Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych

2) wykazuje kreatywność w rozwiązywaniu problemów zawodowych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia, identyfikuje i charakteryzuje rodzaje makijażu, fryzur i kanonów estetyki: antyku, średniowiecza, renesansu, baroku, rokoka, klasycyzmu, romantyzmu, XIX i XX wieku; charakteryzuje makijaże typowe dla wybranych grup etnicznych (np.: makijaż gejszy, makijaż hinduski oraz wybrane teatralne charakteryzacje historyczne, np. conimedia dell' arte);

2) wyszukuje, rozpoznaje i charakteryzuje najnowsze trendy w makijażu;

3) objaśnia rolę kolorystyki w charakteryzacji i makijażu oraz we fryzurze i w zaroście;

4) identyfikuje podstawowe techniki, technologie i środki charakteryzatorskie, rozróżnia materiały i narzędzia, zna ich zastosowanie i przeznaczenie.

Uczeń:

1) sprawnie i bezpiecznie posługuje się narzędziami i środkami charakteryzatorskimi, w tym podstawowymi narzędziami perukarskimi i fryzjerskimi;

2) wykonuje pełną charakteryzację z fryzurą, również z użyciem peruk i elementów perukarskich, typu zarosty, tresy, rzęsy według projektu własnego lub zleconego do realizacji;

3) wykonuje makijaże historyczne i współczesne;

4) dobiera i wykonuje makijaże estradowe, np. na pokaz mody;

5) dobiera i wykonuje makijaż poprawiający niedoskonałości proporcji twarzy;

6) konsekwentnie stosuje kolorystykę w charakteryzacji, makijażu, fryzurze i zaroście;

7) podczas realizacji projektu dobiera właściwe techniki i środki charakteryzatorskie, uwzględniając końcowy efekt, miejsce realizacji i przeznaczanie;

8) planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy projektu i realizacji;

9) efektywnie współpracuje z zespołem;

10) dokumentuje swoje osiągnięcia i potrafi je prezentować.

Uczeń:

1) tworzy charakteryzacje na podstawie scenariusza;

2) dostosowuje i wykorzystuje środki charakteryzatorskie do realizacji postaci, uwzględniając jej cechy np. charakter, pozycje społeczną, ekonomiczną, wykonywany zawód, stan zdrowia, stan emocjonalny, czas i miejsce;

3) kreuje wizerunek makijażem, akcentując osobowość postaci w zależności od okoliczności, np. makijaż ślubny;

4) świadomie wykorzystuje i interpretuje wiedzę historyczną we współczesnych realizacjach takich jak: stylizacja makijażu i fryzury;

5) znajduje inspiracje w różnych dziedzinach sztuki i twórczo je wykorzystuje.

Specjalizacja: MODELATORSTWO I DEKORATORSTWO

Modelatorstwo i dekoratorstwo to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki scenograficzne. W trakcie nauki uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności z podstaw technik scenograficznych i dekoratorstwa. Poprzez działania warsztatowe i twórcze uczeń rozwija przede wszystkim wyobraźnię przestrzenną, umiejętności manualne i wrażliwość na formę przestrzenną. Dzięki zdobytym umiejętnościom potrafi zbudować elementy scenografii i dekoracji. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do pracy zawodowej oraz do kształcenia na poziomie akademickim.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje podstawowe techniki, technologie, materiały oraz formy modelatorskie i dekoratorskie stosowane w teatrze, filmie, telewizji, reklamie i sztuce;

2) określa środki wyrazu artystycznego, charakterystyczne dla scenografii, w tym dla modelatorstwa i dekoratorstwa.

Uczeń:

1) wykonuje elementy scenografii w zakresie modelatorstwa i dekoracji;

2) sprawnie posługuje się podstawowymi technikami modelatorskimi i dekoratorskimi;

3) stosuje sposoby i zasady modelowania, dekorowania, łączenia oraz plastycznego wykończenia.

Uczeń;

1) wykonuje i kreuje podstawowe elementy modelatorske i dekoratorskie scenografii;

2) umiejętnie dobiera środki wyrazu artystycznego charakterystyczne dla tej dziedziny;

3) jest kreatywny w rozwiązywaniu problemów i zagadnień związanych z przedmiotem.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu technik i technologii w modelatorstwie i dekoratorstwie (np.: modelowanie, kopia, imitacja, atrapa, makieta, rekwizyt, konstrukcja, barwa, światło, ruch, skala, odległość i perspektywa, przestrzeń sceniczna);

2) rozróżnia i charakteryzuje techniki i technologie potrzebne do wykonywania zadań;

3) rozróżnia, charakteryzuje style i kierunki historyczne w dekoratorstwie oraz najistotniejsze zjawiska w historii technik scenograficznych;

4) rozróżnia i charakteryzuje materiały i tworzywa stosowane w modelatorstwie i dekoratorstwie;

5) rozróżnia przybory i narzędzia; określa ich zastosowanie (np.: wiercenie, cięcie, szlif).

Uczeń:

1) organizuje warsztat pracy, dobierając właściwe narzędzia, materiały i technologie, oraz środki ochrony osobistej: obsługuje i bezpiecznie korzysta z różnych rodzajów narzędzi, przyrządów do wykonania elementów modelatorskich i dekoratorskich, stosuje odpowiednie metody i zasady modelowania i dekorowania, łączenia oraz plastycznego wykończenia elementów scenografii, podczas pracy z materiałami wymagającymi ochrony ciała stosuje odzież ochronną, rękawice, maski, okulary;

2) planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy: projekt, realizacja, prezentacja;

3) wykonuje prace modelatorskie w oparciu o własne i zlecone projekty;

4) tworzy elementy scenografii i dekoracji, np. rekwizyty, modele, atrapy, makiety, obiekty;

5) dokumentuje i konfrontuje własne pomysły, poglądy i dokonania twórcze, posługując się językiem plastycznym;

6) dokonuje archiwizacji ikonograficznej i merytorycznej realizowanych projektów.

Uczeń:

1) samodzielnie analizuje i rozwiązuje zagadnienia związane z realizacją projektu scenograficznego;

2) dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy;

3) łączy działania modelatorskie i dekoratorskie z innymi dyscyplinami twórczymi, np. z rysunkiem i malarstwem, rzeźbą;

4) podejmuje działania niekonwencjonalne, jak: korzystanie w modelatorstwie z multimediów oraz doświadczeń innych dyscyplin i dziedzin.

Specjalizacja: STYLIZACJA KOSTIUMU I KREACJA WIZERUNKU

Stylizacja kostiumu i kreacja wizerunku to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki scenograficzne. Uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu projektowania i wykonania kostiumu scenicznego oraz kreacji wizerunku. Po zakończeniu edukacji jest przygotowany do podjęcia pracy w teatrze, operze, telewizji oraz instytucjach przygotowujących do występów scenicznych. Absolwent może także podjąć dalszą edukację na poziomie akademickim.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa wiedzę na temat kostiumów scenicznych - dawnych i współczesnych.

Uczeń:

1) wykonuje pełną stylizację postaci z gotowych elementów kostiumu i dodatków;

2) organizuj e i planuj e proces realizacji.

Uczeń:

1) czyta i tworzy projekt;

2) umiejętnie dobiera środki wyrazu artystycznego odpowiednie do jego realizacji;

3) wykazuje kreatywność w rozwiązywaniu problemów zawodowych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia i charakteryzuje kanony estetyki w antyku, średniowieczu, renesansie, baroku, rokoko, klasycyzmie, romantyzmie, XIX i XX wieku, rozróżnia i identyfikuje ubiory charakterystyczne dla poszczególnych okresów;

2) wyszukuje, rozpoznaje i charakteryzuje najnowsze trendy w modzie;

3) potrafi określić proporcje sylwetki człowieka;

4) rozróżnia i identyfikuje środki wyrazu artystycznego, niezbędne w projektowaniu i tworzeniu kostiumów;

5) określa znaczenie koloru, fasonu, dodatków dla tworzenia wizerunku.

Uczeń:

1) realizuje projekt, świadomie posługując się środkami wyrazu artystycznego, stosuje zasadę spójności formy i treści;

2) stylizuje postać, uwzględniając jej najważniejsze cechy charakteru, pozycji społecznej, ekonomicznej, wykonywanego zawodu, wieku, dla potrzeb teatru, filmu, reklamy (w tym kampanii wyborczej, społecznej, edukacyjnej), z uwzględnieniem czasu i miejsca akcji;

3) dobiera kostium, uwzględniając korektę niedoskonałości proporcji sylwetki;

4) dobiera właściwe środki wyrazu artystycznego do realizacji projektu, ustala jego miejsce realizacji i przeznaczanie oraz przewiduje efekt końcowy;

5) konsekwentnie stosuje kolorystykę w stylizacji postaci;

6) planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy projektu i realizacji;

7) efektywnie współpracuje z zespołem realizacyjnym;

8) dokonuje archiwizacji ikonograficznej i merytorycznej realizowanych projektów.

Uczeń:

1) tworzy projekt postaci na podstawie scenariusza;

2) kreuje wizerunek dla prywatnych celów, akcentując osobowość postaci stosownie do konkretnej okoliczności, np. stylizacja ślubna;

3) świadomie wykorzystuje i interpretuje wiedzę historyczną we współczesnych realizacjach, stylizacja ubioru, makijażu i fryzury;

4) eksperymentuje z materiałami, kolorem, teksturą i formą;

5) inspiruje się różnymi dziedzinami sztuki i twórczo je wykorzystuje.

PRZYKŁADOWE PODSTAWY DLA PRZEDMIOTÓW MODUŁOWYCH

MODUŁ: MULTIMEDIA I FOTOGRAFIA

PRZEDMIOT - PODSTAWY FOTOGRAFII

Przykładowy przedmiot do wyboru z modułu zajęć uzupełniających.

Moduł: multimedia i fotografia jest obowiązkowy dla wszystkich uczniów. W ramach zajęć można zdobyć różnorodne umiejętności, np. z podstaw fotografii lub podstaw filmu. Na przykładzie podstawy programowej dla przedmiotu: podstawy fotografii, zakłada się, że uczeń zdobywa wiedzę w posługiwaniu się obrazem, która jest niezbędna do funkcjonowania w zawodzie plastyka. W procesie kształcenia uczeń zdobywa podstawowe umiejętności z dziedziny fotografii, a poprzez działania praktyczne, poparte wiedzą teoretyczną, rozwija swoją kreatywność.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje elementy historii fotografii oraz jej język;

2) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane z dyscypliną;

3) poznaje elementy techniki i technologii rejestracji obrazu.

W ramach realizacji podjętego projektu uczeń planuje jego wykonanie, wykorzystując współczesne technologie i nowoczesne techniki rejestracji obrazu.

Zdobyta wiedza i kreatywność pozwalają na eksperymentowanie i tworzenie prac na optymalnym poziomie. Posługując się wcześniej poznanym językiem sztuki fotograficznej, uczeń wykorzystuje w swoich działaniach możliwości z pogranicza fotografii oraz z innych obszarów sztuk audiowizualnych.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wymienia i charakteryzuje najważniej szych twórców w historii fotografii;

2) rozróżnia podstawowe gatunki fotografii;

3) definiuje elementarne pojęcia i terminy z zakresu fotografii, technik i technologii;

4) rozpoznaje elementy obrazu fotograficznego;

5) określa możliwości urządzeń rejestrujących obraz i zna właściwości optyki;

6) rozróżnia podstawowe rodzaje źródła światła.

Uczeń:

1) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania;

2) kontroluje koszty i przewiduje nakład czasu niezbędny do realizacji zadania;

3) obsługuje współczesny sprzęt i urządzenia w pracowni;

4) wyszukuj e potrzebne informacje w celu poszerzania wiedzy;

5) realizuje różnorodne zadania z zakresu fotografii artystycznej, dokumentalnej;

6) przygotowuje dokumentację swoich dokonań artystycznych;

7) umiejętnie prezentuje własny dorobek.

Uczeń:

1) jest kreatywny i konsekwentny w realizacji zadań;

2) nakreśla kształt realizowanego zadania;

3) wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności w twórczy sposób.

MODUŁ: MULTIMEDIA I FOTOGRAFIA

PRZEDMIOT - PROJEKTOWANIE MULTIMEDIALNE

Multimedia i fotografia to obowiązkowy moduł dla wszystkich uczniów. Jego spektrum umożliwia prowadzenie różnorodnych zajęć, a podstawa programowa dla przedmiotu: projektowanie multimedialne jest jedynie przykładowa. Działania w tym obszarze powinny zmierzać do integrowania umiejętności warsztatowych zdobytych w ramach różnych przedmiotów oraz rozwijania środków wyrazu, opartych na nowoczesnych technikach i technologiach.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) zdobywa elementarną wiedzę z zakresu projektowania multimedialnego, zwłaszcza dotyczącą środków plastycznych i technicznych;

2) posługuje się słownictwem związanym z dziedziną multimediów;

3) rozpoznaje podstawowe zasady i reguły komponowania obrazów, z uwzględnieniem nowoczesnych technologii.

Uczeń:

1) tworzy wielopłaszczyznowy przekaz o określonym charakterze np. informacyjnym, reklamowym, dydaktycznym, za pomocą programów graficznych lub do montażu audio-wideo;

2) prawidłowo organizuje warsztat pracy, dobiera odpowiednie środki techniczne do realizowanej koncepcji.

Uczeń:

1) twórczo interpretuj e podejmowane zagadnienia i umiejętnie transformuje idee na język z dziedziny multimediów;

2) świadomie prezentuje i ocenia swoje dokonania twórcze.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia i określa podstawowe cechy poszczególnych dyscyplin (np.: fotografii, filmu, wideo, animacji, technik realizacji dźwięku);

2) rozróżnia i identyfikuje oprogramowania multimedialne;

3) rozróżnia i stosuje podstawowe terminy z zakresu multimediów i języka dziedziny:

Uczeń:

1) organizuj e warsztat pracy, bezpiecznie korzystając z urządzeń;

2) dobiera odpowiednie środki techniczne i formalne do powziętych zamierzeń, projektów i przedsięwzięć;

3) przygotowuje projekt do prezentacji i akceptacji;

4) sporządza plan pracy, dzieląc ją na etapy:

5) korzysta z właściwych dla projektu narzędzi;

6) odpowiednio dobiera i optymalizuje formaty zapisu, dostosowane do sposobu prezentacji;

7) umiejętnie prezentuje zrealizowane projekty, uwzględniając potrzeby potencjalnych zleceniodawców.

Uczeń:

1) podejmuje próby tworzenia realizacji multimedialnych;

2) analizuje osiągnięte rezultaty i formułuje wnioski;

3) kreuje i prezentuje wersje i warianty komunikatów multimedialnych;

4) dokonuje oceny wartości estetycznych oraz jakości technicznych prac zrealizowanych w ramach specjalności.

MODUŁ: ZESPOŁOWE PROJEKTY ARTYSTYCZNE

PRZEDMIOT - KAMPANIA REKLAMOWA SZKOŁY

Zespołowe projekty artystyczne to moduł uzupełniający edukację szkolną uczniów. Służy aktywizacji uczniów w obszarze działań zespołowych, stwarzając możliwość przećwiczenia modelowych sytuacji, jakie występują podczas pracy grupowej. Dzięki projektom zbiorowym uczeń zdobywa umiejętność sprawnej i samodzielnej organizacji pracy, komunikacji i współpracy z innymi oraz osiągania celów w grupie.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczniowie pod kierunkiem nauczyciela podejmują grupowe działanie o charakterze projektowym i wykonawczym - kampanię reklamową i identyfikacyjną szkoły.

Uczniowie działają w grupach, rozwijając umiejętności interpersonalne. Wspólnie realizują podjęte zadania, uzyskując efektywny skutek.

Uczniowie wykazują się kreatywnością na poziomie koncepcji projektu, planowania działań, realizacji i dokumentacji.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczniowie:

1) podejmują działania artystyczne - kampanię reklamową i identyfikacyjną szkoły -wymagające uczestnictwa większej liczby osób;

2) wykorzystują wiedzę i umiejętności z zakresu wszystkich przedmiotów artystycznych oraz niektórych ogólnokształcących;

3) wyszukują i selekcjonują potrzebne informacje z różnych dziedzin w celu realizacji projektu;

4) planują pracę indywidualną i zespołową, dzieląc ją na etapy: projektu, realizacji i dokumentacji;

5) formułują temat, cele projektu i określają metody jego realizacji;

6) spośród kilku projektów wybierają realizację optymalną pod względem wartości artystycznej, a niebędącą wynikiem osobistych preferencji;

7) dobierają środki wyrazu odpowiednie do realizacji zadania artystycznego;

8) tworzą zespołowo kampanię reklamową i identyfikacyjną szkoły.

Uczniowie:

1) w zadaniu zespołowym jednoznacznie przedstawiają własne opinie oraz logicznie je argumentują;

2) dokonują podziału zadań i przydziału ról pomiędzy sobą, zgodnie z możliwościami i osobistymi preferencjami;

3) słuchają wzajemnych opinii i współpracują w zespole, zmierzając do osiągnięcia kompromisu;

4) odnoszą się z dystansem do własnych projektów, przedkładając wartości artystyczne wybranej przez grupę propozycji;

5) organizuj ą i konsekwentnie przeprowadzaj ą wspólne działanie;

6) weryfikują efekty pracy indywidualnej i całej grupy;

7) umiejętnie prezentują efekty pracy zespołowej na terenie szkoły i poza obszarem placówki.

Uczniowie:

1) aktywnie poszukują środków i możliwości realizacji projektu grupowego (np. zdobywanie sponsorów, sojuszników);

2) wykazują się kreatywnością w określaniu sposobów realizacji i formy projektu;

3) twórczo interpretują proponowany temat;

4) świadomie i kreatywnie posługują się środkami artystycznymi w realizacji projektu;

5) umiejętnie prezentują i dokumentują swoje dokonania twórcze;

6) prezentują kreatywną postawę w różnych dziedzinach życia, szczególnie w zakresie aktywności artystycznej.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać narzędzia oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach i specjalizacjach z uwzględnieniem poszczególnych etapów kształcenia.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pracownie do prowadzenia zajęć specjalizacyjnych wyposażone w odpowiedni sprzęt, a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających ze szkolnych planów nauczania.

W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (książki, nagrania i prasa specjalistyczna).

Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w ogólnokształcącej szkole sztuk pięknych wynosi: 65 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia); w liceum plastycznym wynosi: 65 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia); w policealnej szkole plastycznej wynosi: 60 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).

Załącznik nr 8 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie tancerz

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE BALETOWEJ

Uczeń:

1) posługuje się różnymi technikami tańca (taniec klasyczny, taniec współczesny, taniec ludowy, taniec charakterystyczny, taniec dawny);

2) posiada koordynację i pamięć muzyczno-ruchową;

3) zna różne sposoby realizacji rytmu muzycznego;

4) kreuje dzieło taneczne;

5) świadomie posługuje się językiem tańca;

6) zna historię rozwoju sztuki tańca w Polsce i na świecie oraz kanon dzieł tanecznych;

7) posiada wiedzę z zakresu dorobku wybitnych tancerzy, choreografów i teoretyków tańca;

8) analizuje dzieła taneczne;

9) rozpoznaje literaturę muzyczną ze szczególnym uwzględnieniem dzieł baletowych;

10) posiada podstawową wiedzę z zakresu muzyki: zna jej rodzaje, formy, style i kierunki w rozwoju historycznym;

11) wykonuje charakteryzację stosowaną w pracy zawodowej;

12) wykorzystuje wiedzę z zakresu przedmiotów teoretycznych i łączy ją z działaniami praktycznymi;

13) samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje i ocenia informacje z zakresu przedmiotów teoretycznych, wykorzystując również nowoczesną technologię informacyjną i komunikacyjną;

14) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zawodzie tancerza;

15) posiada niezbędne kwalifikacje do występów publicznych;

16) publicznie prezentuje przygotowany program artystyczny (solo, w duecie lub w zespole);

17) zna realia swojego zawodu.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

AUDYCJE MUZYCZNE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) posługuje się wiedzą z zakresu historii i teorii muzyki;

2) interpretuje muzykę różnych epok historycznych;

3) wyszukuje informacje o muzyce i różnych zagadnieniach z nią związanych.

Uczeń:

1) wypowiada się pisemnie i ustnie na temat historii muzyki, wybranych kompozytorów i ich twórczości;

2) dostrzega związki muzyki z wydarzeniami historycznymi i społecznymi oraz innymi dziedzinami sztuki;

3) prezentuje i uzasadnia swoje poglądy artystyczne.

Uczeń:

1) wykorzystuje zdobytą wiedzę do analizy i opisu dzieł muzycznych;

2) czyta i interpretuje teksty o muzyce;

3) zna repertuar muzyczny z uwzględnieniem dzieł baletowych;

4) przedstawia i uzasadnia własny stosunek do poznanych dzieł muzycznych.

Uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności kształtujące cechy osobowe, które pozwolą mu w przyszłości funkcjonować w społeczeństwie i realizować cele artystyczne.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się terminami i pojęciami muzycznymi określającymi elementy dzieła muzycznego - rodzaje melodyki, rytmiki, harmoniki, kolorystyki, artykulacji, agogiki, dynamiki;

2) rozpoznaje rodzaje faktury muzycznej (np. homofoniczna, polifoniczna, instrumentalna, wokalna);

3) rozróżnia elementarne wyznaczniki budowy formalnej utworu muzycznego (np.: motyw, fraza, zdanie);

4) określa i charakteryzuje podstawowe zasady kształtowania formy (okresowość i ewolucyjność);

5) charakteryzuje zasady budowy oraz rozróżnia podstawowe formy i gatunki muzyczne;

6) charakteryzuje wybrane rodzaje muzyki klasycznej, ludowej, jazzowej, rozrywkowej;

7) rozróżnia i klasyfikuje na podstawie źródeł dźwięku instrumenty muzyczne oraz rodzaje zespołów wykonawczych;

8) poprawnie charakteryzuje poszczególne okresy w historii muzyki i wymienia kompozytorów reprezentatywnych dla danej epoki.

Uczeń:

1) wypowiada się o muzyce - stosuje terminologię muzyczną, charakteryzuje poszczególne epoki w historii muzyki, omawia wysłuchane utwory;

2) dostrzega i określa związki muzyki z wydarzeniami historycznymi i zjawiskami społecznymi, kulturą danej epoki oraz z innymi dziedzinami sztuki (tańcem, literaturą, malarstwem, filmem).

Uczeń:

1) analizuje słuchowo warstwę muzyczną wybranych dzieł muzycznych (z uwzględnieniem muzyki baletowej), wykorzystując zdobytą wiedzę i umiejętności;

2) ocenia i wartościuje muzykę oraz jej wykonanie, uzasadniając swoje poglądy;

3) dostrzega wartości muzyki, charakteryzuje wybrane kierunki muzyki jazzowej i rozrywkowej;

4) wykorzystuje źródła informacji o muzyce (słowniki, encyklopedie i leksykony muzyczne, monografie kompozytorów, podręczniki dla szkolnictwa muzycznego, Internet);

5) przygotowuje prezentacje multimedialne wybranych zagadnień muzycznych.

Uczeń:

1) przestrzega zasad kultury, etyki i prawa autorskiego;

2) szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów;

3) organizuje swoją pracę;

4) potrafi dokonać prezentacji przygotowanej pracy;

5) współpracuje z partnerami w zespole w ramach przydzielonych zadań.

HISTORIA TAŃCA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) posługuje się pojęciami, terminami oraz faktami z zakresu teorii, historii i estetyki tańca, umożliwiającymi rozumienie dzieł tanecznych w przekroju historycznym oraz tekstów o tańcu;

2) samodzielnie poszukuje informacji o tańcu i jego dziejach.

Uczeń formułuje logiczną wypowiedź pisemną i ustną, prezentując i uzasadniając swoje opinie na temat dzieła tanecznego, jego twórców, kultury tanecznej, związków tańca z innymi dziedzinami sztuki, wydarzeniami historycznymi i społecznymi.

Uczeń:

1) wykorzystuje swoją wiedzę do opisu i analizy dzieła tanecznego w oparciu o materiał ikonograficzny i filmowy;

2) określa cechy dzieła, interpretuje wnioski wynikające z analizy i uzasadnia własne stanowisko.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) stosuje terminy i pojęcia z dziedziny teorii, estetyki i historii tańca dotyczące: technik tańca, technik wspomagających taniec, formy dzieła tanecznego, procesu powstawania dzieła i kanonów estetycznych sztuki tańca;

2) omawia strukturę organizacyjną i zasady funkcjonowania teatru jako miejsca działalności artystycznej choreografa, tancerza i pedagoga tańca;

3) charakteryzuje warsztat pracy tancerza, choreografa i pedagoga tańca;

4) charakteryzuje dzieła i widowiska taneczne charakterystyczne dla poszczególnych epok;

5) charakteryzuje epoki, style i kierunki tańca z uwzględnieniem chronologii i kręgu kulturowego: kultura pierwotna, starożytność, średniowiecze, renesans, barok, klasycyzm, romantyzm, II połowa XIX wieku, współczesność (wiek XX i XXI);

6) charakteryzuje dokonania wybranych polskich i światowych zespołów baletowych XX i XXI wieku;

7) omawia historię baletu polskiego, w tym szkolnictwa baletowego;

8) charakteryzuje szkoły tańca klasycznego (francuska, włoska, rosyjska, duńska, amerykańska, angielska);

9) omawia polskie i zagraniczne konkursy i festiwale taneczne XXI wieku;

10) charakteryzuje polskie tańce narodowe: krakowiaka, mazura, oberka, poloneza oraz kujawiaka w aspekcie historycznym i artystycznym;

11) charakteryzuje kulturę ludową wybranych regionów Polski (Kaszuby, Kurpie, Łowicz, Wielkopolska, Śląsk, Podhale) ze szczególnym zwróceniem uwagi na elementy tańca i obrzędy;

12) charakteryzuje sylwetki i dorobek artystyczny wybranych polskich choreografów (Conrad Drzewiecki, Witold Gruca, Janina Jarzynówna-Sobczak, Krzysztof Pastor, Feliks Parnell, Henryk Tomaszewski, Roman Turczynowicz, Emil Wesołowski, Ewa Wycichowska, Piotr Zajlich) i tancerzy (Barbara Bittnerówna, Alicja Bomuszko, Ewa Głowacka, Olga Sawicka, Stanisław Szymański, Wojciech Wiesiołłowski, Leon Wójcikowski);

13) charakteryzuje sylwetki i dorobek artystyczny wybranych choreografów zagranicznych (Alvin Ailey, Karole Armitage, Fredenck Ashton, George Balanchine, Pina Bausch, Mau-nce Béjart, August Bournonville, Carolyn Carlson, John Cranko, Birgit Cullberg, Merce Cunnmgham, Mats Ek, Michaił Fokin, William Forsythe, Martha Graham, Jurij Gngoro-wicz, Bill T. Jones, Kurt Jooss, Anne Teresa de Keersmaeker, Jifi Kylián, José Limón, Hans van Manen, Maguy Marin, Leonid Miasin, John Neumeier, Alvin Nicolais, Bronisława Niżyńska, Wacław Niżyński, Jean-Georges Noverre, Manus Petipa, Jules Perrot, Roland Petit, Angelin Preljocaj, Jerome Robbins, Heinz Spoerli, Fihppo Tagliom, Sasha Waltz, Mary Wigman, Ninette de Valois, Wim Vandekeybus) i tancerzy (Alicia Alonso, Michaił Baryszmkow, Jorge Donn, Isadora Duncan, Margot Fonteyn, Carla Fracci, Sylvie Guillem, Marcia Haydée, Władimir Małachow, Rudolf Nurejew, Maja Plisiecka, Galina Ułanowa);

14) charakteryzuje twórczość wybranych teoretyków tańca i ruchu oraz pedagogów (Pierre Beauchamp, Carlo Blassis, Ennco Cecchetti, Emil Jaques-Dalcroze, François Delsarte, Michaił Fokin, Martha Graham, Dons Humphrey, Rudolf von Laban, Jean-Georges Noverre, Agryppina Waganowa);

15) charakteryzuje sylwetkę i dorobek artystyczny choreografów i tancerzy reprezentatywnych dla współczesnej kultury tanecznej w Polsce i na świecie.

Uczeń:

1) prezentuje poglądy na temat kultury tanecznej i dokonań w dziedzinie tańca;

2) porównuje dzieła taneczne, epoki, style, kierunki oraz sposoby interpretacji dzieł tanecznych;

3) łączy taniec lub widowisko taneczne z twórcą, epoką, stylem lub kierunkiem tańca;

4) dostrzega i opisuje podobieństwa i różnice epok, stylów i kierunków tańca;

5) dostrzega i opisuje podobieństwa i różnice interpretacji tych samych dzieł przez różnych tancerzy i/lub choreografów;

6) krytycznie ocenia dzieła taneczne, epoki, style i kierunki;

7) charakteryzuje osiągnięcia artystyczne tancerzy;

8) omawia związki pomiędzy zjawiskami artystycznymi w dziedzinie tańca i wydarzeniami społeczno-politycznymi;

9) formułuje opinie, dokonując syntezy różnych zjawisk kultury tanecznej reprezentatywnych dla poszczególnych epok, stylów, kierunków (dzieła, twórcy, wykonawcy).

Uczeń:

1) opisuje i analizuje techniki tańca oraz kanony estetyczne dzieł tanecznych w kontekście epoki, stylu i kierunku tańca;

2) opisuje i analizuje sposoby interpretacji dzieł tanecznych przez choreografów i tancerzy;

3) analizuje rozwój tańca w ujęciu chronologicznym (fakty, cechy epoki, reprezentatywne style, kierunki i szkoły);

4) analizuje dzieło taneczne - jego formę i treść (np. kompozycję czasowo-przestrzenną, wątki fabularne, główne postacie, symbolikę, związki z epoką);

5) analizuje związki tańca z innymi dziedzinami sztuki poprzez interpretację różnych elementów, np. wątku fabularnego zaczerpniętego z literatury, tła dźwiękowego, elementów scenografii oraz wykorzystanych środków multimedialnych;

6) opisuje i analizuje uwarunkowania społeczne i historyczno-kulturowe sztuki tańca ze szczególnym uwzględnieniem:

7) zna następujące teksty kultury:

za) Kopciuszek(Maguy Mann),

zb) Bolero(Maunce Béjart),

zc) Dama kameliowa(John Neumeier),

zd) Notre-Dame de Parislub Carmen(Roland Petit),

ze) Revelation(Alvin Ailey),

zf) West Side Story(Jerome Robbins),

zg) Channelsllnserts(Merce Cunningham),

zh) Cafe Müeller(Pina Bausch),

zi) Dydona i Eneasz(Sasha Waltz).

RYTMIKA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) zna podstawowe zasady muzyki i notacji muzycznej;

2) posługuje się podstawowym zasobem pojęć i terminów muzycznych.

Uczeń umiejętnie operuje głosem, dokonuje analizy słuchowej, odtwarza tematy, motywy melodyczno-rytmiczne i kształci pamięć muzyczną.

Uczeń doskonali koordynację słuchowo-ruchową i przekłada poszczególne elementy dzieła muzycznego na język ciała.

Uczeń:

1) kreuje i odtwarza wypowiedzi muzyczne (indywidualnie i zbiorowo), wykorzystując głos, ruch, grę na instrumentach muzycznych;

2) korzysta z literatury muzycznej i dostępnych materiałów w źródłach internetowych.

Uczeń komunikuje się w grupie i odpowiada za podejmowane działania.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia wartości rytmiczne nut i pauz;

2) stosuje zasady notacji muzycznej (pięciolinia, klucz wiolinowy, znaki chromatyczne, nazwy solmizacyjne i literowe nut);

3) posługuje się pojęciami muzycznymi (akcent, miara, takt, kreska taktowa, oznaczenia metryczne);

4) posługuje się pojęciami i oznaczeniami muzycznymi dotyczącymi wybranych elementów dzieła muzycznego takich jak: rytm, melodia, harmonia, agogika, dynamika, artykulacja, faktura, barwa, forma (AB, ABA, rondo, kanon);

5) rozróżnia takty proste i złożone;

6) rozpoznaje regularny i nieregularny podział wartości rytmicznych;

7) wykonuje grupy rytmiczne (ćwierćnutowo-ósemkowe, ósemkowo-szesnastkowe);

8) realizuje tematy rytmiczne z przedtaktem;

9) rozumie zasady tworzenia rytmów uzupełniających;

10) realizuje łańcuch tematów rytmicznych;

11) realizuje różne formy polirytmii i polimetrii;

12) realizuje w różnoraki sposób tematy rytmiczne;

13) rozróżnia takty ósemkowe.

Uczeń:

1) stosuje zasady prawidłowego oddychania w mowie i śpiewie;

2) śpiewa z prawidłową dykcją i intonacją;

3) realizuje głosem zapis nutowy z użyciem nazw solmizacyjnych i literowych;

4) gra i śpiewa proste struktury melodyczno-rytmiczne;

5) rozpoznaje struktury muzyczne (gamę, trój dźwięk);

6) zapisuje tematy rytmiczne;

7) wykonuj e piosenki jednogłosowe i kanony;

8) gra na instrumentach.

Uczeń:

1) wykazuje się świadomością własnego ciała;

2) komponuje ruch zgodnie z frazą muzyczną;

3) posiada koordynację słuchowo-ruchową oraz orientację w przestrzeni;

4) przekłada poszczególne elementy dzieła muzycznego na język ciała, dbając o estetykę ruchu i precyzję wykonawczą;

5) łączy umiejętność koncentracji, podzielności uwagi, szybkiej reakcji i samokontroli.

Uczeń:

1) improwizuje rytmy, motywy melodyczno-rytmiczne;

2) tworzy własne etiudy muzyczno-ruchowe w oparciu o zagadnienia realizowane na lekcjach;

3) wyraża stany emocjonalne i pojęcia za pomocą ruchu i dźwięku;

4) wykorzystuje rytm słowa w praktycznych działaniach muzyczno-ruchowych;

5) interpretuje ruchem muzykę indywidualnie lub w grupie;

6) wykonuje kompozycje przestrzenno-ruchowe;

7) wykazuje kreatywność w realizacji zadań zarówno indywidualnych, jak i grupowych.

Uczeń:

1) szanuje siebie i innych;

2) adekwatnie reaguje na sytuacje społeczne;

3) konsekwentnie dąży do celu;

4) ponosi odpowiedzialność za podejmowane działania;

5) współpracuje w zespole;

6) buduje relacje oparte na zaufaniu i dzieleniu się wiedzą.

TANIEC DAWNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) posiada wiedzę z zakresu: stylu i charakteru tańców dawnych, muzyki dawnej, obyczajowości, estetyki i kultury dawnych epok;

2) zna twórczość teoretyczną i choreograficzną mistrzów tańca z różnych epok, systemy notacji tańców dawnych oraz terminologię tańca dawnego.

Uczeń:

1) wykonuje dawne tańce do muzyki z epoki: w odpowiednim dla nich stylu i charakterze, solo i w zespole, w kostiumie historycznym;

2) posługuje się rekwizytem właściwym dla danego stylu i epoki;

3) dysponuje koordynacją ruchów, właściwą dla tańca dawnego oraz precyzyjnie porusza się w przestrzeni.

Uczeń:

1) interpretuje dawny taniec do muzyki charakterystycznej dla danej epoki i stylu;

2) kreuje charaktery postaci za pomocą retoryki gestu, ekspresji ciała i maski;

3) odpowiedzialnie współtworzy dzieło taneczne w zespole i w przestrzeni.

Uczeń jest przygotowany do pracy w zespole realizującym repertuar tańca dawnego oraz do współpracy z zespołem muzyki dawnej.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia style taneczne, rozpoznaje formy i kierunki tańca w poszczególnych epokach historycznych od XVI do XIX wieku;

2) definiuje formy taneczne występujące w różnych epokach;

3) objaśnia kroki, figury i terminologię taneczną w poszczególnych tańcach dawnych;

4) dobiera utwory muzyczne do określonych stylów i form tanecznych;

5) charakteryzuje twórczość teoretyczną i choreograficzną mistrzów tańca z różnych epok;

6) rozpoznaje systemy notacji tańców dawnych;

7) definiuje kanony estetyki w poszczególnych epokach;

8) identyfikuje kostium charakterystyczny dla każdego stylu tańca;

9) opisuje obyczaje i wzorce zachowań w epokach dawnych;

10) stosuje terminologię z zakresu tańca dawnego.

Uczeń:

1) wykonuje wybrane tańce dawne od XVI do XIX wieku;

2) stosuje właściwy styl dla każdej formy tanecznej;

3) dobiera charakter ruchu i postaci do konkretnej formy tanecznej;

4) wykonuje tańce solo i w grupie;

5) posiada koordynację ruchu właściwą dla tańca dawnego;

6) porządkuje przestrzeń taneczną w sposób świadomy i precyzyjny;

7) łączy formy taneczne z odpowiednią dla nich muzyką;

8) posługuje się kostiumem historycznym i rekwizytem, właściwym dla danego stylu tańca.

Uczeń:

1) interpretuje dzieło taneczne z poszczególnych epok, stylów i kierunków - od XVI do XIX wieku;

2) kreuje charakter postaci za pomocą retoryki gestu, ekspresji ciała i maski oraz w choreografiach z repertuaru tańca dawnego;

3) aktywnie współtworzy dzieło taneczne w zespole;

4) świadomie planuje przestrzeń taneczną;

5) prezentuje ekspresję taneczną, wykorzystując afekty stosowane w muzyce dawnej.

Uczeń:

1) przygotowuje prezentację sceniczną różnych form tanecznych w poszczególnych epokach, stylach i kierunkach od XVI do XIX wieku;

2) tworzy kreatywną interpretację choreografii z repertuaru tańców dawnych;

3) aktywnie realizuje choreografię zespołową;

4) jest otwarty na poznawanie nowych form i technik tanecznych;

5) kompetentnie i twórczo współpracuje z zespołem muzyki dawnej;

6) świadomie i pewnie prezentuje swoje emploi.

TANIEC KLASYCZNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada podstawy teoretyczne i wiedzę niezbędną do prawidłowej realizacji zadań praktycznych w zakresie techniki tańca klasycznego.

Uczeń:

1) posiada podstawowe umiejętności praktyczne z zakresu tańca klasycznego;

2) prezentuje precyzję wykonawczą, świadomość ciała i koordynację muzyczno-ruchową;

3) stosuje technikę tańca klasycznego jako rzetelną podbudowę dla innych technik tańca.

Uczeń umiejętnie i świadomie stosuje wiedzę teoretyczną oraz praktyczną w wypracowywaniu artystycznej formy tańca klasycznego, pozwalającej na wyrażanie wartości estetycznych i osobowości ucznia w prezentacji swoich umiejętności tanecznych.

Uczeń:

1) kreatywnie, odpowiedzialnie i w pełni świadomie wykorzystuje swoją wiedzę i umiejętności w realizacji zadań artystycznych;

2) dostrzega procesy ewolucji zachodzące w technice tańca klasycznego.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) posługuje się francuską terminologią stosowaną w dziedzinie tańca klasycznego, jej zapisem i wymową;

2) definiuje zasady wykonywanych ćwiczeń;

3) dostrzega związek anatomicznej budowy ciała z jakością wykonywanego ruchu tanecznego;

4) definiuje podstawowe zasady budowania lekcji i kombinacji w tańcu klasycznym;

5) rozpoznaje różnorodność i specyfikę stylu znanych szkół baletowych;

6) analizuje związek muzyki z ruchem;

7) rozpoznaje dzieła światowej literatury baletowej;

8) objaśnia taniec poprzez określenie różnych cech ruchu;

9) poddaje analizie pracę innych;

10) charakteryzuje formy baletowe pod względem technicznym i artystycznym;

11) korzysta z uwag pedagoga skierowanych do niego i innych uczniów;

12) definiuje pojęcie baletu współczesnego (neoklasyka, klasyka współczesna).

Uczeń:

1) prezentuje prawidłową postawę ciała w ćwiczeniach tańca klasycznego przy drążku i na środku sali;

2) stosuje prawidłowe pozycje rąk i nóg oraz położenia ciała i pozy;

3) kontroluje wymagane ustawienie en dehors podczas wykonywanych ćwiczeń;

4) prezentuje poczucie równowagi w ustawieniu na dwóch i na jednej nodze;

5) wykonuje:

6) wykazuje się koordynacją muzyczno-ruchową i swobodą wykonawczą;

7) wykonuje ćwiczenia w tempie właściwym dla zawodowego tancerza;

8) umiejętnie i świadomie wykorzystuje potencjał swojego ciała;

9) koryguje samodzielnie swoje błędy wykonawcze.

Uczeń:

1) interpretuje w swobodny sposób fragmenty repertuaru baletowego;

2) obserwuje pracę innych uczniów podczas ćwiczeń;

3) stosuje świadomie niuanse tańca klasycznego;

4) nadaje swoim ruchom wyrazistość, ekspresję i indywidualny rys;

5) angażuje się w projekty artystyczne szkoły;

6) rozwija własne zdolności artystyczne i umiejętności interpretacyjne;

7) jest świadomy korelacji świata muzyki i tańca.

Uczeń:

1) charakteryzuje się odpornością psychiczną, pasją, wytrwałością i dyscypliną zawodową;

2) wykazuje poczucie zdrowej ambicji i motywacji do stałego doskonalenia swoich umiejętności zawodowych;

3) akceptuje wkład intensywnego wysiłku fizycznego w pracy zawodowej;

4) kreatywnie realizuje postawione przed nim zadania artystyczne;

5) sprawnie zapamiętuje zadane układy taneczne;

6) dojrzale prezentuje swoje umiejętności w tańcu solowym, w duetach i w grupie;

7) świadomie panuje nad tremą;

8) wykazuje zaangażowanie i entuzjazm w pracy;

9) organizuje swoją pracę zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny zawodu tancerza;

10) współpracuje w sposób odpowiedzialny z zespołem realizatorów i innych wykonawców.

TANIEC LUDOWY I CHARAKTERYSTYCZNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada wiedzę teoretyczną na temat polskich tańców narodowych, tańców góralskich i wybranych tańców innych narodów. Wiedza ta umożliwia mu wykonanie elementów i figur tanecznych w formie właściwej dla danego stylu tanecznego z uwzględnieniem charakteru tych tańców i muzyki. Uczeń stosuje terminologię z zakresu przedmiotu.

Uczeń wykonuje kroki i figury taneczne polskich tańców narodowych, tańców góralskich i wybranych tańców innych narodów w formie właściwej dla danego stylu i charakteru tych tańców. Współpracuje z partnerem i w zespole oraz sprawnie porusza się w kompozycji przestrzennej typowej dla poszczególnych tańców.

Uczeń stosuje wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne do scenicznej kreacji polskich tańców narodowych, tańców góralskich i wybranych tańców innych narodów, nadając im artystyczny kształt poprzez właściwą dla danego stylu tańca interpretację muzyczno-ruchową.

Uczeń posiada zdolności do indywidualnego i zespołowego wykonywania powierzonych zadań, potrafi zorganizować własny warsztat pracy zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny zawodu tancerza, świadomie rozwija swój kunszt artystyczny i zawodowy oraz szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) opisuje cechy charakterystyczne tańców: poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich;

2) wymienia i opisuje elementy, figury i typowe cechy przestrzenno-ruchowe dla poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich;

3) omawia warunki geograficzne i aspekty społeczne mające wpływ na formę i styl poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich;

4) opisuje stroje i określa ich wpływ na formę i styl tańców: poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich;

5) rozpoznaje struktury muzyczne, charakterystyczne dla poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich;

6) posługuje się terminologią z zakresu przedmiotu.

Uczeń:

1) wykonuje elementy i figury taneczne: poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich - w formie właściwej dla danego stylu tańca;

2) wykonuje typowe elementy i figury taneczne z uwzględnieniem form przestrzennych;

3) tańczy solo, w duecie i w zespole;

4) eksponuje w tańcu struktury rytmiczne i charakter muzyki.

Uczeń:

1) wykonuje etiudy lub układy taneczne: poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich - w formie właściwej dla danego stylu tańca;

2) wykonuje etiudy lub układy taneczne: poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich z uwzględnieniem specyficznego rodzaju ekspresji dla danego stylu tańca;

3) stosuje w etiudach lub układach tanecznych właściwą dla poloneza, krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura, tańców góralskich i wybranych tańców rosyjskich, węgierskich i hiszpańskich interpretację muzyczno-ruchową.

Uczeń:

1) wykazuje gotowość do doskonalenia swoich umiejętności przez cały czas aktywności zawodowej;

2) odznacza się odpowiedzialnością i dyscypliną zawodową;

3) posiada pamięć muzyczno-ruchową.

TANIEC WSPÓŁCZESNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada podstawy teoretyczne niezbędne do prawidłowej realizacji zadań praktycznych w zakresie tańca współczesnego.

Uczeń posiada podstawowe umiejętności praktyczne z zakresu tańca współczesnego.

Uczeń umiejętnie oraz świadomie stosuje wiedzę teoretyczną i praktyczną w wypracowaniu własnej, artystycznej formy tańca współczesnego.

Uczeń posiada zdolności do indywidualnego i zespołowego wykonywania powierzonych zadań.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia style i techniki tańca współczesnego;

2) opisuje systematyki technik tańca współczesnego;

3) posługuje się terminologią z zakresu tańca współczesnego;

4) dostrzega związki i zależności pomiędzy teoretycznymi i praktycznymi elementami tańca współczesnego;

5) definiuje różne estetyki tańca: od klasycznych szkół (modern dance, jazz), poprzez różnorodność prądów tańca współczesnego po hip-hop i inne nowe formy tańca;

6) percypuje obecność tańca współczesnego obok tańca klasycznego, folkloru międzynarodowego i innych form tańca;

7) dostrzega podstawowe różnice pomiędzy techniką tańca współczesnego, klasycznego oraz innymi technikami i formami tańca;

8) wykorzystuje wiedzę z zakresu kultury choreograficznej i innych dziedzin sztuki.

Uczeń:

1) posługuje się zasadami technik tańca współczesnego;

2) wykorzystuje i łączy w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu tańca współczesnego i innych technik tanecznych;

3) wykorzystuje wiedzę z anatomii i fizjologii;

4) dostrzega (w realizowanym materiale) i opisuje zależności zachodzące pomiędzy czasem, przestrzenią i energią;

5) prawidłowo i świadomie:

6) uczestniczy w realizacji wybranych fragmentów z repertuaru tańca współczesnego;

7) prezentuje rezultaty swoich działań artystycznych;

8) ocenia jakość wykonywanych zadań;

9) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy tancerza.

Uczeń:

1) prezentuje świadomy i twórczy stosunek do zadań tanecznych, uwzględniając specyfikę zawodu tancerza;

2) wykorzystuje efektywnie wyobraźnię, intuicję, emocje, zdolność twórczego myślenia i twórczej pracy w trakcie rozwiązywania zadań ruchowych;

3) interpretuje powierzone mu zadania ruchowe, nadając im indywidualny wyraz artystyczny;

4) wykazuje kreatywność poprzez podejmowanie zadań improwizacyjnych;

5) odznacza się dużą elastycznością stylistyczną w realizowanych zadaniach;

6) jest otwarty na odkrywanie i poznawanie nowości w swoim zawodzie.

Uczeń:

1) ocenia jakość techniczną i artystyczną wykonywanych zadań;

2) integruje się z zespołem;

3) radzi sobie ze stresem;

4) organizuje właściwie swoją pracę;

5) wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną;

6) akceptuje w swojej pracy duży i intensywny wysiłek;

7) jest przygotowany do prezentacji swojej sztuki na scenie i estradzie (w kontakcie z publicznością);

8) akceptuje stałą ocenę swoich postępów pod względem technicznym i artystycznym, w atmosferze odczuwalnej konkurencji.

UMUZYKALNIENIE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada wiedzę z zakresu zasad muzyki i notacji muzycznej. Posługuje się zasobem pojęć i terminów muzycznych umożliwiającym samodzielną i zespołową aktywność wykonawczą.

Uczeń umiejętnie operuje głosem, dokonuje analizy słuchowej, odtwarza i tworzy tematy melodyczno-rytmiczne oraz kształci pamięć muzyczną.

Uczeń kreuje i odtwarza wypowiedzi muzyczne, wykorzystując głos, ruch, grę na instrumentach muzycznych. Korzysta z literatury muzycznej oraz źródeł internetowych.

Uczeń współpracuje w grupie i potrafi ponosić odpowiedzialność za podejmowane działania.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) odczytuje i stosuje w praktyce podstawowe sposoby zapisu muzyki;

2) rozróżnia wartości rytmiczne nut i pauz, ugrupowania rytmiczne;

3) wykazuje się znajomością terminologii związanej z elementami dzieła muzycznego;

4) wykorzystuje zasady tworzenia podstawowych form muzycznych (A, AB, ABA, ronda i kanonu);

5) rozpoznaje takty ćwierćnutowe i ósemkowe;

6) opisuje cechy charakterystyczne i podstawowe rytmy narodowych tańców polskich.

Uczeń:

1) stosuje zasady prawidłowego oddychania w mowie i śpiewie;

2) śpiewa z prawidłową dykcją i intonacją;

3) realizuje głosem zapis nutowy z użyciem nazw solmizacyjnych i literowych;

4) gra i śpiewa proste struktury melodyczno-rytmiczne;

5) rozróżnia gamę durową i molową oraz tematy rytmiczne i melodyczno-rytmiczne;

6) rozróżnia gamy oraz tematy rytmiczne i melodyczno-rytmiczne;

7) stosuje rytmy charakterystyczne dla polskich tańców narodowych;

8) realizuje polirytmie i różne rodzaje pohmetrii;

9) realizuje na różne sposoby tematy rytmiczne;

10) uczeń potrafi dokonać zapisu dyktanda melodyczno-rytmicznego, wykorzystując zdobytą wiedzę i umiejętności.

Uczeń:

1) śpiewa ze słuchu i przy pomocy nut pieśni, piosenki jednogłosowe, kanony bez akompaniamentu i z akompaniamentem;

2) gra na instrumentach proste melodie;

3) tworzy wokalne i instrumentalne wypowiedzi dźwiękowe o różnych funkcjach (np. akompaniament instrumentalny do piosenek, ilustracje muzyczne do treści literackich i plastycznych, własne melodie);

4) improwizuje głosem, na instrumentach, gestodźwiękami samodzielnie lub pod kierunkiem nauczyciela (np. melodie do podanego tekstu);

5) wykorzystuje rytm słowa w melorecytacjach i działaniach aktorskich;

6) wykonuje prezentacje multimedialne wybranych zagadnień muzycznych.

Uczeń:

1) odpowiada za podejmowane działania;

2) współpracuje w zespole.

ZASADY CHARAKTERYZACJI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada wiedzę teoretyczną umożliwiającą wykonanie makijażu scenicznego i charakterystycznego dla danej postaci, zgodnej z epoką, rodzajem choreografii oraz wymogami sceny, filmu i fotografii.

Uczeń wykonuje charakteryzację sceniczną.

Uczeń rozwija wyobraźnię, kreatywne myślenie i działanie oraz kształci umiejętności korelacji charakteryzacji z innymi dziedzinami sztuki.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) charakteryzuje style makijażu, fryzur i kostiumów na przestrzeni wieków;

2) rozróżnia techniki charakteryzacji;

3) odróżnia charakteryzację w teatrze, filmie, telewizji i fotografii;

4) stosuje zasady operowania światłocieniem, kontrastem barwnym, walorowym i zjawiskami złudzeń optycznych, potrzebnych do wykonania profesjonalnej charakteryzacji;

5) określa kształt i mimikę twarzy.

Uczeń:

1) wykorzystuj e poznaną wiedzę w praktyce;

2) dobiera odpowiednie akcesoria do wykonania charakteryzacji;

3) wykonuje charakteryzację sceniczną;

4) stosuje zdobytą wiedzę w kreowaniu postaci scenicznych, biorąc pod uwagę wymogi choreografii, teatru, filmu i fotografii;

5) wykorzystuje w charakteryzacji zjawiska: złudzeń optycznych, światłocienia, kontrastu barwnego i walorowego;

6) przestrzega zasad higieny osobistej i warsztatu pracy.

Uczeń:

1) tworzy samodzielny projekt charakteryzacji;

2) poszukuje nowych środków wyrazu;

3) korzysta z różnorodnych źródeł informacji w celu rozwijania i pogłębiania wiedzy o charakteryzacji;

4) podejmuje działania mające na celu wzbogacenie własnego wizerunku scenicznego;

5) współpracuje w zespole w ramach przydzielonych zadań.

MODUŁY ZAJĘĆ UZUPEŁNIAJĄCYCH DO WYBORU - PRZYKŁADOWA PODSTAWA PROGRAMOWA

PARTNEROWANIE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń posiada wiedzę dotyczącą: sposobów tańczenia w duecie oraz w grupie umożliwiającą prawidłowe wykonanie elementów i póz charakterystycznych dla różnych technik tańca. Stosuje terminologię przedmiotową.

Uczeń wykonuje łączone w kombinacjach i etiudach tanecznych elementy i pozy charakterystyczne dla tańca w duecie oraz w grupie z uwzględnieniem: różnych technik, współpracy z partnerem oraz poruszania się w przestrzeni.

Uczeń stosuje wiedzę do scenicznej prezentacji tańca w duecie i w grupie, nadając mu artystyczny kształt poprzez właściwą i charakterystyczną dla różnych technik tańca interpretację muzyczno-ruchową.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) określa czynności partnera i partnerki w duecie lub w grupie;

2) nazywa poszczególne elementy partnerowania;

3) posługuje się terminologią w zakresie partnerowania, odpowiednią dla danej techniki tańca;

4) opisuje sposoby wykonywania poszczególnych elementów partnerowania w duecie lub w grupie.

Uczeń:

1) wykonuje łączone w kombinacje i etiudy taneczne elementy:

2) wykonuje kroki (pas)łączące i pomocnicze;

3) wykonuje zwroty, obroty i pirouettes w technice tańca klasycznego lub w innej technice tańca;

4) wykonuje oprowadzenia w pozach adekwatnych do różnych technik tańca;

5) wykonuje uniesienia, podnoszenia i przenoszenia;

6) wykonuje padające pozy i położenia;

7) wykonuje w partnerowaniu elementy małego, średniego i grand allegro w technice tańca klasycznego lub w innej technice tańca.

Uczeń:

1) w procesie nauczania doskonali umiejętności techniczne, które pozwolą mu prezentować taniec w duecie lub w grupie;

2) poprzez nabyte umiejętności prezentuje układ choreograficzny, zachowując styl epoki, charakter muzyki i właściwą interpretację choreografii;

3) nabywa umiejętności, które przygotowują go do podjęcia pracy w zawodzie i do dalszego kreatywnego rozwoju umiejętności technicznych i wyrazu artystycznego.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TANCERZ

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych z uwzględnieniem poszczególnych etapów kształcenia.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet, lustra, drążki oraz fortepian/pianino dla akompaniatora lub sprzęt audio umożliwiający odtwarzanie materiałów dźwiękowych), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających ze szkolnych planów nauczania.

W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (książki, nagrania, nuty i prasa specjalistyczna).

Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w ogólnokształcącej szkole baletowej wynosi: 142 godziny (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).