Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony, sporządzona w Tegucigalpie dnia 29 czerwca 2012 r
Każda Strona ustanawia lub utrzymuje sądy, organy quasi-sądowe, trybunały administracyjne lub procedury służące szybkiemu przeprowadzaniu kontroli, a w stosownych przypadkach również organy lub procedury służące korygowaniu ostatecznych czynności administracyjnych wpływających na związane z handlem kwestie objęte częścią IV niniejszej Umowy. Wspomniane sądy, organy, trybunały lub procedury są niezależne od urzędu lub organu odpowiedzialnego za egzekucję administracyjną, a osoby za nie odpowiedzialne muszą być bezstronne i z wynikiem sprawy nie może wiązać się dla nich żaden istotny interes.
Każda Strona zapewnia, by w odniesieniu do takich sądów, organów, trybunałów lub procedur stronom postępowania przysługiwało prawo do:
uzasadnienia lub obrony swojego stanowiska; oraz
decyzji opartej na dowodach i złożonej dokumentacji lub, gdy wymagają tego przepisy danej Strony, dokumentacji zgromadzonej przez organ administracyjny.
Każda Strona zapewnia, by, z zastrzeżeniem odwołania lub późniejszej kontroli w zależności od jej przepisów, decyzja taka była wykonywana przez urząd lub organ właściwy w odniesieniu do spornej czynności administracyjnej i by sposób postępowania takiego urzędu w odniesieniu do danej czynności administracyjnej opierał się na takiej decyzji.
Artykuł 343 Zasady szczegółowe
Postanowienia niniejszego tytułu pozostają bez uszczerbku dla szczegółowych zasad ustanowionych w innych postanowieniach niniejszej Umowy.
Artykuł 344 Przejrzystość w odniesieniu do subsydiów
Do celów niniejszej Umowy subsydium jest środkiem związanym z handlem towarami, spełniającym warunki określone w art. 1.1 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych i ma charakter szczególny w rozumieniu art. 2 wspomnianego Porozumienia. Niniejsze postanowienie obejmuje subsydia zdefiniowane w Porozumieniu w sprawie rolnictwa.
Każda Strona zapewnia przejrzystość w dziedzinie subsydiów związanych z handlem towarami. Począwszy od wejścia w życie niniejszej Umowy każda Strona co dwa lata przedstawia drugiej Stronie sprawozdanie dotyczące podstawy prawnej, formy, kwoty lub budżetu oraz, gdzie to możliwe, odbiorcy subsydium przyznanego przez jej rząd lub organ publiczny. Sprawozdanie takie uważa się za przedstawione, jeśli stosowne informacje zostały udostępnione przez Strony lub w ich imieniu na powszechnie dostępnej stronie internetowej. Przy wymianie informacji Strony uwzględniają wymogi zachowania tajemnicy zawodowej i handlowej.
Na wniosek jednej ze Stron Strony mogą wymieniać informacje w sprawach związanych z subsydiami w odniesieniu do usług.
Komitet Stowarzyszenia dokonuje okresowych przeglądów postępów poczynionych przez Strony w zakresie wprowadzania w życie postanowień niniejszego artykułu.
Postanowienia niniejszego artykułu pozostają bez uszczerbku dla praw Stron do stosowania środków ochrony handlu lub do podejmowania działań w zakresie rozstrzygania sporów lub innych właściwych działań w związku z subsydium przyznanym przez drugą Stronę, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami WTO.
Strony nie odwołują się do procedur rozstrzygania sporów na podstawie części IV tytuł X (Rozstrzyganie sporów) niniejszej Umowy w kwestiach wynikających z niniejszego artykułu.
Artykuł 345 Szczegółowe zadania Rady Stowarzyszenia
Rada Stowarzyszenia, podczas wykonywania zadań przydzielonych jej w części IV niniejszej Umowy, składa się na szczeblu ministerialnym z przedstawicieli Strony UE z jednej strony oraz ministrów każdej republiki Strony AS, odpowiedzialnych za sprawy związane z handlem, z drugiej strony zgodnie z odpowiednimi ramami prawnymi Stron, lub z osób przez nich wyznaczonych.
W odniesieniu do spraw związanych z handlem Rada Stowarzyszenia może:
zmieniać, w ramach dążenia do osiągnięcia celów części IV niniejszej Umowy:
wykazy towarów zawarte w załączniku I (Znoszenie należności celnych), w celu włączenia jednego lub więcej towarów do harmonogramu obniżania należności celnych;
wykazy dołączone do załącznika I (Znoszenie należności celnych) w celu przyspieszenia znoszenia należności celnych;
dodatek 1, dodatek 2 i dodatek 3 do załącznika I (Znoszenie należności celnych);
dodatki 1, 2, 2A, 3, 4, 5 i 6 do załącznika II (Definicja pojęcia „produkty pochodzące” oraz metody współpracy administracyjnej);
załącznik XVI (Zamówienia publiczne);
załącznik XVIII (Chronione oznaczenia geograficzne);
załącznik XIX (Wykaz produktów, o których mowa w art. 306 ust. 4);
załącznik XXI (Podkomitety);
wydawać interpretacje postanowień części IV niniejszej Umowy; oraz
podejmować inne, uzgodnione przez Strony działania związane z wykonywaniem swoich funkcji.
Każda Strona wdraża, zgodnie z własnymi obowiązującymi procedurami prawnymi, wszelkie zmiany, o których mowa w ust. 2 lit. a) w uzgodnionym przez Strony terminie ().
Artykuł 346 Szczegółowe zadania Komitetu Stowarzyszenia
Komitet Stowarzyszenia, podczas wykonywania zadań przydzielonych mu w części IV niniejszej Umowy, składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej z jednej strony oraz przedstawicieli każdej z republik Strony AS z drugiej strony, na wyższym szczeblu urzędniczym, odpowiedzialnych za sprawy związane z handlem, lub z osób przez nich wyznaczonych.
Komitet Stowarzyszenia w sprawach związanych z handlem pełni w szczególności następujące funkcje:
pomaga Radzie Stowarzyszenia w wykonywaniu jej funkcji dotyczących spraw związanych z handlem;
odpowiada za odpowiednie wprowadzenie w życie i stosowanie postanowień części IV niniejszej Umowy. W tym względzie oraz bez uszczerbku dla praw określonych w części IV tytuł X (Rozstrzyganie sporów) i tytuł XI (Mechanizm mediacji dla środków pozataryfowych) niniejszej Umowy Strona może skierować do Komitetu Stowarzyszenia w celu przedyskutowania każdą kwestię związaną ze stosowaniem lub interpretacją części IV niniejszej Umowy;
nadzoruje w razie potrzeby dalsze opracowywanie postanowień części IV niniejszej Umowy i ocenia wyniki uzyskane w ramach jej stosowania;
poszukuje odpowiednich sposobów zapobiegania problemom, które mogłyby powstać w obszarach objętych częścią IV niniejszej Umowy, oraz rozwiązywania takich problemów; oraz
zatwierdza regulaminy wewnętrzne wszystkich podkomitetów wymienionych w części IV niniejszej Umowy oraz nadzoruje ich pracę.
Wykonując obowiązki na podstawie ust. 2, Komitet Stowarzyszenia może:
powołać dodatkowe podkomitety, inne niż te powołane w części IV niniejszej Umowy, złożone z przedstawicieli wszystkich Komisji Europejskiej i każdej z republik Strony AŚ, oraz przydzielić im obowiązki w ramach swoich kompetencji. Komitet może również postanowić zmodyfikować funkcje przypisane powoływanym przez siebie komitetom, a także je rozwiązywać;
zalecić Radzie Stowarzyszenia przyjęcie decyzji zgodnie z określonymi celami części IV niniejszej Umowy; oraz
podejmować inne działania związane z wykonywaniem swoich funkcji, uzgodnione przez Strony lub zlecone przez Radę Stowarzyszenia.
Artykuł 347 Koordynatorzy części IV niniejszej Umowy
Komisja Europejska i każda z republik Strony AS wyznacza koordynatora części IV niniejszej Umowy w ciągu sześćdziesięciu dni od wejścia w życie niniejszej Umowy.
Koordynatorzy wspólnie zajmują się opracowywaniem porządku obrad oraz wszelkimi innymi niezbędnymi przygotowaniami do posiedzeń Rady Stowarzyszenia i Komitetu Stowarzyszenia zgodnie z powyższymi postanowieniami oraz w stosownych przypadkach prowadzą działania następcze w stosunku do decyzji tych organów.
Artykuł 348 Podkomitety
Bez uszczerbku dla postanowień części I tytuł II (Ramy instytucjonalne) art. 8 niniejszej Umowy, niniejszy artykuł stosuje się do wszystkich podkomitetów powołanych w części IV niniejszej Umowy.
Podkomitety składają się z przedstawicieli Komisji Europejskiej z jednej strony oraz przedstawicieli każdej z republik Strony AS z drugiej strony.
Podkomitety spotykają się na odpowiednim szczeblu raz w roku lub na wniosek jednej ze Stron lub Komitetu Stowarzyszenia. Posiedzenia z osobistym udziałem członków odbywają się na przemian w Brukseli i w Ameryce Środkowej. Posiedzenia mogą się również odbywać przy użyciu wszelkich środków technicznych dostępnych Stronom.
Podkomitetom przewodniczy na przemian przedstawiciel Strony UE, z jednej strony, oraz przedstawiciel jednej z republik Strony AŚ, z drugiej strony, przez okres jednego roku.
Artykuł 349 Bilans płatniczy
W przypadku gdy Strona napotyka poważne trudności w zakresie bilansu płatniczego i finansów zagranicznych lub jest tym zagrożona, może przedsięwziąć lub utrzymać środki ograniczające w odniesieniu do handlu towarami i usługami oraz płatności bieżących.
Strony dokładają starań, by uniknąć stosowania środków ograniczających, o których mowa w ust. 1.
Wszelkie środki ograniczające przedsięwzięte lub utrzymywane na podstawie niniejszego artykułu muszą być niedyskryminujące, tymczasowe i nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne do naprawienia sytuacji w zakresie bilansu płatniczego i finansów zagranicznych. Muszą być zgodne z odpowiednimi warunkami określonymi w Porozumieniach WTO i ze statutem Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
Strona, która utrzymuje lub wprowadziła środki ograniczające, bądź też zmiany do nich, niezwłocznie informuje o nich drugą Stronę i przedstawia, tak szybko jak to możliwe, harmonogram ich zniesienia.
jeżeli Strona uzna, że wprowadzony lub utrzymany środek ograniczający wpływa na dwustronne stosunki handlowe, może zwrócić się do drugiej Strony o konsultacje, które odbywają się niezwłocznie w ramach Komitetu Stowarzyszenia. Konsultacje te służą ocenie sytuacji związanej z bilansem płatniczym Strony zainteresowanej oraz ocenie ograniczeń przyjętych lub utrzymywanych na podstawie niniejszego artykułu, z uwzględnieniem, między innymi, takich czynników jak:
charakter i stopień trudności związanych z bilansem płatniczym i finansami zagranicznymi;
zewnętrzne warunki gospodarcze i handlowe; lub
alternatywne środki naprawcze, które mogą być dostępne.
Konsultacje dotyczą zgodności wszelkich środków ograniczających z ust. 3 i 4. Wszystkie wyniki ustaleń dotyczących statystyk i stanów faktycznych związanych z innymi kwestiami, przedstawione przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy, odnoszące się do walut obcych, rezerw monetarnych i bilansu płatniczego, są przyjmowane jako takie, a wnioski oparte są na ocenie Funduszu dotyczącej bilansu płatniczego i finansów zagranicznych Strony zainteresowanej.
Artykuł 350 Podatki
Żadne z postanowień części IV niniejszej Umowy ani jakiegokolwiek porozumienia przyjętego na podstawie niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako stanowiące przeszkodę dla Stron w różnicowaniu, przy stosowaniu odnośnych przepisów własnego wewnętrznego prawa podatkowego, podatników, którzy nie znajdują się w takiej samej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do ich miejsca zamieszkania lub siedziby, lub miejsca, w którym jest inwestowany ich kapitał.
Żadne z postanowień części IV niniejszej Umowy lub jakiegokolwiek porozumienia przyjętego na podstawie części IV niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako stanowiące przeszkodę we wprowadzaniu lub stosowaniu jakichkolwiek środków mających na celu zapobieganie unikaniu lub uchylaniu się od opodatkowania na podstawie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych porozumień w zakresie podatków lub krajowego prawa podatkowego.
Żadne z postanowień części IV niniejszej Umowy nie narusza praw i obowiązków Stron wynikających z konwencji podatkowych. W przypadku niezgodności części IV niniejszej Umowy z taką konwencją pierwszeństwo w zakresie występującej niezgodności mają postanowienia konwencji.
Artykuł 351 Preferencja regionalna
Żadne postanowienia części IV niniejszej Umowy nie zobowiązują Strony do rozszerzania na drugą Stronę korzystniejszego traktowania, które stosowane jest na terytorium każdej ze Stron jako element odpowiedniego procesu regionalnej integracji gospodarczej.
Żadne postanowienia części IV niniejszej Umowy nie stanowią przeszkody w utrzymywaniu, zmienianiu lub ustanawianiu unii celnych, stref wolnego handlu lub innych porozumień między Stronami lub między Stronami a państwami lub regionami trzecimi.
Część V. POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 352 Definicja Stron
Stronami niniejszej Umowy są Republiki Gwatemali, Hondurasu, Kostaryki, Nikaragui, Panamy i Salwadoru, zwane „republikami Strony AŚ”, z jednej strony, oraz Unia Europejska lub jej państwa członkowskie lub Unia Europejska i jej państwa członkowskie, w ramach swoich odpowiednich obszarów kompetencji, zwane „Stroną UE”, z drugiej strony.
Na użytek niniejszej Umowy określenie „Strona” odnosi się odpowiednio do każdej republiki Strony AS, bez uszczerbku dla zobowiązania do wspólnego działania na podstawie postanowień określonych w ust. 3, lub do Strony UE.
Na użytek niniejszej Umowy republiki Strony AS zgadzają się i zobowiązują się działać wspólnie w odniesieniu do następujących postanowień:
w przypadku podejmowania decyzji za pośrednictwem organów, o których mowa w części I tytuł II (Ramy instytucjonalne) niniejszej Umowy;
w przypadku wypełniania zobowiązań określonych w części IV tytuł IX (Regionalna integracja gospodarcza) niniejszej Umowy;
w przypadku wypełniania zobowiązania dotyczącego ustanowienia Prawa konkurencji Ameryki Środkowej oraz organu ds. konkurencji Ameryki Środkowej, zgodnie z częścią IV tytuł VII (Handel i konkurencja) art. 277 i art. 279 ust. 2 niniejszej Umowy; oraz
w przypadku wypełniania zobowiązania dotyczącego ustanowienia pojedynczego punktu dostępu na poziomie regionalnym zgodnie z częścią IV tytuł V (Zamówienia publiczne) art. 212 ust. 2 niniejszej Umowy;
W przypadku wspólnego działania zgodnie z niniejszym ustępem republiki Strony AŚ zwane są „Stroną AS”.
W przypadku wszelkich innych postanowień zawartych w niniejszej Umowie republiki Strony AŚ przyjmują zobowiązania i działają indywidualnie.
Niezależnie od postanowienia w ust. 3 oraz zgodnie z dalszym rozwojem regionalnej integracji Ameryki Środkowej republiki Strony AS zobowiązują się do dążenia do stopniowego zwiększania zakresu obszarów, w których będą działać wspólnie, o czym odpowiednio powiadomią Stronę UE. Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzje z dokładnym wskazaniem zakresu tych obszarów.
Artykuł 353 Wejście w życie
Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami prawnymi.
Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych, o których mowa w ust. 1.
Powiadomienia zostają wysłane w przypadku Strony UE do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, a w przypadku republik Strony AS do Secretaria General del Sistema de la Integración Centroamericana (SG-SICA),którzy są depozytariuszami niniejszej Umowy.
Niezależnie od ust. 2 Unia Europejska i każda z republik Strony AŚ mogą stosować część IV niniejszej Umowy począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wzajemnego powiadomienia się o zakończeniu niezbędnych wewnętrznych procedur prawnych. W takim przypadku organy instytucjonalne niezbędne dla funkcjonowania niniejszej Umowy wykonują swoje funkcje.
Do dnia wejścia w życie określonego w ust. 2 lub do daty rozpoczęcia stosowania niniejszej Umowy, jeśli stosowanie to nastąpiło zgodnie z ust. 4, każda Strona musi spełnić wymogi określone w części IV tytuł VI (Własność intelektualna) w art. 244 i art. 245 ust. 1 lit. a) i b) niniejszej Umowy. Jeżeli republika Strony AŚ nie spełniła takich wymogów, niniejsza Umowa nie może wejść w życie zgodnie z ust. 2 ani nie może być stosowana zgodnie z ust. 4 między Stroną UE a taką republiką Strony AŚ niespełniającą wymogów do czasu spełnienia tych wymogów.
Gdy postanowienie niniejszej Umowy stosowane jest zgodnie z ust. 4, wszelkie odniesienia w takim postanowieniu do daty wejścia w życie niniejszej Umowy są rozumiane jako odniesienia do daty, od której Strony uzgadniają stosowanie tego postanowienia zgodnie z ust. 4.
Strony, w odniesieniu do których część IV niniejszej Umowy weszła w życie zgodnie z ust. 2 lub 4 mogą również używać materiałów pochodzących z republik Strony AŚ, w odniesieniu do których niniejsza Umowa nie weszła w życie.
Od daty wejścia w życie zgodnie z ust. 2 niniejsza Umowa zastępuje Umowy o dialogu politycznym i współpracy obowiązujące między republikami Strony AŚ a Stroną UE.
Artykuł 354 Okres obowiązywania
Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony.
Strona powiadamia pisemnie odpowiedniego depozytariusza o swoim zamiarze wypowiedzenia niniejszej Umowy.
W przypadku wypowiedzenia przez którąkolwiek Stronę pozostałe Strony badają w ramach Komitetu Stowarzyszenia wpływ takiego wypowiedzenia na niniejszą Umowę. Rada Stowarzyszenia podejmuje decyzję w sprawie wszelkich niezbędnych dostosowań lub środków przejściowych.
Wypowiedzenie staje się skuteczne sześć miesięcy po powiadomieniu odpowiedniego depozytariusza.
Artykuł 355 Wypełnienie zobowiązań
Strony wprowadzają wszelkie ogólne lub szczegółowe środki niezbędne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy i zapewniają ich zgodność z celami ustanowionymi w niniejszej Umowie.
Jeżeli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią niniejsza Umowa, może przedsięwziąć odpowiednie środki. Przedtem jednak, z wyjątkiem szczególnie nagłych przypadków, Strona ta przedstawia Radzie Stowarzyszenia w ciągu trzydziestu dni wszelkie istotne informacje niezbędne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez Strony. Przy wyborze środków pierwszeństwo przyznaje się tym, które w najmniej zakłócają wprowadzanie w życie postanowień niniejszej Umowy. Komitet Stowarzyszenia zostaje bezzwłocznie powiadomiony o takich środkach, które podlegają konsultacjom na forum Komitetu, jeśli Strona złoży wniosek o ich przeprowadzenie.
Strony uzgadniają, że określenie „szczególnie nagle przypadki” w ust. 2 oznacza przypadki istotnego naruszenia niniejszej Umowy przez jedną ze Stron. Strony uzgadniają również, że określenie „odpowiednie środki” w ust. 2 oznacza środki przedsięwzięte zgodnie z prawem międzynarodowym. Uznaje się, że zawieszenie byłoby środkiem przedsięwziętym w ostateczności.
Istotne naruszenie niniejszej Umowy oznacza:
zerwanie niniejszej Umowy, nieusankcjonowane ogólnymi zasadami prawa międzynarodowego;
naruszenie istotnych elementów niniejszej Umowy.
jeżeli Strona zastosuje środek w szczególnie nagłym przypadku, druga Strona może zwrócić się o zwołanie pilnego posiedzenia Stron w ciągu piętnastu dni.
Niezależnie od ust. 2 jeśli jedna ze Stron uzna, że druga Strona nie wypełniła co najmniej jednego zobowiązania określonego w części IV niniejszej Umowy, zastosuje wyłącznie procedury rozstrzygania sporów określone w części IV tytuł X (Rozstrzyganie sporów) oraz mechanizm mediacji określony w części IV tytuł XI (Mechanizm mediacji dla środków pozataryfowych) niniejszej Umowy lub inne alternatywne mechanizmy przewidziane w odniesieniu do szczegółowych zobowiązań określonych w części IV niniejszej Umowy.
Artykuł 356 Prawa i obowiązki wynikające z niniejszej Umowy
Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane jako przyznające prawa lub nakładające obowiązki na osoby, inne niż prawa i obowiązki ustanowione niniejszą Umową, ani jako zobowiązujące Stronę do pozwolenia, by na niniejszą Umowę można było powoływać się bezpośrednio w jej krajowym systemie prawnym, chyba że krajowe prawodawstwo tej Strony stanowi inaczej.
Artykuł 357 Wyjątki
Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane jako:
wymagające od którejkolwiek Strony dostarczenia lub udostępnienia informacji, których ujawnienie dana Strona uważa za sprzeczne ze swoimi podstawowymi interesami bezpieczeństwa; lub
uniemożliwiające Stronie przeprowadzenie jakichkolwiek działań uznanych za niezbędne do ochrony swoich podstawowych interesów bezpieczeństwa:
odnoszących się do materiałów rozszczepialnych i materiałów do syntezy jądrowej lub materiałów służących do ich uzyskania;
odnoszących się do działalności gospodarczej prowadzonej bezpośrednio lub pośrednio dla celów zaopatrzenia obiektów wojskowych;
związanych z produkcją broni, amunicji lub materiałów wojskowych lub handlem nimi;
odnoszących się do zamówień publicznych niezbędnych dla bezpieczeństwa narodowego lub do celów obrony narodowej;
podejmowanych w czasie wojny lub w obliczu innego zagrożenia w stosunkach międzynarodowych;
uniemożliwiające Stronie realizację działań w celu wywiązania się ze zobowiązań podjętych w celu utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego; lub
uniemożliwiające Stronie podjęcie niezależnej decyzji w sprawie priorytetów budżetowych lub wymagające od Strony zwiększenia zasobów budżetowych związanych z wypełnianiem zobowiązań zawartych w niniejszej Umowie.
Komitet Stowarzyszenia jest informowany w możliwie najpełniejszym zakresie o środkach przedsięwziętych na podstawie ust. 1 lit. a) i b) oraz o zakończeniu ich stosowania.
Artykuł 358 Dalsze zmiany
Strony mogą uzgodnić rozszerzenie i uzupełnienie niniejszej Umowy poprzez jej zmianę lub zawarcie umów w odniesieniu do konkretnych sektorów lub działań, również w świetle doświadczenia zdobytego podczas wprowadzania w życie niniejszej Umowy.
Strony mogą również uzgodnić wszelkie inne zmiany niniejszej Umowy.
Wszystkie wyżej wymienione zmiany i umowy zostają zatwierdzone zgodnie z wewnętrznymi procedurami prawnymi każdej Strony.
Artykuł 359 Przystąpienie nowych członków
Komitet Stowarzyszenia jest informowany o każdym wniosku państwa trzeciego o członkostwo w Unii Europejskiej oraz o każdym wniosku państwa trzeciego o włączenie w procesy integracji politycznej i gospodarczej w Ameryce Środkowej.
Podczas negocjacji między Unią Europejską a państwem ubiegającym się o członkostwo Strona UE przekazuje Stronie AS wszelkie istotne informacje, natomiast Strona AS przedstawia Stronie UE swoje (ewentualne) opinie, tak aby ta mogła je w pełni uwzględnić. Strona UE powiadamia Stronę AS o każdym przystąpieniu nowego państwa do Unii Europejskiej.
Na tej samej zasadzie podczas negocjacji między Stroną AS a państwem ubiegającym się o włączenie w procesy integracji politycznej i gospodarczej w Ameryce Środkowej Strona AS przekazuje Stronie UE wszelkie istotne informacje, natomiast Strona UE przedstawia Stronie AS swoje (ewentualne) opinie, tak aby ta mogła je w pełni uwzględnić. Strona AS powiadamia Stronę UE o każdym przystąpieniu do procesów integracji politycznej i gospodarczej w Ameryce Środkowej.
Strony zbadają w ramach Komitetu Stowarzyszenia wpływ takiego przystąpienia na niniejszą Umowę. Rada Stowarzyszenia podejmuje decyzję w sprawie wszelkich niezbędnych dostosowań lub środków przejściowych, które zostają zatwierdzone zgodnie z wewnętrznymi procedurami prawnymi każdej Strony.
Jeżeli w akcie przystąpienia do procesów integracji politycznej i gospodarczej w Ameryce Środkowej nie przewiduje się automatycznego przystąpienia do niniejszej Umowy, Państwo, którego to dotyczy, przystępuje poprzez złożenie aktu przystąpienia u odpowiednich depozytariuszy Stron.
Dokument przystąpienia zostaje złożony depozytariuszom.
Artykuł 360 Terytorialny zakres stosowania
W przypadku Strony UE niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów, na których stosuje się Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na warunkach określonych w tych traktatach.
Niezależnie od ust. 1, w zakresie, w jakim obszar celny Unii Europejskiej obejmuje obszary nieuwzględnione w powyższej definicji zakresu terytorialnego, niniejsza Umowa ma również zastosowanie do obszaru celnego Unii Europejskiej.
W przypadku Ameryki Środkowej niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów republik Strony AS, zgodnie z ich odpowiednim prawodawstwem krajowym i prawem międzynarodowym.
Artykuł 361 Zastrzeżenia i oświadczenia interpretacyjne
Niniejsza Umowa nie dopuszcza jednostronnych zastrzeżeń ani oświadczeń interpretacyjnych.
Artykuł 362 Załączniki, dodatki, protokoły oraz noty, przypisy i wspólne deklaracje
Załączniki, dodatki, protokoły oraz uwagi, przypisy i wspólne deklaracje do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
Artykuł 363 Teksty autentyczne
Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.
W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą Umowę.
Съставено в Тегусигалпа на двадесет и девети юни две хиляди и дванадесета година.
Hecho en Tegucigalpa, el veintinueve de junio de dos mil doce.
V Tegucigalpĕ dne dvacátého devátého června dva tisíce dvanáct.
Udfærdiget i Tegucigalpa den niogtyvende juni totusindogtolv.
Geschehen zu Tegucigalpa am neunundzwanzigsten juni zweitausendzwölf.
Sõlmitud kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta juunikuu kahekümne üheksandal päeval Tegucigalpas.
Τενκουσιγκάλπα, εΐκοσιεννέα Ιουνίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
Done at Tegucigalpa on the twenty-ninth day of June in the year two thousand and twelve.
Fait à Tegucigalpa, le vingt-neuf juin deux mille douze.
Fatto a Tegucigalpa, addì ventinove giugno duemiladodici.
Tegusigalpā, divi tūkstoši divpadsmitā gada divdesmit devītajā jūnijā.
Priimta Tegusigalpoje, du tūkstančiai dvyliktų metų birželio dvidešimt devintą dieną.
Kelt Tegucigalpában, a kétezer-tizenkettedik év június havának huszonkilencedik napján.
Maghmul fTegucigalpa fid-disgha u ghoxrin jum ta' Gunju fìs-sena elfejn u tnax.
Gedaan te Tegucigalpa, negenentwintig juni tweeduizend twaalf.
Sporządzono w Tegucigalpie dnia dwudziestego dziewiątego czerwca dwa tysiące dwunastego roku.
Feito em Tegucigalpa, aos vinte e nove de junho de dois mil e doze.
Încheiat la Tegucigalpa, la douăzeci şi nouă iunie două mii doisprezece.
V Tegucigalpe dvadsiateho deviateho júna dvetisíc dvanásť.
V Tegucigalpi, dne devetindvajsetega junija leta dva tisoč dvanajst.
Tehty Tegucigalpassa kahdentenakymmenentenäyhdeksäntenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattakaksi-toista,
Utfärdat і Tegucigalpa den tjugonionde juni år tjugohundratolv.
Voor het Koninkrijk België
Pour le Royaume de Belgique
Für das Königreich Belgien
Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.
За Република България
Za Českou republiku
For Kongeriget Danmark
Für die Bundesrepublik Deutschland
Eesti Vabariigi nimel
Thar cheann Na hÉireann
For Ireland
Για την Ελληνική Δημοκρατία
Por el Reino de España
Pour la République française
Per la Repubblica italiana
Για την Κυπριακή Δημοκρατία
Latvijas Republikas vārdā (patrz oryginał)
Lietuvos Respublikos vardu
Pour le Grand-Duché de Luxembourg
Magyarország részéről
Glial Malta
Voor het Koninkrijk der Nederlanden
Für die Republik Österreich
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Pela República Portuguesa
Pentru România
Za Republiko Slovenijo
Za Slovenskú republiku
Suomen tasavallan puolesta
För Republiken Finland
För Konungariket Sverige
For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
За Европейския съюз
Por la Unión Europea
Za Evropskou unii
For Den Europæiske Union
Für die Europäische Union
Euroopa Liidu nimel
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
For the European Union
Pour l'Union européenne
Per l'Unione europea
Eiropas Savienības vārdā Europos Sąjungos vardu
Az Európai Unió részéről
Ghall-Unjoni Ewropea
Voor de Europese Unie
W imieniu Unii Europejskiej
Pela União Europeia
Pentru Uniunea Europeană
Za Európsku úniu
Za Evropsko unijo
Euroopan unionin puolesta
För Europeiska unionen
Por la República de Costa Rica
Por la República de El Salvador
Por la República de Guatemala
Por la República de Honduras
Por la República de Nicaragua
Por la República de Panamá
Dodatek - Załączniki
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)