Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych

3) stosuje zasady współpracy z realizatorami i współwykonawcami koncertu estradowego, pokazu scenicznego (np. dyrygent, reżyser, zespół akompaniujący).

FORTEPIAN DLA WOKALISTYKI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje budowę i możliwości brzmieniowe instrumentu.

Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry i właściwie realizuje notację muzyczną. Zdobywa podstawowe umiejętności w technice gry i interpretacji.

Uczeń nabywa podstawowe umiejętności prawidłowej gry a vistałatwych utworów muzycznych.

Uczeń poznaje zasady gry w zespole, wykorzystując swoją wiedzę i umiejętności muzyczne.

Uczeń świadomie realizuje wyznaczone przez nauczyciela cele; w pracy nad utworem posługuje się posiadaną wiedzą; świadomie uczy się utworu na pamięć.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wymienia i definiuje poszczególne części fortepianu;

2) zna możliwości brzmieniowe instrumentu;

3) prawidłowo określa klawisze i oktawy, w jakich się znajdują.

Uczeń:

1) zachowuje prawidłową postawę przy instrumencie;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry (ułożenie rąk, pozycja dłoni i palców, swoboda nadgarstka, koordynacja i niezależność rąk);

3) potrafi czytać notację muzyczną w kluczu wiolinowym i basowym (przyporządkowuje nutę jako zapis graficzny właściwym klawiszom, prawidłowo odczytuje rytm i znaki chromatyczne);

4) prawidłowo realizuje oznaczenia artykulacji i dynamiki;

5) posługuje się artykulacją portato, legato i staccato;

6) posługuje się techniką palcową w stopniu podstawowym;

7) stosuje zróżnicowaną dynamikę;

8) zna podstawowe zasady kształtowania dźwięku.

Uczeń:

1) dokonuje wstępnej analizy tekstu;

2) gra a vistaproste utwory - osobno każdą ręką, w kluczu wiolinowym i basowym.

Uczeń:

1) gra łatwe utwory na 4 ręce z nauczycielem lub innym uczniem;

2) realizuje spójną interpretację w zespole (agogika, dynamika).

Uczeń:

1) realizuje uwagi nauczyciela podczas samodzielnej pracy;

2) wykonuje z pamięci wybrane utwory;

3) wykorzystuje wiedzę zdobytą w nauce innych przedmiotów (zwłaszcza ogólnomuzycznych).

ZESPÓŁ WOKALNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa umiejętność śpiewu w zespole, rozwija kulturę bycia, kształtuje zamiłowanie do muzykowania zespołowego, poznaje wokalną literaturę kameralną różnych epok.

Uczeń kształtuje słuch harmoniczny, rozwija umiejętności wykonawcze zgodnie ze swoimi możliwościami technicznymi.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) śpiewa w zespole, prawidłowo realizując właściwą linię melodyczną;

2) zna gesty dyrygenta i prawidłowo na nie reaguje w trakcie wykonywanego utworu;

3) wspólnie rozpoczyna i kończy utwór;

4) sprawnie orientuje się w partyturze, śledząc kilka linii melodycznych w jednym czasie;

5) czuje się odpowiedzialny za jakość wykonanego utworu; jest zdyscyplinowany, aktywnie słucha, koordynuje poczynania własne i działania partnerów;

6) współpracuje z partnerami, nawiązując z nimi pozytywne relacje;

7) dba o wizerunek zespołu;

8) zna przykłady utworów z wokalnej literatury kameralnej różnych epok.

Uczeń:

1) śpiewa łatwe utwory dwu-, trzy- i wielogłosowe, w zależności od możliwości wykonawczych zespołu;

2) śpiewając w wielogłosie, koryguje własną intonację;

3) w muzykowaniu zespołowym wykorzystuje technikę wokalną zdobytą na lekcji śpiewu;

4) jest wrażliwy na barwę i jakość dźwięku; interpretuje utwory kameralne pod kierunkiem pedagoga, zgodnie z ich treścią, charakterem oraz stylem epoki.

PRZEDMIOT GŁÓWNY

ŚPIEW

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) zdobywa podstawowe wiadomości z zakresu budowy aparatu głosowego oraz mechanizmu jego funkcjonowania;

2) zyskuje świadomość pracy poszczególnych mięśni własnego ciała oraz poznaje zasady higieny głosu.

Uczeń kształci umiejętność prawidłowego prowadzenia głosu, rozwija sprawność narządów artykulacyjnych oraz zdobywa umiejętność prawidłowego kształtowania głosek w śpiewie.

Uczeń:

1) uczestniczy w życiu muzycznym szkoły;

2) zdobywa umiejętność koncentracji i pokonywania tremy podczas występu;

3) kształtuje umiejętność swobodnego zachowania się na scenie i właściwej samooceny wykonanego utworu.

Uczeń:

1) poznaje literaturę wokalną różnych epok;

2) rozwija swoją wrażliwość i umiejętność stylowego wykonania utworów;

3) kształtuje swój gust estetyczny i umiejętność właściwej oceny dzieła muzycznego.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wymienia podstawowe elementy aparatu głosowego i rozumie zasady jego funkcjonowania;

2) zna oraz stosuje ćwiczenia kształtujące i wyrabiające prawidłowy oddech;

3) potrafi rozluźniać poszczególne mięśnie swojego ciała;

4) zna i przestrzega zasad higieny głosu.

Uczeń:

1) zachowuje prawidłową postawę ciała w trakcie śpiewu;

2) swobodnie posługuje się aparatem oddechowym (prawidłowy wdech, wydech, dążenie do uelastycznienia pracy mięśni oddechowych);

3) świadomie dąży do utrzymania prawidłowego położenia krtani i unoszenia miękkiego podniebienia;

4) sprawnie posługuje się aparatem artykulacyjnym, prawidłowo kształtując samogłoski i spółgłoski;

5) miękko atakuje dźwięki i umie prowadzić głos w artykulacji legato;

6) jest uwrażliwiony na intonację dźwięku, potrafi ją samodzielnie korygować;

7) zna i stosuje ćwiczenia budzące rezonans;

8) stosuje dynamikę od piano do forte w ramach swoich możliwości głosowych;

9) operuje artykulacją legato, non legato i staccato, w zakresie pozwalającym na stylowe wykonanie utworu.

Uczeń:

1) samodzielnie odczytuje zapis nutowy utworu i realizuje go zgodnie z zapisem;

2) samodzielnie opracowuje łatwy utwór pod względem techniczno-wykonawczym;

3) śpiewa prosty utwór a vista;

4) zna różne sposoby zapamiętywania utworów i stosuje je w praktyce;

5) zna i stosuje wprawki przygotowujące aparat głosowy do występu estradowego;

6) interpretuje utwór pod kierunkiem pedagoga zgodnie z jego treścią, charakterem oraz stylem epoki;

7) współpracuje z akompaniatorem;

8) w czasie występów publicznych zachowuje się zgodnie z zasadami obowiązującymi na scenie;

9) właściwie ocenia swoją prezentację sceniczną;

10) dysponuje repertuarem, zgodnym z wymogami rekrutacji na wyższy poziom edukacji muzycznej;

11) zna specyfikę zawodu śpiewaka, co pozwala mu na planowanie swojej przyszłości zawodowej.

Uczeń:

1) wspólnie z pedagogiem dokonuje oceny wartości wysłuchanych utworów z literatury wokalnej;

2) potrafi wymienić nazwiska współczesnych śpiewaków.

SPECJALNOŚĆ WOKALISTYKA ESTRADOWA

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA

Uczeń:

1) posługuje się techniką wokalną, pozwalającą na wykonanie różnorodnego stylistycznie repertuaru estradowego;

2) interpretuje utwory muzyczne zgodnie z kanonami stylistyki estradowej;

3) posiada umiejętności z zakresu techniki mowy i fonetyki, którą stosuje w wykonywanych utworach;

4) wykonuje elementarne zadania aktorskie;

5) czyta nuty a vistaw sposób pozwalający na wykonanie utworu, z uwzględnieniem stylów i pulsacji występujących w danym gatunku muzyki rozrywkowej;

6) samodzielnie opracowuje utwory o zróżnicowanym stopniu trudności;

7) łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych;

8) samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji potrzebnych do realizacji przedmiotów artystycznych, z wykorzystaniem technik informacyjnych i komunikacyjnych;

9) posługuje się wiedzą z zakresu historii muzyki, w tym literatury muzycznej, ze szczególnym uwzględnieniem elementów muzyki rozrywkowej, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli;

10) publicznie prezentuje przygotowany program artystyczny;

11) gra na fortepianie w zakresie elementarnym, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki rozrywkowej;

12) aktywnie uczestniczy w kulturze, w tym w różnych formach życia muzycznego.

PRZEDMIOTY REALIZOWANE W RAMACH ZAJĘĆ UZUPEŁNIAJĄCYCH W RAMACH SPECJALNOŚCI ZAWODOWEJ

FORTEPIAN DLA WOKALISTYKI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje budowę i możliwości brzmieniowe instrumentu.

Uczeń prawidłowo stosuje aparat gry i realizuje notację muzyczną oraz zdobywa podstawowe umiejętności w zakresie techniki gry i interpretacji.

Uczeń zdobywa podstawowe umiejętności prawidłowej gry a vistałatwych utworów muzycznych.

Uczeń poznaje zasady gry w zespole, wykorzystując zdobytą wiedzę i umiejętności muzyczne.

Uczeń:

1) świadomie realizuje wyznaczone przez nauczyciela cele;

2) w pracy nad utworem posługuje się posiadaną wiedzą;

3) świadomie uczy się utworu na pamięć.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wymienia i określa poszczególne części fortepianu;

2) zna możliwości brzmieniowe instrumentu;

3) prawidłowo określa klawisze i oktawy.

Uczeń:

1) zachowuje prawidłową postawę przy instrumencie;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry (ułożenie rąk, pozycja dłoni i palców, swoboda nadgarstka, koordynacja i niezależność rąk);

3) realizuje podstawową notację muzyczną - w kluczu wiolinowym i basowym (przyporządkowuje nutę jako zapis graficzny właściwym klawiszom, prawidłowo odczytuje rytm i znaki chromatyczne);

4) prawidłowo realizuje oznaczenia artykulacji i dynamiki;

5) posługuje się artykulacją portato, legato i staccato;

6) posługuje się techniką palcową w stopniu podstawowym;

7) stosuje zróżnicowaną dynamikę;

8) zna podstawowe zasady kształtowania dźwięku.

Uczeń:

1) dokonuje wstępnej analizy tekstu;

2) gra a vistaproste utwory osobno każdą ręką - w kluczu wiolinowym i basowym.

Uczeń:

1) gra łatwe utwory na 4 ręce z nauczycielem lub innym uczniem;

2) realizuje spójną interpretację w zespole (agogika, dynamika).

Uczeń:

1) realizuje uwagi nauczyciela podczas samodzielnej pracy;

2) wykonuje z pamięci wybrane utwory;

3) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę, zdobytą na innych przedmiotach (zwłaszcza ogólnomuzycznych).

DYKCJA I INTERPRETACJA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje budowę narządów mowy i ich działanie, ocenia sprawność własnego aparatu mowy oraz wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

Uczeń wykonuje ćwiczenia artykulacyjne i korygujące wady wymowy.

Uczeń poznaje normy wymowy, wykonuje ćwiczenia wspomagające ich opanowanie, stosuje normy wymowy w interpretacji tekstu mówionego i śpiewanego.

Uczeń:

1) analizuje utwór, poznaje środki wyrazu używane w interpretacji tekstu;

2) wykonuje ćwiczenia wspomagające swobodne operowanie środkami wyrazu;

3) interpretuje wiersze, fragmenty prozy i monologi oraz zdobywa umiejętność prowadzenia dialogu scenicznego.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę narządów mowy i ich działanie oraz podstawy fonetyki;

2) potrafi ocenić sprawność własnego aparatu mowy;

3) wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy (język, wargi, żuchwa);

4) wykonuje ćwiczenia oddechowe;

5) stosuje ćwiczenia relaksacyjne w celu zminimalizowania napięć, związanych z występem publicznym;

6) dba o higienę głosu.

7) dba o dobrą kondycję mięśni własnego ciała.

Uczeń:

1) wykonuje ćwiczenia artykulacyjne;

2) wykonuje ćwiczenia korygujące wady wymowy;

3) kształci swoją wrażliwość słuchową i umiejętność samokontroli wymowy.

Uczeń:

1) zna normy wymowy (zasady polskiej ortofonii);

2) wykonuje ćwiczenia w celu praktycznego opanowania norm wymowy;

3) stosuje normy wymowy podczas interpretacji tekstu mówionego i w utworach wokalnych.

Uczeń:

1) określa formę i charakter utworu;

2) rozumie treść utworu;

3) odczytuje podteksty i skojarzenia zawarte w utworze;

4) definiuje środki wyrazu (np. artykulacja, akcent, fraza, pauza, linia intonacyjna, dynamika, barwa, tempo, rytm, gest);

5) wykonuje ćwiczenia zwiększające swobodę operowania środkami wyrazu;

6) interpretuje teksty poetyckie oraz fragmenty prozy, wykorzystując zdobyte umiejętności w operowaniu środkami wyrazu.

TANIEC I PLASTYKA RUCHU

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń nabywa praktyczną i teoretyczną wiedzę, dotyczącą technik tańca oraz ich zastosowania w zadaniach estradowych.

Uczeń poznaje technikę pantomimy oraz kształtuje w ruchu ciała plastyczność i wyrazistość.

Uczeń w sposób kreatywny i świadomy rozwija indywidualne możliwości wypowiedzi estradowej poprzez szeroko rozumiany ruch, w powiązaniu z realizowanym programem wokalnym.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę i funkcje poszczególnych części ciała;

2) jest świadomy swoich możliwości i ograniczeń fizycznych;

3) wykorzystuje elementy tańca klasycznego - utrzymuje prawidłową postawę ciała, zna pozycje rąk i nóg, wykonuje ćwiczenia przy drążku i na środku sali (skoki, piruety);

4) wykorzystuje techniki tańca jazzowego i tańca modern - stosuje izolacje poszczególnych części ciała, posiada umiejętność rozluźniania i napinania ciała;

5) świadomie stosuje prawidłowy oddech;

6) wyraża emocje poprzez taniec;

7) wykorzystuje techniki tańca flamenco i tap dance, stosując odpowiednią pracę rąk i sposoby akcentowania stóp; stepuje, wykorzystuje rytm do improwizacji;

8) wykorzystuje techniki tańca hip-hop, dancehall, poppingi video clip dance.

Uczeń:

1) wykorzystuje techniki pantomimy - tok, identyfikację, kontrapunkt, ruch wewnętrzny, ruch zewnętrzny, otwieranie, zamykanie, rodzaje chodu, biegu pantomimicznego;

2) pokazuje czynności codzienne, przedmioty oraz pojęcia abstrakcyjne;

3) prezentuje etiudy na zadany temat solo oraz z partnerem;

4) nadaje swoim ruchom ekspresję i wyrazistość;

5) stosuje odpowiednie natężenie ruchu;

6) świadomie łączy grę aktorską z ruchem;

7) świadomie stosuje pojedynczy gest.

Uczeń:

1) porusza się w sposób plastyczny, płynny z pełną świadomością i koncentracją;

2) operuje ciałem w sposób instynktowny i kreatywny;

3) improwizuje solo, z partnerem i w zespole;

4) buduje postacie i role.

ZAJĘCIA SCENICZNE I PRAKTYKA ESTRADOWA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje elementy przestrzeni teatru i estrady, poznaje zadania twórców przedstawienia (koncertu) i środki wyrazu stosowane w jego realizacji.

Uczeń podczas realizacji wybranego materiału przygotowuje rolę i partię muzyczną oraz kształci umiejętności i środki wyrazu aktorskiego oraz estradowego.

Uczeń współpracuje z realizatorami i współwykonawcami przedstawienia (pokazu scenicznego, koncertu); odnajduje swoje miejsce w zespole.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna elementy przestrzeni teatru: scena, kurtyna, kulisy, orkiestron, widownia;

2) rozumie pojęcia: przedstawienie, rola, scenografia, kostium, rekwizyt;

3) zna i definiuje zadania twórców przedstawienia, pokazu scenicznego (reżyser, choreograf, scenograf, kierownik muzyczny).

Uczeń:

1) zna materiał przeznaczony do realizacji scenicznej;

2) uczestniczy w próbach analitycznych i czytanych;

3) zna swoją rolę i partię muzyczną;

4) interpretuje rolę zgodnie ze wskazówkami reżysera;

5) uczestniczy w próbach scenicznych;

6) rozwija w sposób twórczy swoje zadania sceniczne;

7) uczestniczy w próbach generalnych;

8) bierze udział w pokazie scenicznym (przedstawieniu, koncercie) z udziałem publiczności;

9) przeprowadza analizę występu.

Uczeń:

1) zna zasady współpracy z realizatorami przedstawienia (reżyser, choreograf, dyrygent, aranżer);

2) współpracuje z innymi członkami zespołu artystycznego (aktorzy, piosenkarze, tancerze, zespół muzyczny, zespół wokalny);

3) tworzy rolę w kontekście wspólnego dążenia do efektu końcowego;

4) dokonuje oceny własnych osiągnięć.

ZESPÓŁ WOKALNY

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zdobywa umiejętność śpiewu w zespole, rozwija kulturę bycia, kształtuje zamiłowanie do muzykowania zespołowego, poznaje wokalną literaturę kameralną różnych epok.

Uczeń kształtuje słuch harmoniczny, rozwija umiejętności wykonawcze zgodnie ze swoimi możliwościami technicznymi.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) śpiewa w zespole, prawidłowo realizując właściwą linię melodyczną;

2) zna gesty dyrygenta i prawidłowo na nie reaguje w trakcie wykonywanego utworu;

3) wspólnie rozpoczyna i kończy utwór;

4) sprawnie orientuje się w partyturze, śledząc kilka linii melodycznych w jednym czasie;

5) czuje się odpowiedzialny za jakość wykonanego utworu; jest zdyscyplinowany, aktywnie słucha, koordynuje poczynania własne i działania partnerów;

6) współpracuje z partnerami, nawiązując z nimi życzliwe relacje;

7) dba o wizerunek zespołu;

8) zna przykłady utworów z wokalnej literatury kameralnej różnych epok.

Uczeń:

1) śpiewa łatwe utwory dwu-, trzy- i wielogłosowe, w zależności od możliwości wykonawczych zespołu;

2) koryguje własną intonację, śpiewając w wielogłosie;

3) w muzykowaniu zespołowym wykorzystuje technikę wokalną, zdobytą na lekcji śpiewu;

4) jest wrażliwy na barwę i jakość dźwięku; wykonując utwory kameralne, interpretuje je pod kierunkiem pedagoga, zgodnie z ich treścią, charakterem oraz stylem epoki.

PRZEDMIOT GŁÓWNY

ŚPIEW

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje budowę i działanie aparatu głosowego oraz podstawowe pojęcia wokalne;

2) rozwija naturalne warunki głosowe: poszerza skalę, wzbogaca barwę, zwiększa elastyczność i dynamikę głosu, doskonali artykulację;

3) kształci wyobraźnię dźwiękową;

4) ćwiczy koordynację czynności wszystkich elementów instrumentu głosowego, systematycznie pracując nad jego sprawnością.

Uczeń:

1) definiuje muzyczne i pozamuzyczne środki wyrazu oraz używa ich odpowiednio do potrzeb interpretowanego utworu;

2) rozwija naturalne predyspozycje interpretacyjne;

3) kształtuje osobowość artystyczną zgodnie z warunkami psychofizycznymi.

Uczeń:

1) doskonali technikę wokalną, realizując repertuar o odpowiednim stopniu trudności i wzbogacając środki wyrazu głosowego;

2) osiąga świadomość pojmowania głosu jako instrumentu psychofizycznego;

3) dokonuje adaptacji techniki wokalnej do charakteru i stylu wykonywanego utworu;

4) kształci umiejętność wykorzystania aparatury nagłaśniającej do wzbogacania brzmienia głosu i tworzenia efektów wokalnych.

Uczeń:

1) poznaje literaturę muzyczną z dziedziny piosenki, rozwija umiejętność interpretacji piosenek o zróżnicowanym charakterze;

2) poszerza zasób repertuaru i prezentuje swoje umiejętności na koncertach, przeglądach i festiwalach piosenki;

3) dokonuje rejestracji dźwiękowej swoich działań estradowych.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę zespołu narządów aparatu głosowego (krtań, nasada, aparat oddechowy) i ich rolę w powstawaniu głosu;

2) zna budowę narządu słuchu i jego funkcję w tworzeniu i kontroli głosu;

3) rozumie konieczność harmonijnego współdziałania organów aparatu głosowego w emisji głosu;

4) określa możliwości swojego głosu i kierunek jego kształcenia;

5) dba o higienę głosu;

6) posługuje się poprawną techniką wokalną w zakresie prowadzenia oddechu, ataku dźwięku i intonacji, wyrównania rejestrów i poszerzenia skali, wykorzystania rezonansu, operowania dynamiką, barwą i artykulacją;

7) wykonuje ćwiczenia koordynujące działanie aparatu głosowego pod kontrolą nauczyciela;

8) samodzielnie wykonuje ćwiczenia emisyjne;

9) kształtuje indywidualne brzmienie głosu;

10) dostrzega różnice w sposobie operowania głosem w śpiewie klasycznym i rozrywkowym;

11) swobodnie operuje głosem, stosując różne techniki wokalne (np. kantylena, improwizacja, skat, melorecytacja, szept);

12) umiejętnie operuje mikrofonem, wzmacniając ukształtowane brzmienie lub przetwarzając je.

Uczeń:

1) wykorzystuje wiedzę z przedmiotów zawodowych i trafnie określa środki wyrazu, stosowane w interpretacji piosenki;

2) świadomie operuje środkami wyrazu, uwzględniając własne warunki psychofizyczne i możliwości muzyczno-aktorskie;

3) zna pojęcia i terminy muzyczne (np. melodia, rytm, harmonia, agogika, dynamika, artykulacja, fraza, pauza), wykorzystuje je w interpretacji piosenki;

4) wykorzystuje środki ekspresji słowa (np. artykulacja, akcent, treść słowa, podtekst) w interpretacji piosenki;

5) posługuje się pozagłosowymi środkami wyrazu (np. gest, ruch, taniec, rekwizyt);

6) wykorzystuje analizę tekstu i warstwy muzycznej w interpretacji utworów;

7) definiuje istotę wartościowego występu wokalnego;

8) ocenia swoje możliwości i umiejętności wokalne na każdym etapie kształcenia;

9) rozwija wyobraźnię artystyczną i wrażliwość emocjonalną na bazie ćwiczeń i zadań realizowanych w interpretacji;

10) określa kierunek własnego rozwoju artystycznego;

11) jest świadomy roli, jaką odgrywa wokalista estradowy w kształtowaniu wzorców zachowań, sposobu bycia i wartości kulturowych młodego odbiorcy.

Uczeń:

1) wykonuje ćwiczenia wokalne bazujące na fragmentach utworów;

2) rozwija umiejętność artykulacji, dynamiki i frazowania w oparciu o repertuar;

3) rozumie konieczność podporządkowania techniki wokalnej potrzebom interpretacji utworu;

4) dostosowuje emisję głosu do zadań interpretacyjnych;

5) wykorzystuje aparaturę nagłaśniającą do wzbogacenia brzmień i efektów wokalnych;

6) współpracuje nad interpretacją i formą muzyczną z akompaniatorem oraz zespołem towarzyszącym;

7) realizuje ćwiczenia, w których wyobraźnia, emocje, gest i ruch, determinują emisję głosu;

8) posiada świadomość wpływu stanu emocjonalnego i fizycznego na emitowany dźwięk;

9) kontroluje emocje podczas występu.

Uczeń:

1) poznaje repertuar, słuchając radia, nagrań płytowych, oglądając programy telewizyjne oraz zapoznając się z materiałami nutowymi;

2) wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną w doborze repertuaru i kształtowaniu gustu muzycznego;

3) określa charakter i styl utworu;

4) dokonuje właściwego wyboru repertuaru w celu doskonalenia warsztatu wokalnego i poszerzenia własnego repertuaru;

5) samodzielnie analizuje utwory;

6) wykonuje utwory, wykorzystując środki wyrazu odpowiednie do ich rodzaju i charakteru;

7) doskonali sposób bycia na estradzie i pracę z mikrofonem;

8) poszukuje własnych rozwiązań interpretacyjnych;

9) prezentuje swoje umiejętności na egzaminach semestralnych oraz dokonuje krytycznej oceny swojego występu;

10) bierze udział w koncertach, przeglądach i festiwalach piosenki;

11) współpracuje z zespołami instrumentalnymi i wokalnymi;

12) kreatywnie wykorzystuje możliwości Internetu do nawiązywania kontaktów muzycznych, reklamy i propagowania swojej twórczości artystycznej;

13) aktywnie uczestniczy w organizacji występów artystycznych.

SPECJALNOŚĆ WOKALISTYKA JAZZOWA

EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE MUZYCZNEJ II STOPNIA

Uczeń:

1) posługuje się techniką wokalną, pozwalającą na wykonanie różnorodnego stylistycznie repertuaru jazzowego;

2) posiada wiedzę z zakresu techniki mowy i artykulacji; potrafi ją zastosować w wykonywanych utworach;

3) interpretuje utwory muzyczne w sposób zgodny z kanonami stylistyki jazzowej;

4) czyta nuty a vistaw sposób pozwalający na wykonanie utworu, z uwzględnieniem stylów i pulsacji występujących w muzyce jazzowej;

5) samodzielnie opracowuje utwory o zróżnicowanym stopniu trudności;

6) łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych;

7) samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje i dokonuje oceny informacji potrzebnych do realizacji przedmiotów artystycznych, wykorzystując technologię informacyjną i komunikacyjną;

8) posługuje się wiedzą z zakresu historii muzyki i literatury muzycznej, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów oraz przedstawicieli;

9) potrafi opanować pamięciowo utwory ze swojego repertuaru;

10) publicznie prezentuje przygotowany program artystyczny;

11) gra na fortepianie w zakresie elementarnym, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki jazzowej.

PRZEDMIOTY REALIZOWANE W RAMACH ZAJĘĆ UZUPEŁNIAJĄCYCH W RAMACH SPECJALNOŚCI ZAWODOWEJ

ĆWICZENIA RYTMICZNE

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje wartości rytmiczne nut i pauz oraz grupuje wartości rytmiczne w takty o różnym metrum.

Uczeń zna różne rodzaje pulsacji rytmicznej. Płynnie posługuje się pulsacją parzystą i nieparzystą.

Uczeń realizuje różne struktury polirytmiczne oraz zadania rytmiczne w zmiennym metrum.

Uczeń stosuje różnorodne rytmy w improwizacji.

Uczeń stosuje rytmy i podziały rytmiczne (w partiach solowych i zespołowych), charakterystyczne dla różnych kultur i stylów muzycznych.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna pojęcie rytmu i jego znaczenie w muzyce jazzowej;

2) zna zasady grupowania wartości rytmicznych w takcie.

Uczeń:

1) w działaniach praktycznych łączy wartości w podziałach regularnych i nieregularnych;

2) realizuje zadania rytmiczne przy jednoczesnym taktowaniu i liczeniu na głos.

Uczeń:

1) zna nieregularny podział wartości rytmicznych;

2) w ramach jednego tempa realizuje zmienne schematy rytmiczne, oparte na metrum prostym i złożonym.

Uczeń:

1) potrafi prawidłowo interpretować podziały rytmiczne;

2) analizuje utwory jazzowe pod kątem rytmiki.

Uczeń:

1) zna podziały rytmiczne i rodzaje metrum typowe dla muzyki jazzowej, latynoskiej, afrokubańskiej, hinduskiej i bałkańskiej;

2) wykorzystuje charakterystyczne podziały rytmiczne w improwizacjach.

DYKCJA I INTERPRETACJA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje budowę narządów mowy i ich działanie, ocenia sprawność własnego aparatu mowy oraz wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

Uczeń wykonuje ćwiczenia artykulacyjne i korygujące wady wymowy.

Uczeń poznaje normy wymowy, wykonuje ćwiczenia wspomagające ich opanowanie, stosuje normy wymowy w interpretacji tekstu mówionego i śpiewanego.

Uczeń:

1) analizuj e utwór, poznaj e środki wyrazu używane w interpretacji tekstu;

2) wykonuje ćwiczenia wspomagające swobodne operowanie środkami wyrazu;

3) interpretuje wiersze, fragmenty prozy i monologi oraz zdobywa umiejętność prowadzenia dialogu scenicznego.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę narządów mowy i ich działanie oraz podstawy fonetyki;

2) potrafi ocenić sprawność własnego aparatu mowy;

3) wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy (język, wargi, żuchwa);

4) wykonuje ćwiczenia oddechowe;

5) stosuje ćwiczenia relaksacyjne w celu zminimalizowania napięć, związanych z występem publicznym;

6) dba o higienę głosu.

Uczeń:

1) wykonuje ćwiczenia artykulacyjne;

2) wykonuje ćwiczenia korygujące wady wymowy;

3) kształci swoją wrażliwość słuchową i umiejętność samokontroli wymowy.

Uczeń:

1) zna normy wymowy (zasady polskiej ortofonii);

2) wykonuje ćwiczenia w celu praktycznego opanowania norm wymowy;

3) stosuje normy wymowy podczas interpretacji tekstu mówionego i w utworach wokalnych.

Uczeń:

1) określa formę i charakter utworu;

2) rozumie treść utworu;

3) odczytuje podteksty i skojarzenia zawarte w utworze;

4) definiuje środki wyrazu (np. artykulacja, akcent, fraza, pauza, linia intonacyjna, dynamika, barwa, tempo, rytm, gest);

5) wykonuje ćwiczenia zwiększające swobodę operowania środkami wyrazu;

6) interpretuje teksty poetyckie oraz fragmenty prozy, wykorzystując zdobyte umiejętności w operowaniu środkami wyrazu.

EMISJA GŁOSU

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaj e budowę i działanie aparatu głosowego;

2) rozpoznaje i rozwija naturalne warunki głosowe;

3) poszerza skalę głosu, wzbogaca barwę, zwiększa dźwięczność, dynamikę i sprawność głosu.

Uczeń poznaje budowę i działanie aparatu oddechowego, poznaje zasady oddechu przeponowo-żebrowego, doskonali technikę oddechową, zwiększa długość oddechu, ćwiczy koordynację mięśniowo-respiracyjną.

Uczeń poznaje budowę i zasady funkcjonowania narządów mowy przy wytwarzaniu głosek w śpiewie, rozpoznaje naturalne możliwości artykulacyjne, niweluje błędy, zwiększa elastyczność i sprawność aparatu artykulacyjnego.

Uczeń ćwiczy koordynację wszystkich elementów techniki wokalnej: emisję głosu, oddech i artykulację, doskonali technikę wokalną, usprawniając funkcjonowanie głosu.

Uczeń:

1) rozwija umiejętność posługiwania się prawidłową emisją głosu, pracując nad repertuarem o odpowiednim stopniu trudności;

2) wzbogaca środki wyrazu głosowego;

3) kształci wyobraźnię dźwiękową i zdolność adaptacji techniki wokalnej do charakteru i stylu wykonywanego utworu.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wydobywa głos, wykorzystując znajomość budowy elementów organu głosotwórczego (krtań, nasada, aparat oddechowy) i ich roli;

2) kontroluje głos, wykorzystując wiedzę na temat budowy narządu słuchu i jego funkcji;

3) harmonijnie łączy działanie narządów aparatu głosowego;

4) określa możliwości swojego głosu i kierunek jego kształcenia;

5) stosuje zasady higieny głosu;

6) rozwija naturalne warunki głosowe;

7) posługuje się poprawną techniką wokalną w zakresie: ataku dźwięku i jego pozycji, impostacji, poszerzenia skali i wyrównania rejestrów, wykorzystania rezonansu, operowania różnymi artykulacjami (np.: legato, staccato), operowania dynamiką, ekspresji głosu i barwy.

Uczeń:

1) zna budowę i działanie aparatu oddechowego;

2) prawidłowo używa mięśni oddechowych w celu uruchomienia przepony;

3) dba o higienę dróg oddechowych;

4) dba o dobrą kondycję mięśni własnego ciała;

5) stosuje technikę oddechu przeponowo-żebrowego razem z reakcjami głosowymi;

6) wykonuje ćwiczenia doskonalące technikę oddechową w powiązaniu z procesem fonacyjnym w mowie i śpiewie;

7) swobodnie koordynuje pracę klatki piersiowej i tłoczni brzusznej, uzyskując efekt podparcia i oparcia dźwięku.

Uczeń:

1) zna budowę i zasady funkcjonowania narządów mowy;

2) prawidłowo określa miejsce i sposób artykulacji głosek w mowie i śpiewie;

3) wykonuje ćwiczenia niwelujące błędy artykulacyjne i pomagające usprawnić aparat mowy;

4) utrwala prawidłowe nawyki artykulacyjne;

5) posługuje się naturalną artykulacją;

6) ćwiczy elastyczność i sprawność aparatu artykulacyjnego w mowie i śpiewie.

Uczeń:

1) koordynuje wszystkie elementy techniki wokalnej;

2) posługuje się utrwalonymi nawykami prawidłowej emisji głosu opartego na oddechu i bliskiej artykulacji;

3) ćwiczy samodzielnie i doskonali technikę wokalną, usprawniając funkcjonowanie głosu;

4) traktuje głos jak instrument muzyczny, stosując charakterystyczną dla niego prawidłową technikę wokalną;

5) wzbogaca wiedzę z zakresu pojęć wokalnych;

6) posługuje się podstawowymi pojęciami wokalnymi (emisja, impostacja, pozycja głosu);

7) wzbogaca swoją wiedzę poprzez zainteresowanie literaturą z zakresu techniki wokalnej oraz udział w warsztatach wokalnych.

Uczeń:

1) wykorzystuje technikę prawidłowego posługiwania się głosem w pracy nad materiałem muzycznym;

2) ocenia stopień trudności utworu i zawarte w nim i problemy techniczne, stosuje odpowiednie ćwiczenia w celu ich przezwyciężenia;

3) wzbogaca środki wyrazu głosowego, stosując różne techniki artykulacyjne;

4) utrwala prawidłowe nawyki wokalne, stosując różne środki wyrazu głosowego;

5) kształtuje wyobraźnię dźwiękową w śpiewie;

6) kształtuje i rozwija frazę muzyczną;

7) kontroluje wyobraźnię dźwiękową poprzez stosowanie prawidłowej reakcji głosowo-oddechowo-artykulacyjnej;

8) używa techniki wokalnej w utworach charakterystycznych dla stylistyki jazzowej;

9) stosuje technikę wokalną odpowiednią do stylu wykonywanego utworu;

10) stosuje zasadę pierwszeństwa poprawności technicznej przed walorami estetycznymi utworu wokalnego;

11) stosuje prawidłowe techniki wokalne w pielęgnowaniu indywidualnego brzmienia głosu.

FORTEPIAN DLA WOKALISTYKI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń poznaje budowę i możliwości brzmieniowe instrumentu.

Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry i właściwie realizuje notację muzyczną, zdobywa podstawowe umiejętności w technice gry i interpretacji.

Uczeń zdobywa podstawowe umiejętności prawidłowej gry a vistałatwych utworów muzycznych.

Uczeń poznaje zasady gry w zespole, wykorzystując swoją wiedzę i umiejętności muzyczne.

Uczeń świadomie realizuje wyznaczone przez nauczyciela cele, w pracy nad utworem posługuje się posiadaną wiedzą, świadomie uczy się utworu na pamięć.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wymienia i określa poszczególne części fortepianu;

2) zna możliwości brzmieniowe instrumentu;

3) prawidłowo określa klawisze i oktawy.

Uczeń:

1) zachowuje prawidłową postawę przy instrumencie;

2) prawidłowo posługuje się aparatem gry (ułożenie rąk, pozycja dłoni i palców, swoboda nadgarstka, koordynacja i niezależność rąk);

3) realizuje podstawową notację muzyczną w kluczu wiolinowym i basowym (przyporządkowuje nutę jako zapis graficzny właściwym klawiszom, prawidłowo odczytuje rytm i znaki chromatyczne);

4) prawidłowo realizuje oznaczenia artykulacji i dynamiki;

5) posługuje się artykulacją portato, legato i staccato;

6) posługuje się techniką palcową w stopniu podstawowym;

7) stosuje zróżnicowaną dynamikę;

8) zna podstawowe zasady kształtowania dźwięku.

Uczeń:

1) dokonuje wstępnej analizy tekstu;

2) gra a vistaproste utwory osobno każdą ręką - w kluczu wiolinowym i basowym.

Uczeń:

1) gra łatwe utwory na 4 ręce z nauczycielem lub innym uczniem;

2) realizuje spójną interpretację w zespole (agogika, dynamika).

Uczeń:

1) realizuje uwagi nauczyciela podczas samodzielnej pracy;

2) wykonuje z pamięci wybrane utwory;

3) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę, zdobytą na innych przedmiotach (zwłaszcza ogólnomuzycznych).

PRZEDMIOT GŁÓWNY

ŚPIEW

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń zapoznaje się z prawidłową techniką śpiewu. Zdobywa umiejętność prawidłowego posługiwania się aparatem głosowym.

Uczeń zdobywa umiejętności improwizacji głosem oraz interpretacji utworów muzycznych w oparciu o formy, kanony i schematy harmoniczne charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń poznaje historię i literaturę muzyczną, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki jazzowej, wokalistyki jazzowej, głównych jej nurtów, stylów oraz przedstawicieli muzyki jazzowej.

Uczeń czyta nuty a vista,improwizuje głosem i wykonuje utwory, z uwzględnieniem oznaczeń wykonawczych, stosowanych w muzyce jazzowej.

Uczeń poznaje zasady wykonawstwa zespołowego oraz artystyczne i społeczne uwarunkowania pracy wokalisty jazzowego w zespołach o różnorodnych składach wykonawczych.

CELE KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna budowę aparatu głosowego;

2) artykułuje dźwięk, posługując się prawidłową emisją głosu, dykcją oraz techniką oddechu;

3) poprawnie wykonuje różnorodne stylistycznie utwory jazzowe.

Uczeń:

1) zna i rozróżnia najważniejsze style i formy w muzyce jazzowej;

2) zna i rozumie zagadnienie prozodii;

3) śpiewa w różnych stylistykach jazzowych, wykorzystując charakterystyczne dla nich środki wyrazowe, takie jak: brzmienie, melodyka, artykulacja, dynamika, frazowanie, podziały rytmiczne;

4) improwizuje techniką scatlub tekstem utworu, świadomie stosując skale, progresje i kadencje harmoniczne wykorzystywane w muzyce jazzowej;

5) słucha muzyki analitycznie, rozpoznaje i zapisuje poszczególne elementy utworu muzycznego oraz wykorzystuje je w rozwoju własnego języka artystycznego.

Uczeń:

1) zna historię muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem jazzu, jego głównych nurtów, stylów i przedstawicieli;

2) zna najważniejsze nagrania muzyki jazzowej, w szczególności wokalistów jazzowych;

3) zna i rozpoznaje standardy jazzowe.

Uczeń:

1) czyta nuty głosem a vistaw sposób pozwalający na odtworzenie utworu, z uwzględnieniem stylów i pulsacji występujących w muzyce jazzowej;

2) improwizuje głosem na podstawie funkcji harmonicznych, bez wcześniejszego przygotowania;

3) odczytuje oznaczenia wykonawcze charakterystyczne dla muzyki jazzowej.

Uczeń:

1) prowadzi zespół jazzowy;

2) współpracuje i nawiązuje dobre relacje z kolegami w zespołach o różnych składach wykonawczych;

3) układa program występu artystycznego.

WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MUZYK

Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).

Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach i specjalizacjach z uwzględnieniem poszczególnych etapów kształcenia.

Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do wykonawstwa muzycznego posiadające sprzęt nagłaśniający, do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do zajęć ogólnomuzycznych wyposażone w sprzęt komputerowy i audiowizualny umożliwiający odtwarzanie materiałów dźwiękowych i filmowych.

W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (nuty, książki, nagrania oraz prasę specjalistyczną).

Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w szkole muzycznej I stopnia w cyklu 6-letnim wynosi: 30 1/3 godzin; w cyklu 4-letnim wynosi: 22 1/3 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia). Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w szkole muzycznej II stopnia w cyklu 6-letnim wynosi: 61 godzin; w cyklu 4-letnim wynosi: 58 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).

Załącznik nr 7 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie plastyk

Zawód plastyk obejmuje następujące specjalności i specjalizacje:

1) specjalizacje w specjalności fotografia i film:

2) specjalizacje w specjalności formy rzeźbiarskie:

3) specjalizacje w specjalności formy użytkowe:

4) specjalizacje w specjalności techniki graficzne:

5) specjalizacje w specjalności techniki malarstwa dekoracyjnego:

6) specjalizacje w specjalności techniki renowacyjne, specjalizacje:

7) specjalizacje w specjalności techniki scenograficzne, specjalizacje:

EFEKTY KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE PLASTYCZNEJ

Uczeń:

1) twórczo realizuje prace plastyczne, posługując się odpowiednimi środkami wyrazu, wyraża własną osobowość artystyczną;

2) wykonuje prace projektowe, wykorzystując w praktyce wiedzę i umiejętności warsztatowe w zakresie obowiązkowych przedmiotów, zwłaszcza w zakresie nauczanej specjalności;

3) korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących sztuk plastycznych, szczególnie w zakresie swojej specjalności;

4) umiejętnie i racjonalnie organizuje stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi zasadami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy;

5) stosuje przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;

6) stosuje w praktyce zasady techniczne i technologiczne związane z wykonywaniem zawodu plastyka w zakresie swojej specjalności;

7) stosuje terminy i pojęcia z zakresu sztuk plastycznych;

8) sporządza dokumentację projektową i wykonawczą w zakresie swojej specjalności;

9) dokumentuj e i prezentuj e własne dokonania twórcze;

10) dokonuje ewaluacji własnej pracy;

11) uczestniczy w wystawach i innych wydarzeniach artystycznych;

12) podejmuje wyzwania, biorąc udział w różnych konkursach i przeglądach;

13) dokonuje chronologicznego przeglądu dziejów sztuki oraz charakterystyki poszczególnych epok, stylów, tendencji i kierunków, a także twórczości poszczególnych artystów;

14) na podstawie analizy formalnej i treściowej dokonuje świadomej oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych dzieł sztuk plastycznych; formułuje własne sądy i opinie;

15) dba o własny rozwój, podnosi kwalifikacje i dąży do dalszego kształcenia, zdobywając wyższe umiejętności zawodowe;

16) zna podstawowe zasady regulujące gospodarkę rynkową, w szczególności w zakresie możliwości prowadzenia własnej działalności artystycznej;

17) wymienia i rozróżnia instytucje kultury oraz przedsiębiorstwa związane ze swoim zawodem;

18) potrafi zainicjować i poprowadzić własną działalność artystyczną, a także planuje i podejmuje działania marketingowe z tym związane.

OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE

HISTORIA SZTUKI

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) wykazuje się znajomością faktów, pojęć i terminów z dziedziny historii sztuki, umożliwiającą odbiór dzieł sztuki dawnej i współczesnej we właściwych kontekstach;

2) rozumie teksty źródłowe i krytyczne;

3) samodzielnie zdobywa informacje na temat sztuki i jej dziejów;

4) potrafi określić miejsca przechowywania i lokalizacji najistotniejszych dzieł sztuki;

5) rozpoznaje podstawowe motywy ikonograficzne.

Uczeń konstruuje poprawną merytorycznie wypowiedź (pisemną i ustną) na temat dzieł sztuki, twórczości wybranych artystów, specyfiki epok, stylów i kierunków w sztuce. Swoją wypowiedź egzemplifikuje właściwym doborem argumentów i przykładów z zakresu dziejów sztuki. Uwzględnia niezbędne konteksty (np. historyczny, społeczny, filozoficzny, religijny, literacki, biograficzny).

Uczeń przeprowadza opis i analizę (w tym analizę porównawczą) dzieł z różnych dziedzin sztuki, dokonując ich klasyfikacji pod względem stylu i znaczenia w dziejach sztuki. Analizuje i interpretuje treść dzieła. Formułuje wnioski na podstawie tekstów źródłowych i krytycznych, poświęconych sztuce.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) samodzielnie zdobywa informacje na temat sztuki i zjawisk artystycznych, zawarte w opracowaniach, podręcznikach, encyklopediach i mediach;

2) śledzi bieżące wydarzenia kulturalne związane ze sztuką dawną i współczesną, orientuje się w aktualnych trendach i wydarzeniach artystycznych;

3) rozpoznaje dzieła różnych epok, stylów oraz kierunków sztuk plastycznych, umiejscawia je w czasie i w przestrzeni geograficznej; identyfikuje najbardziej reprezentatywne i najsłynniejsze dzieła: prehistoryczne (m.in. malarstwo paleolityczne w Las-caux, kręgi kamienne w Stonehenge i osadę w Biskupinie), starożytne (egipskie, mezopotamskie, kreteńskie, mykeńskie, greckie, etruskie, rzymskie), średniowieczne (bizantyńskie, karolińskie, ottońskie, romańskie, gotyckie, protorenesansowe), malarstwo niderlandzkie z pogranicza gotyku i renesansu, dzieła nowożytne (renesansowe, manierystyczne, barokowe, rokokowe, klasycystyczne), dziewiętnastowieczne (romantyczne, realistyczne, akademickie, impresjonistyczne, postimpresjonistyczne, dzieła architektury historyzmu, eklektyzmu i nurtu inżynieryjnego), z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku (secesyjne, symboliczne, protoekspresjonistyczne), dwudziestowieczne (w tym m.in.: fowistyczne, ekspresjom styczne, kubistyczne, futurystyczne, formistyczne, kolorystyczne - stworzone w kręgu kapistów, abstrakcyjne -geometryczne i niegeometryczne, dadaistyczne, surrealistyczne, konstruktywistyczne, stworzone w kręgu École de Paris, stylu art déco, socrealizmu, ekspresyjnego abstrakcjonizmu, pop artu, minimal artu, hiperrealizmu, land artu, konceptualizmu, neofiguracji, Nowego Realizmu, op artu, tendencji zerowej, graffiti, modernizmu i postmodernizmu w architekturze, rzeźby organicznej i kinetycznej oraz sztuki krytycznej i zaangażowanej);

4) przyporządkowuje twórczość poszczególnych artystów do stylów i kierunków, w obrębie których tworzyli;

5) identyfikuje najwybitniejszych twórców poszczególnych epok, stylów i kierunków, potrafi wymienić i rozpoznać najważniejsze spośród ich dzieł oraz określić w przybliżeniu czas ich powstania; charakteryzuje dorobek wybranych artystów europejskich i amerykańskich (m.in. takich jak: Fidiasz, Poliklet, Praksyteles, Giotto, Jan van Eyck, Wit Stwosz, Hieronim Bosch, Masaccio, Sandro Botticelli, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Andrea Mantegna, Pierro della Francesca, Rafael Santi, Giorgione, Tycjan, Jacopo Tintoretto, Pieter Bruegel Starszy, Albrecht Dürer, Hans Holbein Młodszy, Donatello, Filippo Brunelleschi, Andrea Palladio, El Greco, Caravaggio, Gianlorenzo Bernini, Francesco Borromini, Diego Velázquez, Bartolomé Esteban Murillo, Georges de la Tour, Nicolas Poussin, Claude Lorrain, Peter Rubens, Anton van Dyck, Frans Hals, Rembrandt van Rijn, Jan Vermeer van Delft, Antoine Watteau, Jacques Louis David, Jean Auguste Dominique Ingres, Antonio Canova, Berthel Thorvaldsen, Francisco Goya, Eugène Delacroix, Caspar David Friedrich, William Turner, John Constable, Gustave Courbet, Jean Francois Millet, Eduard Manet, Claude Monet, Edgar Degas, August Renoir, Georges Seurat, Vincent van Gogh, Paul Gaugu-in, Paul Cézanne, Henri de Toulouse-Lautrec, August Rodin, Gustaw Klimt, Alfons Mucha, Antonio Gaudí, Edward Munch, Henri Matisse, przedstawicieli grupy Die Brucke, Pablo Picasso, Umberto Boccioni, Wasyl Kandinsky, Piet Mondrian, Kazimierz Malewicz, Marcel Duchamp, Giorgio de Chirico, Salvador Dalí, René Magritte, Marc Chagall, Amadeo Modigliani, Jackson Pollock, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Francis Bacon, Yves Klein, Niki de Saint Phalle, Christo, Duane Hanson, Victor Vasarelly, Alberto Giacometti, Constantin Brançusi, Henry Moore, Le Corbusier, Frank Lloyd Wright) oraz artystów polskich i działających w Polsce (m.in. takich jak: Bartłomiej Berrecci, Dominik Merlini, Piotr Aigner, Tylman z Gameren, Bernardo Belotto, Marcello Bacciarelli, Piotr Michałowski, Artur Grottger, Henryk Rodakowski, Jan Matejko, Józef Chełmoński, Maksymilian i Aleksander Gierymscy, Józef Brandt, Olga Boznańska, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowiński, Jan Stanisławski, Leon Wyczółkowski, Henryk Siemiradzki, Xawery Dunikowski, Stanisław Wyspiański, Józef Mehoffer, Jacek Malczewski, Witold Wojtkiewicz, Witkacy, Leon Chwistek i inni przedstawiciele grupy formistów, przedstawiciele grupy Rytm, kapistów i grupy a.r., Tadeusz Makowski, Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski, Alina Szapocznikow, Władysław Hasior, Roman Opałko, Magdalena Abakanowicz); zna także twórczość wybranych przez nauczyciela artystów schyłku XX i początku XXI wieku;

6) identyfikuje dzieła na podstawie charakterystycznych środków warsztatowych i formalnych oraz przyporządkowuje je właściwym autorom (w tym zna plany i układy przestrzenne dzieł architektury najbardziej charakterystycznych dla danego stylu i kręgu kulturowego);

7) utożsamia dzieło z miejscem, w którym ono się znajduje (miasta, kościoły, muzea, galerie);

8) zna i rozpoznaje podstawowe techniki plastyczne oraz określa ich cechy charakterystyczne, przypisując te techniki artystom, którzy się w nich specjalizowali: charakteryzuje i rozpoznaje m.in. enkaustykę, mozaikę, witraż, fresk, miniaturę, malarstwo tablicowe i sztalugowe, temperowe, olejne, pastelowe, akwarelowe, akrylowe, drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, sitodruk, chryzelefantynę, rzeźbę w drewnie, kamieniu, złocie, relief, odlew w brązie, emalię, intarsję i inkrustację;

9) wymienia dawne i współczesne dyscypliny artystyczne oraz potrafi wskazać dzieła współczesne, które wymykają się klasyfikacjom; rozpoznaje i charakteryzuje m.in. collage, instalację, assmablage, emballage, ready made, dekalkomanię, frottage, happening i performance;

10) zna, poprawnie stosuje oraz definiuje terminy i pojęcia z zakresu historii sztuki;

11) zna podstawowe motywy ikonograficzne, rozpoznaje świętych chrześcijańskich, bogów greckich i alegorie wybranych pojęć na podstawie atrybutów i sposobów przedstawień;

12) określa funkcję i jej wpływ na kształt dzieła, identyfikuje m.in. takie funkcje jak: sakralna, sepulkralna, estetyczna i dekoracyjna, dydaktyczna, ekspresywna, użytkowa, reprezentacyjna, konimemoratywna, propagandowa, kompensacyjna, mieszkalna i rezydencjonalna, obronna, magiczna.

Uczeń:

1) porównuje style i kierunki oraz ich wzajemne oddziaływania, uwzględnia źródła inspiracji, bierze pod uwagę wpływ mecenatu artystycznego, wydarzeń historycznych i kulturalnych na cechy tych stylów;

2) rozpoznaj e w dziele sztuki temat i wskazuje jego źródło ikonograficzne;

3) formułuje samodzielne, przejrzyste i logiczne (pisemne i ustne) wypowiedzi na temat sztuki, stosując właściwą kompozycję pracy, język i styl, opis ikonograficzny i formalny przytaczanych przykładów dzieł;

4) przeprowadza analizę ikonograficzną dzieła, korzystając ze słowników symboli;

5) poddaje krytycznej ocenie artystycznej dzieła i zjawiska w sztuce.

Uczeń:

1) dokonuje opisu i analizy porównawczej dzieł, uwzględniając ich cechy formalne (np. w architekturze: układ przestrzenny, plan, bryła, konstrukcja, dekoracja; w rzeźbie: bryła, kompozycja, faktura, relacje z otoczeniem; w malarstwie: kompozycja, kolor, światłocień, relacje przestrzenne, faktura), a także potrafi wskazać te środki ekspresji, które identyfikują analizowane dzieło z odpowiednim stylem;

2) analizuje i interpretuje teksty pisarzy, filozofów i artystów, potrafi wskazać wpływ tych wypowiedzi na charakter stylów, epok i tendencji w sztuce oraz na kształt dzieła; analizuje także wypowiedzi krytyków na temat sztuki oraz odnosi się do nich, formułując własne zdanie;

3) oddziela faktografię od autorskiej interpretacji i analizy w publikacjach z zakresu historii sztuki.

RYSUNEK I MALARSTWO

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) rozpoznaje podstawowe techniki malarstwa i rysunku, materiały i narzędzia;

2) posługuje się słownictwem związanym z technikami, materiałami i narzędziami oraz środkami artystycznymi stosowanymi w rysunku i malarstwie.

Uczeń właściwie i świadomie stosuje daną technikę oraz właściwie dobiera do niej odpowiednie narzędzia i materiały.

Uczeń obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje, umiejętnie transformuje na język plastyczny, kreując kompozycję płaszczyzny obrazu.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy związane z formą dzieła sztuki rysunkowej i malarskiej;

2) rozpoznaje podstawowe techniki rysunku i malarstwa: rysunek ołówkiem, sepią, sangwiną, piórkiem, tuszem, farbami wodnymi, farbami olejnymi;

3) dobiera i definiuje środki wyrazu plastycznego charakterystyczne dla danej dyscypliny;

4) rozróżnia w rysunku i malarstwie treść oraz formę;

5) odtwarza analitycznie rzeczywistość i ją interpretuje;

6) rozumie zależność rysunku i malarstwa od uwarunkowań zewnętrznych i przeżyć emocjonalnych.

Uczeń:

1) sprawnie posługuje się podstawowymi technikami rysunku i malarstwa, eksperymentuje, stosując techniki niekonwencjonalne;

2) świadomie posługuje się środkami wyrazu plastycznego, charakterystycznymi dla rysunku i malarstwa;

3) świadomie komponuje na płaszczyźnie, stosuje poprawną konstrukcję, proporcje, skalę, w malarstwie zwraca uwagę na barwę i właściwą formę obrazu;

4) wykonuje szkice i kompozycje studyjne w oparciu o naturę i wyobraźnię (studia postaci, pejzażu, martwej natury);

5) wykonuje kompozycje w określonych formatach, dokonuje analizy i syntezy formy w rysunku i malarstwie.

Uczeń:

1) interpretuje rzeczywistość, wyrażając własne odczucia i emocje artystyczne;

2) dokonuje analizy różnorodnych zjawisk artystycznych i logicznie je wykorzystuje w indywidualnym w procesie tworzenia;

3) świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy;

4) wypracowuj e własny język artystyczny;

5) przedstawia, formułuje i interpretuje pojęcia i idee w zakresie rysunku i malarstwa;

6) potrafi ocenić własne osiągnięcia;

7) dokonuje oceny wartości artystycznej, estetycznej i technicznej dzieł sztuki z zakresu rysunki i malarstwa.

RZEŹBA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) rozpoznaje materiały i techniki rzeźbiarskie;

2) umiejętnie posługuje się słownictwem związanym z technikami, materiałami i środkami artystycznymi w rzeźbie;

3) właściwie dobiera i stosuje narzędzia rzeźbiarskie do określonej techniki.

Uczeń;

1) buduje formę rzeźbiarską przestrzenną i półprzestrzenną;

2) organizuje warsztat pracy oraz planuje proces tworzenia w tej dziedzinie;

3) łączy i wykorzystuje różne techniki i materiały rzeźbiarskie;

4) dobiera właściwą technikę do koncepcji rzeźby.

Uczeń:

1) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje;

2) kreuj e formę przestrzenną z wyobraźni, umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język plastyczny.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia materiały rzeźbiarskie: glina, glina ceramiczna, plastelina, gips, wosk, drewno, kamień, metal i inne;

2) definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu technik rzeźbiarskich i języka dziedziny, jak:

Uczeń:

1) stosuje różnorodne techniki rzeźbiarskie: modelowanie w zadanym materiale, formowanie metodą ceramiczną, odlew gipsowy, wykorzystuje technikę modelowania w formie negatywowej;

2) realizuje rzeźbę w różnych materiałach, np. w drewnie i w kamieniu przy użyciu odpowiednich narzędzi; wykonuje drobne odlewy w metalu;

3) wykorzystuje nowe technologie i materiały;

4) buduje formy trójwymiarowe i konstrukcje nośne pod te formy;

5) dobiera odpowiednie materiały i techniki oraz narzędzia podczas realizacji rzeźbiarskich;

6) łączy elementy liternicze i rzeźbiarskie w projektach medalierskich;

7) zabezpiecza materiały, z których wykonuje pracę;

8) przeprowadza proces twórczy od koncepcji do realizacji.

Uczeń:

1) wykonuje studium głowy ludzkiej z modela w skali zbliżonej do naturalnej;

2) samodzielnie buduje kompozycję przestrzenną na zadany temat;

3) realizuje różnorodne prace koncepcyjne, poszukując, projektując i wykonując formę przestrzenną;

4) samodzielnie realizuje kompozycję figuralną w oparciu o rzeźbiarskie szkice postaci;

5) organizuj e zastaną przestrzeń w projektach architektoniczno-rzeźbiarskich;

6) buduje logiczną i spójną wypowiedź na temat podjętych rozwiązań.

PODSTAWY PROJEKTOWANIA

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) rozpoznaje specyfikę projektowania plastycznego, którego priorytetem jest forma;

2) rozpoznaje charakterystyczne cechy projektowania plastycznego, odróżniające je od innych sposobów projektowania.

Uczeń:

1) korzysta ze źródeł i środków języka plastyki w projektowaniu płaskim i przestrzennym, organizuje warsztat pracy i planuje proces tworzenia w tej dziedzinie;

2) wykorzystuje w projektowaniu tradycyjny warsztat plastyka, jak również stosuje nowoczesne techniki i technologie.

Uczeń:

1) dostrzega i rozróżnia czynniki kształtujące otoczenie;

2) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje;

3) poszukuje nowatorskich rozwiązań także w oparciu o współczesne technologie.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu podstaw projektowania, jak: światło, barwa, materia, ruch, płaszczyzna i przestrzeń - wzajemne oddziaływanie i współgranie; czynniki elementarne komponowania: linia, płaszczyzna, bryła; czynniki kreatywne komponowania: konstrukcja, akcent, rytm, struktura, napięcie, kontrast;

2) dostrzega relacje między obrazem (znakiem) i słowem (literą), treścią i formą przekazu plastycznego;

3) definiuje i rozróżnia podstawowe terminy i pojęcia z zakresu typografii i liternictwa;

4) definiuje i rozróżnia podstawowe pojęcia z psychofizjologii widzenia.

Uczeń:

1) posługuje się różnorodnymi środkami wyrazu na płaszczyźnie i w przestrzeni;

2) realizuje rozwiązania kompozycyjne na płaszczyźnie i w przestrzeni;

3) tworzy iluzję przestrzeni na płaszczyźnie;

4) planuje pracę, dzieląc ją na fazy: koncepcyjna, realizacji, dokumentacji;

5) tworzy kompozycje z wykorzystaniem litery i układu literniczego, w oparciu o zasady typografii i edycji tekstu akapitowego oraz ozdobnego;

6) w działaniach twórczych poznaje i stosuje zasady tworzenia dokumentacji technicznej i prezentacyjnej własnych dokonań;

7) posługuje się tradycyjnymi oraz nowoczesnymi technikami i technologiami pracy i przekazu.

Uczeń:

1) uczeń przygotowuje materiał wyjściowy do projektu, posługując się różnymi źródłami inspiracji;

2) interpretuj e naturę, transformując ją na określone środki wyrazu;

3) realizuje ćwiczenia z wyobraźni;

4) dokonuje oceny wartości artystycznych i estetycznych oraz jakości technicznej prac zrealizowanych w ramach przedmiotu.

SPECJALNOŚCI I SPECJALIZACJE ZAWODU PLASTYK

SPECJALNOŚĆ: FOTOGRAFIA I FILM

Specjalizacja: ANIMACJA FILMOWA

Animacja filmowa to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń zdobywa wiedzę dotyczącą podstawowych zagadnień z zakresu animacji i jej historii. Kształci umiejętności związane z różnymi technikami animacji filmowej, rozwija wyobraźnię czasowo-ruchową i wrażliwość na zmianę faz ruchu. Ze względu na specyfikę pracy przy animacji filmowej, nauka odbywa się poprzez działania praktyczne, zwłaszcza grupowe. Absolwent wykazuje się wiedzą i umiejętnościami niezbędnymi do podjęcia pracy lub nauki na poziomie akademickim.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) zapoznaje się z historią animacji filmowej, teoretycznymi zasadami tworzenia ruchu i innymi zagadnieniami związanymi z dyscypliną;

2) rozpoznaje różne techniki animacji filmowej.

Uczeń, poprzez realizację form animacyjnych, poznaje podstawowe techniki animacji filmowej w praktyce oraz samodzielnie dobiera odpowiednią technikę do realizacji zadania.

Uczeń:

1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych;

2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny;

3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) zna dorobek polskiej i światowej animacji filmowej;

2) definiuje podstawowe pojęcia z zakresu przygotowania projektu, realizacji różnych form animacji filmowej oraz zasad organizacji produkcji;

3) rozpoznaje i definiuje główne techniki animacji filmowej;

4) zna zasady tworzenia ruchu;

5) wykazuje się znajomością zagadnień teoretycznych związanych z poszczególnymi etapami pracy nad projektem animacji filmowej.

Uczeń:

1) dobiera właściwe techniki animacji filmowej do realizacji formy animacyjnej;

2) organizuje warsztat pracy, dobierając właściwe narzędzia, materiały i technologie, a także środki ochrony osobistej;

3) odpowiednio planuje pracę, dzieląc ją na etapy: preprodukcji, produkcji, postprodukcji;

4) tworzy ćwiczeniowe formy animacyjne w podstawowych technikach animacji filmowej;

5) sporządza scenariusz animacji filmowej oraz poddaje go analizie;

6) planuj e budżet na realizację formy animacyjnej;

7) realizuje animację filmową;

8) dokonuj e montażu animacji filmowej;

9) udźwiękawia animację filmową;

10) dokumentuje swoje dokonania i potrafi je zaprezentować.

Uczeń:

1) przedstawia, formułuje i interpretuje różne pojęcia za pomocą formy animacyjnej;

2) dokonuje oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych w animacji filmowej historycznej, współczesnej, a także w pracach własnych;

3) świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy;

4) podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak: łączenie i wykorzystanie różnych technik animacji filmowej.

Specjalizacja: FOTOGRAFIA ARTYSTYCZNA

Fotografia artystyczna to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń, w procesie kształcenia, zdobywa wiedzę z zakresu historii fotografii, techniki i technologii klasycznego obrazu fotograficznego. Poznaje możliwości nowoczesnych narzędzi cyfrowych, fotografowania i tworzenia obrazów przy pomocy nowoczesnych programów komputerowych. Kształcenie w zakresie tej specjalności przygotowuje ucznia do podjęcia pracy oraz nauki na poziomie akademickim.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje historię fotografii artystycznej, rozróżnia i definiuje podstawowe terminy i pojęcia z nią związane;

2) wykazuje się umiejętnością wyszukiwania potrzebnych informacji w celu poszerzania wiedzy.

Uczeń:

1) potrafi świadomie zaplanować wykonanie wyznaczonego celu lub zadania, wykorzystując współczesne techniki i technologie oraz posługując się językiem sztuki fotograficznej;

2) w swoich działaniach łączy możliwości różnych obszarów fotografii;

3) świadomie wykorzystuj e zdobytą wiedzę.

Uczeń:

1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych;

2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny;

3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu historii fotografii;

2) rozróżnia i definiuje poszczególne rodzaje fotografii;

3) definiuje pojęcia z zakresu języka fotografii, techniki i technologii;

4) rozpoznaje poszczególne elementy budowy obrazu fotograficznego;

5) zna i rozróżnia najnowsze narzędzia do zapisu obrazu cyfrowego, obrazowania fotograficznego;

6) potrafi określić możliwości współczesnych aparatów fotograficznych i optyki;

7) samodzielnie formułuje założenia merytoryczne i techniczne realizowanego projektu;

8) zna podstawowe rodzaje źródeł światła i ich zastosowanie;

9) dostrzega rolę fotografii artystycznej we współczesnym świecie;

10) rozumie znaczenie autoprezentacji i przedstawiania realizowanych prac.

Uczeń:

1) umiejętnie i bezpiecznie korzysta ze sprzętu i urządzeń fotograficznych;

2) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania;

3) planuje kolejne etapy pracy od koncepcji do realizacji zadania fotograficznego;

4) wykorzystuje w praktyce wiedzę z zakresu fotografii i budowy obrazu fotograficznego;

5) stosuje w praktyce wiedzę z zakresu współczesnych możliwości przetwarzania obrazu fotograficznego;

6) planuje koszty i przewiduje nakład czasu niezbędny do realizacji zadania;

7) prezentuje własny dorobek fotograficzny;

8) dokumentuje swoje dokonania artystyczne.

Uczeń:

1) nakreśla plan realizowanego projektu;

2) wprowadza nowatorskie i eksperymentalne działania, korzystając również z możliwości innych dziedzin artystycznych, zwłaszcza multimediów;

3) włącza najnowsze osiągnięcia techniki i technologii do kreacji swoich projektów;

4) swoją twórczością potrafi odnieść się do dorobku wybitnych fotografów, korzystając z ich doświadczeń i inspirując się ich pracami;

5) wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności w twórczy sposób;

6) dokonuje oceny wartości plastycznych i artystycznych własnych dokonań.

Specjalizacja: REALIZACJA OBRAZU FILMOWEGO

Realizacja obrazu filmowego to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Fotografia i film. Uczeń, w procesie kształcenia, zdobywa wiedzę z zakresu historii filmu, języka filmowego oraz z techniki i technologii. Potrafi zastosować ją w praktyce, posługując się współczesnymi środkami twórczymi. Poznaje wszystkie etapy tworzenia utworu filmowego, możliwości nowoczesnych narzędzi i zaawansowanych programów komputerowych. Kształcenie w tej specjalności przygotowuje ucznia do podjęcia pracy zawodowej oraz kształcenia na poziomie akademickim.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE

Uczeń:

1) poznaje podstawy historii filmu oraz język filmowy;

2) przyswaja terminy i pojęcia związane z tą dziedziną twórczości;

3) poznaje możliwości narzędzi do rejestracji obrazu filmowego;

4) uczy się samodzielnie oceniać i prezentować swoje pomysły i realizacje.

Uczeń:

1) świadomie planuj e wyznaczone zadanie i organizuj e warsztat pracy;

2) wykorzystuje współczesne możliwości tworzenia obrazu filmowego oraz dostępne techniki i technologie;

3) posługując się językiem mediów, wykorzystuje w swoich działaniach wiedzę i umiejętności praktyczne z pogranicza filmu oraz innych obszarów sztuk audiowizualnych.

Uczeń:

1) wykorzystuje zdobytą wiedzę w działaniach twórczych;

2) eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny;

3) w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z innych dziedzin sztuki.

CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

1) wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu historii filmu;

2) wymienia wybitnych klasyków filmu i charakteryzuje ich twórczość;

3) rozróżnia poszczególne gatunki filmowe;

4) rozróżnia i definiuje pojęcia z zakresu języka filmu, jego techniki i technologii;

5) rozpoznaje poszczególne elementy budowy utworu filmowego;

6) definiuje pojęcia z zakresu kompozycji i struktury dzieła filmowego;

7) zna najważniejsze zasady montażu filmowego;

8) samodzielnie formułuje założenia merytoryczne i techniczne realizowanego projektu;

9) zna możliwości techniczne dostępnego sprzętu audio-wideo;

10) zna podstawowe rodzaje źródeł światła i ich zastosowanie;

11) samodzielnie opisuje poszczególne etapy produkcji filmu;

12) przeprowadza analizę dzieł wybranych twórców;

13) dostrzega istotną rolę filmu we współczesnym świecie.

Uczeń:

1) przygotowuje koncepcję i plan realizacji zadania filmowego;

2) organizuje i koordynuje prace zespołu realizatorów;

3) dobiera odpowiedni sprzęt do wykonania zadania;

4) w działaniach praktycznych stosuje wiedzę z zakresu języka filmu i budowy utworu filmowego;

5) planuje koszty i przewiduje czas niezbędny do realizacji zadania;

6) stosuj e w praktyce wiedzę z zakresu montażu;

7) bezpiecznie obsługuje sprzęt i urządzenia do rejestracji obrazu i dźwięku;