Νόμοι — ΦΕΚ A' 134/2025

Type Νόμος
Publication 2025-07-29
Τελευταία ενημέρωση 2025-07-28
State In force
Source ΦΕΚ
articles 531
Reform history JSON API
4.

Οι κάτοχοι άδειας λειτουργίας εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης και οι κάτοχοι ή κύριοι των εμπορευμάτων που τελούν υπό προσωρινή εναπόθεση ευθύνονται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση.

5.

Για την αποφυγή κινδύνου δημόσιας υγείας, τάξης και ασφάλειας, καθώς και για την αποφυγή αλλοίωσης ή βλάβης εμπορευμάτων που εναποτίθενται προσωρινά στις εγκαταστάσεις και στους χώρους προσωρινής εναπόθεσης:

  • α) η τελωνειακή αρχή δύναται να μην επιτρέψει την

εκφόρτωση εμπορευμάτων που έχουν υποστεί σήψη ή αλλοίωση, έπειτα από σχετική διαπίστωση ιατρού της Υγειονομικής ή Κτηνιατρικής ή άλλης δημόσιας υπηρεσίας ή άλλου ιατρού ή ειδικού επιστήμονα και στην περίπτωση αυτή, τα εμπορεύματα, εφόσον δεν ζητείται η καταστροφή τους, επανεξάγονται, με δαπάνες που βαρύνουν τον κάτοχο αυτών,

  • β) μπορεί να απαιτηθεί από την τελωνειακή αρχή η

εναπόθεση εμπορευμάτων που, λόγω της φύσης ή της κατάστασής τους, δύνανται να προκαλέσουν τα ανωτέρω, σε ειδικά διαρρυθμισμένα και ιδιαίτερα διαμερίσματα ή χώρους, εφόσον αυτά υπάρχουν.

6.

Στο πλαίσιο τελωνειακής επιτήρησης και ελέγχου, η τελωνειακή αρχή δύναται να εγκαθιστά κλιμάκιο τελωνειακών υπαλλήλων στις εγκαταστάσεις και στους χώρους προσωρινής εναπόθεσης εμπορευμάτων.

7.

Οι κάτοχοι αδειών εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης υποχρεούνται να διαθέτουν εντός αυτών, χωρίς επιβάρυνση για το Δημόσιο, κατάλληλο και ασφαλή χώρο:

  • α) για την εγκατάσταση της τελωνειακής υπηρεσίας,

εφόσον απαιτηθεί, στο πλαίσιο τελωνειακής επιτήρησης και ελέγχου,

  • β) για τη μεταφορά των εμπορευμάτων που δεν παραλαμβάνονται μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες και

κηρύσσονται αζήτητα. Η μεταφορά αυτή διενεργείται με ευθύνη και δαπάνες των διαχειριστών των εγκαταστάσεων αυτών. υποχρεούνται να ενημερώνουν την αρμόδια τελωνειακή αρχή, αν:

  • α) διαπιστωθούν ελλείμματα ή πλεονάσματα, μεταξύ

των δηλωθέντων στο δηλωτικό/διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης εμπορευμάτων και των εκφορτωθέντων στις εγκαταστάσεις και στους χώρους προσωρινής εναπόθεσης,

  • β) κατά την εκφόρτωση βρεθούν δέματα, δοχεία, κιβώτια ή άλλα είδη συσκευασίας, που φέρουν σαφή σημεία

παραβίασης ή διαρρέουν ή είναι κενά περιεχομένου.

9.

Εφαρμόζονται από την αρμόδια τελωνειακή αρχή οι περί λαθρεμπορίας διατάξεις του παρόντος Κώδικα, ανεξάρτητα από τη λήψη εγγύησης ή άλλου διασφαλιστικού των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, μέτρου, όταν διαπιστώνεται ότι ελλείπουν εμπορεύματα που έχουν εναποτεθεί σε εγκαταστάσεις ή χώρους της παρ. 1, χωρίς την τήρηση για αυτά των τελωνειακών και λοιπών συναφών διατυπώσεων και τη χορήγηση της κατά περίπτωση απαιτούμενης, κατά τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα ή άλλων τελωνειακών νόμων και κανονισμών, γραπτής άδειας παράδοσης ή εξόδου ή φόρτωσης αυτών.

10.

Το Δημόσιο δεν ευθύνεται για φυσικές απομειώσεις, φθορές, βλάβες ή καταστροφές που επέρχονται στα εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε προσωρινή εναπόθεση από οποιαδήποτε αιτία, συμπεριλαμβανομένης και της ανωτέρας βίας. ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ

Άρθρο 22

Υπολογισμός τελωνειακής οφειλής Oι δασμοί, που καθίστανται απαιτητοί, σε περίπτωση γένεσης τελωνειακής οφειλής, υπολογίζονται σύμφωνα με τον Κανονισμό περί κοινού δασμολογίου κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στον Ενωσιακό Τελωνειακό Κώδικα. Οι φόροι και οι λοιπές επιβαρύνσεις υπολογίζονται σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις.

Άρθρο 23

Καταγωγή εμπορευμάτων

1.

Η εφαρμογή των ευεργετικών δασμολογικών μέτρων έναντι τρίτων χωρών που προβλέπονται, είτε σε διμερείς προτιμησιακές συμφωνίες, είτε σε αυτόνομα προτιμησιακά καθεστώτα της Ε.Ε., εξαρτάται από την πλήρωση των προϋποθέσεων καταγωγής που αναφέρονται στις εν λόγω συμφωνίες ή στις σχετικές διατάξεις του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα και των κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικών αυτού κανονισμών, αντίστοιχα. Η μη προτιμησιακή καταγωγή των εμπορευμάτων προσδιορίζεται για την εφαρμογή του κανονισμού περί κοινού δασμολογίου και για την εφαρμογή μέτρων εμπορικής πολιτικής, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα και των κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικών αυτού κανονισμών.

2.

Η μη τήρηση των διατάξεων περί καταγωγής των εμπορευμάτων συνιστά απλή τελωνειακή παράβαση, με την επιφύλαξη των διατάξεων περί λαθρεμπορίας.

Άρθρο 24

Αμφισβητήσεις

1.

Τα εμπορεύματα τελωνίζονται στην κατάσταση και μορφή που προσκομίζονται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή, όπου υποβάλλεται διασάφηση θέσης σε οποιοδήποτε τελωνειακό καθεστώς, υπό την εποπτεία της οποίας προσδίδεται οιοσδήποτε προορισμός.

2.

Η κατάταξη των προς τελωνισμό εμπορευμάτων στον οικείο κωδικό εμπορεύματος της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (Σ.Ο.) του κανονισμού περί κοινού δασμολογίου διενεργείται από την αρμόδια τελωνειακή αρχή.

3.

Ο παραλήπτης δύναται να αμφισβητήσει, εντός πέντε (5) εργασίμων ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης της αρμόδιας τελωνειακής αρχής για τη δασμολογική κατάταξη της παρ. 2, τη δασμολογητέα ή τη φορολογητέα αξία, την υπαγωγή ή μη των εμπορευμάτων σε άλλο συντελεστή Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), την υπαγωγή ή μη σε Ε.Φ.Κ. ή άλλο φόρο ή τέλος ή σε άλλο συντελεστή των φορολογιών αυτών, ενώπιον της επιτροπής της παρ. 4.

4.

Η επίλυση των κατά την παρ. 3 αμφισβητήσεων διενεργείται από τις Πρωτοβάθμιες Επιτροπές Τελωνειακών Αμφισβητήσεων που λειτουργούν στις κατά τόπο αρμόδιες τελωνειακές περιφέρειες.

5.

Κατά της απόφασης της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Τελωνειακών Αμφισβητήσεων δύναται να ασκηθεί έφεση εντός πέντε (5) εργασίμων ημέρων από την κοινοποίηση της απόφασης αυτής. Η εκδίκαση της έφεσης διενεργείται από την Ανώτατη Επιτροπή Τελωνειακών Αμφισβητήσεων. Επίσης στην αρμοδιότητα της Ανώτατης Επιτροπής Τελωνειακών Αμφισβητήσεων εμπίπτει η επίλυση των διαφωνιών ως προς τη δασμολογική κατάταξη της παρ. 2, τη δασμολογητέα ή τη φορολογητέα αξία, την υπαγωγή ή μη των εμπορευμάτων σε άλλο συντελεστή Φ.Π.Α., την υπαγωγή ή μη σε Ε.Φ.Κ. ή άλλο φόρο ή τέλος ή σε άλλο συντελεστή των φορολογιών αυτών μεταξύ των αρμόδιων τελωνειακών υπαλλήλων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ’

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ

Άρθρο 25

Γένεση, βεβαίωση, είσπραξη, απόσβεση τελωνειακής οφειλής

1.

Η τελωνειακή οφειλή γεννάται:

  • α) από την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης,

κατά την υπαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ειδικό προορισμό και προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό,

  • β) από την παράτυπη είσοδο εμπορεύματος στο τελωνειακό έδαφος,
  • γ) από την απομάκρυνση, υποκειμένου σε δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις εμπορεύματος, από την τελωνειακή επιτήρηση,

για την υπαγωγή αυτού σε συγκεκριμένο καθεστώς,

  • ε) σε κάθε άλλη περίπτωση που ορίζεται από την τελωνειακή νομοθεσία.
2.

Η τελωνειακή οφειλή υπολογίζεται από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 22, βεβαιώνεται, είτε αρχικά κατά τον τελωνισμό επί των υποβαλλόμενων τελωνειακών παραστατικών ή με καταλογιστική πράξη, είτε εκ των υστέρων μετά τον τελωνισμό με πράξη συμπληρωματικής βεβαίωσης, ή με καταλογιστική πράξη και εγγράφεται σε ειδικά λογιστικά βιβλία που τηρεί η τελωνειακή αρχή.

3.

Η είσπραξη της τελωνειακής οφειλής πραγματοποιείται, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190).

4.

Κατά την εισαγωγή μη υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης αγαθών, ο φόρος προστιθεμένης αξίας που βεβαιώνεται επί του οικείου τελωνειακού παραστατικού δεν εισπράττεται από την αρμόδια τελωνειακή αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι αναγράφεται στην περιοδική δήλωση φόρου προστιθέμενης αξίας του εισαγωγέα και εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

  • α) ο εισαγωγέας είναι μη εγκατεστημένο στη χώρα μας

υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο,

  • β) η πραγματοποιούμενη στατιστική αξία των εισαγωγών ανέρχεται, σε ετήσια βάση, σε τουλάχιστον σαράντα

εκατομμύρια (40.000.000) ευρώ,

  • γ) ποσοστό άνω του ενενήντα τοις εκατό (90%) της

αξίας των εισαγόμενων αγαθών, σε ετήσια βάση, παραδίδεται σε άλλες χώρες της Ε.Ε. ή τρίτες χώρες,

  • δ) χορηγείται άδεια από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης

Αρχής Δημοσίων Εσόδων, για την έκδοση της οποίας λαμβάνονται υπόψη στοιχεία, όπως χρηματοπιστωτική φερεγγυότητα, συμμόρφωση προς τις τελωνειακές απαιτήσεις και δυνατότητα παροχής οποιουδήποτε εγγράφου ή πληροφορίας ζητηθεί από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές. Επί εισαγωγής αγαθών από εισαγωγέα που ανήκει σε όμιλο εταιρειών, οι προϋποθέσεις των περ. β) και γ) υπολογίζονται για το σύνολο των εταιρειών του ομίλου που ορίζονται στην άδεια. Στην άδεια της περ. δ) αναφέρονται, ρητά, οι εταιρείες του ομίλου που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο εφαρμογής της παρούσας. Αν μετά την υπαγωγή του εισαγωγέα στην παρούσα διαπιστωθεί ότι δεν πληρούται μία από τις προϋποθέσεις των περ. α), β) ή γ), η άδεια της περ. δ) ανακαλείται και γεννάται τελωνειακή οφειλή για την αξία των εισαγομένων αγαθών που αποδεδειγμένα, βάσει ελέγχου της αρμόδιας Ελεγκτικής Υπηρεσίας Τελωνείων, δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο εξαγωγής ή παράδοσης σε άλλο κράτος μέλος.

5.

Η απόσβεση της τελωνειακής οφειλής επέρχεται με καταβολή ή διαγραφή του ποσού της οφειλής ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ορίζεται στην τελωνειακή νομοθεσία.

6.

Υπόχρεος για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής είναι, κατά περίπτωση, ο διασαφιστής, ο κύριος των εμπορευμάτων και κάθε άλλο πρόσωπο σε βάρος του οποίου γεννάται η οφειλή, σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία.

7.

Αν ο οφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, ευθύνονται για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής της, προσωπικά και αλληλέγγυα και τα πρόσωπα που είναι εκτελεστικοί πρόεδροι, διευθυντές, γενικοί διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι, εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές αυτών, καθώς και τα πρόσωπα που ασκούν εν τοις πράγμασι τη διαχείριση ή διοίκηση νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, και σε κάθε περίπτωση τα πρόσωπα που αναφέρονται στις περ. α), β), γ) και δ) της παρ. 2 του άρθρου 172, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι κατωτέρω προϋποθέσεις:

  • α) τα ανωτέρω πρόσωπα είχαν μία από τις ανωτέρω

ιδιότητες, κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας ή κατά τον χρόνο λύσης, διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ή κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισής τους,

  • β) η τελωνειακή οφειλή κατέστη ληξιπρόθεσμη, κατά

τη διάρκεια της θητείας τους, υπό κάποια εκ των ανωτέρω ιδιοτήτων, με την επιφύλαξη των επόμενων εδαφίων της παρούσας περίπτωσης. Αν η τελωνειακή οφειλή προκύπτει μετά από έλεγχο, ως αλληλεγγύως υπεύθυνα πρόσωπα νοούνται μόνο τα πρόσωπα στα οποία συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των περ. α) και γ) κατά τον χρόνο γένεσής της. Αν η τελωνειακή οφειλή έχει υπαχθεί σε ρύθμιση, η αλληλέγγυα ευθύνη βαραίνει και τα πρόσωπα στα οποία συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των περ. α) και γ), κατά τον χρόνο που κάθε δόση της ρύθμισης κατέστη ληξιπρόθεσμη ή η ρύθμιση απωλέσθηκε.

  • γ) Η εν λόγω οφειλή δεν καταβλήθηκε ή δεν αποδόθηκε στο Δημόσιο από υπαιτιότητα των προσώπων του

πρώτου εδαφίου. Το βάρος απόδειξης για τη μη ύπαρξη υπαιτιότητας φέρουν τα πρόσωπα της παρούσας παραγράφου.

8.

Σε περίπτωση συγχώνευσης νομικού προσώπου που είναι οφειλέτης, ευθύνεται για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής, αλληλεγγύως, με το απορροφώμενο πρόσωπο και εκείνο που το απορρόφησε ή το νέο νομικό πρόσωπο που συστάθηκε, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής της.

9.

Πρόσωπα αλληλεγγύως ευθυνόμενα για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής, εκ μέρους του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δύνανται να ασκήσουν έναντι των τελωνειακών αρχών, παράλληλα με το νομικό πρόσωπο ή τη νομική οντότητα, οποιοδήποτε δικαίωμα θα είχε στη διάθεσή του το νομικό πρόσωπο ή η νομική οντότητα.

10.

Οι αρχηγοί των διπλωματικών αποστολών και των προξενικών αρχών δεν υπέχουν αλληλέγγυα ευθύνη για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής του διαπιστεύοντος ή αποστέλλοντος κράτους, αντίστοιχα.

11.

Τελωνειακή οφειλή που βεβαιώθηκε με οποιονδήποτε τρόπο, για την οποία απέβησαν άκαρπες οι νόμιμες ενέργειες για την είσπραξή της και έχει υποπέσει σε παραγραφή διαγράφεται. Για τη διασφάλιση της τελωνειακής οφειλής, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης από τον οφειλέτη ή από κάθε άλλο πρόσωπο που ενδέχεται να καταστεί οφειλέτης. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να επιτρέπουν τη σύσταση εγγύησης από τρίτο πρόσωπο, άλλο από εκείνο από το οποίο απαιτείται η εγγύηση σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 27

Συμπληρωματική βεβαίωση - Εκ των υστέρων είσπραξη τελωνειακής οφειλής

1.

Το Δημόσιο διατηρεί τις απαιτήσεις του κατά του οφειλέτη για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής για ποσά που δεν είχαν βεβαιωθεί ή, αν και είχαν βεβαιωθεί, δεν είχαν εισπραχθεί ή είχαν ελλιπώς βεβαιωθεί ή εισπραχθεί. Με την επιφύλαξη τυχόν ειδικότερων διατάξεων, ως ποσά που είχαν ελλιπώς βεβαιωθεί ή εισπραχθεί θεωρούνται τα ποσά που δεν βεβαιώθηκαν ή δεν εισπράχθηκαν, ολικά ή μερικά, αν κατά τον εκ των υστέρων έλεγχο διαπιστωθεί:

  • α) η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν

από τη θέση εμπορεύματος σε τελωνειακό καθεστώς ή η μη τήρηση ενός από τους όρους υπαγωγής του σε συγκεκριμένο καθεστώς, καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση που ορίζεται από την τελωνειακή νομοθεσία,

  • β) η μη τήρηση των προβλεπόμενων όρων για τον

τελωνισμό των εμπορευμάτων,

  • γ) η μη επαλήθευση των δηλωθέντων στοιχείων της

διασάφησης ή των δηλώσεων που υποβάλλονται για την καταβολή των φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων και των υποστηρικτικών αυτών εγγράφων ή της ορθότητας των στοιχείων αυτών, εφόσον είναι κρίσιμα για την ορθή βεβαίωση των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων που οφείλονται.

2.

Τα ανωτέρω ποσά βεβαιώνονται, συμπληρωματικά, εκ των υστέρων, με την έκδοση πράξης συμπληρωματικής βεβαίωσης της αρμόδιας τελωνειακής αρχής και εισπράττονται, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190).

3.

Με την επιφύλαξη της παρ. 10 του άρθρου 170, η προθεσμία άσκησης προσφυγής και η άσκησή της, καθώς και η άσκηση αίτησης αναστολής ενώπιον των αρμοδίων διοικητικών δικαστηρίων κατά πράξης συμπληρωματικής βεβαίωσης ή καταλογιστικής πράξης με τις οποίες βεβαιώνεται η τελωνειακή οφειλή δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Κατ’ εξαίρεση, η προθεσμία άσκησης προσφυγής και η άσκησή της έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα, εάν καταβληθεί ποσοστό τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό (50%) της οφειλής που αφορά σε εθνικούς πόρους και κατατεθεί εγγύηση ισόποση με το εκατό τοις εκατό (100%) της οφειλής που αφορά σε ίδιους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4.

Ποσά δασμών που βεβαιώθηκαν ελλιπώς, κάτω του ποσού των νομίμως οφειλόμενων, δεν βεβαιώνονται συμπληρωματικά, όταν το ποσό της διαφοράς μεταξύ του ποσού που βεβαιώθηκε και αυτού που έπρεπε να έχει βεβαιωθεί, δεν υπερβαίνει το ποσό των δέκα (10) ευρώ, ανά πράξη βεβαίωσης. Ποσά δασμών που δεν βεβαιώθηκαν κατά τον τελωνισμό εμπορευμάτων και η γένεση της τελωνειακής οφειλής πραγματοποιείται σύμφωνα με την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 25, με πράξη που δεν χαρακτηρίζεται ως τελωνειακή παράβαση σύμφωνα με τον παρόντα Κώδικα, δεν βεβαιώνονται συμπληρωματικά, αν δεν υπερβαίνουν τα δέκα (10) ευρώ, ανά πράξη βεβαίωσης.

5.

Ποσά φόρων, τελών και λοιπών επιβαρύνσεων και λοιπών δικαιωμάτων του Δημοσίου που δεν βεβαιώθηκαν ή βεβαιώθηκαν ελλιπώς και η γένεση της τελωνειακής οφειλής πραγματοποιείται σύμφωνα με την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 25, με πράξη που δεν χαρακτηρίζεται ως τελωνειακή παράβαση σύμφωνα με τον παρόντα, δεν βεβαιώνονται συμπληρωματικά, αν δεν υπερβαίνουν τα τρία (3) ευρώ, ανά πράξη βεβαίωσης.

Άρθρο 28

Αχρεωστήτως εισπραχθέντα

1.

Τα ποσά που εισπράχθηκαν από την τελωνειακή αρχή αχρεωστήτως επιστρέφονται άτοκα στον δικαιούχο, εάν, μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία τριών (3) ετών από την ημερομηνία βεβαίωσής τους, αυτός υποβάλλει σχετική αίτηση στην αρμόδια τελωνειακή αρχή επισυνάπτοντας τα δικαιολογητικά έγγραφα που απαιτούνται. Εάν η διαπίστωση της αχρεώστητης είσπραξης έγινε από την τελωνειακή αρχή, καλείται από αυτήν ο δικαιούχος να υποβάλει τη σχετική αίτηση περί επιστροφής με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, μέσα στην ως άνω προθεσμία. Για την επιστροφή αυτή οι τελωνειακές αρχές ενεργούν κατά προτεραιότητα. Εάν η αχρεώστητη είσπραξη έχει αναγνωριστεί ή βεβαιωθεί με απόφαση του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, ο δικαιούχος πρέπει, μέσα σε ένα (1) έτος από τη δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, να υποβάλει σχετική αίτηση περί επιστροφής στην αρμόδια τελωνειακή αρχή με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. Εάν η αναγνώριση ή βεβαίωση της αχρεώστητης είσπραξης έγινε με απόφαση που εκδόθηκε μετά από έφεση ή αναίρεση, η προθεσμία για την υποβολή της σχετικής αίτησης με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης. Έντοκη επιστροφή επιτρέπεται εάν η σχετική αίτηση υποβληθεί μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία έξι (6) μηνών, που αρχίζει από την πρώτη του επόμενου μήνα από τον μήνα κατά τον οποίο κοινοποιήθηκε στην τελωνειακή αρχή η απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου. Η μη υποβολή της αίτησης επιστροφής εμπρόθεσμα συνεπάγεται την παραγραφή του δικαιώματος έντοκης επιστροφής του δικαιούχου.

2.

Για την επιστροφή εκδίδεται απόφαση του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής επιπέδου διεύθυνσης ή του προϊσταμένου της οικείας τελωνειακής περιφέρειας, για τις υπόλοιπες τελωνειακές αρχές.

3.

Εάν εντός της προθεσμίας της παρ. 1, δεν υποβληθεί από τον δικαιούχο ή τον αντιπρόσωπό του αίτηση με τα δικαιολογητικά που απαιτούνται, παραγράφονται οι απαιτήσεις αχρεωστήτως εισπραχθέντων.

4.

Η χρηματική αξίωση από την αχρεώστητη είσπραξη επιβαρύνσεων, για την οποία εκδόθηκε η απόφαση της τελωνειακής αρχής σύμφωνα με την παρ. 2, παραγράφε

5.

Η αναστολή ή διακοπή της παραγραφής διέπεται από τα άρθρα 142 και 143 του ν. 4270/2014 (Α’ 143).

6.

Ποσά από φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις μέχρι τρία (3) ευρώ, κατά πράξη, που εισπράχθηκαν αχρεώστητα ή βεβαιώθηκαν ή εισπράχθηκαν ελλιπώς, δεν επιστρέφονται ή δεν βεβαιώνονται συμπληρωματικά για είσπραξη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ’

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

ΤΜΗΜΑ Α’

ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Άρθρο 29

Συνήθης διαδικασία

1.

Ο διασαφιστής ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του υπάγει τα εμπορεύματα σε τελωνειακό καθεστώς, με την υποβολή της απαιτούμενης τελωνειακής διασάφησης.

2.

Επιτρέπεται η αναστολή είσπραξης φορολογικών και λοιπών επιβαρύνσεων και τελών που αναλογούν σε εμπορεύματα ενωσιακά ή μη, εγχώρια ή ευρισκόμενα σε ελεύθερη κυκλοφορία, αν πρόκειται να υποστούν, υπό την επίβλεψη των τελωνειακών αρχών, επεξεργασία για την παραγωγή προϊόντων, τα οποία, μετά την επεξεργασία, θα τεθούν οριστικά σε ανάλωση. ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Άρθρο 30

Απλουστευμένη διαδικασία Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να εγκρίνουν την υπαγωγή εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς, με χρήση απλουστευμένης διαδικασίας, σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία. ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Άρθρο 31

Τελωνειακή αποταμίευση ενεργειακών προϊόντων Στις αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης, στις οποίες κατέχονται ενεργειακά προϊόντα της παρ. 1 του άρθρου 71, εγκαθίστανται ολοκληρωμένα συστήματα παρακολούθησης και ηλεκτρονικής αποστολής δεδομένων εισροών - εκροών.

ΤΜΗΜΑ Δ’

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ - ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ - ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Άρθρο 32

Εγκατάλειψη - καταστροφή εκποίηση εμπορευμάτων

1.

Η τελωνειακή αρχή, πριν από την έκδοση της άδειας παραλαβής και ύστερα από αίτηση του διασαφιστή ή του υπόχρεου καταβολής Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.), μπορεί να εγκρίνει:

  • α) την εγκατάλειψη των εμπορευμάτων, υπέρ του Δημοσίου, μετά από προηγούμενη καταβολή του συνόλου

των εξόδων και κάθε άλλης επιβάρυνσης που έχει επιβληθεί ή κρίνεται αναγκαία. Η εγκατάλειψη δεν συνεπάγεται έξοδα για το Δημόσιο. Η αίτηση συσχετίζεται με τη διασάφηση που αφορά στα εμπορεύματα για τα οποία αιτείται την εγκατάλειψη. Σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης, δεν επιτρέπεται η ανάκλησή της. Στα εγκαταλειπόμενα εμπορεύματα εφαρμόζονται τα οριζόμενα στην παρ. 5 του άρθρου 45,

  • β) την καταστροφή των εμπορευμάτων. Τα σχετικά

έξοδα βαρύνουν τον διασαφιστή. Για την καταστροφή συντάσσεται πρωτόκολλο και γίνεται μνεία στη διασάφηση. Στη διασάφηση και στο προσαρτώμενο σε αυτήν πρωτόκολλο καταστροφής αναφέρονται το είδος και η ποσότητα των υπολειμμάτων και απορριμμάτων, που ενδεχόμενα προκύπτουν από την καταστροφή, ώστε να είναι δυνατόν να τεθούν σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφόσον προηγούμενα καταβληθούν οι δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις που αναλογούν σ’ αυτά.

2.

Η εγκατάλειψη υπέρ του Δημοσίου ή η καταστροφή των εμπορευμάτων υπό τον έλεγχο της τελωνειακής αρχής απαλλάσσει τον διασαφιστή από την υποχρέωση να πληρώσει δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις εκτός από τα ανταποδοτικά τέλη και δικαιώματα.

3.

Μετά την αποδοχή της αίτησης εγκατάλειψης, τα εμπορεύματα περιέρχονται στην κυριότητα του Δημοσίου και ακολουθείται για την εκποίηση η διαδικασία των άρθρων 42, 43, 44, 45 και 46.

4.

Στη διαδικασία της εκποίησης, σύμφωνα με τα ως άνω άρθρα, οδηγούνται υποχρεωτικά τα εμπορεύματα:

  • α) Αν μετά την καταχώρηση και την αποδοχή της διασάφησης ο διασαφιστής αποχωρήσει ή δεν προσφέρει

την απαραίτητη συνδρομή και δεν προσέλθει, μέσα σε τέσσερις (4) ημέρες από την αποδοχή της, για την εξέταση των εμπορευμάτων. Στην περίπτωση αυτή, ο προϊστάμενος του τελωνείου ή ο προϊστάμενος του τμήματος διαδικασιών ή του τμήματος Ε.Φ.Κ. του τελωνείου, μαζί με τον αρμόδιο υπάλληλο, εξετάζει, έστω και αν απουσιάζει ο διασαφιστής, τα εμπορεύματα ή συνεχίζει την εξέταση, αν αυτή είχε αρχίσει πριν από την αποχώρηση του διασαφιστή, αφού γίνει μνεία στη διασάφηση για την παρουσία ή την απουσία του.

  • β) Αν δεν παραληφθούν ή δεν παρασχεθεί εγγύηση

για τους δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις που έχουν επιβληθεί για αυτά μέσα σε προθεσμία οκτώ (8) ημερών, η οποία δύναται, με απόφαση της τελωνειακής αρχής, που εκδίδεται ύστερα από αίτημα του διασαφιστή, κατόπιν εξέτασής τους που λαμβάνει χώρα παρουσία του, να παραταθεί για ακόμα πέντε (5) ημέρες. Και στις δύο περιπτώσεις προηγούνται της εκποίησης τα ακόλουθα: Αν μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την εξέταση των εμπορευμάτων ο διασαφιστής δεν προσέλθει, για να ρυθμιστεί η κατάστασή τους και δεν είναι δυνατή η έκδοση άδειας παραλαβής τους, είτε γιατί δεν προσκομίστηκαν τα έγγραφα από τα οποία εξαρτάται η θέση και λοιπές επιβαρύνσεις, είτε από οποιαδήποτε άλλη αιτία, η τελωνειακή αρχή επικολλά στην εξωτερική θύρα του τελωνειακού καταστήματος δηλοποίηση, η οποία περιλαμβάνει και τα στοιχεία της διασάφησης, καθώς και της εξέτασης των εμπορευμάτων. Στη δηλοποίηση αυτή ορίζεται η ημέρα εκποίησης των εμπορευμάτων με δημοπρασία, που λαμβάνει χώρα μετά την πάροδο πέντε (5) ημερών από την τοιχοκόλληση της δηλοποίησης. Η τελωνειακή αρχή πληροφορεί σχετικά τον διασαφιστή ή τον αντιπρόσωπό του με απλή επιστολή της, επίδοση της οποίας δεν απαιτείται.

5.

Η τελωνειακή αρχή μπορεί, με ευθύνη και με δαπάνες του διασαφιστή, να μεταφέρει τα εμπορεύματα, αν βρίσκονται σε χώρους που εγκρίθηκαν από αυτή και είναι έξω από τις τελωνειακές αποθήκες ή περιβόλους, σε ειδικούς χώρους ή αποθήκες υπό την εποπτεία της.

6.

Αν τα εμπορεύματα υπόκεινται σε φθορά ή είναι δυσχερής η φύλαξή τους, η τελωνειακή αρχή μπορεί να συντμήσει τις προθεσμίες του άρθρου αυτού.

7.

Αν υφίσταται κίνδυνος από τη διατήρηση των εμπορευμάτων η τελωνειακή αρχή μπορεί να καταστρέψει τα εμπορεύματα. Οι δαπάνες καταστροφής βαρύνουν τον διασαφιστή.

ΤΜΗΜΑ Ε’

ΕΘΝΙΚΗ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ

Άρθρο 33

Εθνική διαμετακόμιση

1.

Με την υπαγωγή στο καθεστώς της διαμετακόμισης διακινούνται εμπορεύματα, μεταξύ δύο ή περισσοτέρων τελωνείων, με αναστολή είσπραξης των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων. Η υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς της διαμετακόμισης (ενωσιακής/κοινής/με χρήση δελτίων Διεθνών Οδικών Μεταφορών (Transports Internationaux Routiers - TIR)), είτε με χρήση συνήθους διαδικασίας, είτε με χρήση απλουστευμένης διαδικασίας, ρυθμίζεται από:

  • α) τις σχετικές διατάξεις του Ενωσιακού Τελωνειακού

Κώδικα και των κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικών αυτού κανονισμών,

  • β) τη Σύμβαση περί Κοινού Καθεστώτος Διαμετακόμισης (L 226),
  • γ) την τελωνειακή σύμβαση περί Διεθνούς Μεταφοράς Εμπορευμάτων δια Δελτίων TIR (Σύμβαση TIR) που

κυρώθηκε με τον ν. 1020/1980 (Α’ 32). Για τη διακίνηση εμπορευμάτων, με αναστολή είσπραξης των αναλογουσών επ’ αυτών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων, μεταξύ δύο ή περισσοτέρων σημείων εντός του τελωνειακού εδάφους της χώρας (εθνική διαμετακόμιση), εφαρμόζονται τα οριζόμενα περί ενωσιακής διαμετακόμισης.

2.

Αν, κατά την άφιξη των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού, προκύψει, έπειτα από έλεγχο, επιπλέον ποσότητα εμπορευμάτων του ίδιου είδους ή εμπορεύματα διαφορετικού είδους από αυτά που αναφέρονται στη διασάφηση διαμετακόμισης, το τελωνείο προορισμού προβαίνει στην επιβολή ποινής ανακριβούς δήλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 38, με την επιφύλαξη των διατάξεων περί λαθρεμπορίας.

3.

Αν, είτε κατά την άφιξη των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού, προκύψει, έπειτα από έλεγχο, λιγότερη ποσότητα εμπορευμάτων του ίδιου είδους ή εμπορεύματα διαφορετικού είδους από αυτά που αναφέρονται στη διασάφηση διαμετακόμισης, είτε τα εμπορεύματα δεν προσκομισθούν στο τελωνείο προορισμού, το τελωνείο αναχώρησης προβαίνει στην επιβολή του προβλεπόμενου στην παρ. 6 του άρθρου 161 προστίμου, με την επιφύλαξη των διατάξεων περί λαθρεμπορίας.

ΤΜΗΜΑ ΣΤ’

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΖΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΣ

Άρθρο 34

Ελεύθερες ζώνες - Ελεύθερα Τελωνειακά Συγκροτήματα

1.

Οι ελεύθερες ζώνες αποτελούν διακριτά τμήματα του τελωνειακού εδάφους που περιφράσσονται και υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης:

  • α) κατά την είσοδό τους σε ελεύθερη ζώνη, εκτός εάν

έχουν ήδη υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς ή

  • β) κατά τη λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης,

εκτός εάν, κατά τη λήξη, υπαχθούν σε άλλο τελωνειακό καθεστώς. Στα μη ενωσιακά εμπορεύματα που βρίσκονται εντός ελεύθερης ζώνης δεν επιβάλλονται εισαγωγικοί δασμοί και λοιπές επιβαρύνσεις και δεν εφαρμόζονται μέτρα εμπορικής πολιτικής. Τα ενωσιακά εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη δεν θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης, με εξαίρεση αυτά, για τα οποία εφαρμόζονται τα άρθρα 116 έως 123 του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα για την επιστροφή ή διαγραφή του εισαγωγικού δασμού.

2.

Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που εισέρχονται στην ελεύθερη ζώνη δύνανται:

  • α) να υπαχθούν στο καθεστώς της ελεύθερης ζώνης,
  • β) να υποβληθούν σε συνήθεις εργασίες χωρίς άδεια

της τελωνειακής αρχής, οι οποίες εξασφαλίζουν τη διατήρησή τους, τη βελτίωση της εμφάνισής τους ή της εμπορικής τους ποιότητας ή απαιτούνται για την προετοιμασία της διανομής ή της μεταπώλησής τους,

  • γ) να υπαχθούν στο καθεστώς της ελεύθερης κυκλοφορίας,
  • δ) να υπαχθούν στα ειδικά καθεστώτα τελειοποίησης

προς επανεξαγωγή, προσωρινής εισαγωγής και ειδικού προορισμού,

  • ε) να εγκαταλειφθούν υπέρ του Δημοσίου ή να καταστραφούν, χωρίς οι απαιτούμενες διαδικασίες να συνεπάγονται έξοδα για το Δημόσιο,
  • στ) να επανεξαχθούν,
  • ζ) να υπαχθούν στο καθεστώς της διαμετακόμισης,

ελεύθερη ζώνη δύνανται:

  • α) να εξαχθούν,
  • β) να αποθηκευτούν, να διακινηθούν, να μεταποιηθούν, να χρησιμοποιηθούν ή να καταναλωθούν, κατά

τον χρόνο παραμονής τους σε ελεύθερη ζώνη,

  • γ) να υπαχθούν στο καθεστώς της ελεύθερης ζώνης,

για τα οποία εφαρμόζονται τα άρθρα 116 έως 123 του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα.

4.

Στις ελεύθερες ζώνες επιτρέπεται να ασκούνται δραστηριότητες βιομηχανικής ή εμπορικής φύσης ή παροχής υπηρεσιών από νομικά πρόσωπα, εφόσον παρέχονται τα εχέγγυα διασφάλισης της εφαρμογής της τελωνειακής νομοθεσίας. Στις ελεύθερες ζώνες λιμένων παραχωρείται υποχρεωτικά από τον φορέα διαχείρισης ο αναγκαίος χώρος που απαιτείται από τις αρμόδιες αρχές για τη διενέργεια ελέγχων επί των εμπορευματοκιβωτίων.

5.

Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.):

  • α) συστήνονται ή καταργούνται ελεύθερες ζώνες ή

τροποποιούνται τα όριά τους και ορίζονται τα σημεία εισόδου - εξόδου αυτών,

  • β) καθορίζονται οι όροι λειτουργίας, διαχείρισης και

ελέγχου αυτών, καθώς και οι όροι παραμονής, διαχείρισης και διακίνησης των εμπορευμάτων εντός αυτών,

  • γ) ορίζεται νομικό πρόσωπο, ως φορέας διαχείρισής τους

και ως πρόσωπο υπεύθυνο για τη συνολική διαχείρισή τους,

  • δ) καθορίζονται οι αρμοδιότητες και η ευθύνη του διαχειριστή αυτών, ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη

λειτουργία του εμπορίου.

6.

Για τη σύσταση ελεύθερης ζώνης απαιτείται προηγούμενη γνώμη του Υπουργού Ανάπτυξης, του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και κατά περίπτωση:

  • α) του Υπουργού Εξωτερικών, όταν η ελεύθερη ζώνη

συνιστάται με αίτηση του φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου χώρου, στον οποίο συμμετέχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα εκτός της ελληνικής Επικράτειας,

  • β) του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, όταν η ελεύθερη

ζώνη συνίσταται σε παραμεθόρια περιοχή.

7.

Για την απόφαση σύστασης ελεύθερης ζώνης υποβάλλεται αίτηση από τον φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης του χώρου, όπου πρόκειται να συσταθεί η ελεύθερη ζώνη, προς τη Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης της Α.Α.Δ.Ε.. Με την αίτηση συνυποβάλλεται μελέτη σκοπιμότητας, στην οποία προβλέπονται:

  • α) η εκτιμώμενη συμβολή της ελεύθερης ζώνης στην

αύξηση της διακίνησης εμπορευμάτων τρίτων χωρών, σε συνδυασμό με τα γενικότερα οικονομικά οφέλη που αναμένονται από τη λειτουργία της,

  • β) ο προβλεπόμενος όγκος διακίνησης μη ενωσιακών

εμπορευμάτων, μέσω της προτεινόμενης σύστασης ελεύθερης ζώνης,

  • γ) τα παρεχόμενα εχέγγυα για τη σύννομη και αποτελεσματική διοίκηση και εκμετάλλευση της ελεύθερης

ζώνης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τη διαχείριση των εμπορευμάτων. 8.α) Επιχειρήσεις ναυπήγησης και επισκευής πλοίων δύνανται να λειτουργούν ως Ελεύθερα Τελωνειακά Συγκροτήματα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται με απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε..

  • β) Λειτουργούντα στην Ελλάδα Ελεύθερα Τελωνειακά Συγκροτήματα, Ελεύθεροι Τελωνειακοί Χώροι και

Χώροι Τελωνειακής Επίβλεψης δύνανται να τροποποιηθούν και να επεκταθούν με απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε..

ΤΜΗΜΑ Ζ’

ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΙ

Άρθρο 35

Εφοδιασμοί πλοίων και αεροσκαφών Η εισαγωγή και παράδοση ειδών που προορίζονται για τον εφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών, με απαλλαγή από δασμοφορολογικές και λοιπές επιβαρύνσεις, διενεργείται, με την υποβολή του κατά περίπτωση τελωνειακού παραστατικού.

Άρθρο 36

Απαλλαγές από δασμό, ειδικό φόρο κατανάλωσης και φόρο κατανάλωσης ειδών προοριζόμενων για εφοδιασμό πλοίων

1.

Τηρουμένης της διαδικασίας εφοδιασμού, κατά την παρ. 20 του άρθρου 195, απαλλάσσονται από τον δασμό, τον Ε.Φ.Κ. και τον φόρο κατανάλωσης, τα κατωτέρω είδη, τα οποία προορίζονται για τον εφοδιασμό των επαγγελματικών και πολεμικών πλοίων, που αναφέρονται στις παρ. 2 και 4, εφόσον πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την κίνηση, τη συντήρηση και την εκπλήρωση εν γένει των σκοπών για τους οποίους προορίζονται τα συγκεκριμένα πλοία, καθώς και για την κάλυψη των αναγκών των επιβαινόντων σε αυτά και ειδικότερα:

  • α) τροφοεφόδια, έτοιμα προς κατανάλωση αλκοολούχα ποτά του άρθρου 79, βιομηχανοποιημένα καπνά του

άρθρου 96, τα προϊόντα του άρθρου 50, καθώς και λοιπά είδη προς κατανάλωση επί του πλοίου,

  • β) καύσιμα και λιπαντικά,
  • γ) μέσα συνεννόησης και τηλεπικοινωνίας,
  • δ) μηχανές, εξαρτήματα, ανταλλακτικά, εργαλεία και

λοιπός εξοπλισμός για τις ανάγκες του πλοίου,

  • ε) έπιπλα και σκεύη,
  • στ) μέσα ψυχαγωγίας πληρώματος και επιβατών, εκτός

των τυχερών παιγνίων.

2.

Οι απαλλαγές της παρ. 1 χορηγούνται σε κατηγορίες επαγγελματικών πλοίων, ως εξής:

  • α) στα υπό ελληνική ή ξένη σημαία πλοία, που εκτελούν διεθνείς πλόες,
  • β) στα υπό ελληνική ή ξένη σημαία αλιευτικά πλοία

που ασκούν αλιευτική δραστηριότητα σε ύδατα δικαιοδοσίας τρίτων χωρών,

  • γ) στα υπό ελληνική ή ξένη σημαία πλοία που εκτελούν

πλόες εσωτερικού και διεθνείς πλόες κατά τη διάρκεια του ίδιου πλου,

  • δ) στα υπό ελληνική ή ξένη σημαία πλοία που εκτελούν

πλόες εσωτερικού, με εξαίρεση τα είδη της περ. α) της παρ. 1,

  • στ) στα υπό ελληνική ή ξένη σημαία πλοία που εκτελούν θαλάσσιες επιστημονικές έρευνες ή εργασίες εκμετάλλευσης θαλάσσιου υπόγειου πλούτου, με εξαίρεση τα

είδη της περ. α) της παρ. 1,

  • ζ) στα αλιευτικά σκάφη, με εξαίρεση τα είδη της περ. α)

της παρ. 1,

  • η) στα άλλα πλοία, πλωτά μέσα και εν γένει ναυπηγήματα υπό ελληνική ή ξένη σημαία, καθαρής χωρητικότητας πέντε (5) τουλάχιστον κόρων, για τις επί σκοπώ

κέρδους εργασίες που πραγματοποιούν, εκτός λιμένα, με εξαίρεση τα είδη της περ. α) της παρ. 1,

  • θ) στα επιβατηγά πλοία με σημαία τρίτης χώρας που

διενεργούν περιηγητικά ταξίδια (κρουαζιέρες), σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 3872/2010 (Α’ 148) και στα αντίστοιχα πλοία με ελληνική ή ενωσιακή σημαία που διενεργούν περιηγητικά ταξίδια, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 165 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (ν.δ. 187/1973, Α’ 261), που εκτελούν διεθνείς πλόες, ανεξαρτήτως ενδιάμεσων προορισμών σε ελληνικούς λιμένες και ανεξαρτήτως λιμένα εφοδιασμού, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον ένας προορισμός είναι σε τρίτη χώρα,

  • ι) στα σκάφη του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής και τα πλωτά μέσα δίωξης της τελωνειακής υπηρεσίας, με εξαίρεση τα είδη των περ. α) και στ) της παρ. 1.
3.

Ειδικά τα είδη της περ. α) της παρ. 1, πλην των βιομηχανοποιημένων καπνών του άρθρου 96, των προϊόντων των περ. α), στ), ζ) και η) της παρ. 1 του άρθρου 50 και των λοιπών ειδών προς κατανάλωση επί του πλοίου της περ. α) της παρ. 1 του παρόντος, τα οποία πωλούνται και αναλώνονται επί των πλοίων της περ. θ) της παρ. 2, στο πλαίσιο των υπηρεσιών εστίασης ή ψυχαγωγίας, και παραδίδονται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παροχή υπηρεσιών εστίασης ή ψυχαγωγίας επί των ανωτέρω πλοίων, απαλλάσσονται από δασμό, Ε.Φ.Κ. και φόρο κατανάλωσης.

4.

Οι απαλλαγές των περ. α) και β) της παρ. 1 χορηγούνται στα ελληνικά πολεμικά πλοία που αναχωρούν για το εξωτερικό και στα πολεμικά πλοία των ενόπλων δυνάμεων των κρατών που δεν μετέχουν στη συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού, τα οποία εισέρχονται στη χώρα, με σκοπό τον εφοδιασμό τους και την αναχώρησή τους για το εξωτερικό.

ΤΜΗΜΑ Η’

ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Άρθρο 37

Δικαιώματα υπερημερίας και αποταμίευσης Διοικητικό κόστος υπερημερίας

1.

Τα εμπορεύματα που εναποτίθενται στον τελωνειακό περίβολο ή στις εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης, τη διαχείριση των οποίων έχουν οι τελωνειακές αρχές, υποβάλλονται σε δικαιώματα υπερημερίας μετά την παρέλευση οκτώ (8) ημερών από την ημερομηνία εναπόθεσής τους. Τα δικαιώματα υπερημερίας επιβάλλονται, σε κάθε περίπτωση, για τις παρεχόμενες από τα τελωνεία υπηρεσίες διαχείρισης και διαφύλαξης των εμπορευμάτων, κατά τον χρόνο παραμονής τους σε προσωρινή εναπόθεση στις αποθήκες του Δημοσίου. Στις περιπτώσεις τελωνειακής αποταμίευσης σε αποθήκες, τη διαχείριση των οποίων έχουν οι τελωνειακές αρχές, τα εμπορεύματα επιβαρύνονται με δικαιώματα υπερημερίας τέσσερις (4) ημέρες μετά την υποβολή παραστατικών πρόσδοσης άλλου τελωνειακού προορισμού.

2.

Τις πρώτες δεκαπέντε (15) ημέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας της παρ. 1 επιβάλλεται δικαίωμα υπερημερίας ισόποσο των είκοσι λεπτών (0,20) του ευρώ για τα αποτιθέμενα στις τελωνειακές αποθήκες και δέκα λεπτών (0,10) του ευρώ για τα αποτιθέμενα εμπορεύματα στον τελωνειακό περίβολο για κάθε ημέρα ανά πενήντα (50) χιλιόγραμμα βάρους.

3.

Όταν το βάρος είναι μικρότερο των πενήντα (50) χιλιογράμμων, αυτό λογίζεται ως πενήντα (50) χιλιόγραμμα. Όταν είναι μεγαλύτερο, υπολογίζεται ως διπλό ή πολλαπλό των πενήντα (50) χιλιογράμμων.

4.

Μετά την παρέλευση της δεκαπενθήμερης προθεσμίας της παρ. 2, το δικαίωμα αυτό διπλασιάζεται και μετά την παρέλευση άλλων δεκαπέντε (15) ημερών τριπλασιάζεται.

5.

Τα εμπορεύματα που έχουν εναποτεθεί στις παραπάνω αποθήκες, για τα οποία ζητείται τελωνειακός προορισμός ή θέση σε οποιοδήποτε τελωνειακό καθεστώς και υποβάλλεται διασάφηση, υποβάλλονται στο δεκαπλάσιο του δικαιώματος υπερημερίας μετά τέσσερις (4) ημέρες από την επαλήθευσή τους ή μετά είκοσι (20) ημέρες από την αποδοχή του ως άνω τελωνειακού παραστατικού.

6.

Τα ως άνω δικαιώματα δεν μπορούν να υπερβούν τη συναλλακτική αξία του εμπορεύματος.

7.

Για τα εμπορεύματα, για τα οποία υποβλήθηκε διασάφηση εξαγωγής ή διαμετακόμισης, το δεκαπλάσιο ως άνω δικαίωμα υπερημερίας επιβάλλεται μετά την παρέλευση ενός (1) μήνα από την αποδοχή των σχετικών παραστατικών.

8.

Τα δικαιώματα υπερημερίας βεβαιώνονται επί του οικείου παραστατικού και εισπράττονται μαζί με τις λοιπές δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις. Συμπληρωματική βεβαίωση είναι δυνατή.

9.

Για τα ως άνω εμπορεύματα δεν υπολογίζονται δικαιώματα υπερημερίας κατά τις τέσσερις (4) επόμενες ημέρες από την έκδοση της άδειας παράδοσης. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής τα εμπορεύματα επιβαρύνονται με απλά δικαιώματα υπερημερίας.

10.

Εμπορεύματα των οποίων η καθυστέρηση παραλαβής οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας μπορούν, μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου, να απαλλάσσονται ολικά ή μερικά από τα οφειλόμενα δικαιώματα υπερημερίας. Η απαλλαγή αυτή παρέχεται με πράξη του προϊστάμενου της αρμόδιας τελωνειακής αρχής, εφόσον η αιτούμενη απαλλαγή αφορά χρονικό διάστημα καθυστέρησης παραλαβής μέχρι έναν (1) μήνα. Όταν πρόκειται για απαλλαγή από δικαιώματα υπερημερίας για χρονικά διαστήματα μεγαλύτερα των ανωτέρω, αυτή χορηγείται με πράξη επιτροπής στην έδρα της περιφέρειας ως μέλη, τα οποία ορίζονται με απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε..

11.

Για τα εμπορεύματα που έχουν εναποτεθεί σε ελεύθερες ζώνες, αποθήκες αποταμίευσης ή εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης, τη διαχείριση των οποίων έχουν άλλα εκτός τελωνειακών αρχών πρόσωπα και σε αποθήκες ή χώρους ιδιωτών (προσωρινής εναπόθεσης ή αποταμίευσης), ευρισκομένων εκτός τελωνειακών χώρων, εισπράττεται διοικητικό κόστος υπερημερίας μετά την παρέλευση τεσσάρων (4) ημερών από την επαλήθευσή τους ή είκοσι (20) ημερών από την αποδοχή των παραστατικών πρόσδοσης προορισμού στα εμπορεύματα αυτά.

12.

Το διοικητικό κόστος υπερημερίας επιβάλλεται μετά την παρέλευση των προθεσμιών της παρ. 11 και ανέρχεται σε δεκαπέντε (15) ευρώ ημερησίως, βεβαιώνεται δε και εισπράττεται επί του τελωνειακού παραστατικού. Τα οριζόμενα στην παρ. 10 εφαρμόζονται ανάλογα και για την απαλλαγή από το διοικητικό κόστος υπερημερίας.

13.

Η επιβάρυνση των εμπορευμάτων με δικαιώματα υπερημερίας ή διοικητικό κόστος δεν αναστέλλει την εφαρμογή των οριζομένων στο άρθρο 32.

14.

Για τα εμπορεύματα που ευρίσκονται αποταμιευμένα σε αποθήκες αποταμίευσης, υπό τη διαχείριση της τελωνειακής αρχής, επιβάλλονται δικαιώματα αποταμίευσης, τα οποία καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

ΤΜΗΜΑ Θ’

ΠΟΙΝΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΟΥΣ ΔΗΛΩΣΗΣ

Άρθρο 38

Ποινή ανακριβούς δήλωσης

1.

Σε κάθε περίπτωση που υπολογιστούν δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις κατώτερες ή ανώτερες των πράγματι αναλογουσών και διαπιστωθεί ότι αυτό οφείλεται στην ανακρίβεια εγγραφών και δηλωθέντων στοιχείων επί των τελωνειακών παραστατικών, επιβάλλεται, αντίστοιχα, ποινή ανακριβούς δήλωσης υπολογιζόμενη σε ποσοστό δεκαπέντε τοις εκατό (15%) επί της επιπλέον διαφοράς και σε ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) επί της έλαττον διαφοράς του ποσού από δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις, που οφείλονται για τα εμπορεύματα που τίθενται σε ανάλωση, ελεύθερη κυκλοφορία ή οποιοδήποτε άλλο ανασταλτικό καθεστώς. Το ύψος της ποινής δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το οριζόμενο στην παρ. 2.

2.

Σε κάθε άλλη περίπτωση ανακριβών στοιχείων και εγγραφών επί τελωνειακών παραστατικών, ανεξαρτήτως καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένης και της εξαγωγής, που δεν επηρεάζουν τον προσδιορισμό των πράγματι οφειλόμενων επιβαρύνσεων, επιβάλλεται ποινή ανακριβούς δήλωσης ποσού εκατό (100) ευρώ ανά παραστατικό.

3.

Οι ανωτέρω ποινές επιβάλλονται και κατά τον εκ των υστέρων έλεγχο των τελωνειακών παραστατικών.

4.

Οι ποινές ανακριβούς δήλωσης που προβλέπονται κατά τις παρ. 1 έως 3 εισπράττονται έστω και αν τα εμπορεύματα εγκαταλειφθούν ή καταστραφούν.

5.

Η επιβολή των παραπάνω ποινών δεν αποκλείει την εφαρμογή των περί λαθρεμπορίας διατάξεων.

Άρθρο 39

Ποινή επί μη αποδοχής δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας

1.

Αν με απόφαση της τελωνειακής αρχής, βάσει του άρθρου  140 του Εκτελεστικού Κανονισμού (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής της 24ης Νοεμβρίου 2015 γα τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (L 343), δεν γίνεται αποδεκτή η δηλωθείσα συναλλακτική αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, επιβάλλεται ποινή, ποσού ίσου με το εκατό τοις εκατό (100%) της διαφοράς των δασμοφορολογικών και λοιπών επιβαρύνσεων που προκύπτει, μεταξύ της δηλωθείσας και της προσδιορισθείσας από την τελωνειακή αρχή αξίας, η οποία δεν δύναται να είναι κατώτερη του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, ανά τελωνειακό παραστατικό.

2.

Η ποινή της παρ. 1 επιβάλλεται, ανεξάρτητα:

  • α) από την τυχόν εφαρμογή μηδενικού συντελεστή

δασμού ή απαλλακτικών διατάξεων ή ευνοϊκού δασμολογικού καθεστώτος ή προτιμησιακής μεταχείρισης των ως άνω εμπορευμάτων,

  • β) από την τυχόν εφαρμογή των περί λαθρεμπορίας

διατάξεων ή των απλών τελωνειακών παραβάσεων, εφόσον συντρέχει, αντίστοιχη, περίπτωση.

ΤΜΗΜΑ Ι’

ΑΖΗΤΗΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ

Άρθρο 40

Κήρυξη εμπορευμάτων ως αζήτητων

1.

Τα εμπορεύματα που δεν λαμβάνουν τελωνειακό προορισμό, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 21, εντός προθεσμίας:

  • α) ενενήντα (90) ημερών για εμπορεύματα που έχουν εναποτεθεί σε εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης υπό

τη διαχείριση της τελωνειακής αρχής ή τρίτων προσώπων και σε καθορισθέντες από την τελωνειακή αρχή χώρους ή

  • β) εντός προθεσμίας τριών (3) ή έξι (6) ημερών σε περίπτωση εγκεκριμένου παραλήπτη, για εμπορεύματα που

έχουν εναποτεθεί σε εγκεκριμένους από την τελωνειακή αρχή χώρους κηρύσσονται αζήτητα, με την καταχώρηση πρωτοκόλλου αζητήτων στο πληροφοριακό σύστημα τελωνείων. Αν οι τελωνειακές αρχές απαιτήσουν τον έλεγχο των ανωτέρω εμπορευμάτων, οι προθεσμίες της περ. β) παρατείνονται μέχρι το πέρας του ελέγχου.

2.

Το πρωτόκολλο αζητήτων καταχωρείται στο υποσύστημα δηλωτικών του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος του τελωνείου από τον υπάλληλο του τελωνείου που ορίζεται, ως υπεύθυνος διαχείρισής τους δοχείων και των δεμάτων. Μετά την επαλήθευση των παραπάνω στοιχείων από τον ειδικά προς τούτο οριζόμενο ελεγκτή και τον προϊστάμενο του Τμήματος Διαδικασιών, τα εμπορεύματα παραδίδονται στον τελωνειακό υπάλληλο που διαχειρίζεται τα αζήτητα.

3.

Τα εμπορεύματα που κηρύσσονται αζήτητα, μεταφέρονται σε χωριστή αποθήκη αζητήτων και καθορίζονται τα έξοδα που τα επιβαρύνουν. Αν δεν υπάρχει αποθήκη αζητήτων ή όταν η μεταφορά των εμπορευμάτων σε αποθήκη δεν είναι δυνατή για οποιονδήποτε λόγο, τα εμπορεύματα παραμένουν σε ιδιαίτερο χώρο των εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης ή των τελωνειακών περιβόλων.

Άρθρο 41

Τοιχοκόλληση και κοινοποίηση πρωτοκόλλων αζήτητων Σε δέκα (10) ημέρες από τη σύνταξη των πρωτοκόλλων που προβλέπονται από την παρ. 2 του άρθρου 40, αντίγραφα ή αποσπάσματα αυτών τοιχοκολλούνται στην είσοδο του τελωνειακού καταστήματος. Αντίγραφα ή αποσπάσματα των πρωτοκόλλων αυτών είναι δυνατόν να κοινοποιούνται στις μεταφορικές εταιρίες και στους πράκτορες αυτών, από τις οποίες μεταφέρθηκαν τα εμπορεύματα, εφόσον εδρεύουν στην πόλη, όπου βρίσκεται η τελωνειακή αρχή.

Άρθρο 42

Διακήρυξη εκποίησης εμπορευμάτων

1.

Μέσα σε δέκα (10) ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 41, ο προϊστάμενος του τελωνείου εκδίδει διακήρυξη για την πώληση των εμπορευμάτων, τα οποία αναφέρει κατά είδος και βάρος και ορίζει τον τόπο και την ημέρα της δημοπρασίας.

2.

Η διακήρυξη τοιχοκολλάται στην ορισμένη για αυτό θέση του τελωνειακού καταστήματος, με απόδειξη του υπαλλήλου που ενήργησε την τοιχοκόλληση, δημοσιεύεται στο κατάστημα της δημοτικής αρχής, στην οποία εδρεύει η τελωνειακή αρχή και αναρτάται στην ιστοσελίδα της αρμόδιας υπηρεσίας της Α.Α.Δ.Ε.. Επίσης, περίληψή της μπορεί να δημοσιευθεί σε τοπική εφημερίδα, εάν υπάρχει. Όταν πρόκειται για αζήτητα των τελωνείων Αθηνών, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, περίληψη της διακήρυξης δημοσιεύεται σε δύο (2) τουλάχιστον ημερήσιες εφημερίδες και σε εμφανές μέρος, η δε δαπάνη που απαιτείται γι’ αυτό, καταβάλλεται από την πάγια προκαταβολή των τελωνείων αυτών.

3.

Οι ενδιαφερόμενοι έχουν δικαίωμα να εξετάσουν τα προς δημοπράτηση εμπορεύματα που βρίσκονται στην αποθήκη του τελωνείου.

Άρθρο 43

Διαδικασία δημοπρασίας

1.

Η δημοπρασία διενεργείται από την τελωνειακή αρχή την ημέρα που ορίζεται, από την ενδέκατη πρωινή ώρα και μέχρι τη δωδέκατη μεσημβρινή στο τελωνειακό κατάστημα και παρατείνεται στην περίπτωση που δίνονται ανώτερες προσφορές.

2.

Μετά την κατακύρωση στον τελευταίο πλειοδότη, παρακατατίθεται απ’ αυτόν άμεσα το ένα τέταρτο (1/4) του πλειστηριάσματος και στη συνέχεια υπογράφονται τα πρακτικά της δημοπρασίας από τον τελευταίο πλειοδότη, τον εγγυητή και τον κήρυκα, η έγκριση δε της κατακύρωσης γίνεται από την αρμόδια Επιτροπή Εκποίησης, η οποία απαρτίζεται από τον προϊστάμενο του τελωνείου, τον προϊστάμενο του αρμόδιου για τον τελωνισμό τμήματος και έναν υπάλληλο με ελεγκτικά καθήκοντα, που ορίζεται από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής ή προκειμένου για τελωνεία επιπέδου τμήματος, από τον προϊστάμενο αυτών και δύο (2) τελωνειακούς υπαλλήλους, που ορίζονται με απόφαση του προϊσταμένου της κατά τόπον αρμόδιας τελωνειακής περιφέρειας.

Άρθρο 44

Διαδικασία είσπραξης πλειστηριάσματος

1.

Μετά την έγκριση, ο προϊστάμενος του τελωνείου καλεί με έγγραφο τον υπερθεματιστή να καταθέσει το υπόλοιπο του πλειστηριάσματος, υποχρεώνεται δε αυτός, ύστερα από την καταβολή του ποσού αυτού, να προσδώσει στα εμπορεύματα οποιονδήποτε τελωνειακό προορισμό.

2.

Εάν ο υπερθεματιστής δεν καταβάλει το πλειστηρίασμα, μέσα σε οκτώ (8) ημέρες από την κοινοποίηση σε αυτόν της έγκρισης, ενεργείται αναπλειστηριασμός σε βάρος αυτού και του εγγυητή και η επί έλαττον διαφορά εισπράττεται με τα νόμιμα αναγκαστικά μέσα, που προβλέπονται από τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190).

3.

Εάν, πριν από την καταβολή του πλειστηριάσματος από τον υπερθεματιστή, εμφανιστεί ο κύριος των εμπορευμάτων και ζητήσει να λάβουν τελωνειακό προορισμό, θεωρείται άκυρη η δημοπρασία και διενεργούνται οι σχετικές με τον τελωνειακό προορισμό διατυπώσεις.

4.

Η μεταφορά των εμπορευμάτων στην αποθήκη, η αποσυσκευασία για επαλήθευση, η επανασυσκευασία και επανατοποθέτηση αυτών, ενεργούνται υπό την επιστασία του τελωνείου.

5.

Μέσα σε τρεις (3) ημέρες από την καταβολή του πλειστηριάσματος συστήνεται για αυτό παρακαταθήκη στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο όνομα του Προϊσταμένου της αρμόδιας τελωνειακής αρχής.

6.

Εάν μέσα σε έναν (1) χρόνο από τη σύσταση παρακαταθήκης:

  • α) Ο κύριος των εμπορευμάτων προσκομίσει στην αρμόδια τελωνειακή αρχή νόμιμο τίτλο που αποδεικνύει

την κυριότητα των πωληθέντων εμπορευμάτων, η τελωνειακή αρχή δίνει εντολή στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, προκειμένου να του αποδοθεί το ποσό που παρακατατέθηκε, αφαιρουμένων τυχόν εξόδων.

  • β) Ο κύριος των πωληθέντων εμπορευμάτων δεν εμφανισθεί, ο Προϊστάμενος της αρμόδιας τελωνειακής αρχής ενημερώνει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων,

προκειμένου το ποσό να εισαχθεί, ως δημόσιο έσοδο.

7.

Τα οριζόμενα στο παρόν και στο άρθρο 43 εφαρμόζονται και στην περίπτωση της εκποίησης εμπορευμάτων.

8.

Για τα εμπορεύματα που εκποιούνται από την τελωνειακή αρχή και που δεν παραλαμβάνονται από τον

9.

Στην περίπτωση της παρ. 8, όταν πρόκειται για τα εμπορεύματα που, μετά την εκποίηση και καταβολή του πλειστηριάσματος, εγκαταλείπονται στις αποθήκες αποταμίευσης, αυτά μεταφέρονται σε αποθήκες υπό την επιτήρηση του τελωνείου. Η δαπάνη της μεταφοράς εκπίπτει από το πλειστηρίασμα της νέας εκποίησης.

Άρθρο 45

Διαχείριση αζήτητων εμπορευμάτων

1.

Όταν μεταξύ των αζητήτων εμπορευμάτων υπάρχουν είδη που έχουν ευτελή αξία ή είδη που κατέστησαν άχρηστα λόγω βλάβης, αυτό βεβαιώνεται με λεπτομερές πρωτόκολλο, το οποίο υπογράφεται από τον προϊστάμενο του τελωνείου, έναν υπάλληλο με ελεγκτικά καθήκοντα και τον διαχειριστή της αποθήκης και στη συνέχεια καταστρέφονται, παρουσία αυτών.

2.

Εάν πρόκειται για βρώσιμα, την απαγόρευση ανάλωσής τους βεβαιώνει στο ίδιο πρωτόκολλο και όργανο της αρμόδιας δημόσιας υπηρεσίας.

3.

Εάν τα εμπορεύματα υπόκεινται σε φθορά, οι προθεσμίες του άρθρου 40 μπορούν να συντμηθούν, κατά την κρίση της τελωνειακής αρχής.

4.

Αζήτητα εμπορεύματα, τα οποία δεν έγινε δυνατόν να εκποιηθούν μέσα σε προθεσμία δύο (2) μηνών από την επαλήθευσή τους, σε τρεις (3) διαφορετικές δημοπρασίες, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους, τουλάχιστον κατά δέκα (10) ημέρες, θεωρούνται ως εγκαταλελειμμένα και περιέρχονται στην κυριότητα του Δημοσίου. Για τα εμπορεύματα που περιέρχονται στην κυριότητα του Δημοσίου κατά τα ανωτέρω, καταχωρείται, στο πληροφοριακό σύστημα τελωνείων, πρωτόκολλο εγκατάλειψης/περιέλευσης στην κυριότητα του Δημοσίου.

5.

Τα εμπορεύματα που περιέρχονται στην κυριότητα του Δημοσίου, σύμφωνα με την παρ. 4, μπορεί:

  • α) να διατίθενται, δωρεάν ή με τίμημα που δεν μπορεί

να υπερβεί το ένα δέκατο (1/10) της τιμής κοστολόγησης, με την επιφύλαξη της διασφάλισης των ίδιων πόρων της Ε.Ε., ελεύθερα από φορολογικές και λοιπές επιβαρύνσεις, για κάλυψη των αναγκών τους, σε δημόσιες υπηρεσίες ή φιλανθρωπικά ιδρύματα ή οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) που εποπτεύονται από το δημόσιο ή αγροτικούς συνεταιρισμούς. Εμπορεύματα αξίας άνω των χιλίων ευρώ (1.000 €) διατίθενται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή Τελωνείων και Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.), ενώ εμπορεύματα αξίας κάτω των χιλίων ευρώ (1.000 €), με απόφαση του κατά τόπον αρμόδιου προϊσταμένου του τελωνείου, όπου αυτά φυλάσσονται. Κατά την παράδοση των εμπορευμάτων συντάσσεται πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής, το οποίο αναγράφει, λεπτομερώς, τα είδη που παραδίδονται, σύμφωνα με τις δασμολογικές και εμπορευματικές διακρίσεις. Η διάθεση από τα φιλανθρωπικά ιδρύματα στη γενική κατανάλωση των ειδών, απαγορεύεται πριν από την παρέλευση πέντε (5) ετών από την παραλαβή τους,

  • β) να εκποιούνται, με την επιφύλαξη της διασφάλισης

των ιδίων πόρων της Ε.Ε., ελεύθερα από φορολογικές και λοιπές επιβαρύνσεις, με εξαίρεση τα προϊόντα που υπόκεινται σε Ε.Φ.Κ. για τα οποία απαιτείται η καταβολή αυτού, εκτός εάν ο αγοραστής είναι εγκεκριμένος αποθηκευτής και θέσει αυτά σε καθεστώς αναστολής ή τα παραλαμβάνει για εξαγωγή ή εφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών ή ατελώς εφόσον είναι δικαιούχο ατέλειας πρόσωπο. Η εκποίηση πραγματοποιείται με απόφαση επιτροπής, η οποία απαρτίζεται από τον προϊστάμενο του κατά τόπον αρμόδιου τελωνείου και, σε περίπτωση κωλύματος αυτού, από τον νόμιμο αναπληρωτή του και από δύο (2) υπαλλήλους του τελωνείου που ορίζονται από τον ανωτέρω προϊστάμενο,

  • γ) να καταστρέφονται, εφόσον δεν κατέστη δυνατή η

διάθεση ή εκποίησή τους, σύμφωνα με τις περ. α) και β). Με την επιφύλαξη τήρησης της διαδικασίας καταστροφής που ορίζεται στο άρθρο 186 για τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής αυτού, η καταστροφή διενεργείται κατόπιν απόφασης επιτροπής, η οποία απαρτίζεται από τον προϊστάμενο του κατά τόπον αρμόδιου τελωνείου και, σε περίπτωση κωλύματος αυτού, από τον νόμιμο αναπληρωτή του και από δύο (2) υπαλλήλους του τελωνείου που ορίζονται από αυτόν. Για την καταστροφή συντάσσεται πρωτόκολλο, στο οποίο αναφέρονται το είδος και η ποσότητα των τυχόν υπολειμμάτων και απορριμμάτων που προκύπτουν από την καταστροφή, ώστε να είναι δυνατόν να τεθούν σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφόσον καταβληθούν οι αναλογούσες σε αυτά δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις.

Άρθρο 46

Λοιπές περιπτώσεις εκποίησης αζήτητων εμπορευμάτων

1.

Εμπορεύματα για τα οποία προβλέπονται απαγορεύσεις και περιορισμοί κατά την εισαγωγή τους, όταν κηρυχθούν αζήτητα και περιέλθουν στην κυριότητα του Δημοσίου, επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση να εκποιούνται σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 45.

2.

Οι διατάξεις του παρόντος για τα αζήτητα εμπορεύματα εφαρμόζονται και σε περίπτωση κατάσχεσης ή μεσεγγύησης που διατάχθηκε από ποινικό δικαστήριο, για εμπορεύματα που βρίσκονται στις αποθήκες ή χώρους προσωρινής εναπόθεσης ή αποταμίευσης, αν αυτή δεν αρθεί μέσα σε έναν (1) χρόνο από την επιβολή της ή από τη λήξη της αποταμίευσης, όταν πρόκειται για αποταμιευμένα εμπορεύματα.

ΤΜΗΜΑ ΙΑ’

ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Άρθρο 47

Αποσκευές επιβατών

1.

Οι αποσκευές και χειραποσκευές επιβατών που προέρχονται από τρίτες χώρες και εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ε.Ε., μέσω της χώρας, υπόκεινται σε έλεγχο από τις τελωνειακές αρχές.

2.

Αν, κατόπιν του ελέγχου, προκύπτει, ότι το περιεχόμενο των αποσκευών υπόκειται σε δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις, αυτό παραδίδεται στον επιβάτη, μετά την που προσκομίστηκε, προς φύλαξη.

3.

Για τις αποσκευές των επιβατών που δεν παραλαμβάνονται εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 40 από την παράδοσή τους στην τελωνειακή αρχή, εφαρμόζονται τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό.

4.

Οι διατάξεις περί διαμετακόμισης εφαρμόζονται και στις αποσκευές των επιβατών.

ΤΜΗΜΑ ΙΒ’

ΕΥΦΛΕΚΤΕΣ ΥΛΕΣ

Άρθρο 48

Επικίνδυνα εμπορεύματα

1.

Τα εμπορεύματα που χαρακτηρίζονται ως επικίνδυνα, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τα οποία εισέρχονται, εξέρχονται, διέρχονται ή διακινούνται στο τελωνειακό έδαφος μέσω της χώρας, συνοδεύονται από τα απαιτούμενα πιστοποιητικά και έγγραφα και φέρουν την κατάλληλη σήμανση και επισήμανση της επικινδυνότητας, τόσο στις συσκευασίες τους, όσο και στα μέσα, με τα οποία μεταφέρονται.

2.

Ο διασαφιστής ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του ή ο μεταφορέας οφείλουν να γνωστοποιούν στην αρμόδια τελωνειακή αρχή την εισαγωγή, εξαγωγή, διέλευση ή διακίνηση των επικίνδυνων εμπορευμάτων. Σε περίπτωση μη γνωστοποίησης, επιβάλλεται σε βάρος καθενός από τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου το πρόστιμο της παρ. 2 του άρθρου 164, με την επιφύλαξη των περί λαθρεμπορίας διατάξεων.

ΜΕΡΟΣ Γ’

ΕΙΔΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ΤΜΗΜΑ Α’

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 49

Επιβολή του φόρου Επιβάλλεται Ε.Φ.Κ. στα ενεργειακά προϊόντα, στην ηλεκτρική ενέργεια, στην αλκοόλη, στα αλκοολούχα ποτά και στα βιομηχανοποιημένα καπνά και ρυθμίζονται τα περί παραγωγής, μεταποίησης, κατοχής, κυκλοφορίας και ελέγχου των προϊόντων αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος.

Άρθρο 50

Επιβολή φόρου κατανάλωσης Βάση υπολογισμού και συντελεστές φόρου Βεβαίωση και είσπραξη του φόρου

1.

Επιβάλλεται φόρος κατανάλωσης στα εισαγόμενα από τρίτες χώρες, προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) ή εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα, ως εξής:

  • α) Στα υγρά αναπλήρωσης, τα οποία προορίζονται

προς χρήση ή περιέχονται στα ηλεκτρονικά τσιγάρα του κωδικού Συνδυασμένης Ονοματολογίας (Σ.Ο.) 85434000 ή σε ειδικούς περιέκτες επαναπλήρωσης ή φιαλίδια μίας χρήσης που προορίζονται να ενσωματωθούν σε συσκευές ηλεκτρονικού τσιγάρου, τα οποία κατατάσσονται στους κωδικούς Σ.Ο. 24041200 και 240419. Οι συσκευές ηλεκτρονικού τσιγάρου του κωδικού Σ.Ο. 85434000 δεν υπόκεινται σε φόρο κατανάλωσης, εφόσον αποτελούνται μόνο από την εξωτερική συσκευή και δεν περιέχουν υγρά τα οποία καταναλώνονται μέσω αυτής. Φόρος κατανάλωσης επιβάλλεται και στα μείγματα ευωδών ουσιών που κατατάσσονται στον κωδικό Σ.Ο. 2404, εισάγονται ή παραλαμβάνονται αυτούσια από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. ή παράγονται εγχωρίως και τα οποία προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως υγρά αναπλήρωσης που κατατάσσονται στους κωδικούς Σ.Ο. 24041200 και 240419. Απαλλάσσονται από τον φόρο κατανάλωσης τα μείγματα ευωδών ουσιών του προηγούμενου εδαφίου που εισάγονται ή παραλαμβάνονται αυτούσια από το εσωτερικό της χώρας ή από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. ή παράγονται εγχωρίως από τα πρόσωπα των περ. γ) και δ) της παρ. 10 και τα οποία προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή υγρών αναπλήρωσης που κατατάσσονται στους κωδικούς Σ.Ο. 24041200 και 240419 σε φορολογική αποθήκη ή στις εγκαταστάσεις των προσώπων που έχουν λάβει την απαιτούμενη άδεια από την τελωνειακή αρχή για παραγωγή εκτός καθεστώτος αναστολής. Η απαλλαγή του προηγούμενου εδαφίου, στην περίπτωση παραλαβής από το εσωτερικό της χώρας χορηγείται με την υποβολή Δήλωσης Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και λοιπών φορολογιών (ΔΕΦΚ) από τα πρόσωπα των περ. γ) και δ) της παρ. 10 στην αρμόδια τελωνειακή αρχή κατά την ημερομηνία παραλαβής τους.

  • β) Στον καβουρδισμένο καφέ των κωδικών Σ.Ο. 0901

21 00 και 0901 22 00.

  • γ) Στον μη καβουρδισμένο καφέ των κωδικών Σ.Ο.

0901 11 00 και 0901 12 00.

  • δ) Στα εκχυλίσματα, αποστάγματα και συμπυκνώματα

καφέ του κωδικού Σ.Ο. ΕΧ 2101 11 00, σε υγρή ή στερεή μορφή, εκτός από εκείνα που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα παρασκευάσματα διατροφής.

  • ε) Στα παρασκευάσματα με βάση τα εκχυλίσματα,

αποστάγματα ή συμπυκνώματα του καφέ ή με βάση τον καφέ των κωδικών Σ.Ο. 2101 12 92 και 2101 12 98.

  • στ) Στο μείγμα καπνού που περιέχεται στο ηλεκτρικά

θερμαινόμενο προϊόν καπνού της περ. δ) της παρ. 3.

  • ζ) Στο υπόστρωμα ή περιέκτη νικοτίνης ή νικοτίνης και

άλλων ουσιών ή άλλων ουσιών χωρίς νικοτίνη, σε στέρεη μορφή που περιέχεται στο ηλεκτρικά θερμαινόμενο προϊόν χωρίς καπνό της περ. ε) της παρ. 3.

  • η) Στο υπόστρωμα νικοτίνης ή νικοτίνης και άλλων

ουσιών, σε στέρεη μορφή που περιέχεται σε σακουλάκια νικοτίνης της περ. στ) της παρ. 3.

2.

Οι συντελεστές φόρου κατανάλωσης που επιβάλλονται στα προϊόντα της παρ. 1 ορίζονται ως ακολούθως:

  • α) Για τα προϊόντα της περ. α), δέκα λεπτά (0,10) ανά

χιλιοστόλιτρο (ml) προϊόντος.

  • γ) Για τα προϊόντα της περ. γ), δύο (2) ευρώ ανά κιλό

καθαρού βάρους.

  • δ) Για τα προϊόντα της περ. δ), τέσσερα (4) ευρώ ανά

κιλό καθαρού βάρους που περιέχεται στο τελικό προϊόν.

  • ε) Για τα προϊόντα της περ. ε), τέσσερα (4) ευρώ ανά

κιλό καθαρού βάρους που περιέχεται στο τελικό προϊόν.

  • στ) Για τα προϊόντα της περ. στ), εκατόν πενήντα έξι

ευρώ και εβδομήντα λεπτά (156,70 €) ανά χιλιόγραμμο καθαρού βάρους μείγματος καπνού του προϊόντος.

  • ζ) Για τα προϊόντα της περ.  ζ), εκατόν πενήντα έξι

ευρώ και εβδομήντα λεπτά (156,70 €) ανά χιλιόγραμμο καθαρού βάρους υποστρώματος ή περιέκτη νικοτίνης ή νικοτίνης και άλλων ουσιών ή άλλων ουσιών χωρίς νικοτίνη, σε στέρεη μορφή του προϊόντος.

  • η) Για τα προϊόντα της περ. η), πενήντα (50) ευρώ ανά

χιλιόγραμμο καθαρού βάρους υποστρώματος νικοτίνης ή νικοτίνης και άλλων ουσιών, σε στέρεη μορφή του προϊόντος.

3.

Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου νοούνται:

  • α) Ως «ηλεκτρονικό τσιγάρο», το προϊόν, το οποίο

μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατανάλωση ατμού με επιστόμιο ή στοιχείο του εν λόγω προϊόντος, συμπεριλαμβανομένου του περιέκτη, του δοχείου και της συσκευής χωρίς περιέκτη ή δοχείο. Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα μπορούν να είναι είτε επαναπληρώσιμα μέσω περιέκτη επαναπλήρωσης και δοχείου είτε επαναπληρώσιμα με περιέκτες μίας χρήσης,

  • β) ως «περιέκτης επαναπλήρωσης», το δοχείο που περιέχει υγρό, το οποίο μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί

για να επαναπληρώσει ηλεκτρονικό τσιγάρο,

  • γ) ως «εγκεκριμένος αποθηκευτής προϊόντων φόρου

κατανάλωσης», το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παραλαμβάνει, κατέχει ή αποστέλλει κατά την άσκηση του επαγγέλματός του υποκείμενα σε φόρο κατανάλωσης προϊόντα τα οποία τελούν σε καθεστώς φορολογικής αποθήκης,

  • δ) ως «ηλεκτρικά θερμαινόμενο προϊόν καπνού», το

βιομηχανοποιημένο προϊόν, το οποίο περιέχει καπνό και παράγει αερόλυμα, μέσω διαδικασίας θέρμανσης και όχι καύσης,

  • ε) ως «ηλεκτρικά θερμαινόμενο προϊόν χωρίς καπνό»,

το βιομηχανοποιημένο προϊόν, το οποίο δεν περιέχει καπνό, προορίζεται για εισπνοή, μέσω διαδικασίας θέρμανσης και όχι καύσης και περιέχει υπόστρωμα ή περιέκτη νικοτίνης ή νικοτίνης και άλλων ουσιών ή άλλων ουσιών χωρίς νικοτίνη, σε στέρεη μορφή, εξαιρουμένων των προϊόντων που προορίζονται για ιατρική και φαρμακευτική χρήση,

  • στ) ως «σακουλάκια νικοτίνης», το βιομηχανοποιημένο

προϊόν, το οποίο δεν περιέχει καπνό, προορίζεται για λήψη από το στόμα, χωρίς εισπνοή και χωρίς διαδικασία θέρμανσης ή καύσης και το οποίο περιέχει υπόστρωμα νικοτίνης ή νικοτίνης και άλλων ουσιών, σε στέρεη μορφή, εξαιρουμένων των προϊόντων που προορίζονται για ιατρική και φαρμακευτική χρήση.

4.

Η παραγωγή προϊόντων καφέ πραγματοποιείται σε φορολογική αποθήκη. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η παραγωγή καβουρντισμένου καφέ, εκτός καθεστώτος αναστολής, με βάση όσον αφορά στις πρώτες ύλες, άλλα προϊόντα που υπόκεινται σε φόρο κατανάλωσης, με την προϋπόθεση να έχει καταβληθεί το ποσό των φορολογικών επιβαρύνσεων που αναλογούν σε αυτά.

5.

Τα προϊόντα της παρ. 1 τα οποία παράγονται εγχωρίως ή παραλαμβάνονται από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. στο εσωτερικό της χώρας ή εισάγονται από τρίτη χώρα και έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία, δύνανται να τίθενται σε καθεστώς φορολογικής αποθήκης και για το χρονικό διάστημα που παραμένουν στο καθεστώς αυτό τελούν σε αναστολή καταβολής του φόρου κατανάλωσης και του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), σύμφωνα με το άρθρο 30 του Κώδικα Φ.Π.Α. (ν. 5144/2024, Α’ 162).

6.

Το άρθρο 53, αναφορικά με το απαιτητό του φόρου κατά τον χρόνο θέσης σε ανάλωση και το άρθρο 117 αναφορικά με τη διαδικασία και τις διατυπώσεις για τη βεβαίωση και είσπραξη του φόρου εφαρμόζονται αναλογικά και στα προϊόντα του παρόντος άρθρου. Το άρθρο 64 εφαρμόζεται και για τα προϊόντα της παρ. 1, τα οποία τελούν υπό καθεστώς αναστολής. Η καταστροφή των προϊόντων διενεργείται, κατόπιν αίτησης του ενδιαφερόμενου προσώπου, από την επιτροπή του άρθρου 32, με την εξαίρεση των προϊόντων των περ. στ) και ζ) της παρ. 1, η καταστροφή των οποίων διενεργείται από την επιτροπή του άρθρου 111. Τα άρθρα 108, 111, 112 και 116 εφαρμόζονται αναλογικά και για τα προϊόντα των περ. στ) και ζ) της παρ. 1.

7.

Τα προϊόντα των περ. α), β), δ), ε), στ), ζ) και η) της παρ. 1, που αποκτά ιδιώτης για δική του χρήση και τα οποία μεταφέρει στη χώρα αυτοπροσώπως από άλλο κράτος μέλος της Ε.Ε. ή τρίτη χώρα, απαλλάσσονται από τον φόρο κατανάλωσης. Για να προσδιοριστεί κατά πόσο τα προϊόντα αυτά προορίζονται για ιδία χρήση, λαμβάνονται υπόψη από τις αρμόδιες αρχές τα εξής τουλάχιστον στοιχεία:

  • α) η εμπορική ιδιότητα του κατόχου και οι λόγοι κατοχής των προϊόντων,
  • β) ο τόπος όπου βρίσκονται τα προϊόντα ή, αναλόγως

της περίπτωσης, ο χρησιμοποιούμενος τρόπος μεταφοράς,

  • γ) κάθε έγγραφο σχετικό με τα προϊόντα,
  • δ) η φύση των προϊόντων,
  • ε) η ποσότητα των προϊόντων, για την οποία, ως αποδεικτικό στοιχείο, ορίζεται εα) για τα προϊόντα της περ. α)

της παρ. 1 το ποσοτικό όριο των είκοσι (20) χιλιοστόλιτρων (ml) υγρών αναπλήρωσης που περιέχονται στα ηλεκτρονικά τσιγάρα, εβ) για τα προϊόντα της περ. στ) της παρ. 1 το ποσοτικό όριο των διακοσίων (200) τεμαχίων ηλεκτρικά θερμαινόμενου προϊόντος καπνού, εγ) για τα προϊόντα των περ. ζ) και η) της παρ. 1 το ποσοτικό όριο των διακοσίων (200) τεμαχίων, και εδ) για τα προϊόντα καφέ των περ. β), δ) και ε) της παρ. 1 το ποσοτικό όριο των τριών (3) κιλών.

8.

Τα προϊόντα της παρ. 1 απαλλάσσονται από τον φόρο κατανάλωσης, εφόσον πρόκειται να χρησιμοποιηθούν από τους δικαιούχους της παρ. 1 του άρθρου 67.

9.

Η υποχρέωση καταβολής του φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται στα προϊόντα της παρ. 1, στην περίπτω

10.

Υπόχρεος για την καταβολή του φόρου είναι κατά περίπτωση:

  • α) το πρόσωπο που εισάγει από τρίτη χώρα τα προϊόντα της παρ. 1,
  • β) το πρόσωπο που αποκτά από άλλο κράτος μέλος

της Ε.Ε. τα ανωτέρω προϊόντα,

  • γ) το πρόσωπο που παράγει εγχωρίως τα ανωτέρω

προϊόντα, εκτός καθεστώτος αναστολής,

  • δ) ο εγκεκριμένος αποθηκευτής των προϊόντων αυτών,
  • ε) ειδικά για τα προϊόντα καφέ των περ. β), γ), δ) και
  • ε) της παρ. 1, κάθε πρόσωπο το οποίο έχει εγκριθεί ως

δικαιούχος υποβολής αίτησης επιστροφής φόρου κατανάλωσης, και αποκτά τα προϊόντα αυτά από εγκεκριμένο αποθηκευτή-πωλητή, το οποίο δύναται να καταβάλει με την υποβολή του προβλεπόμενου τελωνειακού παραστατικού τον φόρο κατανάλωσης που αναλογεί στα αποκτώμενα προϊόντα κατά τη θέση τους σε ανάλωση.

11.

Η βεβαίωση και είσπραξη του φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται στα προϊόντα της παρ. 1 ενεργείται από την αρμόδια αρχή, ως κατωτέρω:

  • α) Ως προς την εισαγωγή, κατά την ίδια χρονική στιγμή

που βεβαιώνονται και εισπράττονται οι λοιπές δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις.

  • β) Ως προς την απόκτηση από άλλο κράτος μέλος, το

αργότερο εντός δέκα (10) ημερών από τη γένεση της υποχρέωσης, εκτός εάν τα προϊόντα τεθούν άμεσα σε καθεστώς φορολογικής αποθήκης της παρ. 5.

  • γ) Ως προς την εγχώρια παραγωγή των προϊόντων αυτών, εκτός καθεστώτος αναστολής, το αργότερο εντός

δέκα (10) ημερών από τη γένεση της υποχρέωσης.

  • δ) Ως προς την έξοδο από τη φορολογική αποθήκη,

ήτοι από το καθεστώς αναστολής των φορολογικών επιβαρύνσεων, το αργότερο μέχρι την εικοστή πέμπτη ημέρα του επόμενου μήνα από τον μήνα εξόδου από το καθεστώς αναστολής με την επιφύλαξη των επομένων εδαφίων. Για τα προϊόντα καφέ των περ. β), γ), δ) και ε) της παρ. 1, η οποία πραγματοποιείται από τα υπόχρεα πρόσωπα της περ. ε) της παρ. 10, η βεβαίωση και είσπραξη του φόρου κατανάλωσης ενεργείται κατά τον χρόνο θέσης σε ανάλωση των προϊόντων στο εσωτερικό της χώρας με Δήλωση Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και λοιπών φορολογιών (ΔΕΦΚ), που υποβάλλεται από τα πρόσωπα αυτά. Για τα προϊόντα των περ. στ) και ζ) της παρ. 1 εφαρμόζονται αναλογικά τα άρθρα 110 και 120.

12.

Με τον φόρο κατανάλωσης των προϊόντων της παρ. 1 βεβαιώνεται και εισπράττεται, κατά την ίδια χρονική στιγμή, ο αναλογών Φ.Π.Α. Κατ’ εξαίρεση, ο αναλογών Φ.Π.Α. των προϊόντων καφέ των περ. β), γ), δ) και ε) της παρ. 1, βεβαιώνεται και εισπράττεται με δήλωση που υποβάλλεται από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή - πωλητή, το αργότερο μέχρι την εικοστή πέμπτη του επόμενου μήνα από τον μήνα εξόδου από το καθεστώς αναστολής, αν ο φόρος κατανάλωσης βεβαιώνεται και εισπράττεται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο δεύτερο εδάφιο της περ. δ) της παρ. 11. Η φορολογητέα αξία διαμορφώνεται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 24 και 25 του Κώδικα Φ.Π.Α.. O φόρος κατανάλωσης αποτελεί διαμορφωτικό στοιχείο της φορολογητέας αξίας για την επιβολή του Φ.Π.Α. Στο προηγούμενο εδάφιο εμπίπτει και η περίπτωση στην οποία ο Φ.Π.Α. καταβάλλεται από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή-πωλητή κατ’ εφαρμογή του δευτέρου εδαφίου. Οι εγκεκριμένοι αποθηκευτές των προϊόντων του παρόντος ασκούν το δικαίωμα έκπτωσης του Φ.Π.Α. των εισροών τους με την υποβολή του προβλεπόμενου παραστατικού στην αρμόδια τελωνειακή αρχή.

13.

Επιστρέφεται το ποσό του φόρου κατανάλωσης που έχει εισπραχθεί κατά τα οριζόμενα στην παρ. 11, για τα εισαγόμενα από τρίτες χώρες, προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε., εγχωρίως παραγόμενα και για τα εξερχόμενα από φορολογική αποθήκη προϊόντα καφέ των περ. β), γ), δ) και ε) της παρ. 1, τα οποία, μετά τη θέση τους σε ανάλωση, αυτούσια ή κατόπιν επεξεργασίας τους, συμπεριλαμβανομένων και των συνήθων εργασιών που δεν μεταβάλλουν τη Δασμολογική τους Κλάση, εξάγονται σε τρίτες χώρες ή αποστέλλονται σε άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε.. Δικαιούχοι επιστροφής του φόρου κατανάλωσης είναι τα πρόσωπα της παρ. 10, κατά περίπτωση, τα οποία διενεργούν την εξαγωγή ή την παράδοσή τους σε άλλο κράτος μέλος και έχουν εγκριθεί για την υποβολή αίτησης επιστροφής του φόρου κατανάλωσης.

Άρθρο 51

Εφαρμογή του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα στα υποκείμενα σε Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης προϊόντα - Εδαφική εφαρμογή - Γενεσιουργό γεγονός επιβολής του φόρου

1.

Στον Ε.Φ.Κ. υπόκεινται τα προϊόντα του άρθρου 49, κατά:

  • α) την παραγωγή τους, συμπεριλαμβανομένης, ανάλογα με την περίπτωση, της εξόρυξής τους στο εσωτερικό

της χώρας,

  • β) την εισαγωγή τους ή την παράτυπη είσοδό τους στο

εσωτερικό της χώρας,

  • γ) την παραλαβή τους από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε.

στο εσωτερικό της χώρας.

2.

Επί των εισαγόμενων και εξαγόμενων προϊόντων του άρθρου 49 εφαρμόζονται οι διατάξεις της τελωνειακής και της συναφούς με αυτή νομοθεσίας.

3.

Οι διατυπώσεις που προβλέπονται από τις ενωσιακές τελωνειακές διατάξεις για την είσοδο εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ε.Ε. εφαρμόζονται αναλογικά κατά την είσοδο υποκείμενων σε Ε.Φ.Κ. προϊόντων στο έδαφος της Ε.Ε. από ένα από τα εδάφη που αναφέρονται στην παρ. 5. Οι διατυπώσεις που προβλέπονται από τις ενωσιακές τελωνειακές διατάξεις για την έξοδο εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ε.Ε. εφαρμόζονται αναλογικά κατά την έξοδο υποκείμενων σε Ε.Φ.Κ. προϊόντων από το έδαφος της Ε.Ε. προς ένα από τα εδάφη που αναφέρονται στην παρ. 5.

4.

Τα άρθρα 54 έως 64, 121 έως 128 και 130 δεν εφαρμόζονται σε υποκείμενα σε Ε.Φ.Κ. προϊόντα που έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα των μη ενωσιακών εμπορευμάτων, όπως ορίζονται στο σημείο 24 του άρθρου 5 του Κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινο

5.

Θεωρούνται ως προϊόντα εισαγόμενα στο εσωτερικό της χώρας, τα προϊόντα που προέρχονται από τα ακόλουθα εδάφη, τα οποία αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ε.Ε.:

  • α) Κανάριοι Νήσοι,
  • β) τα γαλλικά εδάφη που αναφέρονται στο άρθρο 349

και στην παρ. 1 του άρθρου 355 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

  • γ) Νήσοι Άαλαντ,
  • δ) Αγγλονορμανδικές Νήσοι.

Οι περ. α) και β) παύουν να ισχύουν από την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα που ακολουθεί την κατάθεση σχετικής δήλωσης της Ισπανίας ή της Γαλλίας αντίστοιχα, για τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στη δήλωση αυτή.

6.

Θεωρούνται, επίσης, ως προϊόντα εισαγόμενα στο εσωτερικό της χώρας τα προϊόντα που προέρχονται από τα εδάφη που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 3 του άρθρου 355 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τα ακόλουθα εδάφη, τα οποία δεν αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ε.Ε.:

  • α) Νήσος Ελιγολάνδη,
  • β) Έδαφος του Μπίζινγκεν,
  • γ) Θέουτα,
  • δ) Μελίλια,
  • ε) Λιβίνιο,
  • στ) Γιβραλτάρ.
7.

Για την εφαρμογή του Μέρους Γ’, η διακίνηση των υποκείμενων σε Ε.Φ.Κ. προϊόντων από ή προς:

  • α) το Πριγκιπάτο του Μονακό, αντιμετωπίζεται ως διακίνηση από ή προς τη Γαλλία,
  • β) τον Άγιο Μαρίνο, αντιμετωπίζεται ως διακίνηση από

ή προς την Ιταλία,

  • γ) τις περιοχές κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, αντιμετωπίζεται

ως διακίνηση από ή προς την Κύπρο,

  • δ) τη Νήσο του Μαν, αντιμετωπίζεται ως διακίνηση

από ή προς το Ηνωμένο Βασίλειο,

  • ε) το Jungholz και το Mittelberg (Kleines Walsertal),

αντιμετωπίζεται ως διακίνηση από ή προς τη Γερμανία.

Άρθρο 52

Ορισμοί Για την εφαρμογή του Μέρους Γ’ νοούνται ως:

  • α) «διαγραφή»: η απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής ειδικού φόρου κατανάλωσης που δεν έχει καταβληθεί,
  • β) «διανομέας ή αναδιανομέας φυσικού αερίου»:
  • βα) ο προμηθευτής φυσικού αερίου, κατά την έννοια

της περ. κβ’ της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 4001/2011 (Α’ 179), για την ποσότητα φυσικού αερίου που προμηθεύει σε Σημείο Κατανάλωσης φυσικού αερίου,

  • ββ) ο τελικός πελάτης φυσικού αερίου, κατά την έννοια

της περ. ιστ’ της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 4001/2011, για την ποσότητα που καταναλώνει και την οποία προμηθεύεται αποκλειστικά για δική του χρήση σε σημείο διαφορετικό από το Σημείο Κατανάλωσης φυσικού αερίου,

  • γ) «εγκεκριμένος αποθηκευτής»: φυσικό ή νομικό

πρόσωπο, εξουσιοδοτημένο από τις αρμόδιες αρχές, στο πλαίσιο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του, να παράγει, να μεταποιεί, να κατέχει, να αποθηκεύει, να παραλαμβάνει ή να αποστέλλει υποκείμενα σε Ε.Φ.Κ. προϊόντα, τα οποία τελούν υπό καθεστώς αναστολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε φορολογική αποθήκη,

  • δ) «εγγεγραμμένος αποστολέας»: φυσικό ή νομικό

Η ανάγνωση του παρόντος εγγράφου δεν αντικαθιστά την ανάγνωση του αντίστοιχου τεύχους της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Δεν αναλαμβάνουμε ευθύνη για τυχόν ανακρίβειες που οφείλονται στη μετατροπή του πρωτοτύπου σε αυτή τη μορφή.

Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται υπό τους όρους επαναχρησιμοποίησης που ορίζει η ίδια η πηγή ΦΕΚ, όχι υπό άδεια της Legalize ούτε υπό άδεια δημόσιου τομέα. ΦΕΚ
Δημόσιος τομέας (επίσημα κρατικά κείμενα)