7) tancerz (symbol cyfrowy 343701).

§ 2.

§ 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik nr 1 - Efekty kształcenia wspólne dla zawodów artystycznych na koniec nauki w szkole II stopnia

Uczeń:

1) szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów;

2) przestrzega zasad kultury i etyki, prawa autorskiego oraz innych przepisów prawa związanych z ochroną dóbr kultury;

3) zna historię swojej dziedziny artystycznej;

4) posiada wiedzę niezbędną do prawidłowej realizacji zadań praktycznych w swojej dziedzinie artystycznej;

5) zna związki między swoją i innymi dziedzinami sztuki;

6) uczestniczy w życiu kulturalnym;

7) prezentuje swoje dokonania;

8) kreatywnie realizuj e zadania, wykazując się wrażliwością artystyczną;

9) ocenia jakość wykonywanych zadań;

10) realizuje indywidualnie i zespołowo zadania i projekty artystyczne w zakresie swojej specjalności;

11) pracuje w zespole w ramach przydzielonych zadań, biorąc współodpowiedzialność za efekt końcowy tej pracy;

12) komunikuje się i współpracuje z członkami zespołu;

13) buduje relacje oparte na zaufaniu;

14) prezentuje postawę proaktywną;

15) organizuje swoją pracę;

16) konsekwentnie dąży do celu;

17) przewiduje skutki podejmowanych działań;

18) stosuje sposoby radzenia sobie ze stresem;

19) aktualizuje wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe;

20) wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji zawartych w różnych tekstach kultury;

21) wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną w realizacji zadań artystycznych, do pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności;

22) planuje swój rozwój artystyczny i zawodowy;

23) jest świadomy swoich możliwości.

Załącznik nr 2 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor cyrkowy

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W PAŃSTWOWEJ SZKOLE SZTUKI CYRKOWEJ

Uczeń:

1) twórczo realizuje podjęte wyzwania artystyczne;

2) wykazuje wysoką sprawność fizyczną i psychomotoryczną;

3) wierzy w siebie, jest świadomy swoich możliwości, dąży do samorealizacji;

4) zna zasady posługiwania się różnymi rekwizytami i przyborami;

5) przyjmuje odpowiedzialną postawę za zdrowie i bezpieczeństwo własne oraz współpartnerów;

6) jest odporny na stres i przygotowany do pracy w trudnych i zmiennych warunkach;

7) udziela pomocy innym uczniom i odnosi się z szacunkiem do nestorów sztuki cyrkowej.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

HISTORIA CYRKU

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa podstawowe wiadomości z historii światowej i polskiej sztuki cyrkowej.

Uczeń postrzega sztukę cyrkową jako jeden z filarów życia kulturalnego, określa jej wpływ na inne dziedziny sztuki, samodzielnie analizuje, wyciąga wnioski i wyraża swoje zdanie na temat sztuki cyrkowej; aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym, śledzi i stara się przewidywać nowe trendy.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) charakteryzuje wydarzenia cyrku światowego i polskiego na przestrzeni wieków;

2) określa rolę najwybitniejszych artystów i twórców cyrkowych w historii cyrku.

Uczeń:

1) charakteryzuje techniki cyrkowe w ujęciu historycznym i współczesnym;

2) dostrzega wpływ sztuki cyrkowej na inne dziedziny sztuki.

PODSTAWY CHARAKTERYZACJI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje różne rodzaje charakteryzacji, materiały, przybory i techniki;

2) kształtuje świadome stosowanie barw i złudzeń optycznych.

Uczeń dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do stworzenia i wykonania wybranej scenicznej charakteryzacji dla siebie i innych, potrafi dopasować makijaż do odpowiedniego stylu i układu akcji scenicznej.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posiada podstawową wiedzę w zakresie anatomii głowy, zwłaszcza twarzy;

2) rozróżnia materiały i przybory do wykonania makijażu;

3) jest świadomy znaczenia barw i złudzeń optycznych w charakteryzacji;

4) zna i opisuje różne rodzaje charakteryzacji.

Uczeń:

1) potrafi posługiwać się przyrządami służącymi do wykonania charakteryzacji;

2) potrafi wykonać pełną charakteryzację sceniczną na własnej twarzy, jak i na twarzy innych artystów;

3) dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do tworzenia i wykonania własnych pomysłów charakteryzacji scenicznej;

4) potrafi skomponować odpowiedni makijaż do układu scenicznego i przedstawianej w nim postaci.

SPECJALNOŚĆ ARTYSTYCZNA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń umiejętnie posługuje się techniką z wybranej specjalności artystycznej oraz łączy w praktyce wiedzę i umiejętności z zakresu innych technik: cyrkowych, tanecznych, aktorskich i podstaw charakteryzacji.

Uczeń:

1) potrafi samodzielnie weryfikować i wykorzystywać swoje umiejętności, zdolności i talent, a także motywuje siebie do ciągłego kształcenia i pracy nad swoim warsztatem;

2) aktywnie poszukuj e inspiracji twórczej.

Uczeń:

1) interesuje się życiem artystycznym i kulturalnym w skali lokalnej i międzynarodowej;

2) świadomie dokonuje wyboru aktywności, wspiera je i aktywnie uczestniczy w wybranych działaniach artystycznych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wykorzystuje i łączy w działaniach artystycznych wiedzę i umiejętności z zakresu technik cyrkowych, tanecznych oraz elementów gry aktorskiej i pantomimy;

2) dokłada wszelkich starań, aby profesjonalnie zaprezentować swój pokaz artystyczny;

3) prezentuje przygotowany pokaz artystyczny, wykorzystując różne rekwizyty (ogólnodostępne i wykonane we własnym zakresie);

4) realizuje swoje działania artystyczne indywidualnie i w zespole;

5) zna zasady ruchu scenicznego i potrafi dostosować swój występ do różnych warunków i przestrzeni scenicznej, jak: arena, scena teatralna, estrada, plener;

6) jest odporny na stres i przygotowany do pracy w trudnych i zmiennych warunkach (różne warunki klimatyczne);

7) posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych (opanowanie tremy, koncentracja, automotywacja).

Uczeń:

1) przyjmuje aktywną postawę i stale doskonali swój warsztat;

2) dąży do kreowania i realizacji własnych koncepcji artystycznych;

3) posiada niezbędną wiedzę, umiejętności i zdolności do stworzenia oprawy artystycznej pokazu (muzyka, kostium, charakteryzacja);

4) czerpie inspirację z innych dziedzin, aby wzbogacić i wzmocnić wyraz artystyczny swoich pokazów.

Uczeń:

1) uczestniczy w różnych formach aktywności artystycznej;

2) angażuje się w życie społeczności lokalnej;

3) odnosi się z szacunkiem do nestorów i dorobku sztuki cyrkowej.

PRZEDMIOTY REALIZOWANE W RAMACH ZAJĘĆ UZUPEŁNIAJĄCYCH

AKROBATYKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) zna terminologię z zakresu akrobatyki;

2) rozumie i stosuje zasady bezpiecznego wykonywania ćwiczeń akrobatycznych;

3) wykorzystuje w praktyce typowe oraz nietypowe przyrządy i rekwizyty.

Uczeń:

1) rozwija zdolności kondycyjne i koordynacyjne oraz gibkość;

2) kształtuj e pamięć i wyobraźnię ruchową;

3) stopniuje skalę trudności w skokach akrobatycznych;

4) wykonuje elementy akrobatyczne indywidualnie i zespołowo.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna terminologię stosowaną w akrobatyce;

2) potrafi ocenić swoje możliwości, uwzględniając warunki i przestrzeń, w jakiej działa;

3) świadomie korzysta z przyrządów i rekwizytów;

4) stosuje zasady bezpiecznego wykonywania ćwiczeń akrobatycznych.

Uczeń:

1) posiada wysoki poziom zdolności motorycznych;

2) dobiera ćwiczenia kształtujące i doskonalące określone zdolności psychomotoryczne;

3) łączy pojedyncze elementy w układy skoków akrobatycznych;

4) posiada lekkość i sprężystość ruchów oraz wysoką sprawność psychofizyczną;

5) tworzy układy akrobatyczne solowe i zespołowe, stosując ćwiczenia: dynamiczne, statyczne, siłowe i gibkościowe;

6) wzbogaca ewolucje akrobatyczne elementami innych technik cyrkowych.

EKWILIBRYSTYKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) przyswaja wiedzę i rozumie zasady bezpiecznego korzystania z przyrządów i rekwizytów ekwilibrystycznych;

2) zna zasady samoasekuracji i asekuracji;

3) zdobywa wiedzę na temat zasad stosowania różnych technik.

Uczeń rozwija i doskonali: rytmizację ruchu, równowagę, czas reakcji, orientację ruchowo-przestrzenną, zdolność łączenia ruchu, zdolność różnicowania ruchu, zdolność dostosowywania ruchu.

Uczeń:

1) potrafi łączyć poznane ćwiczenia z różnych technik cyrkowych w układy ekwilibrystyczne;

2) rozwija samodzielność, systematyczność i odpowiedzialność za siebie i partnerów;

3) nabywa umiejętności pracy indywidualnej i zespołowej.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) stosuje prawidłową terminologię z zakresu ćwiczeń, przyrządów, przyborów i rekwizytów ekwilibrystycznych;

2) przestrzega zasad samoasekuracji i asekuracji;

3) analizuje poszczególne fazy ruchu w ćwiczeniach ekwilibrystycznych;

4) dobiera właściwą technikę ćwiczeń do poszczególnych przyrządów, przyborów i rekwizytów.

Uczeń:

1) realizuj e ćwiczenia rozwijające i doskonalące koordynację ruchową;

2) wykonuje ćwiczenia gimnastyczne przy jednoczesnym utrzymywaniu równowagi na różnych przyrządach i rekwizytach;

3) stosuje zasady dokładności i precyzji ruchu.

Uczeń:

1) łączy pojedyncze elementy w układy ćwiczeń z jednoczesnym wykorzystaniem innych technik cyrkowych;

2) wykonuje pokazy ekwilibrystyczne solowe i zespołowe.

ELEMENTY GRY AKTORSKIEJ

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zna i rozumie podstawowe zasady ekspresji aktorskiej i formy wyrazu artystycznego.

Uczeń zdobywa umiejętności zaprezentowania siebie, potrafi je wykorzystać w praktyce, również we współpracy w zespole.

Uczeń potrafi stworzyć i przekazać wybrane treści w działaniach scenicznych, kreować różne postacie i zróżnicowane stany emocjonalne.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna elementy i podstawowe techniki gry aktorskiej;

2) buduje wiarygodną postać sceniczną;

3) kontroluje stany emocjonalne;

4) aktywnie współdziała w zespole;

5) umiejętnie posługuje się skoordynowanym ruchem i gestem;

6) zachowuje wewnętrzny rytm i harmonię ruchu w działaniach scenicznych;

7) swobodnie posługuje się różnymi środkami wyrazu aktorskiego, jak: mimika, słowo, ruch czy gest.

Uczeń:

1) samodzielnie tworzy krótkie etiudy aktorskie;

2) wykorzystuje techniki aktorskie do wywołania zamierzonych reakcji publiczności;

3) analizuje swoje działania z perspektywy widza;

4) wchodzi w interakcję z widzem.

Uczeń:

1) wykonuje działania sceniczne w sposób kreatywny;

2) jest otwarty na partnera - aktora i na przestrzeń sceniczną;

3) tworzy postać sceniczną zróżnicowaną pod względem emocjonalnym.

GIMNASTYKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje terminologię stosowaną w gimnastyce;

2) zna i rozumie podstawowe zasady anatomii i biomechaniki ciała, potrzebne do wykonywania ćwiczeń gimnastycznych;

3) zna możliwości gimnastyczne własnego organizmu.

Uczeń:

1) kształtuje świadomość przestrzeni i kierunku ruchu;

2) rozwija siłę, szybkość, wytrzymałość fizyczną, koordynację, gibkość, odporność psychiczną i pamięć ruchową.

Uczeń poznaje techniczne i praktyczne właściwości przyrządów i rekwizytów gimnastycznych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna terminologię stosowaną w gimnastyce;

2) ocenia prawidłową postawę i ogólną sprawność psychofizyczną;

3) stosuje usystematyzowane ćwiczenia gimnastyczne;

4) przygotowuje organizm do wysiłku fizycznego, dobierając właściwe ćwiczenia.

Uczeń:

1) posiada wysoki poziom zdolności motorycznych (kondycję, koordynację, gibkość);

2) kontroluje wyczucie kierunku ruchu i położenia ciała w przestrzeni;

3) poprawnie wymienia i wykonuje następujące po sobie fazy ćwiczeń gimnastycznych;

4) konstruktywnie radzi sobie ze stresem i poziomem lęku (rozwija siłę woli, odwagę, opanowanie).

Uczeń świadomie i bezpiecznie korzysta z wybranych przyrządów i rekwizytów.

PANTOMIMA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zna i rozumie zasady sztuki mimu i rozgrzewki pantomimicznej.

Uczeń:

1) zdobywa umiejętności z zakresu teatru sztuki mimu;

2) doskonali techniki przekazywania emocji za pomocą mowy ciała.

Uczeń:

1) podejmuje świadome i wyraziste działania sceniczne (indywidualnie i zespołowo);

2) rozwija wrażliwość emocjonalną, koncentrację i harmonię wewnętrzną.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się terminologią z zakresu pantomimy klasycznej;

2) zna i definiuje techniki pantomimy klasycznej;

3) zna historię oraz twórców teatru sztuki mimu i teatru ruchu;

4) objaśnia zasady i specyfikę teatru pantomimy (synchronizacja ruchu z oddechem, impuls, energia i kontrenergia, izolacje ciała, ruch zwolniony);

5) charakteryzuje cechy i stany emocjonalne różnych postaci.

Uczeń:

1) umiejętnie stosuje koordynację i harmonię ruchu pantomimicznego;

2) zachowuje wewnętrzny rytm w trakcie działań scenicznych;

3) potrafi tworzyć iluzję przedmiotów, przestrzeni i innych postaci;

4) swobodnie posługuje się rekwizytami i innymi środkami wyrazu artystycznego na scenie, jak: kostium, scenografia, światło i muzyka;

5) współpracuje w zespole przy realizacji różnych inscenizacji artystycznych.

Uczeń:

1) samodzielnie tworzy krótkie formy improwizacji aktorskiej;

2) swobodnie korzysta ze zdobytej wiedzy i umiejętności przy kreowaniu postaci na scenie;

3) świadomie posługuje się własnym ciałem do wyrażenia wybranych treści, postaci i ich stanów emocjonalnych.

TECHNIKI TANECZNE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje terminologię i zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu różnych technik tanecznych;

2) rozróżnia poznane techniki taneczne.

Uczeń:

1) rozwija lekkość i harmonię ruchu, gibkość, skoczność, zwinność i równowagę;

2) doskonali świadomość ruchową własnego ciała i wyczucie przestrzeni;

3) zapamiętuje wybrane układy choreograficzne.

Uczeń:

1) doskonali kreatywność, wrażliwość artystyczną i emocjonalną;

2) przestrzega czystości formy i estetyki ruchu;

3) przygotowuje i prezentuje różne układy taneczne (indywidualnie i zespołowo) oraz potrafi je zastosować w połączeniu z innymi technikami cyrkowymi.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) świadomie utrzymuj e prawidłową postawę ciała;

2) zna i rozpoznaje podstawowe style i techniki taneczne;

3) umiejętnie posługuje się terminologią z zakresu różnych technik tanecznych;

4) rozpoznaje różnice i cechy wspólne poznanych technik tanecznych;

5) zna podstawowe zasady rozciągania, wzmacniania i rozluźniania ciała;

6) umiejętnie wykorzystuje przestrzeń sceniczną.

Uczeń:

1) dostosowuje działania taneczne do prezentowanego repertuaru muzycznego;

2) płynnie łączy elementy taneczne i gesty;

3) swobodnie wykonuje elementy taneczne;

4) kontrastuje ruchy pod względem dynamiki, tempa i ekspresji;

5) zapamiętuje bezbłędnie dłuższą etiudę taneczną;

6) rozwija gibkość ciała, skoczność, zwinność i równowagę.

Uczeń:

1) realizuje własne koncepcj e artystyczne;

2) wykorzystuj e wrażliwość muzyczną i estetyczną w tworzeniu układów choreograficznych;

3) współpracuje z partnerami przy realizacji działań zespołowych;

4) wykorzystuje poznane elementy taneczne w komponowaniu występów artystycznych.

ŻONGLERKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje terminologię oraz zdobywa umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich: rzucania, podrzucania i łapania przyborów.

Uczeń doskonali zdolności manualne, cierpliwość, determinację i upór w dążeniu do celu.

Uczeń:

1) poznaje żonglerkę solową oraz zespołową;

2) rozwija wyobraźnię i poszukuje inspiracji do kreowania nowych technik.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) stosuje prawidłową technikę, żonglując różnymi przyborami;

2) rozróżnia formy i sposoby żonglowania;

3) potrafi wyliczyć częstotliwość wyrzutów i podań.

Uczeń:

1) stale zwiększa liczbę podrzucanych i łapanych przyborów;

2) zmienia częstotliwość wyrzutów i podań.

Uczeń:

1) wdraża poznane techniki, formy i sposoby żonglowania;

2) łączy kilka sposobów żonglowania w jedną ciągłą sekwencję;

3) łączy coraz trudniejsze i dłuższe sekwencje ruchów;

4) przygotowuje i prezentuje (indywidualnie i zespołowo) pokazy umiejętności żonglerskich.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR CYRKOWY

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających ze szkolnych planów nauczania.

Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w szkole sztuki cyrkowej wynosi: 48 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).

Załącznik nr 3 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor scen muzycznych

Zawód aktor scen muzycznych obejmuje następujące specjalności:

1) specjalność wokalno-aktorską;

2) specjalność wokalno-baletową.

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W POLICEALNEJ SZKOLE MUZYCZNEJ

Uczeń:

1) posługuje się terminologią właściwą dla danego projektu artystycznego;

2) twórczo wykonuje powierzone mu zadania, realizując koncepcję reżysera;

3) świadomie stosuje w praktyce zawodowej nabytą wiedzę i umiejętności;

4) wartościuj e różne projekty artystyczne;

5) korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących swojej specjalizacji;

6) ocenia i koryguje własny rozwój zawodowy;

7) wybiera repertuar odpowiedni do swoich predyspozycji i możliwości artystycznych;

8) posiada umiejętność koncentracji i radzi sobie z tremą;

9) bierze udział w przeglądach, konkursach i castingach;

10) zachowuje kondycję i dyspozycję zawodową;

11) zna zasady obowiązujące na rynku pracy;

12) przestrzega zasad kultury i etyki zawodowej.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

GRA AKTORSKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń samodzielnie pracuje nad tekstem, wykorzystując swoje umiejętności techniczne.

Uczeń buduje postać według poleceń reżysera i przeprowadza jej psychologiczno-emocjonalny profil.

Uczeń nawiązuje kontakt emocjonalny z partnerami, prowadzi dialog emocjonalny i słowny.

Uczeń w oparciu o wiedzę historyczną i literacką, w określonej przestrzeni scenicznej, konstruuje postać według wskazówek reżysera i wymagań epoki.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) analizuj e tekst ze zrozumieniem;

2) stosuj e zasady wersyfikacji;

3) świadomie używa swojego głosu i oddechu podczas mówienia tekstu;

4) wypowiada różne rodzaje wiersza (np. sylabiczny, sylabotomczny, tomczny, wolny);

5) posługuje się prawidłowo dykcją, jest komunikatywny i wyrazisty.

Uczeń:

1) uaktywnia emocje konieczne do budowania roli;

2) świadomie używa swego ciała, gestu, głosu i oddechu;

3) gra rolę „poza tekstem”, nie wyłączając się podczas akcji;

4) zapamiętuje i realizuje uwagi reżysera;

5) stosuj e różne style gry aktorskiej.

Uczeń:

1) prowadzi dialog w kontakcie z partnerem;

2) stosuje techniki dialogu i prawdy scenicznej.

Uczeń:

1) ma orientację w przestrzeni scenicznej;

2) wykorzystuje rekwizyt;

3) używa ruchu i gestu stosownych dla określonej epoki i stylu;

4) swobodnie porusza się w kostiumie;

5) samodzielnie konstruuje proste zdarzenia dramatyczne;

6) stosuje techniki uczenia się tekstu na pamięć, techniki koncentracji i sposoby radzenia sobie z tremą.

ŚPIEW

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) charakteryzuje podstawy techniki śpiewu klasycznego i praktyki muzyczne występujące w musicalu oraz muzyce rozrywkowej i jazzowej;

2) stosuje zróżnicowane techniki wokalne;

3) adaptuje techniki wokalne do charakteru i stylu wykonywanego utworu.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) przyjmuje prawidłową postawę ciała podczas mówienia i śpiewania, stosuje właściwy tor oddechowy (przeponowo-żebrowy);

2) stosuje zasady higienicznego posługiwania się głosem;

3) ma świadomość roli oddechu w fonacji, rozróżnia typy oddechów, rozumie zasady funkcjonowania narządów mowy (prawidłowo określa miejsce i sposób artykulacji głosek w mowie i śpiewie);

4) jest świadomy roli słuchu w procesie tworzenia i kontroli głosu;

5) jest świadomy wpływu stanu emocjonalnego i fizycznego na emitowany dźwięk, rozumie zagadnienia wydobycia i prowadzenia dźwięku, jego pozycji, intonacji, impostacji, wykorzystywania rezonatorów, wyrównywania rejestrów;

6) stosuje heterogeniczne ćwiczenia wokalne odpowiednie dla swojego rodzaju głosu;

7) kontroluje intonację dźwięku i samodzielnie dokonuje jej korekty;

8) odczytuje tekst nutowy utworu i uczy się go zgodnie z zapisem;

9) samodzielnie opracowuje łatwy utwór pod względem techniczno-wykonawczym;

10) dobiera do swoich możliwości wokalnych i wykonywanego repertuaru rodzaj wprawek przygotowujących aparat głosowy do występu;

11) stosuje w utworach dynamikę w ramach swoich możliwości głosowych;

12) operuje artykulacją (np. legato, non legato i staccato) w zakresie pozwalającym na stylowe wykonanie utworu, wykorzystując znajomość pojęć i terminów muzycznych, interpretuje utwór zgodnie z jego treścią, charakterem oraz stylem epoki;

13) swobodnie operuje głosem, stosując różne techniki wokalne (np. kantylena, improwizacja, skat, melorecytacja, szept);

14) operuje techniką wokalną, uwzględniając specyfikę fonetyki danego języka;

15) stosuje techniki wykonawstwa musicalowego (belting, legit voice, mixed voice, microphone technics);

16) w oparciu o repertuar o odpowiednim stopniu trudności koordynuje i doskonali wszystkie elementy techniki wokalnej w celu poszerzenia skali głosu.

TANIEC

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy poszczególnych ćwiczeń, objaśnia celowość ich zastosowania w kombinacjach i krótkich formach choreograficznych, posługując się słownictwem specjalistycznym;

2) zapamiętuje i wykonuje treści prostych i złożonych ćwiczeń i kombinacji oraz krótkich form choreograficznych, zachowując prawidłową koordynację ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i stylu odpowiednim dla ich charakteru.

Uczeń:

1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy i figury poszczególnych tańców ludowych i charakterystycznych;

2) objaśnia genezę, strukturę ruchowo-muzyczną oraz schematy choreograficzne, posługując się słownictwem specjalistycznym;

3) zapamiętuje i wykonuje proste i rozbudowane ćwiczenia solo, w parze i w zespole, wspomagające naukę elementów i figur poszczególnych tańców;

4) realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej.

Uczeń:

1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy i pozy partnerowania w poszczególnych ćwiczeniach i kombinacjach oraz krótkich formach choreograficznych, charakterystycznych dla różnych technik tańca;

2) objaśnia zasady i celowość ich zastosowania, posługując się słownictwem specjalistycznym;

3) zapamiętuje i wykonuje w duecie i grupie, proste i rozbudowane kombinacje oraz krótkie formy choreograficzne w różnych technikach tańca, stosując odpowiednią technikę partnerowania, podporządkowaną prawidłowej koordynacji: partnera, partnerki, grupy.

Uczeń:

1) rozumie celowość pracy w danej technice;

2) rozróżnia style tańca (współczesny, jazz funky, jazz broadway) i umie się w nich poruszać.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się terminologią tańca klasycznego;

2) operuje terminami związanymi z zakresem ruchu oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;

3) analizuje związek muzyki z ruchem;

4) korzysta z różnych źródeł informacji propagujących literaturę baletową;

5) ocenia wartości artystyczne realizacji scenicznych, opartych na technice tańca klasycznego;

6) stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;

7) stosuje prawidłowe pozycje rąk i nóg oraz położenia ciała (épaulement, pozy);

8) wykonuje przy drążku i na środku sali ćwiczenia z grupy: pliés, battements, zwrotów i obrotów (np. pirouettes, tours), formy ronds de jambe oraz treści ćwiczeń z zastosowaniem półpalców i łączników tanecznych (np. flic-flack, glissades, pas de bour-rées, pas tombé, pas chassé);

9) wykonuje proste i złożone formy adagia tańca klasycznego;

10) wykonuje różne formy allegro tańca klasycznego (małe, średnie, duże skoki) w ćwiczeniach i kombinacjach na środku sali;

11) stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danego ćwiczenia i kombinacji;

12) koordynuje pracę całego ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych ćwiczeń i kombinacji;

13) realizuje krótkie formy choreograficzne, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny;

14) akceptuje intensywność wysiłku fizycznego oraz powtarzalność wykonywania poszczególnych ćwiczeń i kombinacji, niezbędną w realizacji zadań tanecznych.

Uczeń:

1) korzysta z różnych źródeł informacji na temat folkloru rodzimego oraz innych narodów, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki tanecznej;

2) analizuje schematy i treści choreograficzne poszczególnych tańców;

3) objaśnia genezę i strukturę ruchowo-taneczną danego tańca oraz związanych z nm charakterystycznych strojów i rekwizytów;

4) operuje terminologią związaną z zakresem ruchu oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;

5) rozróżnia i definiuje elementy i figury poszczególnych tańców oraz ćwiczenia wspomagające ich naukę;

6) tłumaczy zasadność ćwiczeń wspomagających i rozwijających motorykę ciała;

7) stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających, wspomagających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;

8) stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danych ćwiczeń, elementów i figur tańca;

9) wykonuje treści prostych i rozbudowanych ćwiczeń wspomagających naukę elementów i figur poszczególnych tańców;

10) koordynuje pracę całego ciała w tańcu z: partnerką, partnerem, grupą, stosując odpowiednią technikę tańca i partnerowania;

11) wykorzystuje techniki taneczne odpowiednio do stopnia trudności danego ćwiczenia, elementu i figury;

12) realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej;

13) łączy taniec ze śpiewem.

Uczeń:

1) posługuje się terminologią w zakresie partnerowania odpowiednią dla danej technik tańca;

2) operuje terminami związanymi z zakresem ruchu w parze i grupie oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;

3) definiuje poszczególne elementy i pozy partnerowania, charakterystyczne dla danej techniki tańca, i określa ich stopień trudności;

4) objaśnia czynności partnera i partnerki w duecie lub w grupie, analizuje treści prostych i rozbudowanych kombinacji oraz krótkich form choreograficznych w duecie i w grupie;

5) stosuje odpowiednie ćwiczenia rozgrzewające, wspomagające i rozwijające motorykę ciała podporządkowaną technice partnerowania;

6) wykonuje łączone w kombinacje i krótkie formy choreograficzne elementy partnerowania, np.: trzymanie w talii, trzymanie za jedną lub dwie ręce, kroki (pas) łączące i wiążące, zwroty, oprowadzenia, obroty, pirouettes;

7) wykonuje łączone w kombinacje i formy choreograficzne pozy parterowe, niskie, średnie i górne z ich uniesieniami, podnoszeniami, przenoszeniami, padami, adekwatnymi do danej techniki tańca;

8) wykonuje elementy małego, średniego i grand allegro w różnych technikach tańca;

9) koordynuje pracę całego ciała odpowiednio dla realizacji zadań w parze lub grupie, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych kombinacji i etiud tanecznych;

10) stosuje elementy jakości ruchu niezbędne w funkcjonowaniu tancerza w duecie i grupie, odpowiednie dla danych elementów i póz techniki partnerowania;

11) realizuje treści choreograficzne w duecie i grupie, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny.

Uczeń:

1) przygotowuje swoje ciało do pracy, stosując ćwiczenia rozgrzewające;

2) rozwija koordynację ruchową w ćwiczeniach i układach choreograficznych;

3) wzmacnia i rozciąga poszczególne partie ciała (mięśnie), celem poszerzenia zakresu ruchu i podnoszenia poziomu wykonawczego;

4) porusza się w przestrzeni sali i sceny, świadomie budując rysunki sceniczne w grupie;

5) operuje oddechem celem połączenia tańca ze śpiewem;

6) używa ekspresji i środków wyrazu scenicznego zgodnego z charakterem tańca;

7) improwizuje w tańcu.

WYBRANE ZAGADNIENIA Z HISTORII DZIEDZINY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) charakteryzuje mechanizmy zmian w teatrze muzycznym, wykorzystując konteksty historyczne, polityczne i społeczno-kulturowe;

2) opisuje dokonania wybranych twórców teatru muzycznego na przestrzeni dziejów oraz w czasach współczesnych.

Uczeń orientuje się w najważniejszych współczesnych wydarzeniach kulturalnych.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozpoznaje style i kierunki w sztuce i muzyce;

2) formułuje cechy stylistyczne wybranych gatunków i form muzycznych, teatralnych i musicalowych;

3) stosuje właściwą terminologię;

4) charakteryzuje dokonania twórcze wybranych artystów i grup artystycznych;

5) interpretuje utwór zgodnie z kanonem określonych reguł stylistycznych, kulturowych i językowych;

6) tworzy wypowiedzi, prezentacje, formułuje sądy, ocenia zjawiska występujące w kulturze muzycznej i literackiej;

7) rozpoznaje wybrane przykłady z literatury muzycznej różnych epok stylistycznych w kontekście wiedzy ogólno kulturowej;

8) korzysta z różnych źródeł przy pozyskiwaniu materiałów źródłowych i formułowaniu wniosków (czytania recenzji muzycznej, oddziela warstwę informacyjną od opinii).

Uczeń:

1) interpretuje czytane teksty oraz oglądane spektakle;

2) formułuje poglądy na temat wydarzeń kulturalnych;

3) omawia dokonania współczesnych twórców;

4) aktualizuje wiedzę na temat najnowszych przedsięwzięć artystycznych.

CHARAKTERYZACJA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Kluczowymi działami przedmiotu są: historia charakteryzacji, charakteryzacja twarzy, charakteryzacja całego ciała oraz technika stosowania peruk i zarostów.

Uczeń:

1) zna i rozpoznaje podstawowe techniki charakteryzacji, a także materiały i narzędzia;

2) posługuje się słownictwem z zakresu charakteryzacji;

3) zna materiały i narzędzia oraz środki artystyczne wykorzystywane w charakteryzacji.

Uczeń:

1) projektuje charakteryzację w oparciu o wymogi reżysera;

2) stosuje techniki charakteryzacji, dobierając narzędzia i materiały.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) charakteryzuje ewolucję technik i form charakteryzacji;

2) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy związane ze sztuką charakteryzacji;

3) opisuje podstawowe materiały i narzędzia używane do wykonania charakteryzacji;

4) opracowuje projekt scenografa lub tworzy własne projekty.

Uczeń:

1) komponuje charakteryzację twarzy i ciała, stosując poprawną konstrukcję, proporcje, właściwą formę oraz odpowiednią technikę;

2) wybiera techniki charakteryzacji w zależności od uwarunkowań zewnętrznych;

3) stosuje podstawowe techniki charakteryzacji: z użyciem szminek tłustych, farb wodnych, kremowych, zarostów, efektów specjalnych „3D”;

4) różnicuje wyrazistość i intensywność charakteryzacji w zależności od rodzaju działań scenicznych i zadań aktorskich (teatr, film, telewizja, estrada);

5) organizuje stanowisko pracy charakteryzatorskiej zgodnie z zasadami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska.

UMUZYKALNIENIE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń kształci umiejętności: czytania nut głosem, pamięć i wyobraźnię muzyczną oraz poczucie rytmu.

Uczeń:

1) prawidłowo intonuje tekst muzyczny;

2) rozpoznaje, analizuje i zapamiętuje materiał muzyczny oraz właściwie nim operuje.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) poznaje notację muzyczną i elementy dzieła muzycznego: metrum, rytm, harmonię, budowę formalną utworów oraz określenia wykonawcze;

2) poznaje elementy improwizacji wokalnej.

Uczeń:

1) rozpoznaje, śpiewa i zapisuje interwały proste i złożone, odmiany gam, skale poza systemem dur - moll;

2) analizuje melodię, powtarzają głosem;

3) analizuje tekst muzyczny w oparciu o opracowywane przykłady z literatury wokalnej ze zwróceniem uwagi na określenia wykonawcze;

4) śpiewa ćwiczenia a vistajednogłosowe tonalne i o rozszerzonej tonalności, dwugłosowe i wielogłosowe w grupach (przygotowanych i a vista);

5) zapisuje ze słuchu przebiegi melodyczno-rytmiczne;

6) rozpoznaje i intonuje interwały harmoniczne, trój dźwięki i czterodźwięki;

7) analizuje słuchowo wybrane przebiegi harmoniczne;

8) koreluje wiedzę teoretyczną z działaniami praktycznymi w zakresie słuchania, zapamiętywania i zapisywania.

PRZEDMIOTY REALIZOWANE W RAMACH ZAJĘĆ UZUPEŁNIAJĄCYCH W RAMACH SPECJALNOŚCI ZAWODOWEJ

SPECJALNOŚĆ WOKALNO-AKTORSKA

PIOSENKA AKTORSKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje teoretyczne zagadnienia z zakresu piosenki aktorskiej oraz materiał literacko-muzyczny, zarówno polski, jak i zagraniczny.

Uczeń wykorzystuje umiejętności techniczne - aktorskie i wokalne w interpretacji utworu muzycznego.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się terminologią związaną z dziedzinami sztuki wykorzystywanymi w pracy twórczej - m.in. muzyką, literaturą, teatrem, tańcem;

2) rozróżnia i charakteryzuje techniki aktorskie i wokalne;

3) dokonuje selekcji repertuaru, uwzględniając jego styl, tło historyczne, kulturowe;

4) definiuje i analizuje środki wyrazu artystycznego.

Uczeń:

1) wykonuje utwór wokalny, realizując przy tym zadania aktorskie;

2) realizuje utwory wokalne w różnych stylach muzycznych;

3) improwizuje wokalnie i aktorsko na zadany temat;

4) wykorzystuje techniczne możliwości teatru - oświetlenie, charakteryzację, rekwizyty, dekorację;

5) wyszukuje i analizuje repertuar zgodnie ze swoimi predyspozycjami wokalnymi, wrażliwością i estetyką, bądź z uwzględnieniem założeń reżysera;

6) dokonuje psychologicznej analizy postaci scenicznych i zdarzeń;

7) buduje konsekwentnie postać sceniczną, uwzględniając m.in. jej charakter, wiek, epokę, język;

8) współpracuje z osobami zaangażowanymi w występ sceniczny - reżyserem, akompamatorem, choreografem, zespołem muzycznym, partnerami na scenie;

9) przygotowuje i śpiewa minimum jedną piosenkę aktorską z polskiego repertuaru w trakcie semestru.

WIERSZ

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) rozpoznaje poszczególne rodzaje wiersza (wiersz numeryczny we wszystkich odmianach, wiersz biały);

2) zna jednostki miary oraz elementy struktury budujące poszczególne odmiany wiersza.

Uczeń tworzy interpretacje tekstu poetyckiego, korzystając ze znanych środków ekspresji.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane ze strukturą tekstu poetyckiego (np. wiersz biały i numeryczny, rodzaje wiersza numerycznego: sylabik, sylabotonik, tonik; średniówka, klauzula, przerzutom, zestrój akcentowy, jednostki miary poszczególnych rodzajów wiersza, rodzaje stóp);

2) posługuje się słownictwem specjalistycznym.

Uczeń:

1) analizuje strukturę zadanego tekstu;

2) przeprowadza analizę literacką;

3) przeprowadza analizę aktorską tekstu, doprowadzając wszystkie intencje postaci do poziomu konkretu;

4) wykorzystuje wszelkie elementy struktury wiersza, tworząc artystyczną interpretację tekstu;

5) wykorzystuje intonacyjne i dynamiczne środki wyrazu artystycznego;

6) w tekstach bardziej wieloznacznych sam stwarza odpowiedni kontekst okoliczności założonych, a na ich bazie formułuje dla podmiotu lirycznego zadanie główne, zgodnie z metodą Stanisławskiego;

7) interpretuje tekst w oparciu o zasadę dialogu;

8) opracowuje i przygotowuje jeden tekst poetycki w semestrze.

PROZA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Warsztat

Uczeń interpretuje teksty z zakresu prozy klasycznej, współczesnej, monologu scenicznego i dialogów, wykorzystując literaturę polską i światową.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) interpretuje tekst z zastosowaniem właściwych technik mowy, technik oddechowych i interpretacyjnych;

2) posługuje się terminologią z zakresu techniki mowy, technik aktorskich, praktyki scenicznej, literatury;

3) dokonuje selekcji i analizy utworu literackiego pod kątem jego scenicznej realizacji;

4) stosuje techniki wypowiedzi scenicznej: frazuje, wykorzystuje pauzę, akcent, rytm, intonację, iloczas, wyrazistość, natężenie głosu, oddech, tempo;

5) interpretuje z zachowaniem stylu epoki i gatunku literackiego;

6) uwzględnia charakter postaci, ich wiek, styl języka, kontekst historyczny;

7) interpretuje tekst w sposób poprawny technicznie i zgodny z założeniami reżysera lub autora tekstu;

8) przygotowuje minimum jeden tekst w semestrze z uwzględnieniem literatury polskiej i światowej.

SPECJALNOŚĆ WOKALNO-BALETOWA

STEP

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) charakteryzuje techniki stepu;

2) umie powiązać rozwój stepu z rozwojem muzyki rozrywkowej oraz musicalu.

Uczeń:

1) tworzy choreografię do zadanej oraz wybranej przez siebie muzyki;

2) opracowuje popis sceniczny zarówno pod względem choreograficznym, techniki wykonania, jak i oprawy scenograficznej, światła i kostiumu.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się słownictwem specjalistycznym;

2) opisuje genezę tańca stepowanego: wpływy rytmicznych tańców czarnych niewolników, inne tańce etniczne polegające na wystukiwaniu rytmu nogami, amerykańskie mieszanie się kultur i jego wpływ na step;

3) zna literaturę muzyczną przeznaczoną do stepowania, muzyczne filmy wykorzystujące tę technikę tańca oraz jej wybitnych przedstawicieli.

Uczeń:

1) powtarza poszczególne techniki stepu - uderzeniowe oraz kombinacje tradycyjne:

2) łączy ruch taneczny w stepie z umiejętnościami z innych przedmiotów taneczno-baletowych:

3) wykorzystuje kombinacje historyczne (np. shim-sham, grapevine, scratch, spotting, heeldrop);

4) dobiera akompaniament spośród bogatego repertuaru dzieł scenicznych oraz muzyki z gatunku jazz i swing;

5) wykorzystuje cechy współczesnej formy stepu w Stanach Zjednoczonych i w Europie:

6) kontroluje swoją prace nad formą - przed lustrem - bez lustra;

7) improwizuje krótką etiudę taneczną do zadanej muzyki, twórczo wykorzystując rekwizyt i kostium;

8) układa własną choreografię z wykorzystaniem poznanych i własnych kombinacji.

PANTOMIMA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa wiedzę o pojęciach i założeniach pantomimy oraz o najważniejszych etapach w rozwoju tej dziedziny sztuki scenicznej. Posługuje się terminologią specjalistyczną.

Uczeń konstruuje etiudę pantomimiczną z zastosowaniem wybranych elementów techniki pantomimy klasycznej i gry aktorskiej.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się terminologią specjalistyczną;

2) charakteryzuje pojęcia i założenia pantomimy oraz etapy jej rozwoju;

3) omawia działalność artystyczną najwybitniejszych twórców pantomimy;

4) charakteryzuje zasady budowania postaci scenicznej;

5) zna zasady pracy ciałem w przestrzeni;

6) definiuje znaczenie i zastosowanie gestu scenicznego;

7) wyjaśnia zasady wykonywanych ćwiczeń i elementów technicznych pantomimy klasycznej;

8) definiuje zasady budowania etiudy pantomimicznej;

9) objaśnia reguły współpracy z partnerem i w grupie.

Uczeń:

1) stosuj e rozgrzewkę pantomimiczną;

2) wykonuje ćwiczenia z zakresu plastyki ruchu scenicznego;

3) różnicuje ruch pod względem dynamiki, pracuje ciałem w określonych kierunkach w przestrzeni, równocześnie łącząc elementy techniczne z emocjami i fabułą sceniczną;

4) wyraża emocje ciałem, łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu innych technik ruchu i gry aktorskiej.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do wykonawstwa muzycznego posiadające sprzęt nagłaśniający, do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających ze szkolnych planów nauczania.

W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (nuty, książki, nagrania i prasa specjalistyczna).

Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w policealnej szkole muzycznej wynosi: 88 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).

Załącznik nr 4 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie animator kultury

Zawód animator kultury obejmuje następujące specjalizacje:

1) Animacja społeczności lokalnych;

2) Teatr;

3) Taniec;

4) Fotografia;

5) Film;

6) Turystyka;

7) Turystyka i rekreacja;

8) Arteterapia.

EFEKTY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ANIMATOR KULTURY PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE POMATURALNEJ

Uczeń:

1) posiada profesjonalną wiedzę o kulturze i umiejętność udostępniania tej wiedzy innym;

2) orientuje się w zagadnieniach historii i teorii sztuki;

3) posiada umiejętność zdobywania informacji o środowisku - jego siłach społecznych, potrzebach, uznawanych wartościach, aspiracjach, problemach socjalnych i kompetencjach kulturalnych;

4) diagnozuje potrzeby społeczno-kulturalne różnych środowisk i jednostek i wykorzystuje wyniki tych diagnoz do wprowadzania korzystnych zmian;

5) gruntownie zna zasady, cele, metody i techniki pobudzania aktywności społecznej i wykorzystania tej aktywności dla wspólnego dobra;

6) posiada umiejętność integrowania środowiska, wyrażania i reprezentowania jego interesów i potrzeb oraz tworzenia więzi międzyludzkich;

7) posiada wiedzę o procesie komunikowania się;

8) posiada umiejętność nawiązywania kontaktów interpersonalnych oraz społecznych i uzyskiwania wsparcia dla lokalnych działań kulturalnych;

9) umie zorganizować zespoły zadaniowe, planować ich działalność, kierować nimi oraz wykorzystywać techniki realizacji zadań grupowych;

10) posiada umiejętność negocjacji i rozwiązywania konfliktów.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

TEORETYCZNY BLOK PRZEDMIOTOWY

Treści nauczania

1) znaczenie pojęcia animacja;

2) potrzeba animacji;

3) historia animacji;

4) animacja i inne typy działalności społeczno-kulturalnej;

5) metody i techniki animacji;

6) rodzaje animacji;

7) filozofia animacji;

8) diagnoza środowiska;

9) zawód animatora (w tym animatora kultury).

1) znaczenie pojęcia kultura;

2) różnorodność i odmienność kultur;

3) geneza zróżnicowania kulturowego nowoczesnego społeczeństwa europejskiego;

4) specyfika kultury społeczeństwa polskiego;

5) kultura i animacja.

1) podstawowe pojęcia z zakresu estetyki;

2) źródła sztuki i mechanizmy przemian;

3) oddziaływanie sztuki:

• funkcja pisarzy w społeczeństwie współczesnym,

• sposoby analizy tekstu literackiego,

• problemy recepcji a właściwości dzieła literackiego,

• miejsce poezji w kulturze współczesnej,

• rola i zadania literatury regionalnej,

• pojęcie dramatu, teatru,

• język teatru,

• podstawowe elementy strukturalne teatru,

• teatralna funkcjonalność,

• podstawowe zagadnienia estetyki filmu,

• filmowe tematy,

• formy i metody pracy z filmem,

• historia techniki i technologii fotografii,

• fotografia jako nośnik obiektywnej prawdy,

• subiektywizm w fotografii,

• wykorzystanie fotografii w celach społecznych,

• czasy przełomu w dziejach sztuki,

• krajobraz kulturowy,

• wizerunek plastyczny,

• problemy oddziaływania sztuki,

• psychoterapeutyczne możliwości działań plastycznych,

• podstawowe wiadomości o muzyce,

• wybrane zagadnienia z historii muzyki,

• zagadnienia z estetyki muzyki,

• wybrane zagadnienia z psychologii muzyki,

• formy upowszechniania muzyki.

1) wprowadzenie do filozoficznej i naukowej refleksji nad człowiekiem;

2) człowiek jako istota biologiczna;

3) człowiek jako podmiot własnego życia;

4) człowiek jako jednostka w społeczeństwie;

5) filozofia form życia społecznego i indywidualnego;

6) organizacja i działalność ruchu społecznego na rzecz osób zagrożonych patologią społeczną i osób niepełnosprawnych.

1) elementy wiedzy o polityce kulturalnej;

2) rodzaje źródeł finansowania kultury;

3) marketingowe zarządzanie instytucjami kultury;

4) miejsce i rola fundacji i stowarzyszeń;

5) radiofonia, telewizja, kinematografia oraz rynek wydawniczy i prasowy;

6) współpraca kulturalna z zagranicą;

7) prawa autorskie i ochrona dóbr kultury;

8) wybrane zagadnienia prawa pracy.

Osiągnięcia uczniów:

1) opanowanie wiedzy z zakresu teorii i historii animacji;

2) zrozumienie swoistości animacji, jej przydatności i ograniczeń;

3) umiejętność oceny przydatności poszczególnych metod i technik do realizacji określonych zadań animacyjnych;

4) antropologiczne zrozumienie kultury;

5) przyswojenie informacji z zakresu genezy zróżnicowania kulturowego nowoczesnego społeczeństwa europejskiego oraz specyfiki kultury polskiej;

6) opanowanie wiedzy z zakresu teorii i historii poszczególnych dziedzin sztuki jako przygotowanie do rozpoznania obszarów kulturowych epok, stylów i dzieł;

7) przygotowanie do zrozumienia współczesnych zjawisk i dokonań artystycznych w różnych dziedzinach sztuki;

8) umiejętność percepcji i interpretacji poszczególnych dziedzin sztuki;

9) umiejętność podejmowania samodzielnych działań artystycznych;

10) umiejętność upowszechniania kultury;

11) umiejętność prawidłowego posługiwania się dokumentami finansowymi i przepisami prawnymi.

PRAKTYCZNY BLOK PRZEDMIOTOWY

Treści nauczania

1) animacja grupy;

2) diagnoza środowiska lokalnego;

3) realizacja działań animacyjnych w środowisku lokalnym i animacja w dużych grupach.

1) proces komunikowania się;

2) psychologiczne aspekty komunikowania się;

3) współdziałanie w grupie;

4) konflikt i negocjacje.

1) zasady poprawnego i skutecznego porozumiewania się;

2) funkcje języka i funkcje tekstu;

3) ćwiczenia z zakresu poprawności językowej.

1) technika sprawnego odbioru, zapamiętywania i przekazywania informacji;

2) metody sprawnego myślenia;

3) praca z tekstem drukowanym;

4) tworzenie własnego warsztatu pracy koncepcyjnej.

1) warsztat animatora kultury, wykorzystanie środków audiowizualnych i multimedia;

2) projektowanie i realizacja imprez.

Osiągnięcia uczniów:

1) rozpoznawanie i umiejętność prawidłowego zastosowania metod oraz technik animacji społeczno-kulturalnych;

2) umiejętności przekazu treści o charakterze informacji w komunikacji społecznej;

3) umiejętność negocjacji i rozwiązywania konfliktów w grupie;

4) znajomość i prawidłowe stosowanie kryteriów poprawności językowej;

5) umiejętność zrozumienia funkcji tekstu;

6) znajomość stylów funkcjonalnych;

7) umiejętność komponowania własnego tekstu;

8) umiejętność pracy z tekstem drukowanym oraz wykorzystania zbiorów informacji;

9) umiejętność wykorzystania zdobytej wiedzy do własnej pracy naukowej;

10) umiejętność wykorzystania poznanych środków technicznych w pracy animatora kultury.

SPECJALIZACJE ZAWODU ANIMATOR KULTURY

ANIMACJA SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH

Treści nauczania

1) przedmiot i metody badawcze;

2) człowiek w sytuacjach społecznych;

3) postawy i zachowania społeczne.

1) style komunikacji interpersonalnej;

2) system komunikacji organizacyjnej, publicznej i masowej.

1) grupowe rozwiązywanie problemów;

2) projekty pracy grupowej;

3) komunikacja w zespole zadaniowym.

Osiągnięcia uczniów:

1) umiejętność rozpoznawania i monitorowania problemów społeczno-kulturalnych środowiska;

2) nabycie umiejętności twórczego przygotowania diagnozy funkcjonowania środowiska lokalnego;

3) umiejętność dynamizowania aktywności społeczno-kulturalnej środowiska;

4) umiejętność działania w środowisku, uzupełniania i weryfikowania opracowanych standardów pracy animatora;

5) umiejętność występowania w różnych sytuacjach publicznych i podejmowania prób rozwiązywania konfliktów;

6) umiejętność wykorzystania możliwości organizacji pozarządowych w łagodzeniu problemów społecznych w środowisku lokalnym;

7) umiejętność organizowania pracy grupowej;

8) umiejętność przygotowania strategii marketingowej oraz jej skutecznej prezentacji.

TEATR

Treści nauczania

1) rozwój historyczny;

2) teatr polski i powszechny.

1) sztuka recytacji a sztuka mówienia;

2) analiza tekstu i j ego interpretacja;

3) technika dialogu i monologu.

1) drama właściwa oraz drama jako zdarzenie parateatralne;

2) technika i struktura dramy;

3) drama jako metoda dydaktyczno-wychowawcza.

Osiągnięcia uczniów:

1) znajomość historii teatru i dramatu;

2) umiejętność analizy tekstu dramatycznego, prozy literackiej oraz wiersza;

3) wrażliwość na rytm muzyczny;

4) świadomość estetyki ruchu;

5) umiejętność wykonania wybranych ćwiczeń z zakresu techniki tańca klasycznego i charakterystycznego;

6) znajomość polskich tańców narodowych i wybranych tańców historycznych;

7) umiejętność organizacji i prowadzenia zespołu teatralnego;

8) zdolności podejmowania własnych prób w zakresie reżyserii i scenografii;

9) umiejętność prezentacji artystycznej formy recytacji zbiorowej;

10) umiejętność przeprowadzania wybranych technik dramowych z różnymi grupami wiekowymi i społecznymi w pracy edukacyjnej i animatorskiej.

TANIEC

Treści nauczania

1) podstawowe elementy tańca klasycznego;

2) technika wolna jako trening i jako przygotowanie do różnych zadań tanecznych;

3) taniec jazzowy;

4) technika kompozycji ruchu;

5) wariacje taneczne.

1) geneza;

2) historia;

3) charakterystyka.

Osiągnięcia uczniów:

1) znajomość podstawowych praw fizjologii i biomechaniki wyjaśniających procesy zachodzące w organizmie ludzkim;

2) umiejętność wykorzystania wiedzy z historii tańca i baletu w upowszechnianiu sztuki tanecznej;

3) umiejętność odtwarzania ruchem elementów muzyki;

4) umiejętność stosowania ćwiczeń rytmiczno-umuzykalniających w różnych grupach wiekowych;

5) umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz wykorzystania nagrań muzycznych;

6) znajomość podstaw technik tanecznych oraz metodyki nauczania w zakresie:

7) umiejętność poprawnego wykonania polskich tańców narodowych;

8) umiejętność wykonania polskich tańców ludowych;

9) umiejętność wykonania podstawowych kroków i figur tańca towarzyskiego;

10) umiejętność opracowywania układów tanecznych;

11) umiejętność wykorzystania ogólnych zasad kompozycji dzieła sztuki w kompozycjach tanecznych;

12) umiejętność podjęcia zadań choreograficznych w zespołach amatorskich.

FOTOGRAFIA

Treści nauczania

1) ocena techniczna i artystyczna obrazu;

2) fotografia jako dyscyplina wiedzy i narzędzie poznania;

3) fotografia jako język obrazu i sztuki.

1) multimedia;

2) technika wideo;

3) komputerowa realizacja obrazu.

Osiągnięcia uczniów:

1) znajomość historii fotografii;

2) umiejętność swobodnego posługiwania się sprzętem fotograficznym;

3) znajomość funkcjonowania pracowni;

4) umiejętność praktycznego przeprowadzenia obróbki fotograficznej;

5) umiejętność przeprowadzenia analizy i oceny dzieł fotograficznych;

6) znajomość zasad kompozycji obrazu fotograficznego;

7) umiejętność organizowania imprez fotograficznych, warsztatów i innych działań animujących fotografię w środowisku.

FILM

Treści nauczania

1) film jako sztuka syntetyczna;

2) estetyczna, społeczna i obyczajowa funkcja filmu.

1) środki wyrazu dzieła filmowego;

2) film a rzeczywistość.

1) specyfika;

2) scenariusz oryginalny a adaptacja;

3) scenariusze wybitnych reżyserów kina światowego.

Osiągnięcia uczniów:

1) znajomość i rozumienie pojęć i terminów z zakresu wiedzy o filmie;

2) znajomość kierunków i stylów w sztuce;

3) opanowanie reguł języka filmowego;

4) umiejętność interpretacji utworu filmowego, wydobycie wartości estetycznych i poznawczych;

5) umiejętność krytycznego spojrzenia na film i formułowania ocen;

6) opanowanie techniki pisania scenariuszy oryginalnych i adaptacji utworów literackich;

7) opanowanie praktycznych i organizacyjnych podstaw reżyserii filmowej;

8) umiejętność samodzielnej realizacji filmu na taśmie światłoczułej i w technice wideo;

9) opanowanie zasad technicznych montażu filmowego;

10) umiejętność tworzenia, gromadzenia i wykorzystania dokumentacji filmowej;

11) znajomość przepisów regulujących działalność kinematografii oraz prawa autorskiego;

12) umiejętność organizowania imprez na rzecz filmu;

13) umiejętność planowania, programowania i organizowania działalności filmowej.

TURYSTYKA

Treści nauczania

1) rozwój turystyki na świecie i w Polsce;

2) funkcja współczesnej turystyki;

3) urządzenia i usługi turystyczne.

1) człowiek a środowisko;

2) kształtowanie i ochrona środowiska.

1) poszczególne kontynenty;

2) kraje europejskie;

3) regiony turystyczne w Polsce.

1) krajoznawstwo a nauka;

2) wykorzystanie badań krajoznawczych w pracy animatora turystyki.

1) kształtowanie i funkcjonowanie wspólnot lokalnych na tle ogólnopolskim i środkowoeuropejskim;

2) kultura tradycyjna w perspektywie środowiska naturalnego i procesu przemian;

3) dziedzictwo kulturowe Polski.

1) funkcjonowanie podmiotów gospodarczych w branży turystycznej;

2) usługi turystyczne;

3) ekonomika turystyki, promocja i marketing.

1) potrzeby zdrowotne człowieka;

2) różne formy wypoczynku;

3) odpowiedzialność za zdrowie i życie innych.

1) znajomość walorów przyrodniczych regionu, kraju i świata;

2) znajomość metod oceny wartości środowiska dla celów turystyki;

3) umiejętność wskazania zabytków architektury i kultury materialnej w regionie, kraju i na świecie;

4) znajomość fizjologicznych i psychofizycznych potrzeb czynnego i racjonalnego wypoczynku;

5) znajomość zasad higieny i bezpieczeństwa uczestników imprez turystycznych;

6) znajomość zasad i umiejętność organizacji imprezy w różnych dyscyplinach turystycznych;

7) znajomość zasad funkcjonowania biura turystycznego.

TURYSTYKA I REKREACJA

Treści nauczania

1) regionalizacja turystyczna Polski;

2) charakterystyka środowiska geograficznego Europy i innych kontynentów.

1) formy i metody badań krajoznawczych;

2) nauka a krajoznawstwo;

3) krajoznawstwo a turystyka;

4) krajoznawstwo a kultura;

5) zarys historyczny krajoznawstwa;

6) organizacja zajęć kulturalno-rozrywkowych w turystyce.

1) człowiek a środowisko;

2) zagrożenie środowiska człowieka i konsekwencje zdrowotne;

3) przeciwdziałanie procesom degradacji środowiska.

1) podstawy anatomii i fizjologii człowieka;

2) zasady bezpieczeństwa w turystyce i rekreacji.

1) rekreacja jako zjawisko psychologiczne i społeczne;

2) organizacja rekreacji;

3) kulturalno-rozrywkowe formy rekreacji.

Osiągnięcia uczniów:

1) znajomość walorów przyrodniczych regionu, kraju i świata;

2) znajomość metod oceny wartości środowiska dla celów turystyki;

3) znajomość zasad funkcjonowania organizmu człowieka w różnych formach aktywności ruchowej dla różnych grup wiekowych;

4) umiejętność diagnozowania potrzeb w zakresie turystyki i rekreacji:

5) umiejętność określenia wpływu aktywności fizycznej na organizm człowieka;

6) umiejętność kształtowania pozytywnych postaw wobec rekreacji;

7) umiejętność przeprowadzania akcji proekologicznych;

8) umiejętność organizowania i przeprowadzania imprez turystycznych i rekreacyjnych dla różnych grup wiekowych;

9) umiejętność doboru form spędzania wolnego czasu do potrzeb i możliwości uczestników;

10) umiejętność opieki nad uczestnikami imprez turystycznych i rekreacyjnych.

ARTETERAPIA

Treści nauczania

1) człowiek i środowisko;

2) choroba i opieka zdrowotna;

3) grupy społeczne w służbie zdrowia;

4) wzory osobowe.

1) rys historyczny;

2) współczesne teorie wychowania estetycznego;

3) koncepcje twórczości w psychologii;

4) zadania, funkcje i cele arteterapii.

1) drama właściwa oraz drama jako zdarzenie parateatralne;

2) techniki i struktury dramy;

3) drama jako metoda terapeutyczno-wychowawcza.

1) biblioterapia;

2) muzykoterapia;

3) techniki teatralne;

4) techniki plastyczne;

5) choreoterapia.

1) rola i zadania;

2) ruch jako środek zapobiegawczy i leczniczy;

3) rodzaj e terapii wspomagających rehabilitację.

1) psychologiczne problemy osób chorych i niepełnosprawnych;

2) relacje terapeutyczne;

3) podstawowe zasady udzielania pomocy psychologicznej;

4) rola twórczości i sztuki w życiu chorych i niepełnosprawnych.

Osiągnięcia uczniów:

1) umiejętność stwarzania atmosfery sprzyjającej otwartości;

2) zdolność rozbudzania zainteresowań i umacniania wiary człowieka w swoje możliwości;

3) zdolność dostrzegania problemów w ich indywidualnym wymiarze;

4) umiejętność stosowania technik arteterapeutycznych;

5) umiejętność organizowania i przeprowadzania imprez dla osób chorych i niepełnosprawnych;

6) umiejętność integralnego wspomagania człowieka chorego i niepełnosprawnego przez sztukę;

7) umiejętność tworzenia wzorów i rozwiązań organizacyjnych działań arteterapeutycznych;

8) umiejętność współpracy z ruchem społecznym na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ANIMATOR KULTURY

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne do zajęć wynikających ze szkolnych planów nauczania o odpowiedniej powierzchni niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalizacjach.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia wyposażone w sprzęt audiowizualny umożliwiający odtwarzanie materiałów dźwiękowych i filmowych.

W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (książki, nagrania oraz prasę specjalistyczną).

Minimalna liczba godzin zajęć realizowanych w szkole pomaturalnej kształcącej w zawodzie animator kultury w cyklu 2-letnim wynosi: 60 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).